Húsfreyjan - 01.04.1961, Blaðsíða 11

brugðið mjög fljótlega við og breytt
lögum sínum samkvæmt þessum til-
lögum, því að engin einasta rödd
hafði kvatt sér hljóðs til þess að and-
mæla samræmingunni, hvorki á lands-
þingum né formannafundum, en fjarri
fer, að sú hafi orðið reyndin á. Stjórn
K. í. fól félagsmálanefndinni að ann-
ast um innköllun á endursömdum lög-
um og reyndi nefndin að hvetja sam-
böndin til þess að draga þetta ekki úr
hófi fram. Þrátt fyrir þetta er ekki
enn á því herrans ári 1961 komin full-
gild endurbót á meira en 12—13 sam-
bandslög af 18, en sér nú vonandi inn-
an skamms fyrir endann á þessu starfi.
Landsþing 1959 vænti þess, að end-
urskoðun þessari yrði þá og þegar lok-
ið og samþykkt því eftirfarandi tillögu,
er kom frá laga- og skipulagsmála-
nefnd þingsins:
13. landsþing K. I. telur æskilegt, að
lög allra kvenfélaga verði samræmd
í höfuðatriðum án þess þó að gengið sé
inn á sérsvið hvers einstaks félags, —
og leggur því til, að kosin sé þriggja
kvenna nefnd, er vinni að þessu máli og
leggi fram tillögur á formannafundi
1960.
Samkvæmt tillögu þessari tók félags-
málanefndin saman nokkur atriði til
samræmingar á lögum kvenfélaga og
lagði fyrir formannafundinn, en for-
mannafundurinn gerði enga samþykki
í málinu. Þrátt fyrir það munu verða
lagðar fyrir næsta þing samsæming-
artillögur frá nefndinni til endan-
legrar afgreiðslu. Nefndin mun ekki
fara fram á víðtæka samræmingu í
þeim tillögum, sem hún leggur fram.
Mun hún aðeins leggja til, að tvö fyrstu
atriðin, er hún tók fram í tillögum
sínum viðvíkjandi sambandslögunum,
verði líka tekin til greina í lögum hvers
félags til þess að minna hvert einstakt
félag á, að það er einn hluti af stærri
heildum, fyrst og fremst eitt af fleiri,
er mynda hlutaðeigandi héraðssam-
band, í öðru lagi þátttakandi í K. f.
og í þriðja lagi einnig þátttakandi í
Húsmæðrasambandi Norðurlanda. Um
leið og á þetta er minnt í lögum hvers
einstaks félags, verða þau að gera sér
ljóst, að sem þátttakandi í þessum
stærri samtökum, verða þau að við-
urkenna aðaltilgang sambandanna með
annarri lagagrein um tilgang félags-
ins. Án þess getur hvert einstakt fé-
lag varla vænst þess að geta verið þátt-
takandi í samtökum, sem hafa alveg
sérstakt starfssvið. Þótt tillögur þess-
ar verði nú lagðar fyrir landsþingið,
þá sker þingið sjálft úr um það, hvort
það tekur aftur sínar fyrri samþykkt-
ir um samræmingu á lögum félaganna
eða er enn sama sinnis og árið 1959,
að viss samræming þurfi að vera fyrir
hendi. Hér er um þetta rætt í þvi skyni
að fulltrúar, sem landsþingið sækja,
hafi áður en þeir koma á þingið gert
sér ljóst, hvort þeir fylgja því að sam-
ræma lög allra kvenfélaga innan K. f.
í vissum atriðum eða þeir álíta heilla-
vænlegra, að láta allt vera við það,
sem nú er, í löggjöf hvers einstaks fé-
lags. Ef sú stefna skyldi verða ofan á,
sem raun varð á með lög héraðasam-
bandanna, að samræma beri lögin, þá
þarf bæði þingfulltrúum og öðrum að
vera það ljóst, að sú samræming verð-
ur að komast í framkvæmd og það á
skemmri tíma en 4—5 árum. Annað
sæmir ekki. Ef K. f. á að verða þess
megnugt að vinna öfluglega að stefnu-
skrármálum sínum, verður hvert hér-
aðssamband, hvert einstakt félag inn-
an samtakanna að sýna í verki, að það
virði og haldi þær samþykktir, sem
landsþing gerir. Að öðrum kosti má
vænta þess, að Alþingi og ríkistjórn
taki ekki mikið tillit til þess, sem á
landsþingum verður samþykkt.
Húsfreyjan
11