Bændablaðið - 27.01.2006, Qupperneq 32

32 Þriðjudagur 31. janúar 2006
Búskapurinn á bænum er myndarlegur en
þau eru með um 700 fjár og nokkuð af hest-
um. Þau hafa prófað að vera með geitur og
svín, en einungis í litlum mæli. Ekki má
flytja geitur inn á svæðið vegna riðuvarna
þannig að erfitt er að nálgast þær en
Skúli segir að hann hafi haft tvo hafra
sér til ánægju.
Þau héldu upp á sameiginlegt sex-
tugsafmæli sitt í sumar og var þá margt
um manninn á bænum. Þau segja þetta
vera afar eftirminnilegan dag og þá sér-
staklega hvað margir komur þar saman til
að gleðja þau. Stóru tjaldi var slegið upp í
túnfætinum og þar var dansað og sungið
fram á nótt. Skúli er þó ekki að mikla hlut-
ina fyrir sér, ferðamenn komu þar að um
kvöldið til að biðjast gistingar . Furðuðu
þeir sig á þessum mannfjölda og spurðu
hvað væri eiginlega um að vera á bænum.
Þá svarar Skúli að bragði að þetta væri nú
bara ósköp venjulegt sumarkvöld í sveit-
inni, enda er oft mannmargt á bænum.
Einn maður í rúmi er engin nýting!
Hjónin byrjuðu með ferðaþjónustu árið
1992 og eru félagar í Ferðaþjónustu bænda.
Til að byrja með var einungis gistiaðstaða
í íbúðarhúsinu en árið 1998 keyptu þau
heilsárshús frá Súðavík. Húsið var
flutt í heilu lagi á bíl frá Súðavík til
Akureyrar og þaðan með skipi til
Þórshafnar. Það var víst mikil ævin-
týraferð enda engin smá eining í
flutningum. Húsið er aldrei kallað
annað en Súðavík og hefur það
einnig verið nýtt til vetrarleigu
fyrir kennara við grunnskólann.
Nú hafa þau einnig byggt stóra
viðbyggingu við íbúðahúsið og
segja það muna miklu að hafa
svona góða aðstöðu til ferðaþjón-
ustu. Þau hafa nú pláss fyrir um 20
manns í gistingu en Skúli segir að
það sé alveg vonlaust að reka ferða-
þjónustu nema stunda hjúskaparmiðlun
að einhverju marki, einn maður í rúmi
sé engin nýting!
Vaxandi áhugi er hjá hestamönnum
fyrir því að ferðast um þetta svæði því
víða eru góðar reiðleiðir. Nokkrir hópar
hestamanna komu í ferðaþjónustuna sl.
sumar og þegar er farið að bóka fyrir næsta
sumar.
Vaxandi vinsældir gönguleiða
Bjarnveig segir að ferðaþjónustan sé auð-
vitað mest á sumrin og ráðist einnig af
veðri. Íslendingar fara mikið eftir veðr-
inu hverju sinni en útlendingar eru
skipulagðari. Þau segja mestu muna
um markaðssetningu og einnig auknar
vinsældir gönguleiða í nágrenninu. Á síð-
ustu árum hefur ferðamönnum fjölgað sem
koma eingöngu til að skoða Langanesið. Þar
er búið að merkja eyðibýli og verið er að
vinna upplýsingaskilti sem koma á fyrir á
Skálum. Skúli segir að Rauðanes í Þistilfirði
hafi einnig dregið að sér ferðamenn enda
sannkölluð náttúruperla og skemmtileg
gönguleið.
Nýlega voru gerð nákvæm göngukort af
svæðinu, sem þau hjónin eru afskaplega
ánægð með. Kortin eru hluti af kortaröð sem
heitir „Útivist & afþreying“ en þau eru unn-
in í samstarfi við heimamenn og sveitafé-
lögin á svæðinu. Skúli er sjálfur mikill
göngugarpur og er í gönguklúbbi, sem
gengur um fjöll og firnindi. Hann segir það
bráðnauðsynlegt að gera almennileg kort til
að fólk geti kannað náttúruna sér til ánægju.
Einnig eru kortin með merktum reiðleiðum
og ýmsum fróðleik um sveitina, gömlum
sögum og nýjum.
Þau segja hlutfall íslenskra og erlendra
ferðamanna vera svipað, en á undanförnum
árum hefur verið aukning í að hópar bóki
hjá þeim. Bjarnveig og Skúli hafa umsjón
með ferðaþjónustunni í Svalbarðsskóla
að sumri til. Þar er m.a. svefnpokapláss fyrir
hópa og einnig er góð aðstaða fyrir fjöl-
mennar samkomur, s.s. ættarmót.
Unga fólkið okkar snýr heim
Skúli og Bjarnveig hafa mikla trú á byggð-
arlaginu og segja samstöðu fólksins vera al-
veg ótrúlega. „Við berum gæfu til að hafa
okkar eigin skóla og hann er fjöregg sveitar-
innar,“ segir Bjarnveig, en flestar skemmt-
anir sveitarinnar fara fram þar. Hún segir að
jólaskemmtun kvenfélagsins sé líkt og árs-
hátíð sveitarinnar því þangað komi ungir
sem aldnir og skemmti sér saman. Krakk-
arnir dansa gömlu dansana við afa og ömmu
og allt er á frjálslegum nótum. Ekkert kyn-
slóðabil. Skúli tekur undir það og bætir við
að í sveitinni sé einangrun fólks ekki svo
mikil frá samfélaginu, enginn myndi liggja
veikur nema einn dag án þess að vitjað væru
um hann, hvað þá í nokkrar vikur.
Þau eru bjartsýn á framtíðina og
segja landbúnaðinn langt frá því að leggjast
af. Skúli segist vera eins og Bjartur í Sumar-
húsum og hafa trú á landinu og íslensku
sauðkindinni. Margt af ungu fólki úr sveit-
inni er búið að mennta sig til landbúnaðar .
Nokkur ungmenni ætla að snúa sér að bú-
skapnum og þar á meðal er Ragnar sonur
þeirra, en hann er ákveðinn í að taka við bú-
skapnum á Ytra-Álandi. Hann lauk kandid-
atsprófi frá Landbúnaðarháskóla Íslands á
Hvanneyri sl. vor og er einnig íþróttafræð-
ingur að mennt. Skúli segir ástæðulaust að
kvíða framtíðinni þar sem hugur sé í unga
fólkinu og engin jörð að fara í eyði.
Það týnist enginn í fjöldanum
Bjarnveig og Skúli hafa verið vistforeldrar
síðan 1992. Það segja þau vera ánægjulegt
og gefandi starf. Þau hafa haft um 20 börn
til dvalar, sum aðeins í stuttan tíma yfir
sumarið. Nokkur barnanna hafa verið til
lengri dvalar eða í nokkur ár. Mjög vel er
tekið á móti börnunum í byggðarlaginu og
allt umhverfið þeim hliðhollt. Þau segja
það afar mikilvægt fyrir börnin, reyndar
séu það forsendur þess að starfið gangi
vel.
Börnunum gengur auðvitað misjafn-
lega vel að aðlagast, bæði félagslega og
námslega, en hjónin segja að mikilvægt
sé fyrir þessi börn að týnast ekki í fjöld-
anum. Það er ómetanlegt að hafa lítinn
sveitaskóla eins og Svalbarðsskóli í Þist-
ilfirði er. En krökkunum finnst líka
spennandi að fara í fjölmennari skóla á
Þórshöfn þegar frá líður. Þar eru þau í 9.
og 10.bekk.
Mikið og fjölbreytt tómstundastarf
stendur þeim til boða, s.s. öflugt
íþróttastarf , tónlistarskóli, skáta- og
björgunarsveitarstarf. Í félagsstarfinu
hafa mörg þeirra blómstrað og jafnvel
unnið leiksigra á sviðinu í Þórsveri og
Svalbarðsskóla. „Á bak við þetta starf
liggur að sjálfsögðu mikil vinna þeirra
sem hlut eiga að máli en þegar vel er
staðið að málum þá teljum við að þetta
hafi mikið forvarna- og uppeldis-
gildi,“ segir Bjarnveig.
Hún segir að mikil samstaða ríki
um að halda rekstri skólans áfram.
Hætt er við að skólinn yrði lagður
niður ef til sameiningar kæmi eins
og víða hefur gerst. Bjarnveig
segir að þótt afar farsælt samstarf
sé á milli sveitafélaganna þá sé
gott að hafa skólann eins og hann
er. „Hann sameinar okkur meira
en við gerum okkur grein fyrir.
Þannig er það t.d. þegar skóla-
börnin boða til samkomu í Sval-
barðsskóla, s.s. í bingó, félags-
vist, dans eða hvað það nú er, þá
mæta nánast allir í sveitinni. Allir
sýna samstöðu og mæta.“
Ekkert mál að skreppa í menn-
ingarrispu
Ásamt búskap og ferðaþjónustu sér
Bjarnveig um félagsstarf eldri borg-
ara á Þórshöfn og Þistilfirði. Hún
kennir einnig handmennt og heimilis-
fræði einn dag í viku við Svalbarðsskóla.
Heimilisfræðikennslan fer þannig fram
að börnin sjá um að elda heita máltíð
einn dag í viku fyrir nemendur og kenn-
ara og hefur það fyrirkomulag reynst
vel að sögn Bjarnveigar.
Þau segjast ekki finna fyrir einangrun í
sveitinni. Okkur finnst reyndar ekkert mál
að skreppa í menningarrispu til Akureyrar
ef svo ber undir. Við fórum t.d. fyrir stuttu
að sjá „Fullkomið brúðkaup“.
Ekki má gleyma kvenfélagsstarfinu, sem
er mjög öflugt. „Við kvenfélagskonur héld-
um upp á 90 ára afmæli félagsins í sumar
með því að skreppa í vikuferð til Skotlands.
Það var mjög skemmtileg ferð. Framundan
er nú þorrablótsvertíðin en það er útlit fyrir
að við förum á þorrablót þrjár helgar í röð
þetta árið,“ segir Bjarnveig og hlær.
„Það er nú bara svoleiðis hér að maður
kemst ekki yfir nema brot af því sem er í
boði í menningarlífinu hér,“ og vísar þá til
gönguklúbbs, spilaklúbbs, öflugs söngstarfs
o.fl. Einnig sé nýlegt íþróttahús á staðnum,
sem bjóði upp á alls konar afþreyingu og
því sé ekki yfir neinu að kvarta.
Það er sannarlega hægt að segja að þau
hjónin séu trú sínu samfélagi og bjartsýn á
íslenskan landbúnað. /GBJ
Hjónin á Ytra-Álandi í Þistilfirði eru þekkt fyrir gestrisni sína og jákvætt viðmót til samfélagsins. Blaðamaður
Bændablaðsins kíkti í kaffi til þeirra í janúarbyrjun og ræddi við þau um lífið í sveitinni. Þetta eru þau Skúli
Ragnarsson og Bjarnveig Skaftfeld en þau hafa stundað búskap á Ytra-Álandi síðan 1973. Þau reka þar einnig
ferðaþjónustu og eru vistforeldrar fyrir börn á grunnskólaaldri. Skúli er fæddur og uppalinn á Ytra-Álandi en
Bjarnveig fluttist þangað frá Sandgerði. Þau eiga fjögur uppkomin börn, þar af eru tveir synir sem Bjarnveig
átti fyrir. Þeir búa báðir í Mosfellsbæ, dóttir þeirra á Sauðárkróki og yngsti sonur þeirra á Hvanneyri. Barna-
börnin eru orðin 10 og eru dugleg að koma í sveitina til ömmu og afa þar sem þeim er vel tekið.
Það er hugur í Þistlum
Skúli og Bjarnveig hafa nú pláss fyrir um 20 menn í gistingu en Skúli
segir að það sé alveg vonlaust að reka ferðaþjónustu nema stunda hjú-
skaparmiðlun að einhverju marki, einn maður í rúmi sé engin nýting!