Morgunblaðið - Sunnudagur - 20.09.2015, Page 47

Morgunblaðið - Sunnudagur - 20.09.2015, Page 47
20.9. 2015 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 47 legir tímar,“ segir Arnar um unglingsárin. „Ég var búinn að vera mikið í íþróttum, bú- inn að æfa golf, fótbolta og körfubolta, en allt í einu var maður orðinn hluti af ein- hverju gengi sem var að gera tónlist. Ég fann mig í þessum hópi, fann sjálfan mig þar frekar en í fótboltaliðinu.“ Arnar ríður hesti í Breiðholtinu í mynd- bandinu við „Brennum allt“ en þeir Helgi eru báðir aldir upp við hestamennsku. „Afi minn var mikill hestamaður og ég fór alltaf með honum út í sveit, við vorum að brynna og gefa, maður þekkir þessa menningu,“ seg- ir Helgi en foreldrar Arnars eru sömuleiðis mikið í hestunum. „Ég dýrka þennan sveitarómantíska bak- grunn sem við höfum,“ segir Arnar og þeir rifja upp Miðgarðsböllin sem þeir sóttu sem unglingar. „Allir úr sveitinni mæta og það er kór fyrir utan allan tímann; blindfullir sextán ára strákar með neftóbakstaum niður á vör að syngja í Álftagerðisbræðrastellingum,“ segir Helgi. „Þetta var Prikið okkar,“ segir Arnar og hlær og vísar til miðbæjarskemmtistaðarins sem er þekktur fyrir að laða að sér rappara. „Ég held við séum báðir mjög stoltir af þessum uppruna og að hafa alist upp í þessu umhverfi. Mér finnst það gefa okkur ákveðna sýn að koma svo hingað og fara í allt annað umhverfi,“ segir Helgi. „Það eru margar vísanir í guðsblessuðu sveitina og náttúruna á plötunni, þessar klassísku bókmenntalegu andstæður; náttúru og borg, sem við notumst mjög mikið við en ekki endilega meðvitað,“ segir Arnar, en önnur lína úr „Brennum allt“ kemur í hug- ann: „Náttúruskáld sem að yrkir um steypu.“ „Við sækjum báðir í náttúruna,“ segir Helgi sem nefnir það að ganga á fjöll á með- an Arnar minnist á þögnina. „Það er gott að komast í burtu og upplifa þögn, besta hljóð- ið,“ segir hann og bætir við: „Við erum bara einhverjir sveitastrákar að reyna að vera nettir í Reykjavík.“ Þeir eru báðir í námi við Háskóla Íslands. Helgi er á öðru ári í ferðamálafræði og Arn- ar klárar viðskiptafræðina um jólin. „Við tökum fundi í Stúdentakjallaranum í eyðum. Ég fór beint í háskóla þegar ég flutti suður, ekki endilega af því að mig dauðlangaði að mennta mig heldur af því að ég nennti ekki að vinna. Ég var þá byrjaður í tónlistinni og einblíndi á drauminn um að verða tónlist- armaður. Í háskóla aflar maður sér þekk- ingar og þekking er góð,“ segir Arnar. „Þetta var alveg öfugt hjá mér. Ég nennti ekki strax í skóla, ég er bara búinn að vera að vinna. Er á öðru ári núna, 28 ára gamall,“ segir Helgi. „Möguleikinn á námi er fyrir hendi, sem er gott fyrir þá sem þrá að mennta sig. Það þýðir ekki að allir eigi að gera það. Það á enginn að gera neitt, nema bara að vera næs. Þú átt að vera næs, utan þess: gerðu það sem þig langar til,“ segir Arnar. Stórt hjarta í lítilli senu Þeir hafa verið hluti af íslensku tónlistarsen- unni frá 2009 eftir að þeir unnu Músíktil- raunir og komust fljótlega að því að allir þeir sem hafa komist hvað lengst og njóta mestrar virðingar eru almennilegir. „Maður tileinkaði sér þetta en á sama tíma var það manni eðlislægt. Þetta er ekki spurning um að halda öllum góðum, ég er ekki að gera öllum til geðs,“ segir Arnar. „Besta boðorðið,“ segir Helgi, „maður gef- ur af sér og maður fær.“ „Markaðurinn á Íslandi er svo lítill,“ segir Arnar. „Það spyrst út ef þú ert leiðinlegur,“ segir Helgi. „Íslenskir tónlistarmenn standa ótrúlega vel saman. Fólk úr mismunandi stefnum vinnur saman vegna þess að það eru allir að vinna að því sama; að viðhalda íslensku tón- listarlífi. Þetta er samt svo stór sena en lítill markaður. Við eigum öll hagsmuna að gæta að tryggja að halda íslensku tónlistarlífi í blóma,“ segir Arnar og Helgi tekur þetta saman: „Stórt hjarta í lítilli senu.“ En það er ekki hlaupið að því að lifa á því að vera tónlistarmaður, þrátt fyrir góða plötusölu og mikla hlustun á Spotify. „Með Spotify og plötusölu, það eru alveg peningar í þessu en ekkert til að lifa á. Við erum heppnir því við spilum mikið,“ segir Arnar. „Við erum búnir að vera mjög duglegir, við erum alltaf að spila, við erum búnir að spila fleiri helgar en ekki síðustu fjögur ár,“ segir Helgi. „Ef þú ætlar að lifa af tónlist á Íslandi þarftu að vera í stöðu til að spila mikið. Það er ekki gefið að vera jafnmikið bókaðir og við, það er algjör blessun,“ segir Arnar. Þeir byrjuðu að koma fram á Prikinu þeg- ar þegar áttu bara þrjú lög. Þeir segja að á þessum tíma hafi verið fleiri tónleikastaðir og þar með fleiri tækifæri til þess að spila. „Við komum mikið fram og fengum tæki- færi í framhaldinu. Við hefðum ekki leigt Gamla bíó eða Hörpu á þessum tíma,“ segir hann og vísar til stórra tónleikastaða nú. Orka sem eykst og þroskast Hvar sjáið þið ykkur eftir fimm ár? „Við höfum aldrei talað um hljómsveitina eftir svona langan tíma. Í dag stefnum við í aðra úgáfu. Við erum fullir af hugmyndum sem við viljum koma út. Við verðum 100% að vinna eitthvað saman en líka hvor í sínu horninu komnir eitthvað lengra,“ segir Arn- ar. „Það er ennþá jafngaman að taka svipuð gigg og fyrir fjórum árum, það kemur alltaf nýtt fólk,“ segir Helgi. „Þetta hættir ekki að vera gaman. Í raun- inni verður þetta bara skemmtilegra og skemmtilegra,“ segir Arnar. „Við byggjum upp kemistrí á sviði; orku sem við vinnum með saman þegar við erum að spila saman og vinna saman. Þessi orka bara eykst og þroskast. Þetta verður bara betra eftir fimm ár,“ segir Helgi. Helgi og Arnar fara markvisst út úr þæg- indarammanum og ögra sjálfum sér. * Við erum baraeinhverjir sveita-strákar að reyna að vera nettir í Reykjavík. Helgi (t.v.) og Arnar kynntust á Sauðárkróki þar sem þeir ólust báðir upp.

x

Morgunblaðið - Sunnudagur

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið - Sunnudagur
https://timarit.is/publication/1078

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.