Morgunblaðið - 01.11.1996, Blaðsíða 41

Morgunblaðið - 01.11.1996, Blaðsíða 41
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 1. NÓVEMBER1996 41 MINNINGAR GUÐRIÐUR EIRÍKSDÓTTIR + Guðríður Eiríks- dóttir fæddist í Efri-Gróf í Villinga- holtshreppi 30. des- ember 1909. Hún lést 25. október síð- astliðinn. Foreldrar Guðríðar voru hjón- in ' Eiríkur Guð- mundsson og Ing- veldur Tfónsdóttir. Fósturforeldrar hennar voru Björn Guðmundson og Ingibjörg Ásmunds- dóttir í Vesturkoti á Skeiðum. Guðríður giftist 1986 Jóhanni Baldvinssyni, bifreiðastjóra, f. 20.12.1911, d. 9.3.1993. Foreldr- ar hans voru hjónin Baldvin Jón- asson og Þóra Kjartansdóttir. Systkini Guðríðar voru Jónina, ljósmóðir, látin; Bjarnþóra, húsfrú, látin; Guðrún, ljósmóðir; Ásmundur, bóndi; Guðmundur, gull- smiður, látinn; og Ingvar, sem lést á fyrsta ári. Uppeldis- systkini Guðríðar voru Einar Ásgeirs- son, en hann lést fyrr á þessu ári, og Ingibjörg Björndís, sem einnig er látín. Börn Guðríðar og Jóhanns eru: 1) Björn, f. 24.3. 1936, kvæntur Hrönh Sig- mundsdóttur, þau eiga 3 börn, Sigmar, Birnu og Jóhann. 2) Sigríður, f. 5.8. 1937, gift Roy Ólafssyni og eiga þau 3 börn, Jóhönnu Guð- ríði, Ólaf Björn og Sigríði. Langömmubörnin eru 9. Útför Guðríðar verður gerð frá Keflavíkurkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. N Það er viðfangsefni sérhverrar fjölskyldu að takast á við breyting- ar, svo sem þegar fulltrúar eldri kynslóða fara. Þá er gott að staldra við og meta gildi fjölskyldunnar og íhuga hvert hlutverk og hvaða þýð- ingu hver og einn fjölskyldumeðlimur hefur. Nú þegar amma Guðríður er látin er efst í okkar huga þakklæti. í fyrsta lagi fyrir það að hún fékk að lifa ævikvöld sitt með reisn og í öðru lagi fyrir það að hafa átt samfylgd hennar sem skilur eftir góðar minn- ingar. Hún hafði þann eiginleika að gefa hlýju og hvatningu til sinna afkomenda og var stöðugt að fylgj- ast með velferð þeirra. Fyrir u.þ.b. þremur og hálfu ári féll eiginmaður hennar, Jóhann afi, frá og var það mikill missir fyrir hana, sem hún tókst þó á við með einstöku æðruleysi. Þeirra hjóna- band einkenndist af mikilli hlýju og gagnkvæmri virðingu og af því sam- spili mátti mikið læra. Meðan hans naut við voru þau oft á ferðalögum til afkomenda sinna og miðluðu þar góðum gjöfum, hvatningu og mikl- um áhuga á þeim viðfangsefnum sem afkomendurnir voru að takast á við hverju sinni. Eftir að afí lést flutti hún í íbúð í eigu sonarsonar síns í nálægð son- ar og tengdadóttur sem hafa fylgst vel með líðan hennar, skapað henni öryggi og aðstoðað hana við að halda sjálfstæði sínu og reisn. Hefur sú aðstoð verið ómetanleg. Amma var hógvær og yfirveguð kona og minnumst við hennar þann- ig. Eftir að hún varð ekkja höfðum við það fyrir sið hér á Sólvallagöt- unni að taka hana af og til í svokall- að „húsmæðraorlof', en þá dvaldi hún hjá okkur í nokkra daga og var margt skrafað, m.a. frásagnir og fróðleikur frá liðnum árum. Þá voru þessir dagar einnig notaðir í ferða- lög í sumarbústað hennar og heim- sóknir til ættingja og vina. Tengjast þeim stundum margar góðar minn- ingar, ekki síst vegna þess hversu hún naut þeirra og hafði gaman af. Dætur okkar hafa fengið að njóta ástríkis hennar og nærveru. Einkum er það Hrönn eldri dóttir okkar sem saknar nú langömmu sárt. Við hugsum hlýtt til Guðríðar ömmu og munum hlúa að minningu hennar um ókomna tíð. Birna, Magnús og dætur. Það bærðust með okkur blendnar tilfinningar þegar við fengum þær fréttir að amma í Kefló væri dáin. Hún var búin að vera mjög veik sl. vikur og því nokkur léttir fyrir okkur öll að nú þarf hún ekki að finna til lengur. Amma hafði þá trú að annað biði okkar að þessu lífi loknu. Það er því gott að vita að nú er hún búin að hitta hann afa aftur. Við eigum góðar minningar um ömmu og hún var tengd öllum stórum stundum í okkar lífi. Jólin voru til dæmis ekki gengin í garð fyrr en afí og amma voru komin til okkar á aðfangadagskvöld og á jóladag hélt svo hátíðin áfram heima hjá. þeim. Allar sumarbústaðaferðirnar og ferðalögin er gott að muna. Það var alltaf gott að koma til ömmu bæði á Hafnargötuna og svo eftir að afi dó á Hringbrautina. Ömmu fannst alltaf gaman þegar von var á litlum börnum í fjölskylduna. Hún prjónaði litlar flíkur og teppi meðan hún gat. Elstu langömmubörnin nutu svo sannarlega góðs af því. Nú er von á litlu langömmubarni sem ekki mun kynnast ömmu, en við munum svo sannarlega segja því frá afa og ömmu í Kefló og deila með því öllum góðu minningunum svo við eigum. Elsku amma, bestu þakkir fyrir allt, frá okkur öllum, þín verður sárt saknað. Þó jörðin sé frosin og fokið í gömul skjól, þá fylgir þeim gæfa, sem treysta á ástina og vorið. Með einum kossi má kveikja nýja sól. Eitt kærleiksorð getur sálin til himins borið. Hin innsta þrá getur eld til guðanna sótt. Ein auðmjúk bæn getur leyst hinn hlekkjaða fanga. Svo fögnum þá og fljúgum þangað í nótt, sem frelsið ríkir, og sígrænir skógar anga. (Davið Stefánsson) Ólafur og Sigríður. Það kom okkur vissulega ekki á óvart þegar dóttir Gauju hringdi í okkur og tjáði okkur að móðir sín hefði andast um morguninn. Við höfðum heimsótt hana nokkrum sinnum á sjúkrahúsið, og sáum vel að hverju stefndi. Gauja, Guðríður Eiríksdóttir, var orðin háöldruð kona, og hvíldin sjálf- sagt orðin henni kærkomin. Hún missti manninn sinn, Jóhann Bald- vinsson, fyrir nokkrum árum, og varð það henni þungt áfall, svo sam- rýnd og einhuga sem þau voru og samhuga um allt er að fjölskyldu þeirra laut. Gauja og Jói voru fyrstu nábúarn- ir, sem við kynntumst, fyrir 40 árum þegar við hófum búskap í Keflavík. Þau bjuggu í næsta húsi, sem þau höfðu byggt þá fyrir allnokkru. Þau hjónin tóku okkur nýju nágrönnun- um strax af slíkri fádæma góðvild og elskusemi að betur hefðu þau ekki getað gert þó við hefðum verið börnin þeirra. Þau vináttubönd, sem þarna voru bundin, hafa haldist æ síðan, svo og við börn þeirra tvö, þannig að aldrei hefur borið skugga á og nutum við og síðar börn okkar ríkulega af hjálpsemi þeirra og for- eldralegri umhyggju þeirra við okk- ur. Gauja var um margt einstök kona, hún var svo vönduð til orðs og æðis, að aldrei heyrðist hún hall- mæla nokkrum manni eða taka und- ir slíkt, heldur lagði hún ætíð gott eitt til allra mála. Þeir sem minni máttar voru, áttu ætíð hauk í horni þar sem Gauja var. En greiðasemi sína við þá smáu bar hún ekki á torg. Hennar góðverk voru unnin í þeim anda að láta vinstri höndina ekki vita hvað sú hægri gerði. Gauja var ættuð úr uppsveitum Árnessýslu, fæddist og ólst upp á Skeiðunum. Þeirri fögru og blóm- legu sveit unni hún ætíð og þráði hana, og oft leitaði hugur og um- ræða á þær slóðir, og helst gæti ég trúað, að þrátt fyrir yfir 50 ára búsetu hér í Keflavík, hafi hún aldr- ei fest hér raunverulega rætur, ég hygg hún hafi ávallt saknað grös- ugrar víðáttunnar í sveitinni sinni. Nú þegar þau hjón, Gauja og Jói, eru bæði horfin yfir móðuna miklu, þá viljum við þakka þeim af alhug órofa tryggð við okkur, umhyggju- semi og elskulegheit í hvívetna. Við fjölskylda okkar vottum börn- um þeirra og öðrum ástvinum inni- lega samúð okkar og biðjum þeim allrar blessunar. Við kveðjum Gauju með miklum söknuði, en erum þess fullviss að vistaskiptin verði henni góð. Halldis og Tómas. Meðan veðrið er stætt berðu höfuðið hátt og hræðstu ei skugga á leið. Bak við dimmasta él glitrar lævirkjans ljóð upp við ljóshvolfín bjðrt og heið. Þó að steypist í gep þér stormur og regn og þó byrðin sé þung sem þú berð þá stattu fast og vittu fyrir víst þú ert aldrei einn á ferð. (Höf. ók.) Margir trúa því að lífi okkar sé hægt að líkja við bók, þar sem að- eins upphaf, endir og meginkaflar séu skráðir og því ráðum við litlu um. Allir stórir atburðir eru fyrir- fram ákveðnir en öðru ráðum við sjálf og fer það þá eftir því hvernig við lifum lífinu. Þessi bók er stund- um kölluð Lífsbókin og er sannar- lega vert að hugsa um hana þegar við erum að velta fyrir okkur ýmsu sem við göngum í gegn um. Eru tilvih'anir e.t.v. eitthvað sem búið er ákveða fyrir okkur, eitthvað sem átti að gerast? Víst er að hún Guðríður amma mín lifði lífmu eins og hún best gat. Samkvæm sjálfri sér og vildi öllum gera gott, ekki síst þeim sem voru minni máttar. Hvort það var fyrirfram ákveðið að ég yrði eins mikið ömmubarn og raun varð á er ekki gott að segja. Amma og afi voru svo stór þáttur í mínu lífi og víst er að á nærri 35 árum er margt sem gerist og svo margar gátur sem þarf að leysa. Bernskuárin, þegar lífið er leikur, umbar hún dúkkulísur, vinkonur og teikningar um allt hús af stakri þolinmæði. Unglingsárin, þegar allt er svo spennandi, benti hún mér á að auðveldara væri að eyða aurun- um en að afla þeirra. Trúlega hefur henni ekki litist vel á hvernig hluta af launum sumarvinnunar var eytt. Fullorðinsárin, allar stóru stundirn- ar, þá var svo sjálfsagt og gaman að hafa ömmu með. Amma var mjög trúuð og kenndi mér margar bænir. Hún trúði því líka að annað og betra líf tæki við þegar vist okkar hér á jörðinni væri lokið. Hún sagði mér frá þessu og svo mörgu öðru sem þessu tengist og kenndi mér að hræðast ekki hið óþekkta. Með árunum meðtók ég þessar hugmyndir og efasemdunum fækkaði. Hún hvatti mig til að lesa um þessi mál og sjálf átti hún marg- ar bækur sem gaman var að skoða. Þegar afi dó fyrir rúmum 3 árum, var gott að trúa því að hann væri kominn í betri heim og þar liði hon- um vel. Nú hefur Lffsbók ömmu Guðrtðar verið lokað. Hvort lokakaflinn var ákveðinn fyrirfram veit ég ekki, en víst er að hennar bíður betra líf þar sem sjúkdómar eru ekki til og þar er hún með afa og öllum þeim sem voru farnir á undan henni. Gaman væri að fá að lesa þá bók, en það er vlst ekki á færi okkar sem enn erum hér á jörð til að þroskast og læra. Elsku amma, hjartans þakkir fyr- ir allt, frá okkur Bjarna, Ásgeiri og Jónasi Roy. Skilaðu kveðju til afa. Jóhanna Guðríður. + GUNNAR ÓSKARSSON, Víðivöllum, verður jarðsunginn frá Miklabæjarkirkju í Skagafirði laugardaginn 2. nóvember kl. 14.00. Ættingjar og aðstandendur, Víðivöllum. + Ástkær móðir okkar, systir, mágkona og frænka, GERÐUR ÁRNÝ GEORGSDÓTTIR (Dæja), írabakka 14, lést á heimili sínu aðfaranótt 30. októ- ber sl. Halla B. Sigurfiardóttir, Georg J. Sigurðsson, Ari G. Georgsson, Benedikta H. Gfsladóttir, Gyfia B. Georgsdóttir, Guðrún Georgsdóttir. + Elskuleg systir okkar, MÓÐIR ELÍSABET AFHL.ÞRENNINGU fyrrum priorinna í Haf narfirði, lést í Karmelklaustrinu í Tromso 29. október 1996. Sálumess til minningar um hana verður sungin í Karmelklaustrinu í Hafnarfirði laugardaginn 2. nóvember 1996 kl. 11.00. Karmelnunnurnar f Haf narf irðí. + Móðir okkar og tengdamóðir, SIGRÚN KRISTfN JÓNSDÓTTIR frá Söndum íMiðfirði, sem lést í Sjúkrahúsi Reykjavíkur Foss- vogi þriðjudaginn 29. október sl., verður jarðsungin frá Blönduóskirkju mánu- daginn 4. nóvember kl. 14.00. Rútuferð verður frá BS( kl. 8.00 á mánu- dagsmorgun. Sólrún Kristín Þorvarðardóttir, Valgerður Þorvarðardóttir, Halldóra Þorvarðardóttir, Stefán Egill Þorvarðarson, Kristján Efnar Þorvarðarson, Börkur Benediktsson, Sigfús Jónsson, Þórður Jónsson, Guðrún Lára Magnúsdóttir. + Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir og amma, AUÐUR KRISTfN JÓHANNSDÓTTIR, Stangarholti 36, Reykjavík, andaðist i Landspítalanum að morgni 30. október. Óskar Waagfjörð Jónsson, börn, tengdabörn og barnaböm. + Móðirokkar, tengdamóðir, amma, lang- amma og langalangamma, GUÐRÚN ÁGÚSTA ÁGÚSTSDÓTTIR (Lóa frá Kiðjabergi). Heiðarvegi 55, Vestmannaeyjum, verður jarðsungin frá Landakirkju laug- ardaginn 2. nóvember kl. 14.00. Guðrún Andersen, Jóhanna Andersen, Ágústa Þyrí Andersen, Þór Guðmundsson, Willum Pétur Andersen, Sigrfður Ingólfsdóttir, Halla Júlfa Andersen, Baldvin Kristjánsson, barnabörn, barnabarnabörn og barnabamabarnabörn. Lokað Vegna jarðarfarar PÉTURS PÉTURSSONAR, fyrr- verandi forstjóra, verður skrifstofa Ríkiskaupa, Borgartúni 7, lokuð eftir hádegi ídag, föstudaginn 1. nóvember, frá kl. 13.00. Ríkiskaup.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.