Sagnir - 01.04.1984, Blaðsíða 124

Sagnir - 01.04.1984, Blaðsíða 124
AUMASTIR ALLRA asta sinn, sem ég leiddi Árna Páls- son af Ingólfskaffi heim á Laugar- veg 11 var sól og vor og blóma- rósir götunnar skörtuðu sínu feg- ursta eins og liljur vallarins. Rangeyg ásjóna gamla mannsins ljómaði um leið og hann þrýsti hönd mína og sagði tregabland- inni röddu: „Allt er þetta öðrum ætlað.“ Síðar um sumarið hitti ég Sverri Kristjánsson. Hann var að koma af Laugavegi 11. „Nú er vini vorum brugðið, “ sagði hann, „Árni er kominn í rúmið og á orðið erfitt um mál.“ Þá gaut hann augunum til töskunnar minnar og spurði: „Er nokkuð í tösku?“ í þann tíð voru ekki ein- ungis möppur í tösku, og þetta voru síðustu fréttirnar af síðasta eilífðarstúdentinum við heim- spekideild. Gamla, rólega og áhyggjulausa deildin mín hvarf ofan í kirkjugarð svalan haustdag, en þá urðu mistök við jarðarför. Nokkrum vinum líksins var stefnt suður í Fossvog; mér, Sverri Kristjánssyni, Guðnajóns- syni, síðar prófessor o.fl. dánu- mönnum og skyldum við bera kistuna síðasta spölinn, var okkur sagt. Þegar svarta bifreiðin stað- næmdist í garði framliðinna, rudd- umst við fram í kjólfötum, því að þá voru menn fínir við jarðarför, og hafði ég fengið múnderinguna lánaða hjá Einari Olgeirssyni. Sem við vorum að koma höndum á kistuna, drundi við kunnugleg rödd: „Eru hér að verða einhver mistök?“ og fram steðjaði Ólafur Thors með Varðarliðið og hófu vin vorn til hinstu hvíldar. Við hörfuðum að svörtu bif- reiðinni og rauluðum í barminn: „Hin gömlu kynni gleymast ei, er glóir vín á skál“, en gleymdum Allt eins og blómstrinu eina, og öldin var orðin önnur. Ég paufað- ist heim og hélt áfram að dýrka drottningu húmaniskra fræða utan allra garða. Árni Pálsson prófessor. svo að hinir dauðadæmdu þurftu ekki framar að appellera til síns náðuga kóngs. Leiðin liggur um höfuðból og hreysi, frá Hvassa- felli til Sjöundár, frá Skálholti og Þingvelli til Arnarhóls og Brim- arhólms; stéttabaráttan og jafn- réttið situr á hverri hundaþúfu við götuna og unglingavandamálin frá Bjargi í Miðfirði til Hallæris- plansins og hans Steindórs Gunn- arssonar, sent Steindórsprent er kennt við, og mér er sagt að hafi síðastur sveina hlotið föðurlega áminningu með rassskell í Stein- inum rétt eftir aldamót. Skikkan í samfélaginu er eilíft vandamál, því að: Hrekkja spara má ei mergð. — Mannskepnan skal vera — hver annarar hrís og sverð. - Hún er bara til þess gerð. Auðvelt er að rausa um görnul kynni, áhyggjuleysi utangarðs- fólks, og hvort sé áhrifameira að hökta ástarbrautir, syndabrautir eða refsibrautir til skýringar á gangi sögunnar, en rausið er markleysa, því að jafnvel hér á heimsenda köldum vakna menn fyrr eða síðar við skylduboðið að rækta garðinn sinn. „II faut cult- iver son jardin“, sagði Birtingur, Ég stundaði kennslu við gagn- fræðaskóla í 30 ár, af því að mér þótti það yfirleitt skemmtilegt og var hluti af starfshópi, sem ég vildi ekki missa. Eitt sinn var ég yngstur í hópnum, en hann kvist- aðist smám saman, og nú erum við aðeins orðnir tveir eftir á upp- réttum fótum af gamla liðinu. - Síðast heimsótti ég gagnfræða- skóla við Víghólastíg í Kópavogi fyrir um mánuði síðan. Hvað liggur beinna við að ræða á slíkum stað en vígaferli og fleng- ingar? Við lifum á tímum sein dýrka ofbeldi, og refsilöggjöfin íslenska er líklega ratvísasta leið- arhnoð, sem við eigum í klukku- stundar rabb um feril sögunnar á landi voru. Það leggur leiðina frá Gretti Ásmundarsyni að Litla- Hrauni, en þar tók Jón íri ríksdal fyrir rass á dögum Árna Þórarins- sonar. Ekki er úr vegi að koma við í Holtunum hjá hinum marg- flengda afa hans Guðmundar Daníelssonar. Grágás, Járnsíða, Jónsbók og Stóridómur verða nauðsynlegir áfangastaðir á refil- stigum réttvísinnar og siðbótar- maðurinnjónasjónsson frá Hriflu ógleymanlegur, því að hann afnam dauðarefsinguna árið 1928, 122 SAGNIR
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148

x

Sagnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sagnir
https://timarit.is/publication/1025

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.