Morgunblaðið - 09.09.1976, Blaðsíða 12

Morgunblaðið - 09.09.1976, Blaðsíða 12
12 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 9. SEPTEMBER 1976 „LÍFSSTÍLL tJT AF FYRIR SIG" „Hvað heitið þið gæzkurnar" spurði ég tvær ungar frystihúspí- ur fyrir utan frystihúsið á Höfn í Hornafirði sólardag s.l. föstudag. Þær sátu þar á bryggjunni á síldartunnum og kíktu út í heiminn. „Má ekki bara segja einhverjar fiskifælur," svaraði önnur og brosti kankvíslega. ,3enny Valgeirsdóttir", svaraði hin, „af hverju spyrðu að því? Viltu sfmann líka?" „Benny þó", sagði sú kankvísa og bættí við, „Ég heíti Helga Hansen". „Aðkomnar," spurði ég. „Við erum báðar úr bænum, en erum hér til þess að vinna í fiski og ná í peninga, fiska þá," svaraði Helga, „og við erum búnar að vera hér í þrjár vikur og ætlum að vera þrjár í viðbót". „Hvaðþá?" „Eg held áfram námi á öðrum vetri i Myndlista- og handíða- skólanum", svaraði Benny. „Ég er að hugsa um sömu spor og hún í vetur að feta í spor þín og vera til fyrirmyndar", svaraði stalla hennar og gaut til hennar auga. „Eruð þið borgarbörn á lands- byggðarreisu?" spurði ég. Helga: „Við erum borgarbörn, en þar getur maður ekki þénað peninga á eins stuttum tíma og hér." Benný: „Ég var hér í fyrra á sama tíma, jafn lengi." Helga: „Svo þetta er endurtekið æviskeið hjá þér. Hér er bara vinna, svefn, vinna og svefn, etið á málum og ekkert annað. Obbo- Htið þó að skoða sjóinn, sólina og bátana, kannski 10 mínútur, og svo ekkert annað." Benny: „AHavega ekki fyrir okkur." Helga: „Fyrir okkur er það svona, allt annað fyrir Horn- firðinga, þetta er þeirra hvers- dagur, ævintýri fyrir okkur þótt það sé ef til vill ekki mikilsháttar menningartilþrif, en það verður víst að hugsa um brauðstritið einnig. Hérna miðast flest við vinnu og böll hjá unga fólkinu. Hitt er svo að hér er mjög ljúft fólk, mikið vinalegra en í bænum, það er forvitnara og auðveldara að kynnast því. Þetta er þrengri hópur hér og allt á hægagangin- um í mannlífinu. Það er náttúr- lega lffsstlll út af fyrir sig. Hvers vegna að vera að flýta sér, það er bara eitt kaupfélag hér og þykir alveg nóg. Lffið hér hjabkkur er freðinn fiskur og sfld, jú, og fjallasýnin." Benny: „Fjöllin eru hrikaleg á kvöldin, svo dimm." Helga: „Dökkfjólublá." Blm: „Ekkert myrkfælnar undir fjöllunum?" Benny: „Svolftið myrkfælnar á Lundinum þar sem við búum. Það er sjóarastrákur sem geng'ur þar aftur. Ég sá hann einn daginn. Það voru allir f arnir á ball eitt kvöldið. Ég var ein í húsinu og fór að sof a. Allt f einu vakna ég við það, að ég finn að það er horft á mig og þegar ég gæti að, sé ég að það stendur maður við rúm- gaflinn hjá mér og ég varð alveg brjáluð úr hræðslu og byrjaði að arga. En þegar hann sá, hvað ég var hrædd, hvarf hann á braut, BRYGGJUSPJALL ÁHÖFN í HORNAFIRÐI: GREIN OG MYNDIR: ARNI JOHNSEN beint í gegnum lokaða hurðina.Ég hélt fyrst að þetta hefði verið draumur, en gerði mér grein fyrir því, að svo var ekki. Síðar frétti ég, að fleiri hefðu séð manninn í húsinu. Hann er ágætur, gerir engum mein, en ég hef aldrei séð áður þótt ég hafi fundið fyrir því." Blm: „Nokkur sérstök áhuga- mál hér?" Helga: „Mig langar að lesa og mála, en mér finnst maður vera orðinn hænuhaus allt í einu, ég er óvön svona vinnutörn, frá 8 að morgni fram undir miðnætti 6 daga vikunnar takk." Jens Mikaelsson verkstjóri í frystihúsinu. Garðar vörður. Sigurjónsson hafnar- Benny: „Ég vissi að hverju ég gekk, þetta er gott til að þéna. Annars veit ég ekki, hvað það er betra að vera f bænum en hér. Ég var I búð þar með Htið kaup og svo helv. flandrið f strætis- vögnunum daginn út og daginn inn. Hér er maður streytulaus, svo einfalt og þægilegt lff." Helga: „Ég hef verið hér heima á tslandi f þrjá mánuði, en áður var ég í rúmlega eitt ár f Frakk- landi f frönskunámi. Það er miklu betra að vera hér heima heldur en I Frakklandi. Þar er maður I raun- inni ekki neitt i samfélaginu, fólk vill ekki kynnast manni. Eftir þrjá mánuði hér heima finnst mér næstum að ég þekki alla íslendinga." Benny: „Víst er gott að vera hérna heima, en við þurfum að vinna betur okkar hráefni, það er svo vitlaust að f ullvinna ekki okkar hráefni f stað þess að láta gera það víða ytra." Helga: „Já, það er alveg satt. Við seljum t.d. þorskhrogn til Frakklands fyrir Htið verð, síðan pakka þeir hráef ninu I glæsilegar umbúðir og selja það dýrum dóm- um í Frakklandi og utan þess. Þetta er ekki hægt, og það á sama tfma og við óttumst um það fisk- magn, sem við getum veitt. Við verðum að takaþessu alvarlegar." Blm.:„Ætlið þið f róður hér?" Helga: „Okkur langar það og stefnum að því áður en við förum aftur f bæinn." Benny: „Það er sjálfsagt að reyna að kynnast þessu eins vel og mögulegt er frá flestum hlið- „ÞETTAERBÚIÐAÐ VERA HELV... GOTT" Aftur á dekki á Steinunni SH, frá Ólafsvlk, sátu nokkrir skip- verja og voru að bíða löndunar. Þeir voru að leika sér strákarnir að þvi að veiða murta I vfrkörfu, sökktu körfunni í bandi og rykktu henni svo með miklu offorsi upp og það brást ekki að 10—20 murtar sprikluðu eins og þeir ættu lffið að leysa og þeir áttu það reyndar, en Steinunnarstrákarnir slepptu greyjunum I sjóinn um hæl, enda meiri framtfðarvon f aflanum með því móti. Mest fengu þeir með þvf að hafa körf- una sem næst útf alli úr úrgangs- leiðslum frá frystihúsinu, en áhorfendur ráku upp mikil hlátrasköll þegar það sem Þóv- bergur kallaði svo kurteislega kukk kom I einu halinu. Þá hættu þeir veiðum og sneru sér að silfri hafsins sem flóði út úr lestinni hjáþeim. Við tókum tali Elvar Kristins- son vélstjóra á Steinunni, en Elvar er frá Rifi, eini utanbæjar- maðurinn á Steinunni. — Við erum búnir að vera hér í hálf an mánuð og þetta er búið að vera helv... gott. Við erum búnir að fá um 900 tunnur, en líklega er ekki nema vika eftir af þessu enn- þá með góðu móti þvf háhyrningurinn er farinn að láta sjá sig. Hann gerir allt vitlaust, reif allt hjá Halldóri Jónssyni SH I dag, 40 net af 50, og Hklega verða þeir að hætta að sinni því þeir geta ekki útvegað ser net. Elvar Kristinsson vélstjóri á Steinunni SH frá Ólafsvík og skipsfélagi hans, Þór Kristmundsson, voru að leika sér að þvi að veiða murta i vfrkörfu við bryggjuna á meðan þeir biðu eftir þvl að löndun hæfist. Lfnudallarnir teknir um borð. Peyjarnir láta sig aldrei vanta á bryggjurnar I sjávarþorpunum Úr sal gamla frystihússins á Höfn, en það verður mikill munur á vinnuaðstöðunni í nýja frystihúsinu, sem verður tekið formlega f notkun fyrir næstu vetrarvertfð.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.