Morgunblaðið - 02.12.2021, Síða 51

MINNINGAR 51
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 2. DESEMBER 2021
✝
Hellen Linda
Drake rithöf-
undur fæddist í
Reykjavík 29. júní
1960. Hún lést á
Landspítalanum
Hringbraut 19.
nóvember 2021.
Foreldrar henn-
ar eru Jóhannes
Jónsson, áður
nefndur George
Drake, f. 25.4.
1942, og Kristjana Einarsdóttir,
f. 27.3. 1943. Kristjana er gift
Helga John Fortescue lögreglu-
manni, f. 1942.
Hellen Linda var elst af sínum
systkinahópi en þau eru: Unnur
Hreggviðsson, f. 1970. Börn
þeirra eru Matthildur Ylfa, f.
1997, og Soffía Mist, f. 2005.
Unnusti Kristjönu er Guð-
mundur Ingi Jóhannsson, f.
1973. 2) Eyrún Ösp, f. 29.9. 1981,
gift Brynjari Frey Steingríms-
syni, f. 1980. Börn þeirra eru
Birgir Máni, f. 2007, og Vignir
Snær, f. 2010.
Hellen Linda giftist Einari Þ.
Einarssyni, f. 1957. Eignuðust
þau saman tvo drengi, f. 1991 og
1993, sem létust báðir skömmu
eftir fæðingu. Einar og Hellen
Linda slitu samvistum árið 2015.
Hellen Linda ólst upp í
Reykjavík. Árið 2000 fluttist
hún til Midhurst í Bretlandi og
bjó þar alla tíð síðan. Sama ár
gaf Hellen Linda út bókina
Launhelgi lyganna undir dul-
nefninu Baugalín.
Hellen Linda verður jarð-
sungin frá Grensáskirkju í dag,
2. desember 2021, klukkan 13.
Milly Georgsdóttir,
f. 16.9. 1961, Ólafur
Jón Georgsson, f.
13.4. 1966, Jóhanna
Guðleif Jóhann-
esdóttir, f. 7.7.
1977, Ögmundur
Þór Jóhannesson, f.
16.12. 1980, Oddný
Inga Fortescue, f.
1.3. 1963, og Ingi-
björg Helga Helga-
dóttir, f. 11.11.
1966.
Hellen Linda giftist Birgi
Erni Gestssyni, f. 1957, þau
skildu. Börn þeirra eru: 1) Krist-
jana Ósk, f. 4.11. 1977. Barns-
faðir hennar er Þorsteinn
Móðir mín var engin venjuleg
kona, fór engar hefðbundnar leið-
ir og átti ekkert venjulegt líf. Allt-
af hélt hún ótrauð áfram í sinni
baráttu, alltaf gerði hún sitt besta
og lagði sig alla fram, leitandi að
lífshamingjunni og réttlætinu.
Mig langar að minnast hennar
með hennar eigin hugrenningum,
en 24. október sl. birti hún færslu
á facebook sem hljóðar eftirfar-
andi:
„How diamond is formed - a
unique development - Reminds
me of me …
Ég hugsa stundum um þetta,
að ég upplifi uppgjöf alla daga, en
held samt áfram af því örlítið
villuljós er alltaf í augsýn þarna í
fjarskanum.
Bara eitt skref í viðbót á hverj-
um degi og svo fjölgar þeim hægt
og rólega – þannig að þegar ég lít
til baka hef ég gengið óravegu og
litla villuljósið er enn fram undan.
Það gefur mér von og tilgang
þótt ég vaði áfram með storminn í
fangið alla daga.
Að eiga von er sterkasta afl í
heimi.
Og ég, litli ljóti kolamolinn, sendi á end-
anum glitrandi ljós til allra átta eins og
sólin við upphafs dags.“
(Hellen Linda Drake, Baugalín)
Hvíldu í friði.
Þín dóttir,
Eyrún.
Hér sit ég í sameiningu með
vatninu, himninum og fuglunum
sem svífa allt í kring og hugsa um
þig: mína elsku systur sem ég frá
barnsaldri óskaði að vera nær í líf-
inu.
Frá því að ég var lítil stúlka og
hafði einhverjar hugmyndir um
að það væru til eldri hálfsystur úti
í veröldinni stóru, fór mig að
dreyma um að kynnast þér, elsku
Linda.
Það kom svo til mín á unglings-
aldri að við náðum að kynnast að-
eins, ég þessi litla – og þú, stóra
systir mín.
Ég mun ávallt muna eftir æv-
intýraferð minni til ykkar á Pat-
reksfjörð, þar sem við lékum okk-
ur saman eins og unglingar og þið
mættuð mér svo vel á þeim aldri
sem ég var á, þó að heil sautján ár
væru á milli okkar. Þarna náðum
við góðum systratengslum, sem
síðar varð að dýrmætri minningu
sem fylgir mér enn í dag.
Tenging okkar fæddist í gegn-
um náttúruna og einlæg samtöl
sem spegluðust í stórfengleika
sjávar og fjöru, fjalla og flögrandi
fugla. Og er inn var stigið flétt-
aðist tengingin í gegnum plönt-
urnar þínar sem þú elskaðir og
matinn góða sem þú eldaðir handa
mér.
Þú varst með kúlu á maganum
–kúlu sem svo hvarf einn daginn –
og ég skildi aldrei alveg almenni-
lega, en vissi að það var mikill
missir, þó ég væri á þeim tíma
komin aftur heim í borg.
Tilhlökkun okkar allra breytt-
ist í sorg og brostnar vonir, sem
erfitt var að koma orði á.
Ég var bara 15 ára og óskaði
þess heitast að kynnast þér betur.
Með lága sjálfsmynd og leitandi
að stöðugleika í lífinu dreymdi
mig um að einn daginn gætum við
búið nær hvor annari og leikið
okkur meira saman. Það var svo
gott að tengjast þér í gegnum
töfra lífsins á þessum mótandi ár-
um. Ég sá styrk þinn og hæfileika,
fegurð þína og ljós skína skært í
gegnum þig.
Á sama tíma öðlaðist ég innsæi
inn í heim hangandi sorgar, sem
þú hafðir borið með þér frá blautu
barnsbeini og mikið sem ég óskaði
þess að geta verið framlag í þínu
lífi, því innst inni vissi ég að við
vorum „alvörusystur“ og langt í
frá ósvipaðar.
Systur sem aldrei náðu að
kynnast almennilega, en urðu
þess í stað fyrir stöðugri truflun
af skuggum fortíðar, sem ég forð-
aðist að tengja sem mína sögu.
Mig langaði svo mest í heim-
inum til að gleyma gömlum sög-
um og fá að vera í núinu með þér;
að heyra meira um náttúruævin-
týrin þín og baða mig í ljósi lífsins
með þér.
Mikið sem ég þurfti að læra að
sleppa tökunum aftur og aftur og
aftur, og að treysta almættinu
fyrir framtíð okkar beggja. Sem
og ég gerði, þó ekki hafi alltaf
reynst auðvelt.
Það er svo sannarlega mikið og
djúpt þroskaferli að læra að
sleppa og að elska á sama tíma.
Þetta kenndir þú mér. Alveg
frá byrjun.
Er þú sagðir mér frá þínum
leiðum, sem ég tók svo hjartan-
lega til mín og fann með tímanum
mitt eigið æðruleysi og ró í gegn-
um.
Nú, hér sem ég sit við vatnið
blíða og virði fyrir mér sveimandi
fugla allt um kring; flögrandi pe-
likana og syndandi æðarfugla, þá
veit ég djúpt í hjarta mínu að allt
er í lagi.
Ég trúi því að þú sért á betri
stað og hafir fundið frið hjá Guði
alls sem er.
Ég minnist þín hér með frið-
arbæn heilags Frans af Assisi,
elsku Linda.
Bæn sem ég óska þess að við öll
í kringum þig getum umvafið okk-
ur, á meðan þú færð að upplifa þig
sem þá skæru og lýsandi stjörnu
sem þú ert,
í eftirlífinu þínu eilífa …
Takk fyrir að sýna mér syss!
Þín litla systir,
Jóhanna Guðleif (Jósa í
Ameríku).
Tjaldið er fallið
Stoppið allar klukkur, takið símana úr
sambandi.
Hindrið hundinn í að gelta yfir gómsætu
beini.
Þaggið niður í píanóunum og berið
kistuna út, við veikan trumbuslátt.
Látið syrgjendurna koma.
Látið flugvélarnar hnita hringi og krota
skilaboð á himininn:
„Hann er dáinn.“
Setjið svartar slaufur á hvítar dúfurnar.
Látið umferðarlögregluna bera svarta
hanska.
Hann var suður mitt og norður, vestur
mitt og austur.
Ég hélt að slík vinátta entist að eilífu.
Mér skjátlaðist.
Stjarnanna er ekki þörf lengur. Slökkvið
á þeim öllum.
Pakkið tunglinu inn og hlutið sólina í
sundur.
Látið hafið fjara út og hreinsið skóginn
því ekkert lætur lengur gott af sér
leiða.
Stop all the clocks
Stop all the clocks, cut off the telep-
hone,
Prevent the dog from barking with a
juicy bone,
Silence the pianos and with muffled
drum
Bring out the coffin, let the mourners
come.
Let aeroplanes circle moaning over-
head
Scribbling on the sky the message He Is
Dead,
Put crepe bows round the white necks
of the public doves,
Let the traffic policemen wear black
cotton gloves.
He was my North, my South, my East
and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my
song;
I thought that love would last for ever: I
was wrong.
The stars are not wanted now: put out
every one;
Pack up the moon and dismantle the
sun;
Pour away the ocean and sweep up the
wood.
For nothing now can ever come to any
good.
(W.H. Auden)
Kossar og knús.
Millý systir.
Hellen Linda
Drake
- Fleiri minningargreinar
um Hellen Linda Drake bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
✝
Hjördís Arn-
ardóttir lyfja-
tæknir fæddist á
Akureyri 5. sept-
ember 1950. Hún
lést á endurhæfing-
ardeild Eirar 22.
nóvember 2021 eftir
snörp veikindi. For-
eldrar hennar voru
hjónin Örn Pét-
ursson flutningabíl-
stjóri, f. 23.12. 1923,
d. 2.1. 1999 og Ólöf Þóra Ólafs-
dóttir húsmóðir, f. 22.1. 1920, d.
19.1. 2000. Bróðir Hjördísar er
Ólafur Haukur, f. 28.9. 1944.
Uppeldissystir hennar er Aðal-
björg Helgadóttir, f. 20.3. 1953,
en þær eru systkinabörn.
Eiginmaður Hjördísar er Jón
Grétar Ingvason, lyfjafræðingur
og framkvæmdastjóri Pharma
ehf., f. 9.1. 1950. Þau giftu sig á
Akureyri 18. júlí 1970. Foreldrar
Jóns voru Ingvi Júlíusson sem
starfaði lengst af hjá Vegagerð
ríkisins, f. 6.10. 1923, d. 9.7. 1995
og Guðrún Jónsdóttir sauma-
O’Donnell, MA-nemi í ensku, f.
24.11. 1988.
Hjördís og Jón hófu sambúð á
Akureyri. Þau voru búsett í Kaup-
mannahöfn 1973-1978 vegna
náms og síðar í Vesturbæ Reykja-
víkur og loks á Seltjarnarnesi.
Hjördís lauk gagnfræðaprófi
frá Gagnfræðaskóla Akureyrar
1967 og námi í stenógrafíu, latínu
og læknaritun frá Frederiksberg
Forberedelseskursus og Jahns
Skole í Kaupmannahöfn 1978.
Hún lauk námi frá Lyfjatækna-
skóla Íslands 1986 og starfaði sem
lyfjatæknir á Borgarspítalanum,
Landspítalanum og hjá Lyfjaeft-
irliti ríkisins. Starfsferli sínum
sem lyfjatæknir lauk Hjördís í
Hringbrautar apóteki í Reykjavík
sem þau hjónin áttu og ráku fram
til 2004.
Hjördís verður jarðsungin frá
Seltjarnarneskirkju 2. desember
2021 og hefst athöfnin klukkan
13. Vegna fjöldatakmarkana geta
aðeins nánustu ástvinir verið við-
staddir útförina.
Útför Hjördísar verður
streymt:
http://mbl.is/go/h7f9k
Einnig er tengill á
www.mbl.is/andlat
kona, f. 26.4. 1923,
d. 16.1. 2008.
Börn Hjördísar
og Jóns Grétars
eru: 1) Örn Ingvi
verkfræðingur, f.
21.10. 1968. Börn
Arnar Ingva og eig-
inkonu hans Aldísar
Ingimarsdóttur
verkfræðings, f.
11.2. 1969, eru Júl-
ía, Snædís og Rúnar
Örn. Barn Júlíu og eiginmanns
hennar, Skúla Óskarssonar, er
Emma Björk. 2) Guðrún lyfja-
fræðingur, f. 12.12. 1970. Börn
Guðrúnar og eiginmanns hennar
Sævars Guðjónssonar verkfræð-
ings, f. 1.2. 1972, eru Atli Ívar og
Brynja. 3) Sandra Huld við-
skiptafræðingur, f. 15.10. 1979.
Barn Söndru Huldar og eig-
inmanns hennar Ólafs Arnars
Gunnarssonar orkutæknifræð-
ings, f. 22.7. 1974, er Ingvar Atli.
4) Harpa Lind, doktor í klínískri
sálfræði, f. 4.3. 1987. Eiginmaður
Hörpu Lindar er Samuel Patrick
Elsku fallega mamma mín, þú
kvaddir okkur allt of snemma. Við
fengum of lítinn tíma saman og ég
sakna þín svo mikið. Þú varst búin
að vera svo dugleg seinustu vikur
og ná svo góðum árangri að ég
trúi því varla að þetta hafi farið
svona. Ég hélt við ættum eftir
mörg ár saman til að bralla ým-
islegt og því er erfitt að horfast í
augu við að samverustundirnar
verði ekki fleiri. Ég sakna þess að
geta ekki litið til þín í kvöldkaffi
og spjall og eiga ekki lengur til-
kynningar og skilaboð frá þér á
netinu en mest sakna ég samt
faðmlaganna þinna og kossanna
sem við sendum með miklum til-
þrifum.
Þú ert hjartahlý, kærleiksrík,
skilningsrík og þolinmóð og, eins
og við grínuðumst oft með,
kannski líka pínu þrjósk, sem
skýrir kannski hversu ákveðin þú
varst í því að ná þér og koma aftur
heim. Húmorinn þinn er líka á
réttum stað og þér tókst að gera
erfiða daga að góðum bara með
brosi og fallegum orðum. Þú vild-
ir alltaf allt fyrir mig gera og
varst traustur bakhjarl. Ég get
ekki þakkað þér nóg fyrir að
hugsa svona vel um mig. Takk
fyrir að skilja mig og takk fyrir að
vera þú. Jafnvel þegar hlutirnir
litu ekki svo vel út á seinustu vik-
um og ég var að reyna að láta þér
líða betur þá varst þú samt
mamma og vildir hugsa um mig á
þínum erfiðustu tímum. Heimur-
inn væri betri ef það væru fleiri
eins og þú.
Þú hefur alltaf verið dugleg og
gert hlutina almennilega og með
stæl. Ásamt því að vinna og hugsa
um okkur hélst þú líka gullfallegt
heimili og glæsilegar veislur með
mörgum kökum og heitum rétt-
um og einhvern veginn virkaði
það alltaf eins og þú hefðir bara
galdrað þetta fram úr erminni. Þú
braust föt líka óaðfinnanlega sam-
an og seinasta skiptið sem við
hittumst sýndirðu mér aftur
hvernig maður brýtur peysur al-
mennilega saman og það er minn-
ing sem ég get haldið áfram að
brosa yfir.
Þegar ég hugsa um seinustu ár
standa upp úr kósíkvöld þar sem
við horfðum á sjónvarpið saman,
spiluðum á spil, lögðum kapal og
leystum krossgátur. Það var líka
yndislegt að fá þig í heimsókn til
mín í Bandaríkjunum. Upp úr
stendur líka stelpuferðin okkar til
Spánar, Krítarferðir og auðvitað
allar ferðirnar okkar til Akureyr-
ar. Sérstaklega eftirminnilegar
eru rútuferðir til Akureyrar þar
sem við héldum að við myndum
missa af rútunni í Staðarskála og
síðar ferðirnar okkur norður á
Opelnum en á leiðinni var ævin-
lega nartað í hjúplakkrís, hlustað
á nýjustu popptónlistina á kass-
ettum og mikið spjallað. Þú
spurðir mig alltaf hvað miðpunkt-
urinn á leiðinni heitir og því var
ég stundum búin að afgreiða það
um leið og við settumst upp í bíl-
inn. Skemmtilegar samveru-
stundir og allur kærleikurinn og
ástin sem þú sýndir mér skilyrð-
islaust verða með mér um alla tíð.
Söknuðurinn er samt sár, eig-
inlega óbærilegur og skarðið í
hjartanu er stórt. Þetta verða erf-
ið jól án þín. Ég elska þig svo mik-
ið, elsku mamma, og ég hugsa til
þín á hverjum degi. Vonandi held-
urðu áfram að fylgjast með okkur
og ég bið þess að þú hafir fundið
ró og hvíld í faðmi afa og ömmu.
Harpa Lind.
Elsku mamma kvaddi mánu-
daginn 22. nóvember. Mamma
var mikil eðalkona og húmoristi,
skemmtileg og hjartahlý, opin og
nútímaleg í hugsun. Ég á eftir að
sakna allra góðu samverustund-
anna við eldhúsborðið á Víkur-
strönd – þar var mikið rætt og
hlegið.
Þrátt fyrir margar góðar minn-
ingar af ferðalögum innanlands
sem utan eru mér einnig mjög
dýrmætar hinar lágstemmdari
gæðastundir okkar mömmu í
gegn um tíðina þar sem við spil-
uðum, púsluðum, horfðum á Dall-
as og Derrick, skröfuðum og
skeggræddum. Við gátum rætt
allt milli himins og jarðar, og var
fátt heilagt í þeim efnum og alltaf
stutt í húmorinn.
Við vorum afar nánar alla tíð,
enda hún rétt 20 árum eldri en ég,
og minnist ég þess til dæmis á
barnaskólaárum þegar einhverjir
héldu að hún væri eldri systir
mín. Mig minnir að mér hafi þótt
það minna sniðugt en henni.
Bakkahöllin og Akureyrin fagra
þar sem hún ólst upp og Kaup-
mannahöfn þar sem við bjuggum í
fimm ár áttu alltaf sérstakan sess
í hjarta hennar. Mamma var fljót
að aðlagast nýju samfélagi og
tungumáli í Danmörku þrátt fyrir
að Örn bróðir hafi dreift því vel og
rækilega meðal krakkanna á koll-
egíinu þar sem við bjuggum að
mamma okkar og pabbi væru ter-
roristar, en hann hafði heyrt því
fleygt að þau væru túristar, en
bætti óvart inn auka atkvæði. Eft-
ir heimkomuna frá Danmörku
bættust elsku systur mínar
Sandra og Harpa í hópinn – mikið
sem ég er þakklát fyrir þennan
stóra og góða systkinahóp. Þá eru
sérstaklega ánægjulegar stórfjöl-
skylduferðirnar okkar til Grand
Forks og Providence 2017 og
2018 og sjötugsafmæli mömmu og
pabba í fyrra sem við héldum upp
á með pomp og prakt, ásamt svo
óteljandi fleiri minningum sem
ylja.
Mamma stóð sig alltaf mjög vel
í vinnu og námi og kom iðulega
heim með verðlaun fyrir góðan
námsárangur. Hún var einnig
mjög réttsýn og fór ekki í mann-
greinarálit og endurspeglaðist
það í skoðunum hennar á ýmsum
þjóðfélagsmálum, ekki síst í
seinni tíð. Hún elskaði ungana
sína skilyrðislaust og hafði enda-
lausan og einlægan áhuga á hvað
barnabörnin væru að bralla og
hugsa og ekki síður langömmu-
barnið sem var henni mikill gleði-
gjafi.
Elsku mamma, þín verður sárt
saknað og minningu þinni verður
haldið á lofti um ókomna tíð.
Elsku bestu afi og amma taka á
móti þér í sumarlandinu. Bið að
heilsa.
Guðrún.
Hjördís Arnardóttir
- Fleiri minningargreinar
um Hjördísi Arnardóttur
bíða birtingar og munu birt-
ast í blaðinu næstu daga.
Harpa Heimisdóttir
s. 842 0204
Brynja Gunnarsdóttir
s. 821 2045
Kirkjulundur 19 | 210 Garðabær
s. 842 0204 | www.harpautfor.is