Bibliotheca Arnamagnæana - 01.06.1948, Page 63

Arngrimur Jonsson
21
de primo latere ejusdem valere volunt. Non posse sc. aliå ratione
syllabas aut dictiones indidem erui.
Qvod latus in bene prolixå inscriptione duabus saltem vocalibus
aliqvoties expressis constat: nempe b septies et I simplici tantum
ter: punctato autem sexies iterato. Siqvidem, ajunt, mutarum con-
sonantium congeries muta et alogos existat.
Sed et prius illud monumenti Leiragriensis latus præter Dum-
Runarum naturam, h. e. vocalium freqventiorem (et alibi conti-
nuatam) illam qvam vocavi ecclipsin: duas insuper remoras Lectori
objicit: Lingvam (ut autumant) i. peregrinam et fortassis corrup-
tam (certé qvantum ad orthographiam) ac 2. characteres bene
multos vulgo ignotissimos.
Addo tertiam, sed omnibus Runis (qvod ego sciam) familiarem,
interim intricationis et obscuritatis matrem ideoqve Lectori summe
exosam: Hæc est, distinctionum, subdistinctionum, etc. per commata,
cola, periodos negligentia an inscitia: tum majuscularum et minuscu-
larum nulla observatio, nullå in laude ponenda et nescio cujus litera-
turæ exemplo excusanda.
Redeo ad 1. latus monumenti Leiragriensis (si de latere errem,
dn. Autor corrigat). Cujus primam dictionem nostri (qvos vocavi)
Runistæ legunt:
„Rhamdat (observata videlicet superiore regula) et seqventes
ita — Beharut, muti, hamplet, hehadem (putant valere eadem),
miham (putant valere meam; tum voculam seqventem intactam re-
linqvunt). Seq. halham, miha, Rux, hamhardhad mu Feldhakam
miha idberg meha te dumru per ætern“.
Est autem Idberg, Idbiorg Islandis, nornen fæminæ, cujus fæminæ
monumentum illud putatur.
Hæc omnia ex lingvis peregrinis petita et literis pro lubitu excogi-
tatis obscurata esse firmissime statuimus. Qvibus si acumen Wormi-
anum lucem aliqvam adferat, non faciet nos exemplaris expertes,
ut nec editi 1. Libri Crymogææ in Belgio, cujus exemplar avidiss.
expecto, qvod nisi per D. Worm. contingat, nunqvam continget.
In omnium rerum difficultate hæc exaravi — nautis sub ipsum
abeundi tempus appellentibus: ubi et calamus et atramentum me
deficiunt.
Multa adhuc scribenda forent: et ego, dum amicorum literis
scribendis inhæreo, voluptatem aliqvam percipio. Sed qvam priore
5
10
15
20
25
30
35