Morgunblaðið - 28.02.2009, Page 35

Minningar 35
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 28. FEBRÚAR 2009
✝ Hreinn Gunn-arsson fæddist á
Dallandi í Böðvarsdal
18. október 1934.
Hann lést á Lands-
spítalanum við Hring-
braut 20. febrúar síð-
astliðinn. Foreldrar
hans voru Hansína
Sigfinnsdóttir frá
Seyðisfirði og Gunnar
Runólfsson frá Böðv-
arsdal. Systkini
Hreins voru Sigvaldi
(hálfbróðir sam-
feðra), Kristbjörg,
Sigfinnur, Jóna Guðný, Agot Gunn-
hildur (látin) og Pálmi.
Hreinn kvæntist Ástu Sigurð-
ardóttur 18. janúar 1958 og voru
þau gift í 51 ár. Þau byrjuðu búskap
að Ásavegi 7 í Vestmannaeyjum,
síðar að Bröttugötu 16. Börn Ástu
og Hreins eru: 1) Sigríður, hún á
tvær dætur, Guðbjörgu og Ástu
Hrönn Guðmanns-
dætur. 2) Gunnar,
börn hans og Sig-
urbjargar Magn-
úsdóttur eru Sunna
Björt, Hreinn og
Baldur. 3) Sigurður
Ómar, dætur hans og
Hrefnu Sigurð-
ardóttur eru Ásta,
Berglind og Katla.
Langafabörnin eru
þrjú; Selma Björt
Stefánsdóttir, Sara
Dröfn Rikharðsdóttir
og óskírð Ósk-
arsdóttir.
Hreinn var alla sína tíð sjómaður
af guðs náð. Hann byrjaði á sjó ein-
ungis 14 ára gamall. Hann var
lengst af á Gullbergi Ve 292 og
starfaði þar í ein 27 ár.
Útför Hreins fer fram frá Landa-
kirkju í Vestmannaeyjum í dag og
hefst athöfnin klukkan 14.
Nú er hann elsku besti afi minn far-
inn. Hann var ekki einungis afi minn
heldur var hann líka mikill vinur minn.
Með árunum þróaðist okkar vinskap-
ur og vinaböndin styrktust. Það var
alltaf svo gott að koma til hans og fá
afaknús og ég mun sárt sakna þess að
geta ekki fengið faðmlag og spurt
hann hvað er frétta. Hann afi var mik-
ill sögumaður og átti auðvelt með að
hrífa mann með sér aftur í gamla tíma,
það var svo margt spennandi sem
hann hafði upplifað og vildi deila með
okkur. Ég er svo þakklát fyrir allar
sögurnar sem þú sagðir mér, afi.
Ég var fyrsta barnabarnið hans og
varð ég strax mikil afastelpa. Ég man
þegar ég var lítil og var úti að leika
með honum. Við fórum út í garðinn
hans þar sem hann sá um að dekra við
mig, leikirnir voru allir eftir mínu
höfði enda skipti það engu hvort sem
það var búðarleikur eða drullumall,
allt var jafn skemmtilegt. Hann var
tilbúinn að gera hvað sem er fyrir mig,
hann leit meira að segja undan þegar
ég var að laumast í heimaræktuðu
jarðaberin hans.
Nú þegar ég varð ólétt þá sagði
hann eitt sinn við mig að hann myndi
biðja fyrir barninu mínu á hverju
kvöldi, það þótt mér mjög vænt um.
Viku áður en hann dó fæddist dóttir
mín og ég var alltaf að bíða eftir að
geta sýnt þér hana, afi, því þú varst
svo spenntur að fá langafabarnið í
heiminn. En hann kom ekki heim aftur
og hittust þau því aldrei. Ég veit að
hann hefði verið ánægður með litlu
prinsessuna sína og hlakka ég til að
segja henni sögur af þér, afi minn.
Það voru forréttindi að fá að kynn-
ast afa mínum og mun ég ávallt varð-
veita minningar um hann í hjarta mínu
og óska ég þess að honum líði vel, laus
meina sinna.
Elsku Hreinn afi minn, takk fyrir
allar góðu stundirnar. Ég var og verð
alltaf þín afastelpa.
Hvíldu í friði, saknaðarkveðja.
Þín,
Guðbjörg.
Hreinn bróðir minn lést að kvöldi
20. febrúar á Landspítalanum í
Reykjavík eftir langvarandi veikindi.
Hann var einn af sex systkinum mín-
um frá Dallandi í Vopnafirði.
Ég minnist þess er þú fórst úr föð-
urhúsum ungur maður, þá runnu tár
niður kinn af söknuði. Strax frá unga
aldri leitaði hugur þinn til sjós og
fylgdi það þér alla ævi. Þú varst lengst
af skipverji á Gullberginu frá Vest-
manneyjum og það var ósjaldan að
Gullbergið lagðist að bryggju á
Vopnafirði. Það var tilhlökkun að fá
þig í heimsókn, því alltaf var kært á
milli okkar.
Ég er innilega þakklát fyrir að hafa
fengið að kveðja þig að morgni þess
dags er þú kvaddir þennan heim og sjá
bros þitt sem þú varst svo óspar á.
Hreinn minn, minning þín er ljós í
lífi mínu.
Yndislega ættarjörð,
ástarkveðju heyr þú mína,
þakkarklökkva kveðjugjörð,
kveð ég líf þitt, móðir jörð.
Móðir bæði mild og hörð,
mig þú tak í arma þína.
Yndislega ættarjörð,
ástarkveðju heyr þú mína.
Faðir lífsins, faðir minn,
fel ég þér minn anda’ í hendur.
foldin geymi fjötur sinn.
Faðir lífsins, Drottinn minn,
hjálpi mér í himin þinn
heilagur máttur, veikum sendur.
Faðir lífsins, faðir minn,
fel ég þér minn anda’ í hendur.
(Sigurður Jónsson.)
Ásta mín, ég bið góðan guð að vera
með þér, börnum þínum og fjölskyld-
um.
Þín systir,
Kristbjörg.
Það kom mér ekki á óvart að frétta
lát Hreins Gunnarssonar. Hann hefur
átt við mikla vanheilsu að stríða mörg
undanfarin ár.
Ég held það sé rétt munað hjá mér
að Hreinn hafi verið fyrsti maðurinn
sem ráðinn var á Gullbergið þegar við
hófum útgerð þess á haustdögum
1970.
Ég vissi að það var honum þung-
bært að þurfa að hætta á sjónum, en
hann fylgdist alltaf vel með strákun-
um sínum á Gullberginu.
Það var ekki skrítið þó hann væri
orðinn lúinn eftir það erfiða starf sem
sjómennskan er og hafandi verið á sjó
frá 15 ára aldri var hann sannarlega
búinn að skila sínu og vel það. Hreinn
var einstaklega húsbóndahollur og eru
slíkir menn hverri útgerð ómetanlegir.
Hreinn var svo heppinn að eiga
hana Ástu sína sem hefur staðið vel
með honum, fyrst sem sjómannskona
sem bíður heima og nú seinni árin í öll-
um hans veikindum.
Ég vil fyrir hönd okkar hjá útgerð-
inni þakka áralanga tryggð og vináttu
um leið og við sendum Ástu og fjöl-
skyldunni allri okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur. Minningin um Hrein
mun lifa með okkur sem þótti vænt um
hann.
Elínborg Jónsdóttir.
Hreinn Gunnarsson
✝ Ingunn Sveins-dóttir fæddist á
Grjótá í Fljótshlíð 7.
maí 1911. Hún lést á
hjúkrunarheimilinu
Kumbaravogi á
Stokkseyri 23. febr-
úar síðastliðinn. For-
eldrar hennar voru
Vilborg Jónsdóttir, f.
28. mars 1888, d. 31.
mars 1966 og Sveinn
Teitsson, f. 23. ágúst
1879, d. 28. sept-
ember 1955. Ingunn
var elst 5 systkina,
systkini hennar eru Þórunn, f.
1913, d. 1914, Teitur, f. 24. janúar
1917, Valgerður, f. 18. apríl 1921, d.
4. október 2005 og Helga, f. 8. októ-
ber 1925, d. 30. októ-
ber 1992.
Ingunn giftist
Kjartani Guðjónssyni
úr Landeyjunum, f.
31. mars 1913, d. 27.
september 2000.
Ingunn, eða Inga
einsog hún var oftast
kölluð, ólst upp á
Grjótá í Fljótshlíð.
Þau Kjartan hófu sinn
búskap á Grjótá og
bjuggu þar, þar til
þau fluttust í Sand-
prýði á Eyrarbakka
árið 1959.
Ingunn verður jarðsungin frá
Hlíðarendakirkju í Fljótshlíð í dag
og hefst athöfnin kl. 11.
Mín elskulega móðursystir Ing-
unn Sveinsdóttir hefur kvatt okkur.
Elsku Inga frænka, þú hefur um-
vafið mig og systkini mín með mikilli
ást og hlýju frá því við litum dagsins
ljós og eins börnin okkar þegar við
eiguðumst þau og seinna barnabörn.
Ég mun minnast þeirra tíma með
þakklæti þegar við Sveinn bróðir
dvöldum oft um lengri eða skemmri
tíma á Grjótá hjá þér, Kjartani,
ömmu, afa og Teiti frænda. Það lýsir
því kannski best hvað okkur leið vel
hjá ykkur að í minningunni finnst
mér að alltaf hafi verið sól og blíða í
Fljótshlíðinni sem þú elskaðir svo
heitt.
Farðu í friði, kæra frænka, á fund
ástvina sem þú varst aldrei í vafa um
að þú myndir hitta aftur.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að kynnast
þér.
(Ingibjörg Sigurðardóttir.)
Þín frænka,
Svanhildur (Svana.)
Elsku Inga mín, þín verður sárt
saknað af okkur öllum í fjölskyld-
unni. Ég mun seint gleyma því hvað
það var alltaf gott að koma til ykkar
Kjartans í Sandprýði. Alltaf tókuð
þið svo vel á móti mér og mikið þótti
mér alltaf gott að geta farið í fallega
garðinn ykkar og náð mér í smá
rifsber.
Ég verð þér alltaf þakklát fyrir
alla vettlinga og sokka sem þú hef-
ur gert á mig í gegnum tíðina en
fermingarhanskarnir sem þú hekl-
aðir á mig standa alveg upp úr, því-
líkt fallegir, og ég geymi þá inn-
rammaða svo þeir geymist sem
best. Það er ekki hægt að segja
annað en að þú hafir verið sú
frænka sem allir vilja eiga og lang-
ar mig til þess að þakka þér fyrir
allar þær góðu stundir sem við höf-
um átt saman í gegnum tíðina
vegna þess að alltaf gátum við haft
gaman þegar við vorum saman.
Ég veit að það verður tekið vel á
móti þér þarna uppi og einnig veit
ég að þú munt fylgjast vel með
okkur öllum.
Þín litla frænka,
Svanhildur (Svana.)
Ingunn Sveinsdóttir
Ég mun sakna þín, elsku
Inga frænka, þótt þú hafir
verið 90 árum eldri en ég og
þú vorum við alltaf svo góðir
vinir. Við gátum alltaf talað
mikið saman og þú sagðir
mér svo mikið frá því þegar
þú varst lítil. Þú og ég vorum
alltaf að tala um garn og
finna skemmtilega liti og svo
varstu alltaf að prjóna handa
mér úr þeim litum sem ég
valdi.
Takk fyrir allt, elsku Inga
mín.
Þinn,
Davíð.
HINSTA KVEÐJA
Elsku afi minn.
Mikið á ég eftir að
sakna þín.
Mér þótti svo rosa-
lega vænt um þig og
ég man síðast þegar ég sá þig uppi á
spítala, þá varstu að taka gervitenn-
urnar út úr þér til að láta
skola þær og ég man hvað þú viss-
ir að mér þótti skrítið að sjá þig
svona tannlausan og þú brostir til
mín og hlóst.
Þú varst með svo vingjarnlegt
bros og ég vildi að ég gæti séð þig
brosa einu sinni enn.
Það var gott að geta sýnt þér að ég
væri farin að standa mig svona vel og
ég veit að þér þótti vænt um það.
Það verður frekar skrítið að fara
heim til ömmu nú þegar það vantar
þig, það verður eitthvað svo öðruvísi.
Það verður bara sárt að sjá þig
ekki lengur sitja í sætinu þínu sem
þú varst vanur að sitja í inni í stofu.
Ég veit að þér líður betur á staðn-
um sem þú ert á núna og þú ert
Reynir Hjartarson
✝ Reynir Hjart-arson fæddist á
Vaðli á Barðaströnd í
V-Barð. 30. júlí 1926.
Hann lést á Landspít-
alanum í Reykjavík 7.
janúar síðastliðinn og
var jarðsunginn frá
Fella- og Hólakirkju
16. janúar.
hraustur og getur
hlaupið eins og vindur-
inn.
Þú varst svo góður
og ég veit að þú ert
ennþá hjá mér því að
ég get fundið fyrir þér
því þegar ég er hrædd
en fer svo að hugsa um
þig og þá er eins og þú
sért nálægt mér
og ég finn fyrir vel-
líðan.
Elsku afi minn, mér
þótti alveg rosalega
vænt um þig og þú
verður alltaf afi minn og hér er lítið
ljóð handa þér frá mér.
Afi minn ég sakna þín svo sárt.
Þú munt alltaf vera í hjarta mínu,
elsku afi minn.
Við munum hittast á ný eftir lang-
an tíma en við munum þó hittast.
Allir sakna þín svo heitt og ég veit
að þú ert í hjarta þeirra líka eins og
mínu.
Svo þegar við hittumst á ný þá
verður þú hraustur og við munum
geta kynnst betur.
Elsku afi minn, ég sakna þín svo
sárt og mér þykir endalaust vænt
um þig.
Hittumst brosandi í næsta lífi,
elsku afi minn.
Ég elska þig.
Kveðja,
Tinna Guðmundsdóttir.
Morgunblaðið birtir minningargreinar alla útgáfudagana.
Skil | Greinarnar skal senda í gegnum vefsíðu Morgunblaðsins: mbl.is –
smella á reitinn Senda efni til Morgunblaðsins – þá birtist valkosturinn
Minningargreinar ásamt frekari upplýsingum.
Skilafrestur | Ef birta á minningargrein á útfarardegi verður hún að ber-
ast fyrir hádegi tveimur virkum dögum fyrr (á föstudegi ef útför er á
mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað getur birting dregist, enda þótt grein berist
áður en skilafrestur rennur út. Greinar, sem berast eftir að útför hefur
farið fram, eftir tiltekinn skilafrests eða ef útförin hefur verið gerð í kyrr-
þey, eru birtar á vefnum, www.mbl.is/minningar. Æviágrip með þeim
greinum verður birt í blaðinu og vísað í greinar á vefnum.
Lengd | Minningargreinar sem birtast í Morgunblaðinu séu ekki lengri en
3.000 slög. Ekki er unnt að senda lengri grein. Engin lengdarmörk eru á
greinum sem birtast á vefnum. Hægt er að senda örstutta kveðju,
HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur. Ekki er unnt að tengja viðhengi við síðuna.
Formáli | Minningargreinum fylgir formáli sem nánustu aðstandendur
senda inn. Þar koma fram upplýsingar um hvar og hvenær sá sem fjallað
er um fæddist, hvar og hvenær hann lést og loks hvaðan og klukkan hvað
útförin fer fram. Þar mega einnig koma fram upplýsingar um foreldra,
systkini, maka og börn. Ætlast er til að þetta komi aðeins fram í formál-
anum, sem er feitletraður, en ekki í minningargreinunum.
Undirskrift | Minningargreinahöfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn sín
en ekki stuttnefni undir greinunum.
Minningargreinar
✝
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug
við andlát og útför eiginmanns míns, föður okkar,
tengdaföður og afa,
INGA EINARS VILHJÁLMSSONAR.
Erla Sigurðardóttir,
María Gröndal,
Guðlaug Helga Ingadóttir, Þór Sveinsson,
Sigurður Ingi Einarsson, Maritza Sepulveda,
Kort Þórsson,
Magdalena Þórsdóttir.
✝
Hjartans þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur
samúð, hlýhug og vináttu vegna andláts og útfarar
móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu,
ELÍSABETAR GUÐJÓNSDÓTTUR,
Sóltúni 2,
Reykjavík.
Alúðarþakkir færum við öllu starfsfólki hjúkrunar-
heimilisins Sóltúns, en þó sérstaklega þeim sem starfa á deild 3B
fyrir frábæra umönnun og elskulegt viðmót.
Kristján S. Baldursson,
Elsa Baldursdóttir, Kristján Guðmundsson,
Guðjón Baldursson, Bryndís Guðjónsdóttir,
Birgir Bragi Baldursson,
ömmubörn og langömmubörn.