Bændablaðið - 27.01.2006, Blaðsíða 7

Það fer vel á því að Hjálmar Frey-
steinson eigi fyrstu vísu þáttarins
að þessu sinni enda hafa mörg
gullkornin hans verið birt í þessum
þætti:
Þeir sem allt til aura meta
áttunum týna.
Frjálshyggjan er farin að éta
foreldra sína.
Að breyta vatni í vín
Kristján Helgi Benediktsson, málari
á Akureyri, var lista hagyrðingur.
Honum þótti sopinn góður eins og
fleirum og orti eitt sinn:
Menn ausa í sig blávatni oft á dag
örvunardrykkjum fækkar.
Þannig skal bjargað þjóðarhag
þegar að krónan lækkar
En þorstinn magnast og þrekið
dvín,
ef þambað er blávatn úr krana.
Ó, Drottinn, breyttu vatni í vín
því víðar er þörf en í Kana.
Í helgu riti er greint frá því að í
brúðkaupsveislu sem haldin var í
Kana hafi Kristur breytt vatni í vín.
Meira um Kana
Þessi vísa var ort um drykkfelldan
embættismann:
Þú ættir að kaupa þér krana
og koparslöngu ef hún fæst
sem þyrfti að ná til þorpsins Kana
þegar þar verður brúðkaup næst.
Presturinn bíði til vors
Kristján Helgi var eitt sinn rétt fyrir
jól að mála Grenivíkurkirkju og orti
þá:
Af því koma bráðum blessuð jólin
ber ég lit á kirkjuþiljur fínar,
svo puntaði ég predikunarstólinn
en prestinn læt ég bíða þar til hlýn-
ar.
Á kvennafrídaginn
Hjálmar Freysteinsson orti á
kvennafrídaginn síðastliðið haust:
Úr mér dregur allan mátt
uppreisn gerir maginn.
Konur ætla að hafa hátt
hálfan mánudaginn.
Við betri tímum búast má
bættur verði skaðinn,
þær ætla víst að þegja á
þriðjudag í staðinn.
Sól um daga
Hreiðar Karlsson sendi þetta á
Leirinn: Mig langar að rifja upp vísu
eftir Starra í Garði, sem gerð var á
árum vinstri stjórnarinnar 1971-
1974:
Sól um daga, dögg um nætur,
dýrin fyllast.
Vinstri stjórnin varla lætur
veður spillast.
Fullkominn glæpur
Þegar upp komst að starfsmaður á
vistheimili hirti sjóð vistmannanna
orti Hreiðar Karlsson:
Eðlinu hlýða hver maður má
og margur á svellinu tæpur.
En stela af fólki sem ekkert á
er um það bil fullkominn glæpur.
Fjórða desember
Margir kalla þessa vísu ódauðlega
fjárleitalýsingu Péturs Jónssonar í
Reynihlíð:
Fjórða desember fundum við spor
eftir fénað í góðri líðan,
átum sinn ærkjammann kaldan
hvor
um kvöldið og háttuðum síðan.
Mælt af
munni fram
Umsjón:
Sigurdór Sigurdórsson
7Þriðjudagur 31. janúar 2006
„Ég held að það sé hvergi eins gott
að vera gamall og á minni heimil-
um úti á landi. Það fer hvergi bet-
ur um fólkið en á þeim stöðum þar
sem starfsfólkið þekkir viðkom-
andi - jafnvel áður en hann eða
hún kemur inn á heimilið. Litlar
rekstrareiningar eins og Kirkju-
hvoll eru afar heppilegar en hér
eru 35 heimilismenn,“ sagði Ólöf
Pétursdóttir, hjúkrunarforstjóri
Dvalar- og hjúkrunarheimilisins
Kirkjuhvols á Hvolsvelli
Nokkrum dvalarrýmum
breytt í hjúkrunarrými
Bændablaðið hafði spurnir af því að
Dvalarheimilið Kirkjuhvolur hafi
tekið breytingum á undanförnu ári.
Nú er búið að breyta nokkrum dval-
arrýmum í hjúkrunarrými. Að sögn
Ólafar hjúkrunarforstjóra var þetta
breyting sem virkilega var þörf á að
gera þar sem á Kirkjuhvoli, líkt og á
mörgum dvalarheimilum um land
allt, sé heimilifólk að koma inn eldra
og eldra og þar með þurfi það mun
meiri umönnun. Þetta kalli á mun
meiri mannafla og sólarhringvaktir.
„Við fengum 5 hjúkrunarrúm en
við þurfum sárlega að fá 10 hjúkrun-
arrúm í viðbót. Við stöndum í við-
ræðum við heilbrigðisráðuneytið um
að fá fleiri hjúkrunarrými og treysti
ég því að komið verði á móts við
okkur á næstu vikum,“ sagði Ólöf.
Dvalargjald er krónur 6.213 fyrir
einstakling á dag en hjúkrunargjald
krónur 14.385 og breytir það miklu
fyrir reksturinn og þá umönnun sem
þörf er á.
Fólk er lengur heima
Ólöf sagði að nýir heimilismenn á
dvalarheimilum fyrir aldraða væru
eldri en fyrir nokkrum árum. Fólk sé
lengur heima. Þessi þróun hafi leitt
til þess að íbúar dvalarheimila þörfn-
uðust meiri aðhlynningar en áður. Þá
hafi óskir um sérbýli eða litlar íbúðir
orðið ákveðnari.
„Líknarfélög í Rangárþingi, s.s.
Rauði krossinn og kvenfélögin, hafa
verið okkur afar mikið innan handar
við að útvega það sem þarf í kring-
um þessi hjúkrunarrými. Við leituð-
um til þeirra með að útvega okkur
hjúkrunarrúm, hjálpartæki og ýmsa
innanstokksmuni. Við erum umvafin
umhyggjusömum heimamönnum
sem nota hvert tækifæri til að rétta
okkur hjálparhönd,“ sagði Ólöf enn-
fremur.
„Heim í gamla hópinn minn...“
Á Kirkjuhvoli eru 27 einstaklings-
íbúðir, 38-56 fm að stærð og 9 ein-
staklingsherbergi. Ólöf sagði að
sveitarfélög ættu að gera kröfu til
þess að hið opinbera byggi ekki síð-
ur upp dvalarheimli fyrir aldraða úti
á landi en á höfuðborgarsvæðinu.
„Eldra fólk vill búa áfram í heima-
byggð sinni enda er það bara sann-
gjörn krafa. Það er nógu erfitt að rifa
sig upp af heimili sínu, hvað þá að
þurfa að yfirgefa heimabyggð sína á
efri árum. Ég verð einnig vör við
það að eldra fólk vill fara úr þéttbýl-
inu og út á land, oft á gamlar heima-
slóðir,“ segir Ólöf að lokum.
Dvalarheimið Kirkjuhvoll á Hvolsvelli
Hjúkrunarsjúklingum fjölgar
-en það er hvergi eins gott að vera gamall og á minni heimilum úti á landi
Hér má sjá Ingibjörgu Ólafsson fyrrum húsfreyju á Þorvaldseyri. Hún býr í rúmgóðri einstaklingsíbúð í
Kirkjuhvoli og lætur vel af sér.
Ólöf Pétursdóttir.
T.v. Jóhanna Jóhannsdóttir og
Karen Jónsdóttir snæða í
mötuneytinu. Neðri mynd:
Guðrún Sveinsdóttir frá Hallskoti í
Fljótshlíð. Hún bjó m.a. á
Hróarslæk á Rangárvöllum. Þarna
standa þær Guðrún og Ólöf fyrir
framan eldhúskrókinn.