Morgunblaðið - 01.09.2017, Qupperneq 14

14 DAGLEGT LÍF
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 1. SEPTEMBER 2017
Guðrún Erlingsdóttir
ge@mbl.is
Sveinn Bjarnason er fæddur áÁlftanesi og hefur búið þaralla ævi. „Ég gekk í skóla áBjarnastöðum og lauk
skyldunni,“ segir Denni. Að sögn
hans ólst hann upp á jörðinni Grund
og flutt síðar með foreldrum sínum á
jörðina Jörfa. Hann sá um að passa
hús ömmu sinnar. Þar á eftir bjó
hann í húsi frænda síns þar til hann
flutti í eigin íbúð í fjölbýlishúsi á
Álftanesi.
Foreldrar Denna búa enn á
Jörfa og heita María Birna Sveins-
dóttir og Bjarni Valgeir Guðmunds-
son. Denni á tvær systur Salbjörgu
og Önnu Maríu.
Hinn 16. júlí varð Denni 60 ára.
Af því tilefni tóku íbúar Álftaness sig
saman og boðuðu til Dennadags hinn
17. ágúst. Framtakið sýnir hug bæj-
arbúa Denna. Pylsuvagn mætti á
svæðið og Denni var leystur út með
gjöfum. Denni segir daginn hafa ver-
ið mjög góðan.
„Ég veit þá að ég er að gera
eitthvað rétt. Það er það. Ef við töl-
um um gangbrautarvörslu þá erum
við keðja eins og á hjóli og ég er
kannski lásinn. Fólkið sem kom á
Dennadaginn er þá keðjan. Það er
fólkið sem lætur þetta allt ganga upp
og ég er bara einn hlekkurinn,“ segir
stoltur Denni.
Byrjaði með dráttarvél
Viðtal Morgunblaðsins er ekki
fyrsta fjölmiðlaviðtal Denna.
„Ég var annars staðar fyrst
með gangbrautarvörslu á horninu á
Suðurnesvegi og Breiðumýri. þegar
ég byrjaði þar þá var ég með drátt-
arvél. Svo var byggður fyrir mig lítill
skúr og þá kom fólk frá Kastljósi og
tók viðtal við mig. Það var sýnt í
Ríkissjónvarpinu, segir Denni.
Hann flutti gangbrautarvörsl-
una nær skólunum árið 2008.
„Litli skúrinn var fluttur með
en hann fauk og ég fékk þennan sem
ég er í núna, Dennakot.“
Áður en Denni hóf störf hjá
sveitarfélaginu var hann í bústörfum
hjá afa sínum. Vann hjá símanum og
Skeljungi í Skerjafirði. Það er nóg að
gera hjá Denna. „Ég sinni því sem
ég kalla gangbrautarvörslu frá 07.30
til 08.30. Kem svo aftur klukkan
12.00 til 14.00 Þess á milli fer ég með
póst frá bæjarskrifstofunum í
Garðabæ í skólanna og leikskólanna
þrisvar í viku,“ segir Denni. Hann
tínir líka rusl á Álftanesi og fer
stundum alveg út á Álftanesveg eins
og hann orðar það sjálfur. Á veturna
hefur Denni það verkefni að salta
göturnar í kringum Dennakot og
moka snjó.
„Ég fer svo í sumarfrí þegar
skólinn er í fríi frá miðjum júní og
þangað til skólarnir byrja í ágúst.“
Áður fyrr sá Denni um ára-
mótabrennu undir nafninu Denna-
brenna. „Ég bjó hana til og þróaði.
Ungmennafélagið var með áramóta-
brennu en það kom mikill vindur og
brennan fauk til sjávar. Það var þá
sem mér datt í hug að búa til Denna-
brennu fyrir litlu frænkur mínar.“
Denni segist hafa hætt þegar brenn-
an var orðin rosalega stór og fólk var
farið að setja alls konar rusl í hana.
Denni á öll en Sveinn ekkert
Börnin á Álftanesi eru Denna
hugleikin.
„Já, mér þykir rosalega vænt
um öll börn á Álftanesi og á þau öll
en Sveinn á engin börn,“ segir
Sveinn Bjarnason, kallaður Denni.
„Krökkunum þykir vænt um
mig frá leikskóla og alveg þangað til
þau fara héðan í framhaldsskóla. Þau
tala við mig og segja mér hvað þau
ætla að gera í framtíðinni. Mér finnst
sérstaklega vænt um þau stóru sem
segja mér frá því sem þau eru að
hugsa. Það er ýmislegt. Þau geta
komið til mín og talað um allt,“ segir
Denni og bætir við alvarlegur að það
ríki þagnaskylda um það sem rætt er
í Dennakoti. Dennakot er líka at-
hvarf.
„Ef þú hleypur og kemst inn í
Dennakot þá ertu stikkfrí. Það má
ekki ná þér eða stríða í Dennakoti.
Sum lítil börn halda að ég eigi heima
hérna,“ segir Denni brosandi.
Það er ekki bara við gagnbraut-
arvörsluna sem Denni sýnir börnum
Álftanes væntumþykju sína.
Hann gefur gjafir á leikskólana.
Bæði útidót og innidót. „Auðvitað
vilja börnin fá nýtt dót og ég gef það
sem mér finnst þurfa. Þegar ég var
60 ára þá gaf ég vissa upphæð á sitt-
hvorn leikskólann og sá peningur var
notaður upp í kaup á hoppukastala.“
Denni segir að börnin séu núm-
er eitt, tvö og þrjú. „Þau gefa mér
rosalega mikið. Þau eru vinir mínir
og kalla á mig báðum megin frá.
Dennadagur sem bæjarhátíð
Denni segir Álftanesi hafa
breyst. Það hafi stækkað of hratt og
hann vonast til þess að enn meiri
stækkun verði tekin skynsamlega.
„Það er allt of mikill hraði í þjóð-
félaginu. Börnin hafa breyst með
tölvudótinu og símanum. Sum líta
varla upp þegar þau fara yfir gang-
braut. Þau eru annaðhvort í leik eða í
símanum,“ segir Denni áhyggju-
fullur. Hann segist þekkja öll börnin
en ekki alla foreldrana. „En þeir
þekkja mig. Það sést með því sem
gert var á Dennadeginum. Ég myndi
vilja Dennadag aftur, ekki fyrir mig
heldur sem bæjarhátíð. Það er gott
fyrir bæjarbúa að hittast og það er
nauðsynlegt fyrir þá sem eru nýflutt-
ir að kynnast nágrönnunum.“
Denni segir að kyrrðin miðað
við höfuðborgina sé það besta við að
búa á Álftanesi.
„Það sem mér finnst skemmti-
legast að gera er að sinna gangbraut-
arvörslunni. Sjá börnin eins og blóm
þegar vorar og þau koma hjólandi og
hvað þau taka mér vel,“ segir Denni
og bætir við að erfiðast við starfið
sitt sé blessaður snjórinn. Fólk geri
sér ekki grein fyrir því hversu erfitt
sé að halda þessu öllu gangandi.
„En eins og ég segi ef það þarf
að gera hlutina þá þarf að gera þá
hvort sem þeir eru skemmtilegir eða
leiðinlegir.“
Skúffuskáldið Denni
Denni hefur tekið eftir breyt-
ingu á hugarfari fólks. Hann segir
ökumenn keyra hægar í kringum
skólanna. Denna er annt um um-
hverfi sitt. Einu sinni sá hann anda-
hjón í skurði þar sem mikið rusl var.
„Ég tók ruslið og þegar andarhjónin
fóru aftur ofan í hann gátu þau loks-
ins þvegið sér. Ég sagði krökkunum
frá þessu og að þau eigi að hugsa vel
um náttúruna. Flestir krakkarnir
taka því vel en ekki töffararnir,“ seg-
ir Denni.
Heilræði Denna til fólks eru þau
að lifa lífinu, slaka á og gera eitthvað
skemmtilegt.
„Ef ég á að ljóstra einhverju
upp þá er ég alltaf að skrifa eitthvað.
Stundum sögur bara fyrir mig í
skúffuna,“ segir Denni nokkuð
ánægður með sig. Eftir smá stund
samþykkir hann að sagan um Davíð
megi birtast í Morgunblaðinu.
Í lok viðtalsins óskar Denni eftir
því að fá að nota tækifærið og þakka
fyrir Dennadaginn. „Það gladdi mig
mikið og það var svo gaman að sjá öll
þessi gömlu andlit og ég vona að bæj-
arhátíðin „Dennadagur“ verði haldin
áfram, segir barna- og náttúruvinur-
inn Denni á Álftanesi.
„Ég er eins og lásinn á keðjunni“
Öryggi Denni ber mikla umhyggju fyrir skólabörnum á Álftanesi og sér til þess að þau fari örugg yfir gagnbrautir.
Gjafmildi Denni situr á spjalli við vinkonu í hoppukastala á leikskóla. Denna
fannst upplagt að gefa fjármuni upp í kaupin í tilefni af 60 ára afmæli sínu.
Í fjölbreyttri mannlífs-
flóru er að finna dem-
anta eins og Denna á
Álftanesi. Denni sem
heitir fullu nafni Sveinn
Bjarnason setur góðan
svip á bæjarfélagið. Öll
börn og flestir fullorðnir
á Álftanesi þekkja
Denna.
Morgunblaðið/Hanna
Æskuheimilið Álftnesingurinn Sveinn Björnsson, sem allir þekkja sem Denna, við húsið Grund þar sem hann ólst
upp. Denni hefur alltaf búið á Álftanesi. Hann er vinsæll og þekkir öll börn sem þar búa og flesta foreldrana líka.
Davíð gekk upp tröppurnar og
bankaði á dyr í stóru húsi með
gráum glugga. Davíð beið lengi.
Grár og gamall maður opnaði og
horfði undrandi á Davíð sem var
alblóðugur og með nokkur djúp
sár á líkamanum. Saman tókst
þeim að stöðva blæðingarnar.
Gamli maðurinn hjálpaði Davíð
að þrífa sig. Að því loknu fékk
hann sér hressingu og bauð
Davíð með sér. Bíllinn hans Dav-
íðs hafði lent utan vegar og var
ónýtur. Eftir nokkra daga var
Davíð orðinn sæmilegur og
lagði af stað til borgarinnar. Það
voru 13 km þangað.
Davíð kvaddi gamla manninn
og gekk hægt niður tröppurnar.
Þegar hús gamla mannsins var
komið úr augsýn hugsaði Davíð
hvað hann hefði verið heppinn í
óheppninni.
Davíð hvíldi sig smástund.
Þegar hann kom til höfuðborg-
arinnar settist hann niður á
gatnamótum. Hann fann að það
var farið að blæða úr sárunum á
ný og fötin hans öll blóðug. Dav-
íð var máttfarinn og hneig nið-
ur. Hann rankaði við sér á
sjúkrahúsi umkringdur hjúkr-
unarfólki. Davíð var á sjúkra-
húsinu vegna vinnuslyss en ekki
bílslyss. Davíð hafði fengið mar-
tröð. Þetta var þá bara draumur
en ekki veruleiki.
Sagan um
Davíð
SKÚFFUSKÁLDIÐ DENNI