Morgunblaðið - 26.02.2013, Page 29

MINNINGAR 29
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 26. FEBRÚAR 2013
Við Jón sendum Birni, Þor-
steini og Önnu Lilju og fjöl-
skyldum þeirra innilegar sam-
úðarkveðjur. Blessuð sé
minning góðrar konu.
Erna M. Sveinbjarnardóttir.
Jákvæð, glöð, traust, mikil út-
geislun, fallegur karakter og vel
tilhöfð, já, Sigga átti marga
kosti og alltaf sá hún það já-
kvæða við lífið. Það var svo
gaman og gott að vera með
henni því að hún hafði svo ein-
staka nærveru. Við Sigga höfum
verið mjög góðar vinkonur um
langan tíma og þó að mörg ár
séu á milli okkar í aldri áttum
við svo margt sameiginlegt. Í
gegnum okkar vinskap hef ég
lært svo margt af Siggu. Sorgin
er mikil og það er erfitt að
missa góðan vin en við verðum
að muna að þótt lífið geti verið
stutt þá lifa minningarnar að ei-
lífu.
Brynja.
Sigríður var forréttindi. Ég
var svo heppin að við vorum vin-
konur. Það var best. Sama hvort
við hittumst oft eða sjaldan, allt-
af var jafnfrábært að ræða lífið
og tilveruna frá öllum hliðum
við þessa ótrúlegu heilsteyptu
og góðu konu. Hún var kona
sem var besta mamman, amm-
an, vinkonan og allt sem kona
er. Það var hún!
Kletturinn Sigríður hefur
kvatt okkur alltof snemma. Ynd-
islega fjölskylda, ykkar harmur
er mestur. Ég bið almættið að
gefa ykkur styrk á erfiðum tím-
um. Megi allir góðir hjálpa til.
Við sjáumst Sigga mín, sætasta
sólin sjálf.
Þín vinkona alltaf,
Hrafnhildur.
Elsku vinkona.
Lokið er nú síðasta stranga
hlutverkinu sem lífið bauð þér
að takast á við.
Löng barátta þín við sjúk-
leika hefur tekið enda. Sann-
arlega hafði sjúkdómurinn betur
að lokum en þrátt fyrir það hef-
ur þú ávallt verið svo hughraust.
Gefið okkur hinum af þínu bar-
áttuþreki, æðruleysi og þeim
styrk og jafnvægi sem ein-
kenndi þig. Áreiðanlega varst
þú oftar í hlutverki græðarans
en sjúklingsins þrátt fyrir allt.
Þú ert í mínum huga sig-
urvegarinn.
Svo æxlaðist til fyrir margt
löngu að lítil stúlka, dóttir þín
Anna Lilja, fór að heimsækja
mitt heimili. Góð vinátta þróað-
ist með dætrum okkar, önnur
leitaði stórrar systur og hin lít-
illar. Í kjölfarið þróaðist síðan
vinátta við þig og þína fjöl-
skyldu sem ég er lánsöm að
hafa fengið að njóta. Að eignast
svo góða vináttu er dýrmætt og
ekki sjálfgefið.
Sannarlega skiptust á skin og
skúrir í þínu lífi eins og okkar
flestra. Mikið áfall var þér og
fjölskyldu þinni missir sonar
sem var rétt að segja í blóma
síns unga lífs. Alveg frá barns-
aldri hefur þú búið að uppeldi
sem án efa styrkti undirstöður
þess óbifanlega æðruleysis og
styrks sem þú hafðir til að bera
á erfiðum stundum og varst allt-
af tilbúin að veita öðrum af ör-
læti.
Í lífi og starfi hefur alltaf lað-
ast að þér fjöldi fólks. Fólk leit-
aði þín til að njóta þeirrar orku
sem fólgin er í því hve þér var
eðlilegt að gefa af þér á jákvæð-
an og uppbyggjandi máta. –
Gefa af þér af því sem ég get
ekki kallað betra nafni en lífs-
orku og lífsgleði.
Þakka þér allar stundirnar
okkar. Stundir gleði og stundir
alvöru – alltaf gæðastundir.
Samræður okkar þar sem allt
mögulegt og ómögulegt var
krufið til mergjar. Ekki má
gleyma stelpuferðunum okkar
þar sem við áttum einstaklega
góðar og skemmtilegar sam-
verustundir við að skoða lönd og
lýð, lífið og tilveruna. Þó að við
höfum rætt þetta nú afstaðna
stríð þitt og endalokin af ein-
lægni, veit ég nú að sannarlega
trúði ég því innst inni og vonaði
að kraftaverk myndi lækna þig.
Elskulega vinkona, far vel. –
Þakka þér dýrmæta samfylgd
að sinni.
Innilegar samúðarkveðjur
mínar til eiginmanns, barna,
barnabarna og allra annarra
ættingja þinna og vina.
Í skugga sorgarinnar lýsir
ljós minninga um mikla og góða
manneskju.
Jensína.
Ég vil minnast góðrar vin-
konu minnar til margra ára.
Okkar kynni styrktust mikið í
gegnum starf okkar, snyrtifræð-
ina, því þar áttum við sameig-
inleg áhugamál. Það spillti ekki
fyrir okkar vináttu að við vorum
báðar að vestan, þú frá Ísafirði
ég frá Bolungarvík og þar að
auki vorum við frænkur. Sigga
var gleðigjafi, fór ekki í mann-
greinarálit, alltaf smart, huggu-
leg, jákvæð og flott. Kvenþjóð-
inni til fyrirmyndar. Maður vissi
hver var á ferð þegar glaðværa
fallega röddin hennar heyrðist,
vestfirski framburðurinn sem
henni var í blóð borinn og
breyttist aldrei. Hún var mikil
fagkona, vandvirk og gerði hlut-
ina vel. Faggrein okkar snyrti-
fræðinga var henni hjartkær,
hún var talsmaður samvinnu og
samstöðu innan Félags ís-
lenskra snyrtifæðinga, og veit
ég að hennar er sárt saknað. Ég
er stolt af okkar góða sambandi
og vináttu.
Ég vil, Sigga mín, þakka þér
fyrir samverustundirnar.
Hvíl í friði.
Elsku Bjössi og fjölskylda, ég
bið guð að styrkja ykkur í sorg-
inni.
Katrín Þorkelsdóttir
snyrtifræðingur.
✝ María Benderfæddist á
Djúpavogi 27. júlí
1930. Hún lést 19 .
febrúar 2013 á 83.
aldursári. For-
eldrar hennar voru
Guðleif Gunnars-
dóttir Bender,
fædd 17. júní 1899,
dáin 17. desember
1974 og Carl
Christian Bender,
fæddur 26. apríl 1880, dáinn
22. janúar 1960. Systkini, al-
bræður: Cecil Hinrik, f. 1923,
d. 1990, og Gunnþór, f. 1926.
Hálfbræður: Carl Christian, f.
1904, d.1986, Róbert Milan, f.
1909, d. 1940, Sófus Ingvar, f.
1910, d. 1981, Axel Volkimarus,
f. 1911, d. 1929, Óskar Björg-
vin, f. 1913, d. 1943, Kristján
Steinunn, f. 2012. Gunnar Dór,
f. 1980, sambýliskona hans er
Elfa Björk, f. 1978, börn þeirra
eru Kjartan Karl, f. 2005 og
Svandís María, f. 2012. Karen
Peta, f. 1982, 2. Leifur Rós-
inbergsson, f. 4. maí 1953. Eig-
inkona hans, dáin, var Árelía
Þórdís Andrésdóttir, f. 4. des-
ember 1956, dáin 8. ágúst 2010,
sambýliskona hans er Kristín
Pálsdóttir. Börn Leifs og Dísu
eru Leifur Þór, f. 1975, maki
Sigrún, f. 1978, börn þeirra eru
Eyrún Alda, f. 2001, Kolbrún
Ósk, f. 2003 og Bergrós María,
f. 2009. Róbert, f. 1978, maki
Kristín, barn hans er Þórdís
María, f. 2007. Anna María, f.
1979, aki Róbert Ragnar, f.
1979, börn þeirra eru Guðrún
Emma, f. 2009 og Benedikt, f.
2012, Karl Kristján, f. 1983,
sambýliskona hans er Angeline
Theresa, f. 1976. 3. Kristín
Rósinbergsdóttir, f. 21. apríl
1955, hennar börn eru Theo-
dór, f. 1974, Heiða, f. 1977,
hennar börn eru Kristín Lilja,
f. 2003 og Sunneva Rós, f.
2009.
Kristín Jóna, f. 1984, maki
Guðjón Ólafur, f. 1979, þeirra
börn eru Eygló Hulda, f. 2005,
og Andri Hrafn, f. 2008,
Berglind, f. 1991, sambýlis-
maður Hlynur Þór. 4. Guðrún
Rósinbergsdóttir, f. 10. desem-
ber 1959, maki Páll Hólm, f.
1954, þeirra börn eru Elín, f.
1983, maki Marteinn Svan-
björnsson, f. 1982, þeirra barn
er Axel Leví, f. 2009. Rúnar
Páll, f. 1986, Ómar f. 1991. 5.
Hrefna Rósinbergsdóttir, f. 25.
apríl 1964, sambýlismaður
hennar er Guðjón Elí Sturlu-
son, f. 1959. Börn: Elísa, f. 2004
og Fríður, f. 1984, maki hennar
er Ríkarður Ríkarðsson, þeirra
barn er Gabríel Blær, f. 2012.
Útför Maríu fer fram í Nes-
kirkju í dag, 26. febrúar 2013,
klukkan 13.
Sófus, f. 1915, d.
1975, Ingólfur
Hugó, f. 1917, d.
1996.
Eiginmaður
Maríu er Rós-
inberg Gíslason, f.
28. apríl 1923.
Börn :1. Karl Rós-
inbergsson, f. 16.
apríl 1952, d. 29
mars 2004. Eftirlif-
andi eiginkona
hans er Steinunn Steinþórs-
dóttir, f. 1952. Börn þeirra eru:
María Rós, f. 1973, eiginmaður
hennar er Hreinn Mikael , börn
hennar eru Karl Aron, f. 1982
og Ástrós Anna, f. 1998; Stein-
þór Carl, f. 1976, eiginkona
hans er Bergljót Kvaran, f.
1983, börn þeirra eru Hrafn-
hildur Lóa, f. 2007 og Lilja
Ástkær móðir mín, María
Bender, er dáin. Lengst af bjó
hún í Vesturbænum í Reykja-
vík og þar leið henni best. Hún
helgaði líf sitt manni sínum og
börnum. Mín fyrsta minning
úr æsku er þegar Hrefna syst-
ir fæddist, þar sem mamma lá
í rúminu með litla barnið, ég
fékk líka að sitja við rúmið
hennar, mér til mikillar gleði.
Það var ekki mikið um
kossa og knús, en við fundum
alltaf fyrir umhyggjunni frá
henni. Hún hafði mjög gaman
af allri handavinnu, að sauma
út og prjóna. Einnig saumaði
mamma öll föt á okkur systk-
inin. Hún kenndi mér að
prjóna og þaðan hef ég bakt-
eríuna.
Árið 2004 lést elsti bróðir
okkar, Kalli, það var mikil
sorg sem erfitt var fyrir
mömmu að vinna úr og hún
jafnaði sig aldrei á því. Síð-
ustu æviár mömmu voru erfið
vegna veikinda en hún gat ver-
ið heima hjá pabba á Nesveg-
inum lengst af. Fyrir það er
ég þakklát.
Ég kveð þig mamma mín,
með tárin í augunum, en ég
veit að nú líður þér betur.
Guðrún.
Ég á svo mikið af góðum
minningum um hana ömmu.
Fyrsta minningin um hana er
þegar hún er að sækja mig í
leikskólann, þá hef ég verið
svona þriggja ára. Það má
segja að hún hafi verið
mamma mín númer tvö, ég var
svo mikið hjá henni og afa.
Amma var svona ekta
amma. Hún kunni að elda ynd-
islega góðan mat og baka ljúf-
fengar kökur, það var alltaf
svo hreint og fínt hjá henni og
hún var mikið að sauma og
prjóna. Hún var ofboðslega
góð við mig og dekstraði mig
alltaf mikið. Þegar ég kom
heim úr skólanum beið mín
alltaf heitur matur í hádeginu
og þegar ég gisti hjá henni um
helgar fórum við alltaf saman
út í sjoppu og ég fékk að
kaupa bland í poka og gos.
Fyrir jólin var eins og það
væri verksmiðja á Nesvegin-
um þar sem amma stóð sveitt
inn í eldhúsi og kepptist við að
baka smákökur og tertur fyrir
jólaboðið sem var haldið á
jóladag. Svo var tertunum
staflað upp á eldhússkápana
og þær geymdar þar þangað
til jóladagur rann upp. Þá biðu
allir spenntir eftir því að fá að
gæða sér á kökunum hennar
ömmu, bestu kökur í heimi –
sérstaklega súkkulaðikakan
með góða kreminu.
Ég man hvað mér fannst
skemmtilegt þegar amma
byrjaði að hlæja og fékk
stundum hláturskast. Þá var
erfitt að hætta að hlæja sjálfur
því hláturinn hennar var svo
smitandi.
Elsku amma mín. Ég sakna
þín sárt. Það er erfitt að
kveðja en ég er svo þakklát
fyrir að hafa þó fengið að hafa
þig hjá mér svona lengi. Takk
fyrir allt sem þú hefur gefið
mér.
Þín
Fríður.
Það er komið að kveðju-
stund, elsku amma mín, ég
veit að þú ert komin á góðan
stað og ert umvafin góðu fólki.
Það eru margar minningar
sem renna í gegnum hugann
og margar gleðistundir sem
hægt er að kalla fram og ylja
sér við. Þær sem standa upp
úr er þegar ég var lítil stelpa
að koma til ömmu og afa á
Nesveginn. Risastóri garður-
inn, farið í leiki í trjánum,
heitt kakó og ristað brauð í
morgunmatinn og endalaus
hlýja. Það er skrítið að hugsa
til þess að þú sért farin og
mun ég ávallt varðveita allar
góðu minningarnar um þig.
Hvíldu í friði elsku amma
mín, þín verður saknað.
Elín Hólm.
María Bender
✝ GuðmundurHallgrímsson
fæddist 9. ágúst
1939 á Akureyri.
Hann lést 11. febr-
úar 2013 á líkn-
ardeildinni í
Kópavogi.
Útför Guð-
mundar var gerð
frá Hallgríms-
kirkju 18. febrúar
2013.
Elsku Muggur
Við munum ætíð minnast þín
fyrir alla þína manngæsku,
hlátur, gjafmildi, blíðu og
styrk. Þú varst alltaf klettur
sem við gátum leitað til og
þegar við þurftum hjálp þá
varst þú aldrei langt undan.
Elsku Anna, ég get ekki einu
sinni reynt að skilja þá sorg
sem þú býrð við núna en það
sást langar leiðir hvað þið átt-
uð gott og sterkt hjónaband
enda var alltaf dásamlegt að
heimsækja ykkur, finna
hlýjuna og manngæskuna sem
skein af ykkur.
Við gleymum því aldrei að
koma til ykkar í mat og við
fengum að njóta hlýleika ykkar
og auðvitað dásamlegs matar.
Við fengum líka að njóta sam-
veru við börn ykkar, Veru,
Daða, Huga og Ölmu, en þau
eru öll einstakar manneskjur
og fólk sem við vonumst til að
fá að njóta mun meiri sam-
skipta við í framtíðinni.
Muggur og Anna og þið haf-
ið skipt sköpum í uppeldi okk-
ar og hafið ætíð verið okkur
fyrirmynd og erum við ykkur
Guðmundur
Hallgrímsson
eilíflega þakklát.
Við systkinin
gleymum þér aldrei,
Muggur, og þú
verður ætíð í hjarta
okkar. Elsku Anna,
Vera, Daði, Hugi og
Alma, við sam-
hryggjumst ykkur
innilega, við verðum
alltaf til staðar fyrir
ykkur.
Deyr fé,
deyja frændur,
deyr sjálfur ið sama;
en orðstír
deyr aldregi,
hveim er sér góðan getur.
(Úr Hávamálum.)
Ykkar,
Sigrún, Fríða og
Dagur Ammendrup,
makar og börn.
Sit með bókina sem Jón Við-
ar Gunnlaugsson gaf út 1980
og heitir Fjörulalli. Þessi ein-
falda bók með hnyttnum sög-
um af landamæralausum
dreng, kemur upp í hugann
þegar litið er til baka og rifjuð
upp atriði úr KFUM starfi í
Garðabænum á áttunda ára-
tugnum. Við æskufélagarnir,
eins landamæralausir og sögu-
hetjan, munum ávallt búa með
það veganesti sem áréttað var
af Guðmundi. Hluti þess nestis
var að Guðmundur las upp
próförk Jóns af ofangreindri
sögu á vikulegum KFUM fund-
um. Við hlógum en í minning-
unni hló Guðmundur mest,
enda átti hann í vandræðum
með að lesa um prakkarastrik
á Eyrinni. Þegar litið er til
baka og hlutir bornir saman í
dag og þá, er engan veginn
sjálfsagt að taka að sér stóran
hóp drengja og lesa þeim lexí-
una. Það er óeigingjarnt starf
og hugurinn að baki slíku
starfi lýsir þeim einstaklingi
best sem tekur það að sér. Enn
þann dag í dag býr maður að
þessum tíma og þeim heilræð-
um sem Guðmundur benti okk-
ur vinunum á.
Við félagarnir viljum með
þessum fátæklegu orðum
kveðja föður æskufélaga okkar
og vottum fjölskyldunni samúð
á erfiðri stundu.
Sindri, Skapti og Bertel.
Kveðja frá
Evrópusamtökunum
Fallinn er frá góður félagi
okkar, Guðmundur Hallgríms-
son lyfjafræðingur. Hann tók
sæti í stjórn Evrópusamtak-
anna árið 2007 og sat þar allt
til dauðadags. Guðmundur var
mikill Evrópusinni og var aldr-
ei banginn að ræða þau mál
hvar sem er og hvenær sem er.
Það féll ekki alltaf í góðan
jarðveg en Guðmundi var þetta
mikið hjartans mál enda var
hann sannfærður um að aðild
Íslands að ESB yrði íslenskri
þjóð til hagsbóta.
Guðmundur vakti fyrst at-
hygli okkar í Evrópusamtök-
unum þegar hann hélt uppi öfl-
ugri umræðu um Evrópumál á
landsfundum Sjálfstæðisflokks-
ins. Þegar við í stjórninni fór-
um þess á leit við hann að taka
sæti í stjórn Evrópusamtak-
anna þá tók hann ljúfmannlega
í þá bón. Það var gott að vera
með Guðmundi í stjórn. Hann
var fjölfróður maður og var
ávallt reiðubúinn að taka að
sér verkefni fyrir samtökin.
Gott var að eiga Guðmund að
þegar erlendir fjölmiðlamenn,
fulltrúar erlendra ríkja, for-
ystumenn í erlendum stjórn-
málasamtökum og erlend
sendiráð föluðust eftir fundi
með Evrópusamtökunum til að
heyra sjónarmið okkar í Evr-
ópuumræðunni.
Skemmtilegast var þó að
fara með Guðmundi á fundi
með ungu fólki þar sem evr-
ópumálin voru rædd. Eftir-
minnilegar eru tvær ferðir til
hans gamla heimabæjar Akur-
eyrar þar sem við héldum opna
fundi um þetta málefni. Greini-
legt var að Guðmundur hafði
mikinn metnað fyrir hönd ungs
fólks á Norðurlandi og taldi að
hagsmunum þess yrði best
borgið með aðild að Evrópu-
sambandinu.
Það var Guðmundi mikið
ánægjuefni þegar Alþingi sam-
þykkti árið 2009 að Íslendingar
skyldu hefja aðildarviðræður
við Evrópusambandið. Hann
var hins vegar ekki nógu
ánægður með það hve viðræð-
urnar hafa dregist á langinn.
En við vitum að Guðmundur
fylgist með þessu hinum megin
og leggur sitt lóð á vogarskál-
arnir til að þetta ferli fái far-
sælan endi. Evrópusamtökin
senda Önnu konu Guðmundar
og börnum þeirra samúðar-
kveðjur. Það voru forréttindi
að fá að vinna með manni eins
og Guðmundi.
Andrés
Pétursson.
Í hugann koma Heilræða-
vísur Hallgríms Péturssonar
þegar Guðmundar Hallgríms-
sonar er minnst því að fáa
þekki ég sem áttu auðveldara
með að fylgja þeim ráðum sem
þar eru gefin.
Við urðum sambekkingar
þegar ég settist í 4. bekk
stærðfræðideildar MA haustið
1957 og fékk fljótlega að vita
að hann gegndi nafninu Mugg-
ur sem móðir hans sótti til hins
þjóðkunna listamanns sem hún
dáði öðrum fremur.
Kynni okkar hófust ekki að
ráði fyrr en veturinn eftir þeg-
ar við vorum farnir að vinna
saman að ýmsum sameiginleg-
um áhugamálum utan skóla og
innan. Báðir höfðum við mikinn
áhuga á tónlist og unnum m.a.
saman að tónlistarkynningum í
skólanum. Um þær mundir var
stofnaður Djassklúbbur Akur-
eyrar og einnig deild úr kvik-
myndaklúbbnum Filmíu sem
stóð fyrir sýningum á listræn-
um kvikmyndum. Ekki man ég
hvort Muggur sat þar í stjórn
en hann vann þeim mun öt-
ullegar að þessum hugðarefn-
um sínum án þess að láta á sér
bera. Hann var jafnan ráða-
góður þegar leysa þurfti vanda
og fann oft leiðir sem ekki
kostuðu mikið fé en sparaði
ekki eigið afl og fyrirhöfn ef
svo bar undir.
Enda þótt leiðir skildi eftir
stúdentspróf hélst kunnings-
skapurinn og vináttan óx með
hverju árinu sem leið. Við hitt-
umst oft á tónleikum og eft-
irminnilegt er þegar hann sat
með okkur hjónum í bíl til Ak-
ureyrar til þess að fagna 50
ára stúdentsafmæli vorið 2010.
Þá var um margt að spjalla og
mikið órætt þegar komið var á
leiðarenda.
Nú er hann kominn á þann
leiðarenda sem okkur öllum er
skapaður. Við Maggý biðjum
Önnu Guðrúnu og fjölskyld-
unni allri blessunar guðs, biðj-
um hann að styrkja þau í sorg-
inni og kveðjum þennan góða
dreng með þakklæti og söknuði
Helgi Hafliðason.