Morgunblaðið - 07.02.1971, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 07.02.1971, Blaðsíða 6
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 7. BEBRUAR 1971 HÚSMÆÐUR Stórkostleg te&fckun á stylckja þvotti 30 stk. á 300 kr. Þvott ur sem kemuc í dag, tilbúmn á morgun. Þvottahúsið Eimir, Síðumúla 12, sími 31460. SJÓMENN SUÐURNESJUM Bjóðið konunni í þorramat á laugardags- og sunnudags- kvöld í Sjómannastofunni, uppi. Matstofan Vík, Keflavik. FLATNINGSVÉL óskast keypt eða leigð. Símar 34349, 30505. AMERlSKIR BREMSUBORÐAR Hemlastilling hf, Súðavogi 14 sírrti 30135. RAFVIRKI óskar eftir starfi, margt kemur til greina. Tiltooð sendist afgreiðslu Mbl. fyrir 12. þ. m. merkt „6685." FYRIRTÆKI Óska eftir að gerast kaup- andi að fitlu iðnfyrirtaeki. THboð teggist inn tH afgr. Morgunbl. fyrir 12. þ. m. merkt „Rekstur 6967." TRÉSMIÐIR Víl ráða 1—2 trésmiði vana innréttingavinnu. Upplýsing- ar í síma 17888. FISKBÚÐ TIL SÖLU Upptýsingar eftir kl. 8 í síma 37553. BÚÐARBORÐ TH söki notað búðarborð og skápar. Sefst ódýrt. TH sýnis. Fálkinn, hf, útibú Laugavegi 24, sími 18670. TIL SÖLU Btið notuð Hadzt Ijósavéla- samstæða, KW 220 v. Uppl. i síma 41258 eftir kt. 8 á kvötdin. HÚSBYGGJENDUR — húseigendur. Vinnum aMa trésmíðavinnu innréttingar og fleira. Áherzia I6gð á vandvirkni, s. 82923. Geymið auglýsinguna. MULTIMIXER grænmetissaxari óskast tíl kaups. Hunangsbúðin sími 12614. MÚRVERK ÓSKAST AiHar tegundir múrvinnu fram kvæmdar. Tilb. sendist Mbi. sem fyrst, merkt „Múrvinna 6584." FRlMERKt — FRlMERKI Tíl sýnis og sölu á sunnu- dag eftir hádegi. Tæk'rfajrisverð. Grettísg. 45. WILLYS Samstæða (eða samstæðu- hlulir) á nýrri gerð Wíftys- jeppa óskast. Tilboð sendist MM. fyrir 17. þ. m., merkt: „W*»ys 6587." Á Hólmasundi héldu „pörin" leynifund Löngum hef ur skammdegið skapað skugga á mannsáUna; eins og einhver deyfð ríki, eins og alit falii í dróma, og menn dragnast varfa á lapp- ir á morgnana vegna skammdegisins, og þó mega menn til, því að aUt lifið þarfnast starfs, endalauss og þrotlauss starfs, til starfa fyr ir hið góða vítt um heim og geim. Um daginn talaði ég um snjóinn, en sást yfir eitt al- fallegasta erindi um mjöllina, sem fellur, eftir Tómas, sem svo gengur: „Og mjöllin, mjöllin hnigur hægt og rótt. Og hvert sem augað lítur fellur rnjöll. Og hvítum svefni sefur borgln öll. f svefni gengur tíminn hjá í nótt." Tómas hefur eins og fleiri hrifizt af þessari unaðslegu sýn. • En nú hefur þorri völdin og til að lyfta skapi okkar, varpa frá okkur vetrarkviða, segja með Ólöfu frá Hlöðum: „Veltu burtu vetrarþunga, vorið, vorið mitt. Leiddu mig nú eins og unga inn í draumland þitt," ætla ég að segja ykkur frá ofurlítilli gönguferð minni, frá siðasta sumri, út í guðs- grœna náttúruna, „þar sem heima blitt við blómin sín brekkurnar allar sungu," eins og Þorsteinn kvað, — segja ykkur frá ferð minni eitt júlíkvöld niður að ánni okk- ar, sem liðast þar prúð milli grasivaxinna bakka, — og liggur þá ferð min fyrst nið- ur alla „mýri", sem nú er ekki lengur nein mýri; hún hefur verið þurrkuð, og þar sem áður var blautlent karga ir og jötunuxar, kðngulær spunnu vefi sína milli stráa og skrattapunta, óðinshanar „skrifuðu" i óðaönn á mógröf unum, spóinn vall graut úti I mýri, og tregablandin rödd heiðlóunnar heyrðist í f jarska uppi á melnum, sand lóan sópaði sandinn með stél- inu uppi í Mjósundunum, tjaldurinn sat eins og frí- múrari í kjól og hvítu uppi á Arnarnefi og lagði til hvellt píp annað slagið, en sumar- nóttin var enn ekki komin, enda sól ekki hnigin, en samt átti vel við þarna á leið okkar yfir „mýrina", að minnast fyrsta erindis í kvæð inu Vor eftir Guðmund Böðvarsson frá Kirkjubóli á Hvítársíðu, en þar segir svo fagurlega: „f nótt urðu allar grundir grænar í dalnum, því gröðursins drottinn kom sunnan af hafi og hafði um langvegu sótt. Og fljótið strauk boganum blítt yf ir f iðlustrenginn og bláar dúnmjúkar skúrir liðu yfir engin í nótt" Og brátt erum við komin að þeini áfangastað, sem ákveðinn var, Hólmasundi í Kiðafellsá. Þetta er eiginlega lygn hylur, allur á langveg- inn, sem liggur meðfram ali- háum moldar- og grasbakka, og eitt sinn fyrir löngu hafði einn gríðarstór hluti af bakk anum fallið í ána, og setið kyrr i hylnum í mörg ár, og við krakkarnir kölluðum þetta hólma, og af því fékk þessi fallegi hylur, sem rann á móhellu, þetta göfuga nafn Hólmasund, — og heitir því síðan, þótt haustflóð og vor- leysingar hafi fyrir löngu skolað hólmanum burtu, og á honum sneri enginn Gunnar aftur. Stokkandarhjónin syntu prúð og astfangin á Hólmasundi. Máiverk eftir John Gould. þýfi, illfært nema á vaðstígvél- um, eru nú eggsléttar túna- sléttur milli skurða, enda hef ur „mýrin" nú til dags hlotið göfugra nafn, og nefnist nú Árdalur með stórum staf. • Þetta júlíkvöld var allur gróður í essinu sínu. Fífutet- ur og flóasund, mógrafir og melar, alis staðar var gróður að sjá, og allt var fullt af lífi. Á jörðu skriðu járnsmið- Ég undi mér oft við Hólma sund hér áður fyrri, ýmist við að skoða fuglalífið á ánni og I kringum hana, ellegar þá bleyta línu í von um að sjó- birtingur eða þá urriði, já, eða ef um allt þryti, ein- hver lækjarlontan, gleptist á þvi að festa sig á önglinum mínum. Stundum reyndi ég að festa „herlegheitin" í lands- laginu með litum á léreft, sem tókst misjafnlega. lii'IImEfflr Stokkandarsteggurinn hóf sig til flugs eins og Apolloeld- flaug frá Hólmasundi. (Málverk eftir J. Crawhall.) Þegar mig bar að Hólma- sundi þetta kvöld, og okkur fleiri, sem með mér voru, — mér þykir raunar gott að ganga á vit hinnar fögru nátt úru i fylgd með fjölskyldu minni eða þá einum eða tveimur völdum vinum, — sá- um við, að stokkandarpar var að æfa „trim"-sund á sundinu, svo að við lædd- umst varlega fram á bakk ann, settumst og nutum þess að athuga, hversu dug- leg þau voru að synda. Að visu hafði sennilega engin „ráðstefna" verið undanfari sundsins, eða þá nokkur snjór, sem hægt væri 'að velta sér upp úr, svona til að sýna hreystina, — en þau syntu þarna svo undur fínt og nett, fram og aftur, aftur og fram. Stokkandarsteggur- inn var búinn sínu fegursta skarti, eins og hofmaður fyfri alda og „parrukið" var grænt, og sló á það slikju. Öndin var i „beige" og brúnu, með bláan spegil við síðuna,' klædd í „maxi". Kári vinur minn frá Viðikeri lét ekki sitt eftir liggja að yrkja um stokköndina og segir: „Stokköndin er stor og falleg, stundum nokkuð hrokagjörn. Snemma hér á vorin vaggar virðuleg, með grænan koll. Rymur hatt, og rambar siðan roggin út á hlákupoll. Man ég vel, hve mér fannst stundum mikið til um hennar skraut. Þegar ég, sem lítill lalU, lá á njósn og heilann braut. Norðan undir Húsahólnum héldu „pörin" leynif und. Og á vorsins kyrru kvöldum kom ég þangað marga stund." • Þetta minnir mig svolítið á, þegaf við Björn bróðir minn gengum fram á andarhreiðrið í bakkanum hjá Rauðalæk sem við svo nefndum, en það var lækur, sem rann niður úr Móhvamminum og Kerbarð inu, einkennilega litaður af mýrarrauða. Við hrukkum í kút, þegar öndin flaug af, en urðum í senn bæði hissa og hrifnir að skyggnast inn í hreiðrið hennar i lækjarbakk anum, eins og andaði til okk ar gömlu og velþekktu stefi Þorsteins, þó af öðru tilefni væri ort: „Þér frjálst er að sjá, hve ég bólið mitt bjó, ef börnin mín smáu þú lætur író. Imí manst, að þau eiga sér móður." En þetta var nú útúrdúr, eins og svo margt við nátt- úruskoðun. Raunar er svo margt að sjá, að menn verða að fara hægt yfir. Innan skamms fengu stokkandar- hjónin á Hólmasundi eitt- hvert veður af veru okkar þarna uppi á bakkanum, skimuðu snöggt í átt til okk- ar, ¦— og eins og kólfi væri skotið, tóku þau sig upp af vatnsfletinum, eins og Apollo flaug suður á Kennedyhöfða, — og hurfu gargandi fyrir næsta leiti. Og þar með var draumurinn búinn, og við héldum aftur heim á leið. Lengri þarf ekki náttúruskoð unarferð að vera. Hún nægir þeim, sem njóta, og með þvi er allt fengið. — Fr. S. FRETTIR Prentarakonur Fundur verður í Félagsheimil- inu Hverfisgötu 21 mánudag- inn 8. febrúar kl. 8.30. Mynda- sýning og kaf£L Kvenfélag Bústaðasóknar Fundur verður haldinn í Rétt- arholtsskðla mánudaginn 8. febrúar kl. 8.30. Ostakynning. SÁ NÆST BEZTI Tveir kjötkaupmenn voru að tala saman um ástandið i verzl- unarmálum. Báðir voru nokkuð óánægðir. Annar sagði, að það væri svo mikil rýrnun í kjötinu hjá sér, en hinn sagði, að það væri öðru nær hjá sér. „Dettur ekki bara út af vigtinni hjá þér, þegar þú ert að afgreiða? Það vill stundum gera það," sagði sá fyrrnefndi. „Ég styð alltaf vel við kjötið á vigtinni, og puttarnir eru nokkuð stórir," brosti um leið nokkuð ismeygi lega. „Taktu eftir, að það vigtast betur, ef þú styður við kjötið." UTI Á VlÐAVANGl GAMALT OG GOTT Rauð jól: hvítir páskar. Hvít'jól: rauðir páskar. ' '¦*'-' Kvöldroðinn bætir. Morgunroð- inn vætir. Sjaldan er gíll fyrir góðu, nema úlfur á eftir renni.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.