Kylfingur - 01.01.1944, Blaðsíða 40

38
KYLFINGUR
Lárus og Kirkegaard að leikslokum.
frægi staður. Nóttina áður hafði snjóað í Mælifellshnjúk
og var kalt í veðri og hvasst, en þó bjart yfir, svo að út-
sýnar frá staðnum naut mæta vel.
Ýms æfintýr urðu með kylfingum þessa daga og jafn-
vel ekki trútt um dularfull fyrirbrigði og furður. Var það
einkum eina nótt að úr hófi keyrði. Urðu þá mikil brögð
að svefngöngum og yfirnáttúrlegum viðburðum. Þannig
hurfu með dularfullum hætti buxur eins kylfings, hin ágæt-
asta flík, sem lengi hafði þjónað eiganda sínum í bardögum
og stórræðum, enda hafði hann á henni mikla trú. Var
mörgum getum að hvarfinu leitt og var það helzt trú manna,
að draugur einn, upprunninn í Vopnafirði eystra, væri að
því valdur, en ekkert sannaðist þó á draugsa.
Að kvöldi lokadagsins var haldið skilnaðarhóf að Varma-
hlíð. Voi-u þar afhent verðlaun, ræður fluttar og sungið
mikið. Var það hin bezta skemmtun og stóð lengi nætur.