Morgunblaðið - 24.02.2022, Blaðsíða 41

ast. Um leið og við stígum inn í
íbúðina hennar og Sigga, sé ég
að það er ekki ástæða til að ör-
vænta. Íbúðin er eins langt frá
því að vera nokkuð í líkingu við
ópersónulegu blokkina. Ég svip-
ast um og skoða húsgögnin á
meðan ég tek inn þá hugmynd,
að frænka mín bjó eins og hún
hló, það hreinlega víbraði öðru-
vísi í kringum hana. Heimilið
hennar bar svip konu, sem
studdi sig ekki við ríkjandi
strauma og stefnur þess tíma,
hún vildi gull, fjaðrir og bleikt
pluss og ef hún hefði getað
skreytt með perlum líka, þá
hefði hún gert það. Sum heimili
eiga það til að líta út eins og þú
eigir alltaf von á fólki í kokteil-
boð og hennar heimili í Ljós-
heimunum var dálítið þannig.
Í Barcelona er planið að fara
út að borða, Auda og Siggi eru í
heimsókn í borginni einu sinni
sem oftar, þar sem ég hafði búið í
nokkur ár. Þau bjóða út að borða
öll kvöld og mér finnst ekki leið-
inlegt að eiga frænku, sem elsk-
aði að borða góðan mat jafn mik-
ið og ég sjálf. Það var alfarið í
mínum höndum að leiða þau um
veitingastaði borgarinnar og það
var ekki bara borðað mikið, held-
ur líka talað um mat. Þegar tek-
ur að líða að lokum dvalarinnar
hjá þeim hjónum kemur hún
færandi hendi, gjafakassi með
Hermés-ilmvatni, sem hún hafði
ákveðið að kaupa handa mér, en
það áttum við líka sameiginlegt,
áhugann á góðum ilmvötnum og
snyrtivörum, það og matur hefur
skipað stóran sess í okkar lífi.
Ég kveð þessa góðu konu með
hlýju í hjarta og vona að ég hafi
náð að tileinka mér nokkra af
hennar góðu kostum. Hún fékk
að fara eftir erfiðan tíma og
þung veikindi og það er léttir að
vita að því er lokið. "Alright dar-
ling" var hún vön að segja þegar
fór að líða að kveðjustund og svo
fylgdu plön um næsta stefnumót.
Ég kveð hana hér með þessum
sömu orðum og þakka fyrir allt
sem hún sýndi mér, en þó helst
æðruleysið og ræktarsemina og
segi takk fyrir allt darling.
Auður Gná Ingvarsdóttir.
MINNINGAR 41
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 24. FEBRÚAR 2022
ur Þóru stoð og stytta og börnun-
um besta fyrirmynd. Eftir að strák-
arnir fæddust höfum við eytt
talsverðum tíma saman, ferðast er-
lendis og innanlands, farið á tón-
leika og í leikhús og nú síðustu ár
borðað saman yfirleitt alla sunnu-
daga með spjalli um nýjustu vend-
ingar í pólitík og landsmálaum-
ræðu og koníaksstaupi í eftirrétt.
Didda var ráðagóð og sterk.
Hún var vinur vina sinna og rækt-
arsöm við fólkið sitt allt. Drífandi
samfélagshetja sem vissi ekkert
betra en að vera boðið í gleði og
djamm og ekkert verra en að lenda
í því að vera boðið í eitthvað tvennt
á sama tíma svo útlit væri fyrir að
misst yrði af einhverri skemmtun.
Hún hafði leiftrandi frásagnargáfu
og öfundsvert innsæi á menn og
málefni líðandi stundar. Síðustu
sögurnar af fólki voru frásagnir af
félögum í „athvarfinu“, dagvist
aldraðra í Þorraseli, þar sem
næmni hennar og kímnigáfa sáu
óborganlegar hliðar á hversdags-
legum uppákomum.
Það er einhvern veginn ekki
sjálfgefið að komast í gegnum ým-
iskonar erfiðleika, barnsmissi og
allt sem mætt getur á langri lífsleið
en eiga samt lífsþrek og þrótt til að
vera fyrirmynd og forystukona.
Það eru eiginleikar sem Didda var
prýdd og eiginleikar sem hún skil-
ur eftir í hugum og verkum fólksins
síns. Elsku Sólveig, Alla Dóra,
Magnús og Þóra mín, þið hafið
þennan kraft með ykkur og haldið
eins vel utan um fólkið ykkar og
hún gerði.
Hvíl í friði.
Þín
Ásdís (Dísa).
✝
Magnús Einar
Sigurðsson
fæddist 24. apríl
1949 á Ísafirði.
Hann lést á heimili
sínu í Skärv í Sví-
þjóð 1. febrúar
2022.
Foreldrar Magn-
úsar voru hjónin
Sigurrós Jóns-
dóttir, hárgreiðslu-
meistari Þjóðleik-
hússins, f. 14. september 1912,
d. 17. maí 1993 og Sigurður
Halldórsson skrifstofumaður, f.
9. desember 1909, d. 23. maí
1965. Bæði voru þau fædd og
uppalin í Reykjavík, Sigurrós í
Lambhóli í Skerjafirði og Sig-
urður á Laufásvegi. Magnús ólst
upp í Reykjavík.
Magnús var yngstur fjögurra
systkina. Þau voru: Halldór
Gunnar Sigurðsson, f. 5. desem-
ber 1936, d. 26. ágúst 1962, kona
hans Anna Sigurjónsdóttir, f. 2.
ágúst 1935, d. 17. júlí 2007.
Ragnhildur Jónína Sigurð-
ardóttir, f. 5. nóvember 1941,
maður hennar Jes Einar Þor-
steinsson, f. 5. september 1934.
Guðrún Sigurðardóttir, f. 20.
júlí 1944. Fyrri maður hennar
Jónas Georgsson, f. 29. nóv-
ember 1942, seinni maður henn-
ar Bjarni Haraldsson, 23. nóv-
ember 1947.
ber 2011, Sigrid Sól, f. 4. októ-
ber 2013 og Levi Ask, f. 2. júní
2017.
Magnús var menntaður
prentari og lærði iðn sína í
prentsmiðjunni Odda á árunum
1968-72 og starfaði þar til 1976
er hann flutti til Borås í Svíþjóð.
Þar starfaði hann hjá prent-
smiðju Västgöta-Demokraten í
Borås til ársins 1979 er hann
flutti til Íslands á nýjan leik.
Hann starfaði hjá prentsmiðju
Þjóðviljans árið 1988 og prent-
smiðju Morgunblaðsins 1988-
1990. Árið 1991 flutti hann á
nýjan leik til Svíþjóðar og starf-
aði hjá Götene Trykkeri árin
1991 til 1992.
Magnús var mjög virkur í
félagsmálum og varði stórum
hluta starfsævi sinnar í þeirra
þágu. Magnús hóf afskipti af fé-
lagsmálum prentara strax á
námsárum sínum. Hann var for-
maður Prentnemafélagsins í
Reykjavík 1968-1969, formaður
Iðnnemasambands Íslands 1969-
1970 og 1971-1972, ritari Hins
íslenska prentarafélags (HÍP)
1973-1976, varaformaður HÍP
1980, fyrsti formaður Félags
bókagerðarmanna 1980-1988,
ritstjóri Prentarans 1980-1988, í
stjórn deildar 47 Skara, formað-
ur bókagerðarmanna í Västra
Götlanda og í stjórn Grafiska
Fackförbundet, Svíþjóð. Síðustu
ár starfsferils síns var hann
starfsmaður félagsins. Hann var
kjörinn heiðursfélagi Grafíu
stéttarfélags 2018.
Magnús verður jarðsunginn
frá Skärvs kyrkan, Svíþjóð, í
dag, 24. febrúar 2022.
Fyrri eiginkona
Magnúsar var Guð-
björg Jónsdóttir, f.
26. júní 1953.
Gengu þau í hjóna-
band 8. ágúst 1970
og skildu 1981. Þau
eiga tvo syni, þeir
eru: Hrafn Magn-
ússon, búsettur á
Íslandi, f. 12. apríl
1970. Á hann þrjú
börn: Freyju Sjöfn,
f. 27. október 1988, Svein Magn-
ús f. 15. apríl 1991 og Guðbjörgu
Svölu f. 16. maí 1999. Sölvi Snær
Magnússon, búsettur á Íslandi, f.
8. apríl 1972. Hann á fjögur
börn: Bessa, f. 12. apríl 1996,
Daða Stein, f. 28. mars 2002, El-
ísabetu Önnu, f. 3. maí 2009 og
Friðrik Hrafn, f. 25. júlí 2014.
Eiginkona Magnúsar er Kicki
Borhammar, f. 31. ágúst 1955.
Þau gengu í hjónaband 31. des-
ember 1984. Eiga þau tvo syni:
Emil Magnúsarson Borhammar,
búsettur í Svíþjóð, f. 27. maí
1982, hans kona er Isa Kristina
Helena Andersson, f. 7. desem-
ber 1983. Þau eiga tvær dætur:
Lo, f. 3. september 2014 og Siri,
f. 9. apríl 2017. Einar Magn-
úsarson Borhammar, búsettur í
Svíþjóð, f. 8. febrúar 1984, hans
kona er Gabriella Jakobsson, f.
22. júní 1983. Þau eiga þrjú
börn: Ágústu Lo, f. 12. desem-
Pabbi minn, Magnús Einar Sig-
urðsson, er látinn.
Pabbi var hugsjónamaður og
pínu öðruvísi en pabbar vina minna
í æsku, hárprúður og listrænn;
gekk um í flauelsjakkafötum og
keyrði á Skoda, þegar fátt þótti
hallærislegra en Skodi.
Hann gaf mér yfirleitt bækur í
afmælis- og jólagjafir þegar ég var
barn og unglingur. Ég kunni ekki
að meta það þá, en gerði það síðar.
Þegar ég kom í heimsókn á
skrifstofuna hans hjá Félagi bóka-
gerðarmanna, til að biðja um pen-
ing fyrir bíó eða blandi í poka, gaf
hann alltaf þeim vinum mínum
sem ég var með í heimsókninni
jafn mikinn pening og mér. Já,
hann pabbi var nefnilega hug-
sjónamaður, jafnréttissinni og
verkalýðsforingi. Hann var virtur
af samherjum sem og mótaðilum í
samningaviðræðunum og kjara-
deilum.
Pabbi og mamma skildu þegar
ég var 7 ára og það var afar þung-
bært fyrir okkur bræður. En svo
kvæntist hann aftur henni Kicki og
við eignuðumst tvo bræður, sem
eru mér afar kærir vinir í dag.
Pabbi flutti til Svíþjóðar þegar
ég var 19 ára og það var oft og tíð-
um einmanalegt að geta ekki með
auðveldum hætti hitt pabba sinn.
En við bættum það svo sannarlega
upp seinna meir, með heimsóknum
hvert sumar í mörg ár til Svíþjóð-
ar, þegar ég var sjálfur orðinn faðir
og fór með börnin mín að hitta afa/
pabba. Þær heimsóknir eru eldi-
viður minninga minna um pabba
minn núna og fjölskylduna mína í
Svíþjóð. Börnin mín elskuðu að
vera þar og ég veit að pabbi elskaði
það líka.
Nokkrum dögum fyrir andlát
hans fór ég til Svíþjóðar og fékk
tækifæri til þess að kveðja hann.
Ég er svo þakklátur fyrir það.
Saman áttum við nokkra góða
daga, þar sem við spjölluðum og
kvöddum hvor annan, sáttir og
fullir af ást. Takk fyrir allt elsku
pabbi minn.
Ég er kominn upp á það
allra þakka verðast,
að sitja kyrr í sama stað
og samt að vera að ferðast.
(Jónas Hallgrímsson)
Kicki, þú passar upp á
Skogsbrynet og strákana.
Hinsta kveðja,
Sölvi Snær Magnússon
og börn.
Faðir minn lést á heimili sínu 1.
febrúar eftir langvarandi veikindi.
Æskuár hans voru stundum
erfið, skilnaður foreldranna, frá-
fall eldri bróður og föður hans
þegar hann var 16 ára mótuðu
hann. Samúðartilfinning og hæfn-
in til að hlusta þróaðist frá unga
aldri. Magnús vann stóran hluta
ævi sinnar í þágu stéttabaráttu
prentara á Íslandi og í Svíþjóð.
Samstaða vinnandi fólks var mik-
ilvægasti púslubitinn í að koma
samfélaginu í átt að auknu jafn-
rétti. Þess vegna beindi hann orku
sinni í stéttarfélagshreyfinguna
og kaus að líta á sig aðallega sem
stéttarfélagsmann en lét það vera
að taka þátt í flokkspólitíkinni.
Magnús var áhugasamur um póli-
tíska atburði og tók oft afstöðu á
móti átökum og stríði í þágu friðar
og samstöðu.
Eftir marga ára starf innan
stéttarfélagshreyfingarinnar í
Reykjavík í lok sjötta áratugarins
og byrjun þess áttunda fór hann
til Svíþjóðar. Félagslegar umbæt-
ur og framfarir innan velferðar-
kerfisins höfðu bætt lífsskilyrði
verkamanna. Magnús dýpkaði
þekkingu sína á stéttafélagshreyf-
ingunni ásamt því að vinna sem
prentari. Eftir nokkur ár í Svíþjóð
sneri hann aftur til Íslands. Hann
kom meðal annars að stofnun Fé-
lags bókagerðarmanna og var
fyrsti formaður þess (1980-1988).
Frá 1990 fram að andláti bjó
Magnús með fjölskyldu sinni í Sví-
þjóð. Í frítíma sínum málaði hann
og orti kvæði. Hann sinnti fleiri
trúnaðarstörfum og sat í stjórn
Grafiska Fackförbundet uns hann
fór á eftirlaun 2014.
Geðræn veikindi lögðust á und-
irritaðan og í mörg ár sinnti faðir
minn enduhæfingu minni. Hann
var alltaf vinalegur, valdi orð sín
af umhyggju og reiddist aldrei.
Samúð, þolinmæði og þrek ein-
kenndi skapgerð hans, eitthvað
sem skipti sköpun í löngu endur-
hæfingarferli mínu. Ást hans var
endalaus. Stuðningur hans og
móður minnar varð það mikilvæg-
asta við að öðlast heilbrigðara líf.
Þegar tryggasta stoðin og besti
vinur minn er látinn hefur lífið
orðið svartara en svartasta prent-
sverta. En hlýja hans og viska
verður til staðar innra með mér og
mun leiða mig áfram.
Með hlýju, tilfinningu fyrir
óréttlæti og staðfasta trú á betri
heim varðveitum við arfleið hans.
Faðir minn, blessuð sé minning
þín.
Einar Magnúsarson
Borhammar.
Þar sem ég sit hér og skrifa
minningarorð um þig, elsku móð-
urbróðir minn, gnauðar vindurinn.
Gnauðið lýsir ágætlega hvernig sál-
arlífið hefur verið á þessum dögum
síðan þú kvaddir okkur allt of fljótt.
Þrátt fyrir þessa miklu sorg sem
nístir hjarta mitt og depurð í sinni
rifja ég upp góðu stundirnar sem
við áttum saman og fyrir þær er ég
þakklátur.
Þakklátur fyrir að hafa getað
heimsótt ykkur svona oft til Sví-
þjóðar og fengið að upplifa lífið
ykkar þar. Skemmtilegu fótbolta-
leikina sem við lékum oft langt
fram á kvöld þar sem afleiðingarn-
ar urðu í eitt skipti þær að ég var
sundurétinn á fótleggjunum af mýi.
Eins var það ævintýri líkast þegar
við fórum í lautarferð í hellirign-
ingu þar sem það varð að gefa
svöngu fólki að borða. Þarna skildi
ég notagildi regnhlífa í fyrsta sinn,
komandi frá Íslandi. Indælu skoð-
unarferðirnar um svæðið ykkar
þar sem ýmis kennileiti Suður- Sví-
þjóðar voru skoðuð. Að auki má
ekki gleyma öllum skógartúrunum
og sundferðunum í vötnunum í
kringum ykkur. Allt gladdi þetta
mig en mest gladdi mig samveran
með ykkur og spjallið um heima og
geima.
Þakklæti er mér líka efst í huga
þegar ég hugsa til allra heimsókn-
anna ykkar til Íslands. Það var
töfrum líkast hvað þið náðuð góðri
tengingu við syni okkar Guðbjarg-
ar og fyrir það er ég yfirmáta þakk-
látur. Þið eigið stóran stað í hjarta
þeirra.
Þakklátur fyrir að hafa fengið að
kynnast þér sem mjög skapandi
ljóðskáldi. Það er ómetanlegt að
hafa staðið í bréfaskriftum öll þessi
ár. Þú handskrifaðir öll þín bréf en
ég tölvunördinn skrifaði þau í tölvu.
Við ræddum margt bréfleiðis og
það þroskaði ungan mann að
standa í bréfaskriftum við þig.
Bréfin þín innihéldu ætíð ljóð og oft
fleiri en eitt. Ljóðin þín tóku á öllu
sem var að gerast í samfélaginu og
þú kjarnaðir ástandið vel í knöppu
formi ljóðsins. Á mínu heimili var
hvert ljóð eftir þig lesið upphátt og
oftar en ekki nokkrum sinnum.
Upplestrinum fylgdi iðulega um-
ræða um efni þess. Þú varst líka
Magnús Einar
Sigurðsson
mjög frambærilegur teiknari og
málari. Myndirnar þínar hanga
uppi á vegg hjá mér og öllum þeim
sem þykir svo vænt um þig. Mynd-
irnar þínar bera keim af ljóðlist
þinni, í þeim ert þú oftar en ekki að
taka á samfélagsmeinum. Þú gafst
mörgum mikið með list þinni.
Þakklátur fyrir að hafa kynnst
þér sem fjölskyldumanni. Þú varst
mikill pabbi. Studdir drengina í því
sem þeir voru að gera og greipst þá
þegar gaf á bátinn. Þú naust þess
líka að vera afi og sinntir barna-
börnum þínum af alúð og ást. Þú
varst líka ástríkur eiginmaður og
það var unaður að fylgjast með
samheldni ykkar Kicki. Samband
ykkar var dásamlegt og alltaf gott
að vera í návist ykkar. Eins og ég
segi, ein af mínum stærstu áhrifa-
völdum.
Mikill er missir Kicki og strák-
anna þinna. Það er hörmulegt að
missa þig svo fljótt en ég er þakk-
látur fyrir að hafa verið þátttakandi
í lífshlaupi þínu. Ég sendi Kicki,
strákunum, tengdadætrunum,
barnabörnum og barnabarnabörn-
um mínar innilegustu samúðar-
kveðjur.
Sigurður Halldór Jesson.
Magnús Einar Sigurðsson
prentari var fyrsti formaður Fé-
lags bókagerðarmanna og heiðurs-
félagi Grafíu stéttarfélags. Ég vil
minnast félaga míns í nokkrum
orðum og gríp niður í hans eigin
frásögn:
„Allt fór á fleygiferð þegar ég
fór á námssamning í setningu í
Odda hjá þeim mæta manni Baldri
Eyþórssyni. Í Odda voru margir
frábærir félagar, ef ekki allir. Þar
var mikil umræða um félagsmál og
stéttabaráttuna svo samhliða því að
nema setningu var maður í stöð-
ugri félagsmálafræðslu hjá þeim
Jóni Ágústssyni, Lúther Jónssyni,
Ellert Ág. Magnússyni, Meyvant
Hallgrímssyni, Gísla Guðjónssyni,
svo bara nokkrir séu nefndir. Stef-
án Ögmundsson hafði einnig mikil
áhrif á félagsmálaáhuga okkar
nemanna. Sem sagt fljótlega fór ég
að skipta mér af félagsmálum okk-
ar bókagerðarmanna. Var valinn
formaður nemafélagsins og síðar
Iðnnemasambands Íslands. Þegar
námi lauk lenti ég í stjórn Hins ís-
lenska prentarafélags sem ritari.
Árið 1976 flutti ég til Borås í Sví-
þjóð og hóf störf á dagblaði sem bar
nafnið Västgöta Demokraten og
þar hélt „félagsmálafræðslan“
áfram því þar var mikil umræða
um þjóðfélagsmál og stéttabaráttu
og ég tók þátt í námskeiðum um
réttindamál verkafólks á hinum
ýmsu sviðum. Þarna starfaði ég til
ársloka 1979 og kom þá heim og hóf
störf á skrifstofu Hins íslenska
prentarafélags og starfaði þar með
þeim mæta félaga Ólafi Emilssyni.
Í hönd fóru síðustu ár HÍP, BFÍ og
Grafíska sveinafélagsins. Unnið
var ötullega að sameiningu þeirra.
En áður var ég kosinn varaformað-
ur HÍP. Ég var svo kosinn formað-
ur hins nýstofnaða félags, Félags
bókagerðarmanna, og gegndi for-
mennsku í átta ár, en gaf þá ekki
kost á mér til endurkjörs og hóf aft-
ur störf í faginu hjá Mbl. og síðar
Prentþjónustunni. Á fyrstu árum
FBM voru hörð átök við samtök at-
vinnurekenda sem enduðu með
verkföllum. Höfuðdeilan var um að
rétta kjör þeirra sem minnstu laun-
in höfðu, þ.e. aðstoðarfólksins, en
þar voru konur í miklum meiri-
hluta. Þau átök sem áttu sér stað á
þessum fyrstu árum þjöppuðu fé-
lagsmönnum enn betur saman.
Ég flutti aftur til Svíþjóðar árið
1991 og hóf störf í Götene tryckeri.
Þar starfaði ég í tvö ár. Fljótlega
fór ég í skammtímaverkefni á veg-
um verkalýðshreyfingarinnar. Ég
var kosinn formaður bókagerðar-
manna í Västra Götaland og í
stjórn Grafiska Fackförbundet.
Síðar var ég svo ráðinn starfsmað-
ur GF í VG þar til ég fór á eftirlaun
65 ára.
Á þessum árum í Svíþjóð var ég
svo heppinn að félagar mínir í
FBM fólu mér að vera með á fund-
um erlendis sem túlkur og það var
verulega gaman að hitta og starfa í
nokkra daga með félögum að heim-
an.“
Eins og fram kemur að ofan átti
Magnús stóran þátt í að leiða bóka-
gerðarmenn saman á sínum tíma
og leggja grunn að því sem við
byggjum enn sterka stöðu félags-
ins á. Hann var kjörinn heiðurs-
félagi Grafíu 2018.
Grafía stéttarfélag sendir sam-
úðarkveðjur til Kicki Borhammar
og fjölskyldu Magnúsar og þakkar
honum óeigingjarnt starf í gegnum
árin en hann helgaði líf sitt verka-
lýðsbaráttu. Blessuð sé minning
félaga okkar Magnúsar Einars
Sigurðssonar.
Georg Páll Skúlason
formaður Grafíu
- Fleiri minningargreinar
um Magnús Einar Sigurðs-
son bíða birtingar og munu
birtast í blaðinu næstu daga.
- Fleiri minningargreinar
um Sigríði Erlu Smith bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
Stapahrauni 5, Hafnarfirði
Sími: 565 9775
www.uth.is - uth@uth.is
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Kristín
699 0512
Ástkær eiginmaður, faðir, tengdafaðir, afi
og langafi,
GUNNLAUGUR MAGNÚSSON,
Brekkugötu 56, Þingeyri,
lést á Eyri hjúkrunarheimili á Ísafirði
föstudaginn 18. febrúar.
Útförin fer fram frá Þingeyrarkirkju laugardaginn 26. febrúar
klukkan 14. Útförinni verður streymt á facebook-síðu
Þingeyrarprestakalls hins forna. Hlekk á streymi má einnig
nálgast á www.mbl.is/andlat.
Kristín Kristjánsdóttir
Þórhallur Gunnlaugsson Izabela Lecka
Þorgerður Gunnlaugsdóttir Höskuldur Brynjar Gunnarss.
Bergþór Gunnlaugsson Alda Agnes Gylfadóttir
barnabörn og barnabarnabörn