Morgunn


Morgunn - 01.06.1956, Síða 15

Morgunn - 01.06.1956, Síða 15
MORGUNN 9 og neðar þessum heimi. Ég ætla fyrst að lýsa þeim undur- samlegu sviðum, sem mér hefir verið leyft að skyggnast inn í. Ég vil taka fram, að ég get ekki, hvenær sem er, komist í það ástand, sem virðist vera nauðsynlegt skilyrði þess, að hulunni sé lyft frá. Ég er í einhvers konar leiðslu, veit af mér bæði hér og þar, — ég er ýmist dálítið fyrir ofan stólinn, sem ég sit í, eða einhvers staðar nálægt hon- um, en yfirleitt ekki svo laus við líkamann, að ég sjái sjálfa mig í stólnum. Ég vil þó geta þess hér, til gamans, að einu sinni í Menntaskólanum, í stærðfræðitíma hjá Ólafi Dan, kom það fyrir mig, þegar ég stóð uppi við töflu, og kunni víst ekki allt of vel, þá fann ég, að ég var um leið í stóln- um aftur í bekk, og sá aftan á sjálfa mig uppi við töflu. Ég hafði skýrari meðvitund í stólnum, þar sem líkaminn var ekki, því ég man svo skýrt, hvernig ég leit út aftan frá. Hve lengi þetta hefir staðið, að ég var svona á tveim stöðum, veit ég ekki, en ég man eftir því, að kennarinn horfði hissa á mig, þegar ég rankaði við mér og var öll í Hkamanum aftur, — og hefir honum eflaust sýnzt ég vera eitthvað skrítin eða viðutan, eins og ég líka var, í bók- staflegri merkingu orðsins. Um leið og ég kemst í þetta leiðsluástand, sem ég lýsti áðan, þá hverfa allir veggir, og fjarlægðarskyn mitt breyt- ist þannig, að ég sé jafnskýrt það, sem er í órafjarlægð, t. d. tind á fjalli, sem blámar yzt við sjónarrönd, eins og það, sem mér finnst vera við fætur mér, — ég get grand- skoðað hverja steinvölu og nibbu fjallsins, og séð djúpt niður í krónublöð blóma, sem vaxa þar í hlíðum, án þess að mér virðist ég hafa fjarlægzt nema lítið eitt stólinn, sem ég sit á. Þessi svið eru gædd undursamlegri fegurð og lífmagni, — manni finnst hvert blóm svo lifandi, svo undarlega lifandi, á annan hátt en blómin hér hjá okkur, á jarðarsviðinu. Það er eins og allt í umhverfinu sé gætt svo sterkum, sjálfstæðum og þó svo mjúklega mildum per- sónuleika, að jafnvel steinarnir fá á sig þessa lifandi feg- urð og töfra.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104

x

Morgunn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.