Heimilisritið - 01.06.1950, Page 31

og svefnskorti — hinn maður-
inn: stór og sterklegur. Þegar
alls var gætt, gat maður máske
kjaftað sig frá þessu — hann
hafði vissulega ekki stolið neinu
ennþá!
Höndin, sem læsti sig um öxl
hans var eins og járnkló, — ógn
og skelfing heltóku hann, — á
sömu stundu fékk hann vel úti-
látið högg, og hann hné niður á
gólfið ...
Þegar hann raknaði við aftur,
ómuðu háværar raddir í kring
um hann, — hann var þrifinn
upp af gólfinu og handjámin
læstust saman utan um úln-
liði hans.
„Nei,“ tautaði hann, — „ég
ætlaði bara ... ég ætlaði alls
ekki — hlustið á mig — ég get
útskýrt ...“
„Þér getið það víst, fjandinn
hafi það,“ hljómaði hvöss rödd
Ringlaður opnaði hann augun,
— herbergið var fullt af lög-
regluþjónum.
Okrarinn, — hugsaði hann, —
hvar var hann —? Ráðvillt
augnatillit hans leitaði á meðal
hinna ókunnu manna og stað-
næmdust við hina ríkulegu
hvílu okrarans, sem var vel
upplýst af bjarma náttborðs-
lampans, sem einhver hafði tek-
ið skerminn af.
Þar lá okrarinn ennþá!
Maður í ulsterfrakka stóð
hálfboginn yfir honum, — nú
stóð hann upp, horfði rannsak-
andi augnaráði á Heram og
sagði eins og undrandi: „Svona
væskill ... það þarf meira en
litla peningagirnd til þess að
maður verði svo óður að kæfa
mann, sem er helmingi stærri,
— jafnvel þótt hann geri það á
meðan fórnarlambið sefur —!“
ENDIR
Fœðing og clauSi
SÉRHVER endir hlýtur að hafa upp-
haf, og sérhvert upphaf verður einnig
að taka enda. Hver hurð er aðeins skil-
rúm sem aðskilur cinn stað frá öðrum.
Fæðing og dauði eru einungis hurðir,
sem aðskilja eitt tilveruríkið frá öðru.
Lífshliðið er einungis dauðahliðið. Og
hlið dauðans opnar veginn til meira
lífs, því lífið er ekki stund né sérstakt
tímabil, sem endist aðeins yfir vissan
tíma. Og dauðinn er ekki heldur starf
neinnar sérstakrar svipstundar.
Lífið er samsett af óteljandi dauðs-
föllum, og ef þau stöðvuðust, þótt ekki
væri nema andartak, myndi það stemma
stigu fyrir framþróun lífsins.
Það er ekkert til nema líf. Dauðinn
er einungis sýningaraðferð þess og tjald-
ið á milli þátta þess.
M. M. Long
HEIMILISRITIÐ
29