Morgunblaðið - 15.12.1968, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 15.12.1968, Blaðsíða 14
14 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 15. DESEMBER 1968 Nú hefi ég einbeitt mér aftur að höggmyndum -— segir Gerður Helgadóttir Cheval Mort, Dauðl hestur- inn, heitir lítið sveitaþorp um 50 km fyrir vestan Paris. Þetta er dæmigert franskt sveitaþorp frá gamalli tíð, en nú á dög- um hefi ég heyrt á það minnzt í sambandi við tvo íbúa, frönsku kvikmyndaleikkonuna Brigitte Gerður úti í garðinum h já sér við „Spíral" úr sementi, sem hún vann í sumar. Bardot — og íslenzka mynd- höggvarann Gerðl Helgadóttur. Auðvitað var það Gerður, sem undirrituð ætlaði að hitta, er ég var þar á ferð í Frakklandi um mánaðamótin oktober og nóv- ember, og lagði leið mína gegn- um Bolulogne-skóginn eftir Vest- nrhraðbrautinni til Cheval Mort. Þetta haust var einstaklega gott í Frakklandi eftir votviðrasamt sumar. Þessir dagar voru þeir heitustu í 80 ár á þessum árs- tíma og laufið ekki enn fallið af trjánum. Skógarnir og garð- arnir vorú því ákaflega fallegir — gulir, brúnir og rauðir. Úti í garðinium, framami við hús Gerðar, stóðu nokkrar höggjmyndir á stalli og upp- hleyptar myndir héngu á hús- veggjunum. Gerður hafði verið búinn að koma þeim fyrir og lá/ta garðyrkjumann snyrta garð inn, svo hægt væri að bjóða gestum á sýnkigu þar og inni í vimniuatofuinni, en þá lagðist hún veik. Nú var komið of langt fram á haustið til slíkra hluita, svo hún ætlaði að fara að taka mynd irnar sínar inn aftur. — Það er farið að tíðkast mikið hér, að Jistamenn, sem eiga hús úti í sveilt, efni til Jistsýninga í gðrð- «m sinum og vinnus'toifiuini, segir Gerður til skýringar. Þó þetta svæði hér kringum Momitfort sé í um 40 km. fjarlægð frá París, þá safnast hingað listamenn og kaupa sér hús. Listunnendur og Parísarbúar yfirieitt hópast því hingað út eftir á vorin og sumr- in, og staðurinn liggur vel við fyrir sýningar. Ég æitlaði í fyrsta sinn að sýma hér heima núiroa, en varð of sein fyrir. Það er orð- ið of áliðið fyrir útisýningar. Kannski ég láti verða af því í vor, ef ég verð hér ennþá. Við komum okkur notalega fyr ir inni í vinnustofunni, sem er gríðarstór gömul hlaða og mjög hátt umdir loft. Það var Gerði einkum mauðsynlegt meðan hún var að vinna að teikninguim á kirkjugluggum í fuflHri stærð og halaði þá myndirnar upp á vegg ina. Nú er vinnustofan^ full af höggmyndum, úr gipsi, steypu og málmum og upphieyptar steypimyndir á veggjum. Og á einum stað hefur Gerður tekið úr lúgu og komið þar fyrir BURSTASETT frá Regent of London vönduð og falleg. PÚBURDÓSIR ILMSPRAUTUR SÁPUR í fallegum gjafaöskjum. Baðsápur, gestasápur frá Morney og Elisabeth Arden. Ilmvötn, steinkvötn og ilmkrem Aldrei meira úrval. — • — FVRIR HERRA: OJAFAKASSAR, Tabac, Onyx, Old Spice, Elisabeth Arden. ALLAR ÞESSAR VÖRUR ERU INNIÆYSTAR FYRIR GENGIS- BREYTINGUNA. h.usid ¦mynd með lituðuim steinum og upphiyptri beggja megin. Hún hefur sýnilega unmið mikið að högigmyndalist í suimar og geysi- leg breyting hefur orðið á högg- myndunum síðan ég kom þarna síðast. — Já, í sumar hefi ég ein- beitt mér að skúlptúrnum, segir Gerður. Undanfarin 10 ár hefur svo mikill tími farið í gerð kirkjuglugga. Ég hefi gert glugga í 8 kirkjur, ailt upp í 200 fermetra aif glugigum í eina kirkju Þetta er svo mikið verk og tekur svo langan tíma, að ógerlegt er að gera nokkuð ann- að á meðan. Einkum þar sem tím inn, sem manni er ætiaður, er alltaf of naumur. Eftir að frum- teikningar eru tilbúnar, þarf að vinna myndirnar upp í fulla stærð á pappa. Þá þarf að fara til Þýzkalands og vera þar til að velja gler og fylgjast með brermsilunini, því iitir vilja taka hreytingum í glerbrennslu. Af þessum sökum hefi ég haft aillt- of lítinn tíma til að vinna að Upphleypt veggmynd úr sementi, Hanna kallar Gerður „Brief Rancontre" eða „Skammvinn kynni". bronz og kopar, blanda því stundum saman. — Það er dýrt efni? — Það er mú meinið, þetta er gifurlega dýrt efni að vinna úr. Svo það kemur varla til greina að gera stórar myndir upp á eig- in spýtur nema fyrir miLljóina- mæriniga. um listir, segir Gerður að sér hafi þótt verat hvermig fór með höggmyndasýninguna í garðin- um, sem hún var búin að hafa svo mikið fyrir. — Nú er orðið of áliðið fyrir útisýniingar, en eftir áramót býst ég við að sýna minni myndir í sýningarsal inmi í París. Og svo kannski þær sitóru næsta sumar. — Ekkert að hugsa um að koma heim og sýna? — Jú, ég er aliltaf með hug- ann við að koma heim, svarar Gerður. Og eftir þetta ætla ég endilega að láta verða af því að koma til íslands og sýna það sem ég er að gera. Ég á til nóg af myndum á sýningu heima, en stærstu mymdirnar hér eru úr sementi og alitof dýrt að flytja þær svo langt. Þær eru jafnvel of stórar á sýningu hér, nema úti í garði. Einnig er erf- itt að flytja myndir úr brothæfit um efnum til íálands, alltaf hætta á að þær skemmist í filutningnum og máimmyndirnar eru of þung- ar. Ég mundi reyna að vinoa eKthvað heima um sinn, hugsa ég, ef af því verður að ég komi. Það er gott að vinna heima á íslandi, ef maður getur komið sér upp vinnuaðstöðu. Vonandi getur orðið af því að Gerður komi heim til fslands áður en of langt um líður, svo við fáum að sjá það sem hún er að gera á sviði höggmyndalist- ar, þrátt fyrir þá erfiðleika sem myndhöggvari á í við að flytja sínar stóru þumgu myndir milli lamda. — E.Pá. Gerður við eitt Iistaverkið í garðinum. Ef myndin prentast vel má greina hvernig „gimsteinn"glitrar inni í sortanum í stytt- unni. Vesturgötu 2 — Sími 13155. höggmyndum. Og þá ekki átt nýjar myndir á sýningar, sem ég hefði viljað taka þátt í, og mér hefur verið boðið að vera með í. Og ekki vil ég fara að bjóða upp á gamlar tmyndir. — Af þessum ástæðum hefi ég í sumar tekið mér alveg hlé frá gluggagerðinni, til að geta eimi- beitt mér að hóggmyndunum, héltt Gerðuir áfraim. — Og ég ætla mér ekki að sleppa svona hendi af höggmyndailistinni aftur. Það er notalegt þarna í vinnu stofunni. Kötturinn malar í kjöW unni á mér og ég stemd öðru hverju upp til að skoða ein- hverja myndina. Þær eru með ýmsu móti og úr ýmsum efin/um. — Ég vinn úr öilum möguleg- um efnum, segir Gerður. Nota raálima, sement og gips eða yfir- leitt allt, sem hægt er að nýta í skúlptúr. Þó ekki piast, sem fyr ir mér er alveg dautt efni. Samt ætla ég að reyna það, því ég vil ekki vera eimstrengislega á móti því. Vænzt þykir mér um Þarna stendur ein bronzstytta, sem siðar í vetur á að stækka upp i 2Vi meter fyrir nýja sam- &JL&, byggingu, sem arkitektinn Plo- quen er að gera í Rue Amelot í París. Styttan er gerð bæði úr bronzþymnum og bronzþráðum, sem bræddir eru og soðnir sam- an. Hún er ákaflega falleg svona lítil, hvað þá þegar hún teygir sig hátt upp í loftið eftir stækk- unina. Kötturinn er orðinin eitthvað órólegur. Skríður með gó'lfinu og skottið stendur Stíft út í loftið. Ailt í einu tekur hann undir sig stökk undir bókahill- uina, og kerniur aftur með agnar- litla mús. — Svonia farðu út með þetta, segir Gerður, meðan gest- urinn situr stirðnaður með fæt- urna beinit út í lofitið. Gerður hlær. — Til þess er kötturinm, að halda húsinu músalausu. Þess ar litlu mýs koma hér í sveit- inni inn, þegar haustar. Þegar við getum aftur snúið og koma fyrir í anddyri okkur að alvarlegum umræðum sambýlishúsi í París. Þessa bronzstyttu eftir á að stækka upp í %</• Gerði meter á nýju

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.