Freyr - 01.03.1981, Síða 37

niðurstöður fyrir það sýndar í
töflu.
Hér er um mjög greinilegan mun
að ræða. Pessar niðurstöður benda
til, að unt ríkjandi erfðir sé að ræða
og sé mótstaðan bundin við
víkjandi erfðavísinn. Þetta þýðir
það að tímafrekt er að rækta upp
mótstöðumikla hjörð. Kimberlin
telur að notagildi slíkrar ræktunar
mætti nýta, ef það tækist að finna
arfhreina hrúta og nota þá í sæð-
ingum. Með endurtekningum
sæðinga í smituðum hjörðum ætti
þannig að mega koma upp mót-
stöðumiklum fjópi. Á margan hátt
virðist notagildi slíkrar aðferðar
við hérlendar aðstæður fjarlægt.
Tæpast er hugsanlegt að fara að
stunda sæðisdreifingu úr sýktum
gripum. Eina hugsanlega lausnin
væri ef hægt væri að djúpfrysta
sæði úr hrútum. Síðan þegar nægj-
anlegt sæði væri fryst úr þeim væru
þeir sýktir og síðan notað sæði úr
þeim þeirra, sem sýndu nægjan-
lega mótstöðu. Slíkt yrði þó óneit-
anlega dýrt í framkvæmd og yrði á
þeim forsendum að meta h vort væri
verjandi aðferð í baráttunni. Og
áður en að nokkru slíku má huga er
eftir að leysa vandamál djúp-
frystingar á sæði.
Kimberlin telur að ákveðnar
bendingar séu hjá Herdwick fénu,
að mótstaða gegn þessum ákveðna
riðustofni leiði einnig til aukinnar
mótstöðu gegn öðrum stofnum.
Bæði Stamp og Kimberlin hafa
þó sínar efasemdir um gildi úrvals
fyrir aukinni mótstöðu gegn riðu.
Stamp telur ýmislegt benda til að
hina aukna mótstaða sé í því fólgin
að verulegur munur sé á því hve
langan tíma það tekur smitefnið að
margfaldast svo í gripnum að það
valdi sýkingu. Gripirnir, sem sýni
mótstöðu, séu því raunverulega
sýktir og geti hugsanlega sýkt aðra
gripi í hjörðinni. Kimberlin bendir
að vísu á, að sé hægt að gera með-
göngutíma sjúkdómsins lengri en
venjulega framleiðsluævi gripsins
skipti þetta ekki lengur meginmáli.
Báðir virðast þeir þó sammála um
að regla, sem óhætt sé að ráðleggja
eindregið, sé að fella öll afkvæmi
mæðra, sem orðið hafa sjúkdóm-
inum að bráð, því að nokkuð víst
sé að þau séu smituð.
Heimildarit.
Kimberlin, R. H., 1979. An assessment of
genetical methods in the control of
scrapie. Liwest. Prod. Sci., 6:233—242.
Stamp, J. T., 1978. Scrapic Disease in sheep.
Fjölrit, 18. s.
Minkaveiöar
Fengitími minka er í marz-apríl. Á því tímabili eru miklir möguleikar til að veiða
villiminka með góðum árangri. Sérstaklega er þá hægt að notfæra sér hvers konar gildrur til
að fanga dýrin. Minkar eru þá meira á ferli og virðast ekki gæta sín eins vel og á öðrum
árstímum.
í Handbók bænda 1974 var kynnt gildra „Heimasmíðuð Minkafella.“ Þar sem gildra
þessi hefur marga kosti er hún kynnt hér í Frey að nýju.
Það var Páll Jensson bóndi Grenigerði við Borgarnes, sem reyndi þessa gildru fyrst eftir
danskri gerð. Smíðaði hann nokkrar gildrur sem hann seldi út um sveitir og hafa þær reynst
all vel.
Nú býðst Páll til að smíða þessar gildrur og senda þær í póstkröfu hvert á land sem er.
Gildran kostar frá honum kr. 140.00 eða sem svarar tveimur minkum. Þetta tilboð geta
menn notfært sér ef þeir smíða hana ekki sjálfir. Helstu kostir Minkafellunar er að hún
drepur þau dýr sem lenda í henni og hún er ekki hættuleg öðrum dýrum nema ef vera kynni
rottum.
Veiðistjóri.
FREYR — 197