Bibliotheca Arnamagnæana - 01.06.1948, Page 84

42
Ole Worm
docto, erudito, p. 7: ha byriade Odinn ferd sina nordur fra Sax-
landi oc kom i {rad land er jieir kølludu Reidgota land, og eignadist
j [mi landi alt [iad hann villde. Hann setti [>ar til landa son sinn er
Skiølldur hiet; hanns son var Fridleifur. hadan er su ætt kominn er
5 Skiolldungar heiter, J>ad eru Danakongar; og {>ad heitir nu Jotland
er [>a var kallad Reidgota land. Danicé: Da begynte Odin sin reisse
nord fra lånte Saxen och kom hånd i det land som de kallede Reid-
gota land. Och i dette land bekom Odin alt huad hånd begerede.
Hånd satte offuer de lande een sin søn som heed Skiølldur; och var
10 Skiolldiss søn Fridleiffur. Derfra er den æt och slecht kommen som
kaldiss Skiolldungar (plural.), det ere Danekonger. Det heeder nu
Jotland som den bleff kaldit Reidgota land. Sicut eadem vetustatis
memoriå testante Holsatia vel Holsten dicta est Holltsetu land
(ut id obiter attexam), Hollt avtem veteri et nostra hodie lingvå
15 notat partern agri vel soli eminentiorem (licet non in monticulum
assurgat), gramine minus vestitam. Seta, sessio, å sedeo, ieg sitt;
sedile, Sæte.
Hæc qvidem est Skiolldungorum nominis origo. Sed ita qvoqve
ab aliis Odini filiis posterorum temporum Reges dici coeperunt, ut
20 å Bragie Bragingar, å Lofda Lofdungar, å Dagur Døglingar, ab
Ingvone Inglingar: Reges se. ab his Odini filiis descendentes. Qvas
appellationes usus poeticus inde ad qvosvis Reges extendit. Exponi-
’mus igitur Skiolldunga viisur Rhythmos Regum (qvorumvis) encomia
continentes. Qvorum Rhythmorum exemplum vix unum avt alterum
25 occurrit in libro de arte poetica Islandorum, Skalda dicto, qvi est
qvasi praxis alterius, Eddæ videlicet: ut Edda inventionem, Skallda
usum vel artem adjuvit, modo in his qvidem exemplis ars insit et non
potius Labyrinthus ingenii nescio cujus ostentandi gratia, ita ut ad
istam Rhaimundi scientiam et sensum eruendum plus qvam sphinge
30 opus esse dicas. De qvo interim Labyrintho Rhythmico merito
statuam qvod de Cretico olim Plinius, sic scribens: vesanam illam
fuisse dementiam, qvæsivisse gloriam impendio nulli profuturo. Ni-
hilominus hæc nostri qvidam Rhythmistæ, qvorum ingenium nobi-
liore scientiå ali non potest, pro oraculo habent. Detur ad hunc
35 gustum exemplum unum avt alterum. Qvale est illud, nostro Snor-
roni Sturlæsonio adscribi solitum, de Haqvino Antiqvo Norv. Rege: