Morgunblaðið - 19.08.1993, Blaðsíða 36

Morgunblaðið - 19.08.1993, Blaðsíða 36
36 MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 19. AGUST 1993 Mmmng Arnór V. Þorláks- son loftskeytamaður Fæddur 18. desember 1927 Dáinn 12. ágúst 1993 Sorg, gleði og minningar eru okkur efst í huga þegar við kveðjum Arnór afa. Sorg vegna þess hvað við höfum misst mikið, gleði vegna þess að kvalirnar sem hann þurfti að líða eru yfirstaðnar. Við þökkum fyrir allar samveru- stundirnar sem við áttum. Þær munu seint gleymast. Þær voru ófáar ferðirnar sem farnar voru á sunnudögum niður að Tjörn, niður að höfn að skoða skipin og loks var keyptur ís áður en haldið var heim til ömmu í sunnudagssteikina. Á þessum ferðum vöknuðu spuningar um gang lífsins, margar og skrítn- ar, en afi átti réttu svörin við þeim öllum. Afi var náttúruunnandi og undi sér vel úti í óspilltri náttúr- unni í leit að ævintýrum. Við nutum vel þessarar ævintýraþrár afa og tjaldferðirnar með afa og ömmu voru vinsælar. Þegar ekið var vítt og breitt um landið, áð í grænum lautum þar sem nestisboxið og tepp- ið var dregið út úr bílskottinu, bor- in voru kennsl á nýjar fuglategund- ir og framandi fjöll. Afi var í Oddfellow-stúku en við hátíðleg tækifæri klæddust allir meðlimir kjólfötum. Okkur er í fersku minni þegar afi fór á slíka fundi, þá voru kjólfötin tekin fram, lakkskórnir pússaðir og hárið vatns- greitt. Okkur fannst ekkert vanta nema svartan pípuhatt til þess að hann liti út eins og stjörnurnar á hvíta tjaldinu. Við þökkum afa fyrir vináttuna og fyrir allt sem hann gerði fyrir okkur. Arnór Gaúti, Harpa Hörn og Hildigunnur. í dimmum skugga af löngu liðnum vetri mitt ljóð til þín var árum saman grafið. Svo ungur varstu, er hvarfstu út á hafið, hugljúfur, glæstur, öllum drengjum betri. Og því varð allt svo hljótt við helfregn þína sem hefði klökkur gígjustrengur brostið. Og enn ég veit margt hjarta, harmi lostið, sem hugsar til þín alla daga sína. En meðan árin þreyta hjörtu hinna, sem horfðu eftir þér í sárum trega, þá blómgast enn, og blómgast ævinlega, þitt bjarta vor í hugum vina þinna. Og skín ei ljúfast ævi þeirri yfir, sem ung á morpi lífsins staðar nemur, og eilíflega, óháð því, sem kemur, í æsku sinnar tignu fegurð lifir? Sem sjálfur Drottinn mildum lófum lyki um lífsins perlu í gullnu augnabliki. (T. Guðmundsson) Blessuð sé minning Arnórs frænda míns og vinar. Innilegar samúðarkveðjur til Ástu og fjöl- skyldu. Ása og Svcinn. í dag er til grafar borinn tengda- faðir minn Arnór V. Þorláksson er lést 12. ágúst. Arnór var fæddur í Reykjavík 18. desember 1927, son- ur Ingibjargar Arnórsdóttur frá Tungu í Nauteyrarhreppi og Þor- láks V. Kristjánssonar bónda í Álfs- nesi á Kjalarnesi. í rúm 20 ár hefur heimili þeirra hjóna Ásthildar Torfadóttur og Arnórs V. Þorlákssonar verið sam- ofið mínu og við jafnan verið au- fúsugestir jafnt á gráum hversdags- degi sem á jólahátíðum. Þannig varð hús ömmu og afa miðja stór- fjölskyldunnar þar sem þau tóku þátt í uppvexti barnabarnanna af alúð og umhyggjusemi. Ég minnist Arnórs í hlutverki afans sem gaf bafnabörnum sínum tíma og rúm til að svara áleitnum spurningum um lífið og tilveruna og brúaði þannig bilið milli kynslóða þar sem ungur nemur og gamall temur. Ég minnist Arnórs sem manns er hafði öðlast lífsfyllingu þess aldna sem kom fram við samferða- menn sína af háttvísi og yfirvegun. Hann hafði sterka samkennd fyrir þeim sem á hallaði í þjóðfélaginu og var eldheitur jafnaðarmaður. Ég vil fyrir mína hönd og barna minna þakka samfylgdina þann stutta vegarspotta er við áttum samleið sú vegferð hefði mátt vera lengri. Ég minnist hans með vin- semd og virðingu. Helgi Gíslason. é FAGOR GERÐ US-1300 - STAÐGREITT KR. 39900 KR. 42000 MEÐAFBORGUNUM UC-2380 250 Itr. kælir-110 Itr. frystir Mál HxBxD: 170x60x57cm Tvísk. m/trysti að neöan Tvöfalt Hitachi kæjikfirfi „„, US-2360 282 Itr. kælir - 78 Itr. frystir Mál HxBxD: 171x60x57cm Tvísk. m/frysti aö ofan US-2290 212 Itr. kælir - 78 Itr. frystir MálHxBxD:147x60x57cm Tvísk. m/frysti aö ofan US-1300 265 Itr. kælir - 25 Itr. frystih. Mál HxBxD: 140x60x57cm Innb. frystihólf - Hljóðlátur RONNING SUNDABORG15 SÍMI 68 58 68 í dag kveðjum við tengdaföður minn Arnór Þorláksson sem andað- ist 12. ágúst síðastliðinn. Arnór fæddist í Reykjavík 18. desember 1927, sonur Ingibjargar Arnórsdótturfrá Tungu í Nauteyr- arhreppi við ísafjarðardjúp og Þor- láks Varmdal Kristjánssonar bónda frá Álfsnesi á Kjalarnesi. Arnór ólst upp hjá móður sirfní og ömmu hér í Reykjavík þar til móðir hans gift- ist Sæmundi Bjarnasyni og fluttist í Búðardal. Ingibjörg og Sæmundur eignuðust tvíburana Þorstein og Auði, fædda 1939, en einnig á Arn- ór fjórar systur samfeðra. Ingibjörg lést árið 1988. í Búðardal var hann fram yfir fermingu en fór þá í Gagnfræða- skólann á ísafirði og á sumrin vann hann við vegavinnu í „Dölunum". í vegavinnunni var gist í tjöldum heilu sumrin og þar fékk hann úti- vistarbakteríuna. Hann var mikill náttúruunnandi og kunni góð skil á örnefnum og sögu landsins. Hann fór reglulega í fjallgöngur og gönguferðir en síðustu árin lét hann sér nægja að fara með barnabörnin upp að rótum Esju. Einnig hafa þau hjón ferðast mikið innanlands sem erlendis. Þegar Arnór var 18 ára settist hann á skólabekk í Loftskeytaskól- anum og varð það hans lífsstarf að vera loftskeytamaður. Eftir útskrift fékk hann starf sem loftskeytamað- ur í flugturninum á Reykjavíkur- flugvelli. Fljótlega réðst hann sem loftskeytamaður á togarann Maí og var þar árin 1947-1950. Um 1950 réðst hann á togarann Úranus og var þar til 1954 er hann fór fyrst að vinna í Loftskeytastöðinni í Gufunesi. í Gufunesi vann hann til 1963 en leysti þó alltaf af á millilanda- skipum á sumrin. Árið 1963 fer hann aftur til sjós, fyrst á Vatnajök- ul en síðan á Hofsjökul. Alfarið er hann kominn í land 1965 og vann ávallt síðan í Loftskeytastöðinni í Gufunesi, síðustu árin sem varð- stjóri. Ég veit að hann þótti góður loft- skeytamaður, öruggur og nákvæm- ur. Árið 1949 kvæntist hann Ásthildi Torfadóttur launagjaldkera, dóttur Torfa H. Halldórssonar skipstjóra úr Bolungarvík sem löngum var kenndur við Þorstein RE 21 og Bjargar Finnsdóttur frá Hjöllum á Þorskafírði. Dætur þeirra eru: Hallgerður ljósmyndari og skrifstofumaður, fædd 1949, gift Helga Gíslasyni myndhöggvara. Þeirra börn eru: Arnór Gauti, fæddur 1972, Harpa Hörn, fædd 1977, og Hildigunnur, fædd 1983. Björk Inga hjúkrunar- fræðingur, fædd 1959, gift undirrit- uðum. Þeirra börn eru: Sindri, fæddur 1986, Kári, fæddur 1989, og Atli Steinar, fæddur 1992. Addi og Ásta byrjuðu sinn bú- skap í leiguhúsnæði, en árið 1953 réðust þau í byggingu húss að Akurgerði 21. Þar bjuggu þau til ársins 1965 er fjölskyldan flutti.að Fellsmúla 5. Árið 1969 byggja þau hús á Staðarbakka 12 sem varð þeirra heimili upp frá því. Ég kynntist Arnóri fyrir átta árum og sá fljótlega hvern mann ^V-^^r-i hann hafði að geyma. Hann var úrræðagóður þegar til hans var leit- að, varkár bæði í orði og verki, traustur félagi og lund hans var ávallt létt. Hann var mikill fjöl- skyldumaður og bar hag fjölskyld- unnar ávallt fyrir brjósti. Ef hann byrjaði á einhverju verki þá hætti hann ekki fyrr en því var lokið. Undanfarnar vikur hafa bílakaup verið í deiglunni og var það eitt af hans síðustuverkum að ganga frá þeim ásamt Ástu. I veikindym Arn- órs kom í ljós styrkur Ásthildar konu hans, en hún annaðist hann af stakri umhyggju til síðustu stundar. Fyrir tæpum tveimur árum kenndi hann fyrst þess sjúkdóms sem nú hefur lagt hann að velli. Það var þó ekki fyrir nema rúmlega hálfu ári að sýnt þótti hvert stefndi. Það var þungur dómur fyrir mann sem átti eftir að gera svo margt. Að lokum vil ég þakka tengda- föður mínum samfylgdina. Það verður sjónarsviptir að missa þann stuðning sem hann veitti og hafa hann ekki lengur tiltækan þegar taka þarf erfiðar ákvarðanir. Óll höfum við misst mikið, ekki síst barnabörnin, en við vonum að tíminn muni græða sárin. Minning- in lifir. Fyrir hönd aðstandenda vil ég þakka hjúkrunarfræðingum og læknum heimahlynningar Krabba- meinsfélagsins fyrir mjög góða umönnun, án þeirra hefði hann ekki getað verið heima í veikindum sín- um. Eiginkonu, dætrum^ barnabörn- um, systkinum og öðrum aðstand- endum votta ég samúð mína. Siggeir Þorsteinsson. Kveðja til afa Nú er afi okkar kominn til guðs og líður núna vel en hann var búinn að vera veikur svo lengi. Við munum eftir öllum ferðunum með afa niður á tjörn, að kaupa ís eða í göngutúra. Okkur þótti gaman að fara með afa og ömmu í Elliðaárdalinn með nesti. Afa þökkum við fyrir hvað hann var alltaf tilbúinn að hjálpa okkur, kenna okkur ýmsa hluti og sækja okkur á leikskólann. Sindri, Kári og Atli Steinar. %\ LEGSTEINAR MOSAIK H.F. Hamarshöfda 4 — sími 681960 í dag verður kvaddur hinstu kveðju góðvinur minn, Arnór V. Þorláksson, Staðarbakka 12, Reykjavík. Arnór var fæddur í Reykjavík 18. desember 1927. Hann gekk í Gagnfræðaskólann á ísafirði og bjó fyrsta námsárið á heimili Hannibals Valdimarssonar, enda voru Ingibjörg móðir Arnórs og Hannibal Valdimarsson systk- inabörn. Arnór var vel greindur og sú góða menntun er hann hlaut í æsku vestur á ísafirði reyndist hon- um styrkur og stoð allt lífið. Oftar er einu sinni er við ræddum um æskuár okkar minntist Arnór skóla- ára sinna á ísafirði með miklum hlýhug til allra sem þar áttu hlut að máli. Á köldu haustkvöldi árið 1944 hittumst við Arnór fyrst af einskærri tilviljun og með okkur tókst vinátta sem entist þar til hann féll frá. Árið 1945 hóf Arnór nám við Loftskeytaskólann og lauk því- með ágætis vitnisburði 1946. Að námi loknu hóf hann störf í flug- turninum á Reykjavíkurflugvelli en 1947 fer hann sem loftskeytamaður á togarann Maí frá Hafnarfirði. Næstu ár starfaði Arnór á togurun- um Skinfaxa og Úranusi eða til ársins 1954 er hann fer í land og hefur störf á ný hjá flugþjón- ustunni en þá í Gufunesi. Flestir loftskeytamenn þekktust á því hvernig þeir „ræstu" talstöð eða sendistöð, áður en nokkurt orð var sagt eða stutt á „lykilinn". Margir loftskeytamenn höfðu afburða fal- lega „sendingu", Arnór var einn af þeim og er mér enn í fersku minni er hann var loftskeytamaður á tog- aranum Maí og var að senda skeyti til Reykjavík Radio og þegar Hall- grímur Matthíasson stöðvarstjóri á Reykjavík Radio kvittaði fyrir mót- töku, sagði hann áður en hann kvaddi: „ Prýðileg sending." Á þetta atvik minntist Arnór oft og hló þá jafnan. 1954 til 1963 starfaði Arn- ór hjá Jöklum hf. sem loftskeyta- maður á skipum félagsins en frá árinu 1963 og þar til í febrúar á þessu ári hjá Pósti og síma í fjar- skiptastöðinni í Gufunesi og einnig kenndi hann við Loftskeytaskólann. Arnór giftist 1949 Ásthildi Torfa- dóttur og eignuðust þau tvær dæt- ur. í nóvember 1991 verður Arnór fyrst var við þann sjúkdóm er nú hefur lagt hann að velli. í desember 1991 gekkst hann undir lungnaað- gerð og eftir þá aðgerð birti til um stundar saMr. Hann hóf störf á ný í Gufunesi í mars 1992,.en í febr- úar á þessu ári veikist hann á ný og er nú horfinn sjónum okkar. Ég hefði gjarnan kosið að minn- ingargrein þessi um látinn vin hefði verið ýtarlegri því að ég hefði getað dregið fram mynd af góðum vini og miklum drengskaparmanni, en hér læt ég staðar numið en mun um ókomin ár geyma í hugarfylgsn- um mínum það sem ég læt hér ósagt. Með söknuð í huga kveð ég Arn- ór V. Þorláksson og bið góðan Guð um að styrkja eiginkonu, dætur og aðra ástvini. Valdimar Tryggvason. Ungum drengjum er eðlilegt að eiga sér ævintýrahetjur. Ég var þar sngin undantekning þegar ég var að alast upp vestur í Búðardal, en þeim mun betur settur en ýmsir, að hetjan mín sendi mér iðulega hlutdeild af ævintýrinu og gerði mig þar með einnig að hetju um stund. Ég var stoltur af minni hetju. Þessar eru mínar fyrstu minning- ar um minn ástkæra bróður, sem nú er kvaddur. Víst var hann þó nærri er ég var í þennan heim bor- SKÓÚTSALA Laugavegi 41, sími 13570 Skóverslun Þórðar Kirkjustræti 8, sími 14181

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.