Morgunblaðið - 15.06.1997, Síða 34

34 SUNNUDAGUR 15. JÚNÍ 1997
MORGUNBLAÐIÐ
MIIMNIIMGAR
t
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur
samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærrar
móður okkar, tengdamóður, ömmu og lang-
ömmu,
GRÍMEYJAR JÓNATANSDÓTTUR.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki
Garðvangs.
Guð blessi ykkur öll,
Jónatan Aðalsteinsson, Anna Margrét Hákonardóttir,
Ásthildur Aðalsteinsdóttir,
Hörður Magnússon, Elísabet Þorsteinsdóttir,
Aðalsteinn Hákon Jónatansson, Brynhildur Jónsdóttir,
Davíð Smári Jónatansson, Vigdís Pétursdóttir,
Eygló Guðrún Jónatansdóttir, Albert Guidice
og barnabarnabörn.
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
MAGNÚS SMITH
vélfræðingur,
Hvassaleiti 149,
Reykjavfk,
verður jarðsunginn frá Dómkirkjunni mánu-
daginn 16. júní nk. kl. 15.00.
Sigríður Smith.
Þóra Björk Smith,
Sólveig Smith, Sigurður Kjartansson,
Alia Dóra Smith, Einar Ingimarsson,
Magnús Jón Smith, Ólöf Inga Heiðarsdóttir
og barnabörn.
t
Eiginkona mín, dóttir, móðir okkar, tengdamóðir og amma,
ANNA ÞÓRA ÓLAFSDÓTTIR,
Hæðargarði 12,
Reykjavík,
lést á heimili sínu aðfaranótt fimmtudagsins 5. júní sl.
Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Anton Sigurðsson,
Anna Katrín Jónsdóttir,
Elín Anna Antonsdóttir, Steinar Kristbjörnsson,
Anna Antonsdóttir, Gfsli Jafetsson
og barnabörn.
t
Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og
afi,
HERMANN RAGNAR STEFÁNSSON
danskennari,
Árskógum 6,
Reykjavfk,
verður jarðsunginn frá Hallgrímskirkju miðvi-
kudaginn 18. júní kl. 13.30.
Þeim, sem vildu minnast hans, er bent á Minningarsjóð sem stofnaður
hefur verið um Hermann Ragnar Stefánsson í Búnaðarbanka (slands,
Háaleitisútibúi, 0313-13-891107.
Unnur Arngrímsdóttir,
Henný Hermannsdóttir,
Arngrímur Hermannsson, Anna Hallgrímsdóttir,
Bjöm Hermannsson, Helga Bestla Njálsdóttir
og barnabörn.
+
Faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
JÓN PÁLSSON
vélstjóri,
Mjósundi 16,
Hafnarfirði,
verður jarðsunginn frá Hafnarfjarðarkirkju
mánudaginn 16. júní kl. 15.00.
Þeim, sem vilja minnast hans, er bent á SÍBS
(Samband íslenskra berklasjúklinga).
Stefán J. Jónsson, Margrét Jónsdóttir,
Ásdfs Jónsdóttir, Jóhann Þórarinsson,
Páll Jónsson,
Dóra Jónsdóttir, Sveinn Guðmundsson,
Gunnlaugur L. Jónsson,
Auður H. Jónsdóttir,
Vigdís Á. Jónsdóttir, Baldur Ingólfsson,
Hrafnhildur Jónsdóttir,
barnabörn og barnabamabörn.
GISLIHILDIBRAND-
UR G UÐLA UGSSON
+ Gísli Hildi-
brandur Guð-
laugsson var fædd-
ur i Hafnarfirði 15.
mars 1933. Hann
lést á Landspítalan-
um 10. júní siðast-
liðinn. Foreldrar
hans voru Guðlaug-
ur Ásgeirsson mats-
maður og Valgerð-
ur Hildibrandsdótt-
ir húsmóðir og fisk-
verkakona.
Eftirlifandi eig-
inkona Gísla er
Jóna Valgerður
Höskuldsdóttir hjúkrunarfræð-
ingur. Þau hjónin hófu búskap
í Odense í Danmörku árið 1955.
Þau fluttu aftur til Islands árið
1959 og bjuggu á Lækjarmót-
um í Flóa og á Akureyri áður
en þau settust að í Garðabæ
árið 1964. Varð
þeim fimm barna
auðið sem heita:
Höskuldur, Val-
gerður, Anna Hild-
ur, Þórlaug og Auð-
ur Rún. Börn Hö-
skuldar eru Þórdís
Hrefna, Árni Þór
og Sævar Freyr.
Börn Valgerðar eru
Signý Valbjörg,
Egill Arnar og
Andri Heiðar. Börn
Önnu Hildar eru
Álfrún og Embla.
Sonur Þórlaugar er
Sölvi Snær og sonur Auðar
Rúnar er George Hildibrandur.
Útför Gísla Hildibrands fer
fram frá Víðistaðakirkju í
Hafnarfirði, á morgun, mánu-
daginn 16. júní, og hefst athöfn-
in klukkan 13.30.
Ég er lítill snáði skírður í höfuð-
ið á honum afa mínum. Ég ber
rauða háralitinn sem einkenndi
hann á yngri árum. Ég skil ekki
hvað er að gerast í kringum mig
en skynja þó að á síðustu vikum
hefur afi ekki verið eins og hann
átti að sér. Hann var hættur að
geta haldið á mér og leyfa mér að
sitja og hnoðast á hnjánum á sér,
ég varð eins og hálffeiminn við
hann. Ég vildi þó kyssa hann bless
þegar við mamma fórum saman að
heimsækja hann daginn áður en
hann dó og afi gat kysst mig bless
á móti og vinkað með fíngrunum.
Ég veit að foreldrar mínir, amma
og frændsystkini munu leggja sig
fram við að segja mér sögur af
honum og kenna mér „hildibrand-
ara“. Þegar ég og frændi minn
Sölvi Snær fæddumst með stuttu
millibili fannst afa það engin spurn-
ing að amma myndi hætta alveg
að vinna til að hugsa um okkur litlu
fjörkálfana og var hún með okkur
í dagvist þar til viku áður en afi
dó. Þau hugsuðu vel um okkur og
hófust morgnarnir á því að ég hljóp
inn í svefnherbergi til að heilsa afa.
Nú er rúmið afalaust. Þótt ég sé
fyrirferðarmikill fjörkáifur sem læt
hafa fyrir mér þá gáfust þau ekki
upp og amma sagði oft að kraftur-
inn og orkan fylgdu nafninu sem
ég ber. Við frændumir færðum
gleði og líf inn á heimili þeirra og
hjálpaði það afa mikið í hans veik-
indum. Mamma hefur sagt mér að
amma sé búin að standa sig eins
og hetja síðan afi veiktist og þó ég
skilji það ekki þá mun ég skilja það
síðar og meta það sem bæði afí og
amma hafa gert fyrir mig.
George Hildi-
brandur Fogarty.
Það eru ótal ljúfar minningar sem
þjóta um hugann þegar ég hugsa
um Hilla frænda föðurbróður minn.
Fjölskyldutengslin milli bræðranna
Hilla, Sævars og Ásgeirs voru sterk
og mikið um heimsóknir. Eftir slík-
ar heimsóknir var gjarnan beðið um
að fá að dvelja lengur, og oft fékk
ég að gista á Smáraflötinni, og
brölluðum við krakkarnir þá ýmis-
legt saman. Mikið dáðist ég að
hreysti Hilla og fímleikakunnáttu.
Hann munaði ekki um að standa á
höndum og ganga um gólf og gera
ýmsar æfíngar, sem ég taldi að
maður á hans aldri ætti ekki að
geta gert. Og þó bömin væru mörg
á Smáraflötinni létu Jóna og Hilli
sig ekki muna um að taka mig með
upp í hesthús og á hestamanna-
mót. Fyrsta reynsla mín af verslun-
arstörfum var einmitt í einni slíkri
ferð þegar við krakkarnir fengum
að afgreiða í sölutjaldi á Kjóavöll-
um, en það vakti geysilega lukku.
Seinna þegar ég var á unglingsár-
unum og vantaði fullorðinn fylgdar-
mann til að fá að fara í Spánarferð
með Sigrúnu systur minni og vini
hennar sló Hilli til og skellti sér
með okkur. Við deildum herbergi,
sváfum í kojum, og ferðin var frá-
bær. Hilli var einn af okkur, hló
mikið, stríddi okkur eins og hann
einn gat og var sannkallaður félagi
okkar.
Fjölskyldutengslin og samskiptin
rofnuðu að talsverðu leyti þegar
foreldrar mínir slitu samvistum, og
er það miður. En þó samfundirnir
yrðu færri voru þeir alltaf jafn
ánægjulegir. Umræðuefnin breytt-
ust, við ræddum um atvinnu okkar,
tölvumál, fjölskyldur og annað sem
okkur var hugleikið. Alltaf var stutt
í glettnina, hláturinn og prakkara-
svipinn sem var svo einstakur. Hilli
verður ávallt í huga mínum sem
lífsglaður, stríðinn, ljúfur og vel
gefínn drengur, og hver samfundur
skildi eftir góðan dag. Vertu sæll
Hilli minn, og takk fyrir allt.
Loks er dagsins ðnn á enda
úti birtan dvín.
Byrgðu fyrir blökkum skugga
birtu augun þín.
Ég skal þerra tár þíns trega
tendra falinn eld.
Svo við getum saman vinur
syrgt og glaðst í kveld.
Lífið hefur hendur kaldar
hjartað ljúfurinn.
Allir bera sorg í sefa
sárin blæða inn.
Tárin falla heit í hljóði
heimur ei þau sér.
Sofna vinur svefnhijóð
meðan syng ég yfir þér.
(Kristján frá Djúpalæk)
Elsku Jóna, Höskuldur, Valgerður,
Anna Hildur, Þórlaug, Auður Rún,
tengdabörn, barnabörn og aðrir
aðstandendur, missir ykkar er mik-
ill og ég votta ykkur mínar dýpstu
samúðarkveðjur. Guð veri með ykk-
ur.
Sólrún Sævarsdóttir.
Hilli eins og hann var alltaf kall-
aður innan fjölskyldunnar er nú
horfínn á vit nýrra ævintýra. Upp
í hugann koma minningarbrot frá
jólaboðum þegar við systkinin vor-
um ung. Þá hittust bræðurnir ásamt
eiginkonum og börnum og áttu
gleðistund saman. Minnisstæðust
eru boðin heima hjá Hilla frænda
en þar var ávallt farið í félagsvist
og eins og alltaf var Hilli hrókur
alls fagnaðar.
Hilli hafði yndi af börnum og
hafði gaman af þvi að gantast við
okkur. Þegar við systkinabörnin
uxum úr grasi tóku barnabörnin
við og fengu að njóta hins geislandi
kærleika sem bjó að baki stríðninni.
Mikill er missir þeirra er þau sjá
nú á bak afa sínum. En bak við
tjöld sorgarinnar er samt ljós. Það
er kærleiksríkt ljós Drottins sem
lýsir okkur veginn í gegnum leik-
svið lífsins þar sem skiptast á skin
og skúrir en alltaf styttir þó upp
um síðir.
Hilli er nú kominn heim, heim i
faðm ástvina sem farnir eru á und-
an. Hann mun áfram senda kær-
leiksríka ljósið sitt til fjölskyldu
sinnar. í hvert sinn sem við minn-
umst hans mun bros okkar sem
eftir erum stækka og augun geisla
skærar, þá skín ljós hans í gegn
og kærleikur hans mun umvefja
alla sem í nánd eru.
Elsku Jóna, Höski, v^ala, Anna
Hildur, Þórlaug og Auður Rún,
megi ljós Drottins lýsa ykkur í sorg-
inni og bænin veita ykkur styrk.
Bænin má aldrei bresta þig,
búin er freisting ýmislig.
Þá líf og sál er lúð og þjáð,
lykill er hún að Drottins náð.
(Hallgr. Pét.)
Liya Petra Ásgeirsdóttir
og fjölskylda.
Mikið skarð er nú höggvið í rað-
ir okkar FH-inga. Hilli fallinn frá
aðeins 64 ára gamall. Ungur gekk
hann til liðs við FH og var hann í
hópi þeirra manna er lögðu grunn-
inn að stórveldi FH í handknattleik.
Hann lék bæði handknattleik og
knattspyrnu með félaginu og var
íslandsmeistari í 1. fl. 1955 í hand-
knattleik. Sá hópur átti svo sannar-
lega eftir að gera garðinn frægan
og vinna marga eftirminnilega
sigra. Hilli hélt til Danmerkur til
náms í tæknifræði og fljótlega eftir
að þangað kom fór hann að und-
irbúa keppnisferð FH-inga þangað
og var sú ferð farinn 1956. Tókst
sú ferð afar vel og er öllum er með
voru í för hún minnisstæð.
Fljótlega eftir að Hilli kom heim
frá námi var hann fenginn til að
taka við formennsku í handknatt-
leiksdeild FH. Hann beitti sér fyrir
því að FH fyrst íslenskra félagsliða
tók þátt í Evrópukeppni í hand-
knattleik. Það var árið 1965 sem
FH lék við norska liðið Fredensborg
í Evrópukeppni meistaraliða.
Árið 1972 var Hilli svo beðinn
að taka við formennsku í knatt-
spyrnudeild FH. Þá voru ungir, efni-
legir og áhugasamir knattspymu-
menn að koma upp hjá félaginu.
Var ráðist í það að ráða skoskan
þjálfara til félagsins 1973 og var
það upphafíð að þeim góðu íþrótta-
samskiptum sem verið hafa milli
landanna síðan. Á þessum árum var
mikill kraftur í framkvæmdum í
Kaplakrika því þá var byggður
malar- og fijálsíþróttavöllur. Hilli
var drjúgur liðsmaður þessara
framkvæmda og ráðagóður.
Hilli var vel til forystu fallinn,
stjómsamur og kraftmikill í öllu
sínu starfi fyrir félagið. Hann var
úrræðagóður og einkar laginn að
fá menn til að fallast á sína skoðun.
En Hilli var ekki einn, því við
hlið hans stóð Jóna eins og klettur
og lagði sitt af mörkum til þess að
hlutir gengju eftir. Og oft var heim-
ili þeirra hjóna undirlagt af FH-ing-
um þegar eitthvað stóð til í starfí
eða til undirbúnings fyrir kappleiki.
Fyrir það og svo margt og margt
viljum við FH-ingar þakka af heil-
um hug. Og við sendum þér Jóna
og börnum ykkar okkar dýpstu
samúðarkveðjur á þessari erfiðu
stundu. Við söknum Hilla.
Aðalstjórn FH.