Geislinn - 01.12.1930, Blaðsíða 12

Geislinn - 01.12.1930, Blaðsíða 12
84 OEISLINN „Úlfur og lamb munu vera saman á beit, og ljónið mun hey eta, sem naut — en moldin skal vera fæða högg- ormsins. Hvergi á mínu heilaga fjalli munu menn ilt fremja eða skaða gjöra, segir Drottinn. — Jes. 65, 25. Er vjer hugsum um petta: — Ljónið, úlfur- inn, uxinn og lambið munu vera á beit saman, og ekkert peirra mun gjöra neitt illt af sjer — virðist oss pað næstum ótrúlegt. Hefir heimurinn ekki fengið að kenna á ilsku og pjáningum I pau 6000 ár, sem brátt eru liðin, síðan hann var skapaður? Hafa ekki bæði menn og málleysingjar orðið fyrir pessu? Mikið er pað blóð, sem úthelt hefir verið aðeins til að afmá og eyðileggja. Óteljandi eru tárin, sem feld hafa verið. Stunur og kveinstafir málleysingjanna hafa stigið upp til skapara peirra, sökum grimdar og ósvífni mannanna. Pögult kvein hinna kúguðu og Undirokuðu manna, bæði einstaklinga og heilla pjóða, sem ranglæti og yfirgangur annara hefir steypt í óhamingju, hefir öld eftir öld borist til eyrna hins rjettláta föður. Margir eiga Við sára eymd að búa sakir fátækar. Óteljandi börn gráta og biðja um brauð, og er pað sem hnífsstunga í hjörtu hinna atvinnulausu feðra. Friðar- ríkið. Hvernig- og hvenær mynd- ast friður í heiminum? Eftir Chr. Tobiassen. Frá öllum landsálfum berast óp hinna pjáðu og sjúku og peirra, sem sokknir eru niður í spillingu. Ósjálfrátt hlýtur maður að minnast pessara orða postulans: . . . „Öll skepnan stynur lika og hefir fæðingarhríðir alt til þessa." (Róm. 8, 22.) Þráin eftir lausn. Sami höfundur segir einnig: „Pví að prá skepnunnar bíður eftir opinberun Guðs barna." (Róm. 8, 19). Skepnan práir „opinberun Guðs barna" — lausnarstundina. Synd og afturför hefir sett merki sitt I alt og á alla. Farg bölv- unarinnar hefir komið tíl vegar pvl andvarpi, peirri prá eftir launs, sem postulinn talar um. Já, jafnvel jurtirnar taka undir með skepnunni. Á skáldlegan hátt íysir Jesaja spámaður gleði trjánna á peim degi, er Guðs börn hljóta hið dýrðlega frelsi. (Jes. 14, 7, 8). Á peim degi, er Drottinn vitjar jarðarinnar, mun hann „dæma heiminn með rjettlæti og pjóðirnar með rjettvísi" — á peim degi mun öll náttúran fagna, „straumarnir klappa lof I lófa og fjöllin fagna öll saman." (Sálm. 98, 8. 9). Ef náttúran práir lausnarstundina, pá gjöra Guðs börn pað miklu fremur. Pau munu segja: „Sjá, pessi er vor Guð; vjer vonuðum á hann, að hann munda frelsa oss; pessi er Drottinn; vjer vonuðum á hann; fögnum og

x

Geislinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Geislinn
https://timarit.is/publication/870

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.