Veiðimaðurinn - 2024, Blaðsíða 62

„Ég verð að nefna Árgilsstaðaflóa eða Ásgeirsstaða-
flóa. Hvort nafnið er rétt er klassískt umræðuefni á
hverju ári en norðanmenn blása á hið fyrrnefnda. Það
er hægt að gleyma sér þar í marga klukkutíma, þetta
er mikið flæmi, en stundum þarf að hafa töluvert fyrir
því að finna fiskinn.“
hjónin veiðum á milli hólmans og bakkans
austan megin sem og aðeins niður eftir
áður en straumurinn verður of harður.
Það þarf að fóta sig varlega á þessum stað
og töluvert þarf að vaða. Fiskurinn rýkur
oft niður eftir í strauminn og hefur iðu-
lega betur.

Ég verð að nefna Árgilsstaðaflóa eða
Ásgeirsstaðaflóa. Hvort nafnið er rétt
er klassískt umræðuefni á hverju ári en
norðanmenn blása á hið fyrrnefnda. Það
er hægt að gleyma sér þar í marga klukku-
tíma, þetta er mikið flæmi, en stundum
þarf að hafa töluvert fyrir því að finna
fiskinn. Hægt er að veiða frá bakka ofar-
lega í flóanum en síðan er ekkert annað
að gera en að skella sér út í miðju og veiða
að landi, þegar állinn er fundinn. Mikið
dýpi er neðst í flóanum og ekki nema
fyrir alvana að hætta sér þangað. Hér ráða
straumflugur ríkjum, þær sömu og fyrr.“
Ragna nefnir loks Djúpadrátt.
„Sá veiðistaður hefur löngum verið í uppá-
haldi, straumfluga, sökkendi og stripp
vestan megin og andstreymisveiði við
austurbakkann, reyndar hvort tveggja
hægt báðum megin eftir því í hvaða stuði
maður er. Fiskurinn heldur sig á ýmsum
stöðum í Drættinum, hvort sem er við
stóra steina sem blasa við eða í pollum
í miðjunni. Þegar mig dreymir veiðar
er þetta gjarnan staðurinn. Hér er líka
dásamlegt að setjast niður, fá sér bjórsopa
og hugsa um lífsins gagn og nauðsynjar,“
segir Ragna.
62 Dalurinn – himnaríki á jörð