Fréttablaðið - 23.02.2016, Side 40

Ég var leiddur út í
bílskúr, hurðin var opnuð
og þar stóð skellinaðran.
Ég eyddi löngum stund-
um á henni í bænum og
fram í firði, sannkallaðir
dýrðartímar sem standa
svo sannarlega upp úr.
Arnar Jónsson
ferming Kynningarblað
23. febrúar 201624
Leikarinn góðkunni Arnar Jónsson
ólst upp á Akureyri og fermdist í
Akureyrarkirkju árið 1957 ásamt
stórum hópi skólasystkina sinna.
Þótt tæp 60 ár séu síðan minnist
hann fermingardagsins með hlýju,
ekki síst fyrir þær sakir að þá fékk
hann skellinöðru í fermingargjöf
frá foreldrum sínum. Skellinöðr-
unni fylgdi gleðitilfinning sem
fleygði honum ansi langt fram á
veginn að eigin sögn. En margt
annað gerði daginn eftirminnileg-
an; fjöldi góðra gesta, ljúffengar
veitingar og svo var dansinn stig-
inn á stofugólfinu heima. „Ágæt-
ir prestar héldu utan um ferm-
inguna, bæði undirbúninginn og
fræðsluna, en það voru þeir Pétur
Sigurgeirsson sem síðar varð bisk-
up og Kristján Róbertsson. Þetta
voru ágætir prestar og héldu form-
lega utan um fermingarfræðsluna
þannig að allir vissu nokkurn veg-
inn hvað þeir áttu að gera. Allir
voru ágætlega undirbúnir og ég
minnist ekki neinna alvarlegra
uppákoma frá þessu tímabili.“
Fermingarhópurinn þekktist
nokkuð innbyrðis og í minning-
unni var þetta skemmtilegur tími,
að sögn Arnars. „Auðvitað þurft-
um við að læra trúarjátninguna og
það var messað svolítið yfir okkur.
Það var þó allt frekar kunnuglegt
fyrir mér og kom mér ekki í opna
skjöldu enda var karl faðir minn
meðhjálpari í Akureyrarkirkju á
sínum tíma. Því var ég þó nokkuð
að þvælast þar á þessum árum og
því flest vel kunnuglegt.“
Teppinu rúllað upp
Þrátt fyrir það segist Arnar ekki
hafa verið sérstaklega trúað-
ur á þessum tíma. Það að ferm-
ast hafi einfaldlega verið eitthvað
sem nær allir gengu í gegnum án
frekari umhugsunar. „Að fermast
var einfaldlega sjálfsagður hlutur
sem fæstir, held ég, veltu þannig
séð fyrir sér. Sjálfur var ég satt
að segja búinn að fá nóg af kirkju-
ferðum og var frekar í uppreisnar-
liðinu, vildi bara að þetta kláraðist
sem allra fyrst.“
Fermingarveislan var haldin á
heimili Arnars auk þess sem hann
leit í kaffi til annarra fermingar-
systkina sinna. „Þetta var ágæt-
is kaffiboð þar sem boðið var upp
á allt almennt bakkelsi og óholl-
ustu og hollustu í bland. En svo
var dansað sé ég á gömlum mynd-
um en slíkt þekkist nú varla leng-
ur, eða hvað? Það var gott hol á
æskuheimilin mínu, teppinu var
rúllað upp og hópurinn dansaði og
skemmti sér vel. Þessi siður tíðkað-
ist á þessum árum. Dansað var við
lögin í útvarpinu enda ekkert sjón-
varp sem truflaði í þá daga. Og þá
kunnu nær allir að dansa enda var
það kennt í grunnskólum.“
Eins og fyrr segir var það ferm-
ingargjöfin frá foreldrum hans,
skellinaðran, sem stendur upp úr.
„Ég var leiddur út í bílskúr, hurðin
var opnuð og þar stóð skellinaðran.
Ég eyddi löngum stundum á henni
í bænum og fram í firði, sannkall-
aðir dýrðartímar sem standa svo
sannarlega upp úr þegar ég horfi
til baka til æskuáranna á Akur-
eyri.“ starri@365.is
Dýrðartímar sem standa upp úr
Þótt tæp 60 ár séu liðin frá fermingu Arnars Jónssonar leikara í Akureyrarkirkju man hann vel eftir deginum. Fermingarhópurinn þekktist
vel innbyrðis og fræðslan gekk vel. Á fermingardaginn var boðið upp á hefðbundið bakkelsi á æskuheimili hans og svo var dansað.
„Að fermast var einfaldlega sjálfsagður hlutur sem fæstir, held ég, veltu þannig séð fyrir sér,“ segir Arnar Jónsson leikari sem
fermdist árið 1957. mYnD/ernir
Allt sem þú þar ...
Skv. prentmiðlakönnun Gallup, okt.– des. 2015.
íbúa á höfuðborgarsvæðinu
á aldursbilinu 12–80 ára lesa
Fréttablaðið daglega.*
59,9%
Sá öldi myndi fara langt með að fylla
sæti Laugardalsvallar tíu sinnum.
59,9% lesa
Fréttablaðið
29,9% lesa
Morgunblaðið