Morgunblaðið - 22.10.1997, Qupperneq 37

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
MIÐVIKUDAGUR 22. OKTÓBER 1997 37
GUÐRÍÐUR
HALLDÓRSDÓTTIR
+ Guðríður Hall-
dórsdóttir, var
fædd í Reykjavík 4.
nóvember 1911.
Hún lést á hjúkrun-
arheimilinu Drop-
laugarstöðum 11.
október síðastlið-
inn.
Foreldrar henn-
ar voru hjónin Hall-
dór Högnason,
bóndi, í Skálmholts-
hrauni, Villinga-
holtshreppi, síðar
verslunarmaður
Reykjavík, f. 4.8.
1867, d. 16.6. 1920, og Andrea
Katrín Guðmundsdóttir, f. 24.8.
1871, á Hömrum í Gnúpveija-
hreppi, Árnessýslu, d. 1.7.1950.
Þau eignuðust tólf börn, þijú
þeirra dóu ung. Upp komust:
Högni, f. 24.8. 1896, d. 28.12.
1984. Sigríður Kristin, f. 7.1.
1898, d. 7.4. 1964. Guðmundur,
f. 9.8. 1900, d. 13.2. 1986. Guð-
rún, f. 3.10. 1904, d. 12.6. 1949.
Sigríður, f. 20.6. 1907, og er
hún ein eftirlifandi systkin-
anna. Lovísa, f. 13.11. 1908, d.
22.1. 1988. Sigurður, f. 7.5.
1910, d. 24.9. 1982. Guðríður,
sem hér er kvödd. Ólafur f.
21.10. 1913, d. 15.3.
1992.
Eiginmaður
Guðríðar var Lúð-
Th. Þorgeirs-
son, kaupmaður, f.
2.11. 1910, d. 27.12.
1996. Foreldrar
hans voru hjónin
Þorgeir Jörgensson,
stýrimaður, f. 1.5.
1865, á Hala í Ölf-
usi, d. 17.10. 1938
og Louise Símonar-
dóttir, f. 3L12.1877,
á Hesti í Álftafirði,
d. 20.12. 1966. Þau
eignuðust þijá syni, en þeir eru:
1) Halldór Geir, f. 31.10. 1930,
kona hans var Nanna Dísa Ósk-
arsdóttir, f. 30.3. 1929, d. 19.5.
1994. Þau eignuðust þijú börn.
2) Birgir, f. 3.5. 1937, kona hans
er Helga Brynjólfsdóttir, f.
30.12. 1936. 3) Þorgeir, f. 20.4.
1943, kona hans er Valdís Gróa
Geirarðsdóttir, f. 31.5. 1945.
Þau eiga þijú börn.
Barnabarnabömin em 24 og
1 langalangömmubarn.
Útför Guðríðar verður gerð
frá Dómkirkjunni í Reykjavík í
dag og hefst athöfnin klukkan
15.
Kveðja til ömmu minnar
Elsku amma mín, nú ert þú farin
til hans afa.
Ég sá þig síðast í sumar, rétt
áður en ég flutti til Danmerkur.
Ég kom til þín á Droplaugarstaði
sem var heimilið þitt síðustu mán-
uði ævi þinnar. Þar varst þú búin
að gera herbergið þitt hlýlegt með
myndum af langömmubörnunum
þínum og afa. Ég man ég kvaddi
þig þennan dag með þeim orðum
að ég mundi sjá þig aftur um jólin,
enda bjóst ég ekki við því þá að
þetta væri hinsta kveðjan mín til
þín.
Þú varst glæsileg kona, alltaf svo
snyrtileg og vel til höfð. Þú varst
einstaklega barngóð og fengum við
barnabömin og öll langömmubörnin
að njóta þess. Þú fylgdist alltaf vel
með okkur öllum, varst alltaf svo
áhugasöm um það sem var að ger-
ast í lífi okkar. í Sigtúninu, á heim-
ili þínu og afa, var oft ansi mikið
fjör. Þangað komu synir þínir með
fjölskyldur sínar, enda alltaf gott
að koma til ykkar. Þar dvaldi ég
marga daga næturlangt og átti með
þér yndislegar stundir. Þá spiluðum
við Lúdó eða Olsen Olsen svo tímun-
um skipti.
Þú hafðir alltaf tíma og vilja til
að sinna okkur börnunum. Þið afi
voruð alltaf í Bakkaselinu á að-
fangadagskvöld hjá foreldrum mín-
um. Síðustu jól voru tómleg í
Bakkaselinu því þá vantaði afa en
þessi jól verða enn tómlegri nú þeg-
ar þið bæði eruð farin frá okkur.
Pabbi var búinn að láta mig vita
að þú værir orðin veik og færir
senn að kveðja þennan heim, en
sárt var það samt þegar mamma
hringdi og sagði að þú værir farin
frá okkur. Ég hugga mig við það
að nú líður þér vel og þú ert komin
til hans afa.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tið.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
(V. Briem.)
Hvíl í friði, elsku amma mín.
Kristín Anna.
Mig langar með nokkrum orðum
að minnast elskulegrar tengdamóð-
ur minnar. Guðríðar Halldórsdótt-
ur,sem andaðist aðfaranótt 11.
október sl. á Droplaugarstöðum.
Margar minningar streyma fram í
hugann. Gauja, eins og hún var
kölluð í daglegu tali, var glæsileg
kona, hjartahlý og góð sem ávallt
var tilbúin að veita hjálparhönd ef
með þyrfti. á heimili tengdaforeldra
minna var mjög gestkvæmt og vel
tekið á móti fólki. Gauju leið aldrei
eins vel og þegar hún hafði fólkið
sitt í kringum sig. Sérstaklega er
mér minnisstæður sá tími þegar við
hjónin skiptum um húsnæði og
fluttum tímabundið í Sigtúnið með
börnin okkar fjögur. Stuttu síðar
bættist enn í hópinn, eldri bróðirinn
með sína fjölskyldu. Þá var mikið
fyör á heimilinu. Þennan tíma reynd-
ist hún og þau bæði hjónin okkur
einstaklega vel eins og alla tíð.
Gauja mín, með hlýjum hug
þakka ég þér samfylgdina og bið
góðan Guð að blessa þig.
Helga.
Aðfaranótt hins 11. október sl.
kvaddi hjartkær amma mín þennan
heim hinsta sinni. Tilhugsunin um
að eiga ekki eftir að faðma hana
að mér og njóta hlýju hennar þyk-
ir mér allt að því óhugsandi, þar
sem amma hefur alla tíð verið
mjög stór þáttur í lífi mínu frá því
að ég fæddist á heimili hennar og
afa í Sigtúni 47.
Amma og afi bjuggu lengst af
í Sigtúninu, en þar dvaldi ég oft
hjá þeim sem barn. Margt er mér
minnisstætt frá þeim tíma og þá
sérstaklega bæjarferðirnar með
ömmu og þegar ég fékk að gista
hjá þeim um helgar. Er ég stækk-
aði bauð amma mér oft í mat til
sín og þangað skokkaði ég yfir
Laugardalinn, full af tilhlökkun
vegna vitneskjunnar um að á úti-
dyratröppunum í Sigtúni biði
amma mín með útbreiddan faðm-
inn. Hún bakaði oft pönnukökur
handa mér sem ég var mjög sólgin
í og ég hámaði þær í mig um leið
og þær komu á diskinn undir
ástríku og þolinmóðu augnaráði
hennar. Þessar stundir eru mér
ógleymanlegar og voru gott vega-
nesti í lífi mínu.
Jólin voru ömmu mikils virði.
Saman undirbjuggum við jólin, fór-
um í bæinn og versluðum og drukk-
um heitt súkkulaði með ijóma á
Hressó. í heimleiðinni litum við inn
til afa í versluninni Lúllabúð við
Hverfisgötu til þess að sýna honum
afraksturinn. Afi hló, gerði góð-
látlegt grín að okkur og sagði að
við nöfnurnar væru nú „meiri jóla-
börnin“. Á jóladag kom síðan öll
stórfjölskyldan í mat og var oft
ansi fjörugt enda mikill fyöldi ætt-
menna þar samankominn.
Fimmtán ára flutti ég með for-
eldrum mínum, sem þá voru að
byggja, til ömmu og afa í Sigtún-
ið. Fengu þau afnot af kjallaranum
en ég fékk herbergi uppi hjá afa
og ömmu. Skömmu seinna kynntist
ég Svenna, sem síðar varð eigin-
maður minn, og tóku afi og amma
honum strax opnum örmum. Æ
síðan var mjög kært á milli þeirra
og dvöldum við m.a. hjá þeim í 6
mánuði eftir að við giftum okkur.
Jafnframt nutum við góðvildar
þeirra er þau lánuðu okkur Svenna
húsnæði sem þau áttu við hliðina
á Lúllabúð. Þarna hóf ég minn eig-
in búskap þar sem amma reyndist
mér eins og önnur móðir I skiln-
ingsgóðri leiðsögn við matargerð,
bakstur og fleira gagnlegt ungri
húsmóður. Að auki var hún mér
innan handar í öll þijú skiptin er
ég kom heim af fæðingardeildinni.
Árið 1991 fluttu amma og afi
úr Sigtúninu í Hæðargarð 35 þar
sem þau bjuggu sér heimili sem
var engu síður fallegt og notalegt
en hið fyrra. En heilsu afa hrakaði
fljótlega og svo fór að hann varð
að yfirgefa þetta kæra heimili og
fara á hjúkrunarheimilið Eir.
Ömmu var það þung raun að sjá
á eftir honum þangað, þar sem þau
höfðu alla tíð verið mjög samrýnd,
og heilsa hennar versnaði stöðugt
eftir þetta. Hún var í Hátúni að
ná sér eftir veikindi er afi lést í
desember sl. Henni var það mikið
áfall og sjálf komst hún aldrei heim
eftir það — lífs- neistinn var
slokknaður og heilsan var búin.
Eftir erfið veikindi fékk hún loks
hvíldina sem hún var farin að þrá.
Á þessari stundu á ég ekki nógu
sterk orð til að lýsa væntumþykju
minni á ömmu. Hún var ekki að-
eins gullfalleg og glæsileg kona
að ytra útliti, krýnd mjallahvítri
kórónu, heldur var hún líka með
gullhjarta þar sem fjölskyldan var
alltaf í fyrirrúmi. Fyrir mig eru
það forréttindi að hafa átt hana
sem ömmu og jafnframt sem vin-
konu. Ég leitaði til hennar mér til
huggunar er móðir mín lést fyrir
þremur árum síðan, en fráfall
hennar var okkur ömmu báðum
mikið áfall. Nú reyni ég að hugga
mig við það að amma sé komin til
hennar og afa og rækti garðinn
þar til við hittumst á ný.
Pabba mínum sendi ég sérstakar
samúðarkveðjur, svo og Diddu
ömmusystur minni, sem sér nú
eftir síðustu systur sinni, en mikill
kærleikur ríkti á milli þeirra. Ég,
Svenni og börnin viljum þakka
ömmu fyrir allt það sem hún var
og gaf okkur. Megi hún hvíla í
guðs friði.
Guðríður Halldórsdóttir.
Elskuleg amma mín er farin yfir
móðuna miklu til móts við afa sem
lést í desember á síðasta ári. Hvor-
ugt þeirra gat verið án hins og þó
veikindi skildu þau að um sinn
hlaut að líða skammur tími til sam-
funda þeirra á nýjum stað. Amma
missti föður sinn þegar hún var
aðeins 9 ára gömul, næstyngst 12
systkina. Kannski gerði það það
að verkum að fjölskylda hennar
stóð ótrúlega þétt saman. Fyrir
tilstilli ömmu og vegna þessara
óijúfanlegu fyölskyldubanda þekkti
ég vel til systkina hennar, maka
þeirra, barna og barnabarna sem
verður að teljast nokkuð óvenjulegt
þó henni fyndist það meira en sjálf-
sagt. Hlutverk hennar sem móður,
ömmu og langömmu var stórt, hún
sinnti heimilisstörfum en hafði allt-
af nógan tíma til að sinna sínum
nánustu. Börn, barnabörn og
barnabarnabörn áttu gott skjól hjá
afa og ömmu. í afmælis- og jóla-
boðum í Sigtúni 47 var alltaf sér-
stök stemmning sem amma átti
ekki síst þátt í að móta. Hún var
félagsvera og naut þess að hafa
fólk í kringum sig og hún var gest-
gjafi af lífi og sál. Um miðjan júlí
fyrir 10 árum rættist draumur
hennar um að halda ættarmót fyr-
ir afkomendurna. Það var haldið í
Þjórsárdalnum í blíðskaparveðri og
gleymist seint af því það tókst eins
og best verður á kosið. Afi og
amma voru þar í essinu sínu í faðmi
fjölskyldunnar, stórum hópi af-
r
komenda. Síðan þá hafa fleiri bæst
í hópinn og í júlí á þessu ári var
amma við skírn á fyrsta langa-
langömmubarni sínu. Það gladdi
okkur ósegjanlega að hún skyldi
treysta sér til að vera viðstödd,
ekki sist vegna þess að litli dreng-
urinn var skírður í höfuðið á langa-
langafa sínum (og afa). Ég á ömmu
minni margt að þakka. Hún var
hjartahlý og gefandi og vildi öllum
vel. Ég og fjölskylda mín kveðjum
hana með söknuði og látum minn-
inguna um hana hlýja okkur um
hjartarætur svo lengi sem við lif-
um.
Lúðvík Thorberg Halldórsson.
Okkur langar að minnast elsku
ömmu okkar sem var okkur svo
mikils virði. Amma Gauja var sér-
lega glæsileg og barngóð kona. það
var alltaf gott að koma til ömmu
og afa í Sigtúni. Gestrisni þeirra
var alveg einstök. Fjölskyldan var
ömmu allt. Hún lagði mikið upp
úr því að fjölskyldan sameinaðist
og þá ekki síst þegar halda átti
veislu eða hátíðarstundir nálguð-
ust. Öll urðum við þeirrar gæfu
aðnjótandi að búa í Sigtúni með
ömmu og afa.
Amma hafði alveg einstaklega
gaman af því að spila og ekki vor-
um við gömul þegar við lærðum
olsen, veiðimann og marias. Amma
og afi stunduðu mikið sund og þá
var vinsælt að gista því sundferð
vissum við að við fengjum. Það var
alltaf mjög gott að tala við ömmu,
sama hvert málefnið var, hún
kunni svo vel að hlusta.
Ekki er langt síðan við kvöddum
elskulegan afa okkar og nú hafa
þau sameinast á ný eins og hennar
heitasta ósk var.
Elsku amma, við viljum að lok-
um þakka þér fyrir allt sem þú
kenndir okkur og allar ánægjulegu
stundirnar sem við áttum saman.
Hvíl þú í friði.
Viðar, Lúðvík, Sigríður
og Guðríður.
Það besta sem hendir börn er
að eignast góða foreldra og sam-
henta fjölskyldu. Næstbest er að
eiga stóran frændgarð, góðar
frænkur og skemmtilega frændur.
Þessa hvors tveggja varð ég að-
njótandi í ríkum mæli og nú hverfa
þessir gömlu vinir hver af öðrum
yfir móðuna miklu. í fyrri viku
fylgdi ég öldruðum föðurbróður til
grafar og í dag kveð ég móðursyst-
ur mína, sem var ein af mínum
kærustu frænkum.
Gauja var yngst móðursystra
minna og aðeins sextán ára þegar
ég fæddist. Rúmum þremur árum
síðar var hún sjálf komin með fjöl-
skyldu, og alla mína bernskutíð og
unglingsár átti ég margar góðar
stundir á heimili Gauju og Lúlla
bæði á Bergstaðastígnum og Sig-
túni sem og sumarbústaðnum við
Lögberg. Vorum við Halldór elsti
sonur þeirra miklir mátar á fjórða
og fimmta áratugnum. Á þeim
árum var allt þjóðlíf mjög frá-
brugðið því sem síðar varð og
meiri samgangur milli fjölskyldna.
Oft var farið í heimsóknir um helg-
ar eða eftir kvöldmat til að spjalla
saman, taka í spil eða fara í leiki.
Eftir tilkomu sjónvarps og margm-
iðlunar hafa slíkir góðir siðir lagst
meir eða minna af. Ég á margar
góðar minningar frá slíkum fund-
um sem tengjast Gauju og öðru
frændliði.
Foreldrar Gauju eignuðust alls
tólf börn, sex syni og sex dætur.r-
Af þeim komust níu til fullorðins-
ára. Gauja var næstyngst systkin-
anna. Allir bræðurnir eru látnir en
ein systranna lifir, Sigríður, sem
varð 90 ára á þessu ári. Eftir lát
Lúlla í fyrra hnignaði heilsu Gauju
mjög ört og varð hún hvíldinni feg-
in. Blessuð sé minning þessarar
góðu frænku minnar.
Kristján Oddsson.
Mér er efst í huga þegar ég
kveð hana Gauju hans Lúlla, sem
voru nágrannar okkar í Sigtúninu'r
í 45 ár, hvað þau voru glæsileg
hjón og skemmtileg. Gauja þessi
fallega góða kona, alltaf í góðu
skapi og lét allt gott af sér leiða,
við alla sem hún umgekkst. Þegar
við hittumst úti við á vorin var
hugur Gauju að gera allt fallegt í
kringum sig. Garðurinn varð að
vera fallegur, laga húsið, mála,
snyrta hvað eina. Svo ég tali nú
ekki um bílskúrinn sem Lúlli hafði
út af fyrir sig. Hann var sem fín-
asta stofa, þangað var nú gaman
að koma og þó sérstaklega um jól-
in. Þá voru þar kassar af appelsín-
um og eplum og ég tala nú ekki
um allt nammið, sem börnunum i >
götunni var boðið upp á þegar þau
komu í heimsókn í bílskúrinn á 47.
Ég get ekki talað um Gauju án
þess að minnast á Pálinu Bjarna-
dóttur, Pöllu vinkonu okkar beggja
sem lést 2. október. Palla og Binni
áttu. heima í kjallarnum á 'Sigtúni
47 í 18 ár. Palla mín þessi yndis-
lega kona sem allt vildi gera fyrir
mig. Hjálpa mér í veikindum mín-
um, senda Benna son minn eftir
mér á spílala svo ég kæmist heim,
því maðurinn minn var úti á landi. .-
Hvað hún var kát og ljúf kona, '
hvað við gátum hlegið mikið og
skemmt okkur við söng.
Ég vil einnig minnast Nönnu
Dísar sem er látin, tengdadóttir
Gauju og Lúlla. Hún bjó á árum
áður á efri hæðinni á Sigtúni 47
með manni sínum Halldóri. Þessar
konur voru allar vinkonur og komu
í 70 ára afmælið mitt út á 45 og
á ég góðar minningar um þær frá
þeim degi. Ég hveð allar húsfreyj-
urnar, sem bjuggu saman í sátt
og samlyndi í Sigtúni 47. Einnig
þökkum við hjónin á 45 samveruna
öll árin og hvað börnunum okkar
kom vel saman.
Við vottum samúð sonunv,^
tengdadætrum og fjölskyldum ~
þeirra Guðríðar og Lúðvíks. Gauja
mín, ég læt vísuna þína fylgja sem
þér var send á stórafmæli þínu frá
vinunum á 45.
Ytjar róður birtu ber
Bætir hróður allra manna
þar sem góður granni er
Gull í sjóði heimilanna
(Ingþór Sigurbjömsson.)
Einnig samúð til Brynjólfs, Ellu,
Hjartar og fjölskyldu þeirra. Éinnig
samúð til Ellu vegna fráfalls móður-
systur hennar Klöru sem er nýlátin.
Hjartanlegar samúðarkveðjur frá
Gauju, Gunnari, Huldu, Benna og
Öggu. Hvfli okkar kæru vinkonurj*
í Guðs friði.
Unnur Ragna Bene-
diktsdóttir og Jón
Valgeir Guðmundsson.
Kammerkór Langholtskirkju - Jón Stefánsson
Með listrænan metnað - Sími 894 1600
Írjíírjííjur
Upplýsingar í símum
562 7575 & 5050 925
i '
ll
I HOTEL LorrLEÍÐlk
* f L i J. Jk.JL JlJlA I 1 ..... M é. f. i i i
Glæsileg kaffihlaðborð
FALLEGIR SALIR