Úrval - 01.06.1979, Blaðsíða 124

Úrval - 01.06.1979, Blaðsíða 124
122 URVAL einni. í öðru herbergi var maður sem, um leið og hann fékk merki, tók að einbeita huganum að mynd þessarar konu, með það fyrir augum að koma róti á tilfinningar hennar. Sjálfritinn staðfesti samræmi á milli þess tíma sem reynt var að hafá áhrif á konuna og viðbragða hennar við þeim áhrifum. Fræðilega séð ætti að vera hægt að nema hugsun hvaða manns sem er hvar sem maður er staddur. Einungis er nauðsynlegt að ná þeirri hugsun í ,,fókus” með ákveðnum hætti, svipað og að ná ákveðinni „bylgju- lengd.” Þetta er hinsvegar ekki svo auðgert, vegna þess að heilinn er marglaga, margrása og margra ,,hæða” smíð þar sem ,,ískur og truflanir” geysa á öllum hæðum og móttökuskilyrði þessvegna afar slæm. Þar að auki krefst það sálarjafnvægis á mjög háu stigi að geta „fókuserað” ósjálfrátt á rétta bylgjulengd. Það skyldi þó ekki vera ástæðan fyrir því að aðeins einstaka menn og það ekki alltaf, geta lesið annarra manna hugsanir . . . Að ,,skilja” efnislegar forsendur sálarlífsins — það þýðir að færa sálar- fræðinga algjörlega yfir á raun- vísindasviðið, þaðan sem Deskartes rak hana á sínum tíma, — segir Benjamín Púshkín. — Raunvísindi sem ekki innihalda kenningar um sálarfræði, geta ekki talist fullgild. slf vl* vL» Vj\ VK TTv VK Vpi’ VjV Það var í heimskreppunni miklu. Röð hafði myndast utan við verksmiðju, sem hengt hafði út spjald þess efnis að hjálparmanns væri óskað. Það var vonleysisblær yfir mönnunum, hver og einn vissi að kraftaverk þurfti til að einmitt þann yrði fyrir valinu. Allt 1 einu kom gamall skrjóður skröltandi. Út úr honum stökk maður, en eftir sátu kona og f)ögur lítil börn. Enginn sagði neitt, en öllum var ljóst, að þessari fjölskyldu var lífsnauðsyn að fá eitthvað sér til viðurværis. En flestir voru rétt eins þurfandi og ekkert gerðist. Svo, allt í einu, skipti maðurinn fyrir framan þann nýkomna við hann um stæði, svo lítið bar á. Maðurinn þar fyrir framan horfði þegjandi á, en svo fór hann eins að. Síðan sá þarnæsti, og loks koll af kolli. Ekki leið á löngu þar til sá nýkomni stóð, undrandi og þakklátur, fremstur í röðinni. Um leið var eins og röðin lifnaði við. Mennirnir fóru að spjalla saman og gera að gamni sínu, eins og menn gera þegar búið er að leggja spilin og sérhver sér, að hann hefur eitthvað að vera stoltur af. William H. Walton
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.