Morgunblaðið - 16.11.2022, Blaðsíða 17

yndi af náttúru Íslands. Seint
gleymi ég ferð sem ég fór með
honum þegar hann var sýslumað-
ur á Patreksfirði og fór að sinna
ýmsum erindum. Fórum við víða
um sveitina þann dag. Þekkti hann
öll fjöll og kennileiti með nafni og
hvern bæ. Trúlega hefur hann
þekkt alla ábúendur með nafni.
Við Guðrún systir hans giftum
okkur og eignuðumst tvö börn,
Erlu Jónu 1974 og Skarphéðin
Kristin 1981. Guðrún lést langt
um aldur fram 1982. Skarphéðinn
lést í bílslysi 2005. Í þessum áföll-
um stóð Stefán sem klettur við
hlið mér. Var alltaf til staðar,
traustur og ljúfur. Eftir að Guð-
rún lést bjuggum við, börnin og
ég, í sama húsi og tengdaforeldrar
mínir í Barðavogi 30: við á jarð-
hæðinni og þau á efri hæðinni.
Þannig var þetta sannkallað fjöl-
skylduhús og mikið líf og fjör þeg-
ar Stefán og Inga komu með
börnin í frí til Reykjavíkur.
Seinna, þegar ég kynntist Rann-
veigu, núverandi konu minni,
breiddu Stefán og tengdaforeldr-
ar mínir faðminn á móti henni og
tóku hana strax inn í fjölskylduna.
Að leiðarlokum er mér efst í huga
þakklæti fyrir að hafa átt Stefán
að vini og félaga öll þessi ár.
Elsku Inga, Þórunn Erla og Jó-
hann, Kristín María og Róbert,
Ásí og Arnar, Stefán Einar og
Sara, barnabörn og barnabarna-
börn, minningin um góðan dreng
lifir. Guð gefi ykkur styrk í sorg-
inni.
Deyr fé,
deyja frændur,
deyr sjálfur ið sama;
en orðstír
deyr aldregi,
hveim er sér góðan getur.
(Úr Hávamálum)
Sverrir Jónsson.
Við Stefán Skarphéðinsson
vorum tengdir í sömu fjölskyldu
og hafði ég heimsótt hann og Ingu
frænku reglulega síðustu ár.
Undanfarið hafði ég heimsótt
Stefán eins oft og mögulegt var og
því vissi ég að hverju stefndi.
Þrátt fyrir það var mér afar þung-
bært að fá þær fréttir að hann
væri fallinn frá.
Málefni fjölskyldunnar og vina
voru Stefáni afar hugleikin og
hafði hann góða yfirsýn yfir allt
sem var í gangi hverju sinni. Í
heimsóknum mínum ræddum við
einnig sameignleg áhugamál, þar
á meðal lögfræði og Sjálfstæðis-
flokkinn.
Stundum hringdi ég til Stefáns
til þess að fá ráðleggingar í, að ég
taldi, einföldum málum, þá kom
alltaf sama svarið: komdu bara til
mín og þá förum yfir þetta saman.
Við græddum báðir á þessu, ég
mikinn fróðleik og hann vonandi
góða heimsókn.
Stefán hafði áður starfað sem
lögmaður, sýslumaður, dómari og
lögreglustjóri. Hann gjörþekkti
því opinbera stjórnsýslu. Stefán
lagði ríka áherslu á að þessi störf
væru þjónustustörf, dyr hans
stóðu ávallt opnar til að þjónusta
borgarana. Ég og fyrrverandi eig-
inkona mín, auk vina minna og
vandamanna, nutum þeirrar gæfu
að geta leitað til Stefáns þegar við
fengum óvandaða afgreiðslu hjá
hinu opinbera við hin ýmsu mál.
Stefán þá ýmist hringdi beint til
forsvarsmanns viðkomandi stofn-
unar eða hreinlega mætti á stað-
inn til að knýja á um úrbætur og
bætt vinnubrögð. Þegar honum
fannst slíkt þurfa aðstoðaði hann
okkur við að leita til umboðs-
manns Alþingis og var þá vinnu-
lagi breytt til batnaðar í kjölfarið
hjá hinu opinbera.
Ég og fólkið í kringum mig
verðum Stefáni ævinlega þakklát
fyrir þessa miklu aðstoð hans og
þökkum um leið fyrir samfylgd-
ina. Þeim missi sem nú er orðinn
verður erfitt að venjast.
Ég sendi Ingu, börnum, barna-
börnum og stórfjölskyldu innileg-
ar samúðarkveðjur.
Magnús Einarsson
Smith.
MINNINGAR 17
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 16. NÓVEMBER 2022
✝
Óskar Bergur
Hlöðversson
fæddist í Reykja-
vík 13. september
1980. Hann lést á
Landspítala Foss-
vogi 27. október
2022.
Foreldrar hans
eru Jóhanna Soffía
Mar Óskarsdóttir,
f. 22. janúar 1955,
og Hlöðver Berg-
mundsson, f. 17. febrúar 1954.
Foreldrar Jóhönnu eru Vil-
borg Guðrún Sigurðardóttir, f.
2. júní 1931, og Óskar Árni
Mar, f. 29. mars 1930, d. 16.
ágúst 2015. Foreldar Hlöðvers
eru Rannveig Jónsdóttir, f. 23.
febrúar 1922, d. 4. júlí 2009,
og Bergmundur Guðlaugsson,
f. 12. mars 1918, d. 9. apríl
1990.
Systur hans eru: 1) Heiðrún,
f. 23. júlí 1984, maki Friðjón
Sigurðarson. Synir þeirra eru:
Dagur Jóhann, f. 5. ágúst
2011, og Benjamín Kári, f. 3.
júní 2016. 2) Kristín, f. 3. maí
1989, maki Baldur Þorleifur
Sigurlaugsson. Dóttir þeirra
er Karitas Vera, f. 12. mars
2021. 3) Hildur, f.
3. maí 1989, maki
Steinn Eldjárn
Sigurðarson. Son-
ur þeirra er Árni
Eldjárn, f. 18.
mars 2016.
Óskar Bergur
ólst upp í Reykja-
vík til níu ára ald-
urs, en þá fluttist
fjölskyldan í Kópa-
vog, en í Kópavogi
átti hann síðan eftir að búa
alla sína tíð. Óskar Bergur
gekk í Digranesskóla og síðan
í Menntaskólann í Kópavogi og
útskrifaðist þaðan vorið 2000.
Hann lauk B.Sc.-prófi í við-
skiptafræðum frá Háskólanum
í Reykjavík árið 2008. Hann
stundaði ýmis störf eftir að
námi lauk, síðustu árin á lag-
erdeild bifreiðaumboðsins
Heklu.
Óskar Bergur hafði mikinn
áhuga á íþróttum, þá sérstak-
lega fótbolta. Hann æfði þó
handbolta með HK á sínum
yngri árum.
Útför Óskars Bergs fer fram
frá Kópavogskirkju í dag, 16.
nóvember 2022, kl. 13.
Elsku bróðir. Það er með ólýs-
anlegri sorg og söknuði sem við
ritum þessi minningarorð. Þú
varst elstur í röðinni af okkur
systkinunum og þekkjum við ekki
tilveruna án þín. Þegar við horf-
um yfir farinn veg og hugsum til
þín er fyrsta orðið sem kemur
upp í hugann „þakklæti“. Við er-
um fyrst og fremst þakklátar
fyrir að hafa alltaf átt þig að. Þú
varst ábyrgi stóri bróðirinn sem
lékst við okkur, passaðir okkur,
stríddir okkur, varst alltaf svo
hjálpsamur við okkur og kenndir
okkur svo margt. Til dæmis að
spila ýmis spil sem opinberaði
jafnframt keppnisskap þitt enda
sárt að tapa stundum fyrir minni
máttar. Þessi spilahefð hefur síð-
an haldist í fjölskyldunni alla tíð.
Þú veittir okkur einnig tónlistar-
legt uppeldi, hvað væri töff að
hlusta á og hvað væri glatað.
Þú þreyttist ekki á að vekja at-
hygli á hversu mikið fórnarlamb
þú værir að eiga þrjár ráðríkar
systur. Sumir vildu þó meina að
þú værir aldeilis heppinn að hafa
þrjá ráðgjafa af hinu kyninu þeg-
ar kom t.d. að fatavali og hegðun.
Sem betur fer hafðir þú ómælda
þolinmæði í garð okkar systra,
enda varla annað hægt þegar
maður á þrjár systur en aðeins
eitt baðherbergi á æskuheimilinu.
Við erum óendanlega þakklát-
ar fyrir það að fyrri helmingur
æviskeiðs þíns var laus við ein-
kenni sjúkdómsins sem þú fædd-
ist með. Það var áfall þegar sjúk-
dómurinn gerði vart við sig þegar
þú varst rúmlega tvítugur og ljóst
að líf þitt yrði aldrei samt eftir
það. Þessi áhyggjulausu bernsku-
ár okkar og gleðistundirnar eru
ómetanleg í huga okkar. Öll
ferðalögin í barnæsku, bæði inn-
anlands og utan, sem og ótalmörg
ferðalög á fullorðinsárum. Sam-
verustundir sem við fengum að
njóta með þér og foreldrum okkar
ásamt mökum og börnum sem
síðar bættust í hópinn. Þú sem
varst svo barngóður og áttir ein-
stakt samband við systrabörn
þín, alltaf til í leik og fíflagang, nú
eða bara horfa á fótboltaleik eða
tvo.
Við erum ævinlega þakklátar
fyrir samveruna þótt hún hafi
auðvitað verið alltof stutt. Við
gerðum okkur grein fyrir því að
hvert ár, með þín erfiðu veikindi,
voru gjöf. Þú glímdir við veikind-
in með seiglu, einstöku æðruleysi
og með húmorinn að vopni. Alltaf
hélstu í grínið og gleðina, sama
hvað bjátaði á, alveg fram á síð-
asta dag. Þannig ætlum við að
minnast þín.
Elsku bróðir. Það er svo sárt
að kveðja þig en treystu því að við
munum halda í allar góðu minn-
ingarnar sem við eigum um þig.
Við treystum á það að hvar sem
þú ert staddur núna sért þú að
spila þín föstudagslög til að koma
þér í gírinn og fá þér jafnvel einn
ískaldan hlæjandi þínum smit-
andi hlátri, vonandi með nafna
þínum afa Óskari.
Þínar systur,
Heiðrún, Kristín
og Hildur.
Í dag kveðjum við Óskar Berg,
kæran bróðurson okkar. Óskar
Bergur átti þrjár yngri systur,
Heiðrúnu og tvíburasysturnar
Hildi og Kristínu, við hópinn hafa
svo bæst fimm systrabörn sem
voru honum mjög kær.
Óskar Bergur var einn af
stórum hópi systkinabarna okkar
og er hans minnst fyrir einstaka
ljúfmennsku og gamansemi í allri
umgengni. Í gegnum öll upp-
vaxtarár frændsystkinanna var
mikill samgangur milli fjöl-
skyldnanna, allar afmælisveisl-
urnar, árlegu jólaboðin, útilegur
og ótal önnur tilefni. Á þessum
stundum var ýmislegt brallað,
áhugamálin rædd og fjölskyldu-
böndin jafnframt styrkt. Meðal
áhugamála Óskars Bergs var fót-
bolti og þá sérstaklega enski bolt-
inn og deildi hann þessum mikla
áhuga með föður sínum og öðrum
úr fjölskyldunni.
Lítið sem ekkert hefur verið
um samkomur stórfjölskyldunn-
ar síðastliðin tvö ár. Þó tókst okk-
ur að ná saman einn dag í júní
2021 og þann dag skein sólin
skært eftir marga rigningardaga
og verður þessi dagur lengi í
minnum hafður.
Óskar Bergur glímdi við erfið
veikindi til margra ára og nú er
komið að kveðjustund. Eftir situr
minning um ljúfan dreng.
Við vottum foreldrum Óskars
Bergs, systrum hans og fjöl-
skyldum þeirra, sem og aldraðri
móðurömmu, okkar dýpstu sam-
úð.
Ingibjörg, Katrín Björk
og Sigrún Berglind
Bergmundsdætur.
Það er erfitt að þurfa að sætta
sig við að geta ekki hitt þig aftur
elsku frændi minn. Þú hefur allt-
af verið svo stór partur af mínu
lífi. Það voru aðeins tveir mán-
uðir á milli okkar og við ólumst
nánast upp saman. Eftir sitja all-
ar þessar minningar. Þegar við
söfnuðum ýmsum skordýrum í
box þegar þú áttir heima í
Grænuhlíðinni. Þegar ég lék mér
með þér með He-Man-karlana
þína og þegar ég reyndi að láta
þig leika með mér í Barbie.
Stundirnar sem við áttum heima
hjá ömmu og afa í Kóngsbakk-
anum og svo í Bogahlíðinni ásamt
hinum frændsystkinunum. Jóla-
böllin sem ég fékk að fara með
ykkur og Óskari afa þínum hjá
Oddfellow. Svo fluttir þú í Kópa-
voginn. Þá var stutt að rölta niður
í Hlíðarhjalla, þar brölluðum við
ýmislegt saman. Við lékum okkur
mikið úti, spiluðum Scotland
Yard og þegar þið fenguð Mac-
intosh-tölvuna, sem var algjör
nýjung á þeim tíma, fengum við
stundum að spila tölvuleiki.
Við áttum alltaf sérstakt sam-
band þú og ég. Þegar ég hugsa til
baka þá held ég að við höfum
aldrei rifist.
Þú varst líka alveg einstaklega
þolinmóður og alltaf svo góður.
Þú vildir öllum vel. Það sem ein-
kenndi þig var þitt fallega bros,
hláturinn og svo var alltaf stutt í
grínið. Þér fannst þó sérstaklega
gaman að stríða systrum þínum
sem þú elskaðir svo mikið.
Þótt samverustundunum
fækkaði þegar leið á unglingsárin
hittumst við alltaf í hinu árlega
jólaboði fjölskyldunnar.
Þegar veikindin byrjuðu að
hrjá þig varstu samt alltaf svo já-
kvæður. Ég held að vegna þess
hafi mér fundist eins og þetta
myndi allt verða í lagi. Við hitt-
umst lítið síðastliðin ár, en alltaf
þegar við hittumst þá vissum við
hvað okkur þótti vænt hvoru um
annað. Það var alltaf þessi skil-
yrðislausa ást.
Elsku Óskar minn, hvíldu í
friði fallegi vinur.
Þín frænka,
Rannveig.
Sagt er að þeir sem guðirnir
elska deyi ungir. Óskar Bergur
var fjórði í röðinni af okkur barna-
börnunum tólf. Hann var rólegur,
kærleiksríkur, hjartahlýr og hvers
manns hugljúfi. Óskar var mjög
fallegur og myndarlegur á velli,
bæði að utan og innan. Hann bjó
fyrstu árin í lítilli kjallaraíbúð í
Grænuhlíð 5 en flutti svo í Hlíð-
arhjalla 14 í Kópavogi. Þar var oft
gaman að koma því þar var mikil
gleði ríkjandi. Óskari þótti svo
vænt um allar systur sínar. Hann
varð stúdent frá Menntaskólanum
í Kópavogi og stundaði svo nám í
Háskólanum í Reykjavík.
Hann hafði mikinn áhuga á fót-
bolta og öðrum íþróttum. Fjöl-
skyldan var Óskari mikilvæg,
hann sýndi systrum sínum mikinn
kærleik og umhyggju strax á unga
aldri. Systkinin voru mjög sam-
heldin og Óskar var uppáhalds-
frændi systurbarna sinna.
Óskar Bergur átti síðustu árin
við veikindi að stríða sem drógu úr
honum mátt en fjölskyldan stóð
þétt við bakið á honum. Ég á erfitt
með að trúa því að veikindin hafi
sigrað í þetta sinn. Ég þakka Ósk-
ari fyrir allt það góða sem hann
gaf til lífsins. Ég votta allri fjöl-
skyldunni samúð mína.
Hvíli elsku Óskar Bergur í friði.
Kristjana
Jónsdóttir.
Óskar Bergur bar í brjósti
flesta þá kosti sem okkur langar
öll að hafa. Góðhjartaður, kíminn,
hress, glaðlyndur og gríðarlega
fróður. Ávallt glaður í bragði,
glaður að sjá mann og til í að ræða
hvað sem var. Fréttir dagsins eða
persónuleg mál, engu skipti það
því hann Óskar hafði alltaf áhuga
og vildi stappa í fólk stálinu af
sinni einstöku hlýju. Meira að
segja í góðlátlegri stríðni gagnvart
systrum sínum fannst mér hlýjan
og lífsgleðin skína skært í gegn.
Tónlist var honum mjög kær og
vissi hann bókstaflega allt um
flestar ef ekki allar þær hljóm-
sveitir sem settu svip á heiminn
undir lok síðustu aldar og fram á
þessa. Svo lengi sem þær spiluðu
ekki eitthvert ömurlegt væl eða
froðupopp, eins og hann hefði
sagt. Þessum viskubrunni nutum
við fjölskylda hans góðs af, nema
kannski ef maður lenti á móti hon-
um í spurningaleik og efnið var
tónlist, já eða íþróttir! Alltaf mun
ég sjá eftir því að hafa ekki fundið
tímann til að heimsækja hann og
hlusta saman á nokkrar plötur,
eins og við ræddum fyrir skömmu.
Ég hélt við hefðum nægan tíma,
en allt er því miður hverfult. Ég vil
trúa því að Óskar myndi segja
mér að hætta þessu væli, opna
einn ískaldan og setja eitthvert al-
mennilegt rokk á fóninn sér til
heiðurs.
Síðasta árið eða svo dáðist ég að
honum fyrir óbilandi jákvæðni og
hugrekki, en áskoranir þess hefðu
án efa reynst flestum þrautin
þyngri. Þrátt fyrir minnisleysi og
erfiða endurhæfingu var aldrei
neinn bilbug, hræðslu eða uppgjöf
að greina hjá honum. Óskar var al-
gjörlega vammlaus, hugrakkur og
bjó að sínum sterka persónuleika
og jákvæðni sem léði hverri stund
með honum gæði og ánægju. Við
sem þekktum hann erum ríkari
fyrir vikið, og munum ætíð sakna
hans. Hvíldu í friði elsku vinur og
tengdabróðir.
Steinn Eldjárn
Sigurðarson.
Minn kæri vinur, Óskar Berg-
ur, er fallinn frá, langt fyrir ald-
ur fram. Margt fer í gegnum
hugann á svona tímamótum.
Óskari kynntist ég tíu ára gamall
á leið heim úr skóla eftir fyrsta
skóladaginn í nýjum skóla þegar
hann kom hlaupandi og kallaði á
eftir mér „Ómar bíddu!“ Þetta
var einnig fyrsti skóladagur
Óskars í nýjum skóla og má
segja að við höfum verið bestu
vinir síðan þá. Ég get með sanni
sagt að Óskar var minn besti og
traustasti vinur. Saman gengum
við í gegnum grunnskóla og
menntaskóla og fylgdumst að í
sameiginlegum vinahóp til síð-
asta dags. Alltaf gat ég hringt í
Óskar og spjallað um allt og ekk-
ert og ómissandi var að heyra
reglulega í honum eða hitta hann
hvar sem var. Stór hluti af mér
er farinn með því að missa kær-
an vin.
Margt var brallað á þessum
tíma og mörgum stundum sem
við upplifðum mun ég aldrei
gleyma. Skari var sannkallaður
frasakóngur og margar ódauð-
legar setningar munu lifa um
ókomna tíð.
Skari var hlédrægur, bráð-
greindur og sérlega hlýr. Hann
glímdi við sín veikindi en aldrei
bar hann þau á torg við sína sam-
ferðarmenn nema spurður væri
sérstaklega og þá var læknunum
iðulega kennt um að vita ekkert.
Ég veit að ég mun hitta þig
aftur Skari minn og þú verður
klár með pókerspilin og einn
ískaldan þegar sú stund kemur,
því margt áttum við eftir að gera
og ræða.
Fjölskyldunni þinni, Hlöðveri,
Jóhönnu, systrum þínum og öðr-
um aðstandendum votta ég mína
dýpstu samúð í sorginni, þeirra
missir er mestur.
En komin eru leiðarlok
og lífsins kerti brunnið
og þín er liðin æviönn
á enda skeiðið runnið.
Í hugann kemur minning mörg,
og myndir horfinna daga,
frá liðnum stundum læðist fram
mörg ljúf og falleg saga.
Þín vinartryggð var traust og föst
og tengd því sanna og góða,
og djúpa hjartahlýju og ást
þú hafðir fram að bjóða.
Og hjá þér oft var heillastund,
við hryggð varst aldrei kenndur.
Þú komst með gleðigull í mund
og gafst á báðar hendur.
Svo, vinur kæri, vertu sæll,
nú vegir skilja að sinni.
Þín gæta máttug verndarvöld
á vegferð nýrri þinni.
Með heitu, bljúgu þeli þér
ég þakka kynninguna,
um göfugan og góðan dreng
ég geymi minninguna.
(Höf. ók.)
Þinn vinur
Ómar.
Í minningunni um látinn vin
okkar, Óskar Berg, stendur
tvennt upp úr. Hið fyrra var á
vissan hátt mottóið hans í lífinu
sem hann greip gjarnan til á sinn
glaðværa hátt við alls kyns tæki-
færi: „Ég nenni bara engu ves-
eni.“ Af því mátti oft læra. Hið síð-
ara var þó enn þá dýrmætara.
Vinátta hans, sem alla tíð var svo
einlæg og hlý, með brosinu hans,
góða skapinu og endalausu já-
kvæðninni, enda þótt sjálfur hafi
Óskar þurft að mæta ýmsu mót-
læti. Af því lærðum við enn þá
meira.
Þegar við stöldrum við á þess-
um sorglegu tímamótum og rýn-
um í framlag Óskars til vinahóps-
ins kemur margt upp í hugann.
Hann tók þátt í öllum hittingum,
óháð áhuga sínum á hverju tilefni
fyrir sig, lagði sig allan fram í
hverri keppni sem við efndum til í
vinahópnum og tók sigrum jafnt
sem ósigrum alltaf með sömu
gleðinni. Aðalatriðið var ekki að
vinna heldur að vera með. Ólymp-
íuhugsjónin í sinni fegurstu mynd.
Ekki af því að hann hefði lært
hana einhvers staðar heldur vegna
þess að Óskar naut þess að taka
þátt og spreyta sig, gleðjast með
vinum sínum óháð úrslitum og
stokka svo einfaldlega spilin og
gefa upp á nýtt.
Raunveruleikinn, lífið sjálft, er
flóknara spilaborð. Enda þótt
Óskar nennti engu veseni lenti
hann samt óneitanlega í því. Í mót-
vindinum hafði hann traust bak-
land í foreldrum sínum og systr-
um, vinum og vinnufélögunum hjá
Heklu. Sá stuðningur var honum
alla tíð ákaflega mikilvægur. Þrátt
fyrir síðara heilablóðfallið, með til-
heyrandi færniskerðingu, var
Óskar ævinlega sami gleðigjafinn,
hlýr, brosmildur og gaf af sér til
allra sem hann umgekkst.
Í þeim efnum var frábæri og oft
á tíðum kaldhæðnislegi húmorinn
hans aldrei langt undan, enda þótt
hann segði aldrei styggðaryrði um
nokkurn mann. Hann var einstak-
lega barngóður og hafði alltaf
bæði tíma og áhuga á spjallinu við
krakkana okkar, enda í miklu
uppáhaldi hjá þeim öllum. Óskar
var mikill áhugamaður um fót-
bolta og gerði margar vallarferð-
irnar ógleymanlegar með botn-
lausri uppsprettu af alls kyns
misgáfulegri speki sem hann
þreyttist aldrei á að deila með
okkur. Ferðin til Frakklands, þar
sem Ísland komst í 16 liða úrslit
EM með sigurmarki gegn Aust-
urríki á síðustu sekúndunum, var
einn af hápunktunum. Í huga Ósk-
ars toppaði ferðin jafnvel eftir-
minnilegustu Liverpool-leikina en
harðari „púlarar“ en Óskar voru
vafalaust vandfundnir.
Óskar var vel að sér á ýmsum
sviðum. Nafnbótin „gáfaðasti
rauðhærði maður landsins“ verð-
ur aldrei af honum tekin enda þótt
hún hafi einskorðast við tónlistar-
þekkingu og e.t.v. ekki verið út-
hlutað á mjög vísindalegum for-
sendum. Hann var harður rokkari
og tónlistargrúskinu, sem alla tíð
var svo stór partur af lífi hans,
lauk ekki fyrr en hann lagði upp í
för sína til sumarlandsins.
Við þökkum Óskari Bergi fyrir
samfylgdina og allt það sem hann
kenndi okkur. Um leið og við
kveðjum góðan vin með söknuði
óskum við honum blessunar á
nýrri vegferð og vottum foreldr-
um hans og systrum okkar dýpstu
samúð. Minningin um góðan
dreng mun ávallt lifa.
Björn Guðmundsson,
Fannar Karvel,
Garðar Snorri Guðmundsson,
Harry Sampsted,
Kristinn Geir Pálsson,
Magnús Páll Gunnarsson,
Pétur Kristjánsson,
Sigtryggur Kolbeinsson.
Óskar Bergur
Hlöðversson