Golf á Íslandi - 01.07.2014, Blaðsíða 128

GOLF Á ÍSLANDI • www.golf.is
128
Opna breska meistaramótið í fyrra var
fyrsta stórmótið sem þú tókst þátt í.
Hvernig nálgaðist þú það verkefni?
Ég bjóst reyndar ekki við að komast þangað,
þannig að mitt eina markmið var að komast
í gegnum niðurskurðinn. Þetta var auð-
vitað ansi bratt, að koma á fyrsta mótið sem
atvinnumaður, og það var auðvitað risa-
mót á borð við Opna breska. Flestir þeirra
sem þarna koma hafa einhverja reynslu
af atvinnumannamótum, og mjög margir
atvinnumenn hafa ekki einu sinni fengið
tækifæri til að spila á Opna breska.
Hvenær byrjaðir þú að hugsa um Silfur-
medalíuna?
Ég var auðvitað byrjaður að hugsa um
möguleikann þegar ég hóf leik á síðasta
hring, en þegar við vorum að labba niður 17.
braut, þá var pabbi til hliðar við brautina að
sýna mér fjóra fingur. Kylfusveinninn hló og
sagði honum að láta sig hverfa, en ég vissi
að hann var að segja mér að ég hefði fjögur
högg á næsta mann. Sem betur fer spilaði ég
17. og 18. á pari; ég held að Jimmy (Mullen)
hafi tapað einu, þannig að ég átti fimm högg
á hann þegar upp var staðið.
Og hvernig var tilfinningin, að standa við
hliðina á Henrik Stenson og Phil Mic-
kelson, og heyra Peter Dawson lesa upp
nafnið þitt?
Svolítið skrýtin. Ég man eftir því að hafa
horft í kringum mig, á allan mannfjöldann.
Síðan sagði ég eitthvað sem Henrik og Phil
fannst fyndið. Það er til frábær mynd af
okkur þremur hlægjandi, og mig langar
virkilega í þessa mynd. Vonandi fæ ég tæki-
færi til að vera þarna einhvern tímann í
framtíðinni.
Aftur á byrjunarreit. Hversu mikilvægur er
Hallamshire klúbburinn fyrir þig?
Mér finnst frábært að koma hingað. Ég
hef verið meðlimur hér í tíu ár, meira en
helming ævinnar, og hef fengið mikla leið-
sögn. Hér fæ ég aðstoð við hvað eina sem
bjátar á, hér æfi ég, og hérna hefur mér alltaf
gengið vel. Mér finnst gott að sjá kunnugleg
andlit, og meðlimir hér eru ófeimnir við
að koma og hrósa mér fyrir velgengnina.
Stundum gengur hálf illa að komast út á
æfingasvæðið!
Pabbi er fyrsti
maðurinn til að
kippa mér niður
á jörðina þegar
ég er farinn að
ofmetnast.