Morgunblaðið - 26.06.1998, Side 30

30 FÖSTUDAGUR 26. JÚNÍ 1998
MORGUNBLAÐIÐ
MORGUNBLAÐIÐ
FÖSTUDAGUR 26. JÚNÍ 1998 31
4F

STOFNAÐ 1913
UTGEFANDI
FRAMKVÆMDASTJÓRI
RITSTJÓRAR
Árvakur hf., Reykjavík.
Hallgrímur B. Geirsson.
Matthías Johannessen,
Styrmir Gunnarsson.
CLINTON í KÍNA
OPINBER heimsókn Clintons Bandaríkjaforseta til Kína
mun að verulegu leyti snúast um viðskiptamál, ekki sízt
vegna þeirrar efnahagskreppu, sem riðið hefur yfir ríki As-
íu. Mannréttindamál verða og á dagskrá, en ríkisstjórnirnar
vilja ekki, að deilurnar í kjölfar blóðbaðsins á Torgi hins
himneska friðar í júní 1989 skyggi á önnur mikilvæg mál-
efni. Andstæðingar heimsóknarinnar, m.a. á Bandaríkja-
þingi, munu hins vegar krefjast þess að Clinton reyni að
knýja fram umbætur í mannréttindamálum.
Kína er vaxandi viðskiptaveldi og ráðamönnum er því
mikið í mun að fá efnahagsþvingunum aflétt, sem settar
voru á landið eftir blóðbaðið 1989. Þá vilja þeir stuðning
Bandaríkjamanna við aðild að Heimsviðskiptastofnuninni
(WTO). Bandaríkin vilja hins vegar draga úr ójafnvægi í
viðskiptum ríkjanna og fá greiðari aðgang bandarískra fyr-
irtækja að kínverskum markaði. Clinton mun leggja þunga
áherzlu á hraðari þróun í frjálsræðisátt í Kína, m.a. í mann-
réttindamálum. Enda á hann erfítt með að víkja sér undan
því vegna mikillar opinberrar umræðu um þau mál að und-
anförnu. Má þar nefna, að daginn fyrir heimsóknina vakti
Zhao Ziyang, fyrrum formaður kínverska kommúnista-
flokksins, athygli á stöðu mannréttindamála í landinu er
hann hvatti stjórnvöld til að endurskoða afstöðu sína til at-
burðanna á Torgi hins himneska friðar. Ziyang kvað árásina
mistök og eitt helzta mannréttindavandamál aldarinnar.
SÍMENNTUN
NEFND um heildarstefnu í símenntun hefur skilað
skýrslu um starfstengda símenntun og stöðu hennar í
þjóðfélaginu. í niðurstöðum nefndarinnar er fundið að því
að enginn beri ábyrgð á skipulagi símenntunar og vill nefnd-
in að hún verði falin menntamálaráðuneytinu. Björn Bjarna-
son menntamálaráðherra hefur lýst því að hann fagni niður-
stöðum nefndarinnar og að ráðuneyti hans muni ekki skor-
ast undan því að axla ábyrgð á stefnumótuninni.
Tillögur nefndarinnar gera ráð fyrir 5 ára átaksáætlun í
sex þáttum. í fyrsta lagi forgangsröðun í þágu menntunar, í
öðru lagi nýju tækifæri fullorðinna til menntunar en þar er
m.a. lagt til, að fullorðnum verði gefinn kostur á að taka
samræmd próf, í fyrsta sinn eða á nýjan leik. I þriðja lagi á
að leggja áherslu á aðgengi að ráðgjöf og upplýsingum, í
fjórða lagi að efla tækifæri atvinnulífs til að auka þekkingu
og þjálfun, í fimmta lagi er lagt til að starfsskilyrði á al-
mennum fræðslumarkaði verði bætt og í sjötta lagi að hald-
inn verði dagur símenntunar.
Fagna ber þessum tillögum. Símenntun er nauðsynleg og
hefur það markmið að gera fólk hæfara til að takast á við
verkefni, sem fyrirtækin í landinu fela því. Um leið eykst
verðmætasköpun, sem ætti að bæta kjör þess. Tillögurnar
ættu því að leggja grundvöll að umræðum um framtíðar-
skipulag þessara mála.
NET UM INTERNET
VAFALAUST eru allir sammála um að ótækt sé að nota
orðið internet í íslensku enda er fyrri liður þess ekki
mótaður samkvæmt reglum íslensks máls. Orðið alnet hefur
verið notað í Morgunblaðinu sem þýðing á þessu orði. Ekki
hafa allir verið sáttir við það. Færa má rök fyrir því að for-
liðurinn al- sé ekki góð þýðing á forliðnum inter- sem er
kominn úr latínu og merkir þar strangt tiltekið milli- en hef-
ur einnig verið þýddur á íslensku sem meðal-, víxl-, gagn- og
al- í samsetningunni alþjóðlegur sem er þýðing á erlenda
orðinu international. Hins vegar nær þetta orð ágætlega ut-
an um fyrirbærið sem um er rætt og er þar að auki með-
færilegt.
Ýmsar aðrar þýðingar hafa komið fram. Fyrir skömmu
sagðist Halldór Halldórsson, málfræðingur, styðja notkun
orðsins millinet. Nýr málfarsráðunautur Ríkisútvarpsins,
Helga Jónsdóttir, sagðist hins vegar í viðtali við Morgun-
blaðið í síðustu viku mæla með orðinu lýðnet enda sé inter-
net íslenskað þannig í nýlegu tölvuorðasafni. Hvorugt þess-
ara orða virðist hins vegar hafa fest sig í sessi að neinu
marki.
Bæði eru Halldór og Helga einnig hlynnt því að nota orð-
ið net eins og reyndar Margrét Pálsdóttir, forveri Helgu í
starfi. Það er raunar flest sem mælir með því að notast
verði við orðið net. Orðið er íslenskt, er þjált og nær vel ut-
an um umrætt fyrirbæri. Helsta röksemdin fyrir að það sé
vænlegri kostur en aðrir er þó sú að þetta er orðið sem lík-
lega flestir nota í daglegu máli. Og einmitt þess vegna er
sennilegast að því muni takast að útrýma orðskrípinu inter-
net sem hlýtur að vera okkur öllum kappsmál.
Aðstandendur sjúklinga skelfdir yfir því ástandi sem er að skapast
Ástandið
hefur aldrei
verið verra
Morgunblaðið/Arnaldur
Árný Gunnarsdóttir og Theodóra Reynisdóttir
Dagrún
Hálfdánardóttir
Hjúkrunarfólk á Landspítalanum vonar að
ekki komi til starfsloka hjúkrunarfræðinga á
spítalanum hinn 1. júlí næstkomandi.
Þóroddur Bjarnason leit inn á nokkrar
deildir á Landspítalanum og ræddi við
starfsmenn um yfírvofandi starfslok og
neyðarástand sem gæti skapast.
STARFSMENN eru sam-
mála um að afleiðingarnar
yrðu hörmulegar ef til
starfslokanna kæmi og aug-
ljós hætta geti stafað af. Hvorki
læknar né sjúkraliðar segjast ætla
að ganga í störf hjúkrunarfræðinga
enda sé sérhæfing í heilbrigðiskerf-
inu orðin mikil og menn hafi ekki þá
almennu yfirsýn nú sem og áður
var.
Jóhann Ragnar Guðmundsson
læknir á handlækningadeild segir
að þann 1. júlí fari „allt á hvolf á
spítalanum" og tiltekur sérstaklega
hjartaaðgerðir í því samhengi sem
hann segir að ekki geti farið fram
án hjúkrunarfræðinga. „Það eru
margir á biðlista eftir hjartaaðgerð-
um og við erum þegar hættir að
kalla inn sjúklinga í aðgerðir. Við
myndum bara taka inn nýtt fólk í
bráðatilfellum. Það eina sem ég get
sagt er að ég vona að gerðir verði
samningar annars má búast við
ófremdarástandi," sagði Jóhann.
Veitum svar um neyðar-
þjónustu eftir helgi
Nanna Ólafsdóttir hjúkrunar-
fræðingur segir að hjúkrunarstjórn
sé búin að fara fram á það við
hjúkrunarfræðinga að þeir sinni
neyðarþjónustu ef samningar nást
ekki. „Við erum að kanna það og
veitum svar eftir helgi,“ sagði
Nanna.
Hún segir að grunnlaun sín nemi
nú 104.000 krónum á mánuði fyrir
fulla vinnu en hún er með tólf ára
starfsaldur.
Nanna er þeirrar skoðunar að
fjáimunii- verði að koma frá ríkinu
til að lausn fáist á deilunni.
Ekki er langt síðan sjúkraliðar
stóðu í launadeilum sem að sögn
Guðrúnar Ketilsdóttur sjúkraliða á
bráðamóttöku skiluðu litlu í aðra
hönd. „Við erum háð því að semjist
við hjúkrunarfræðinga nú því við
förum aldrei yfir þá í launum.“
Hún segir andrúmsloftið á deild-
inni þrungið spennu og það sé mikið
rætt á göngunum. „Við megum ekki
við svona ástandi og þetta getur
ekki gengið. Það verður að leita
leiða og semja við þetta fólk.“
Hún segir að sjúkraliðar geti
ekki gengið nema að mjög litlu leyti
í störf hjúkrunarfræðinga. „Við sjá-
um ekki um lyfjagjafir, sáraskipt-
ingar og annað. Það er ekki á okkar
verksviði og við tökum það ekki að
okkur. Við höfum líka nóg með okk-
ar venjulegu störf.“
Setjum fólk
í lífshættu
Sigurður Guðmundsson yfirlækn-
ir á lyflækningadeild segir að
sjúkrahúsið haldi út í tvo til þrjá
daga í mesta lagi ef hjúkrunarfræð-
ingar hætta störfum. „Það sem við
höfum mestar áhyggjur af eru sér-
hæfðar deildir. Við höfum minni
áhyggjur af öldrunardeildum og til-
teknum legudeildum þar sem fólk
er ekki bráðveikt. Það sem er sýnu
alvarlegra eru deildir á borð við
vökudeildina, blóðskilunina, sem er
lífsnauðsynleg nýrnaveiku fólki, og
deildir á borð við gjörgæslu og
skurðstofu. A þeim deildum er al-
veg útilokað að við læknar getum
komið inn í störf hjúkrunarfræð-
inga. Við erum ekki þjálfaðir til
þess og kunnum það ekki. Það er al-
veg ljóst að ef hjúkrunarfræðingar
ganga út af þessum deildum setjum
við fólk í lífshættu," segir Sigurður.
Hann segir að nú til dags sé sér-
hæfing orðin svo mikil á heilbrigðis-
stofnununum að það komi niður á
ástandi sem þessu. „Þessi allsherj-
arþekking sem var hefur vikið fyrir
sérþekkingunni enda hefur einn
læknir eða hjúkrunarfræðingur
ekki yfirsýn yfir allt í nútíma
læknavísindum."
Sigurður nefnir einnig þá hættu
sem verður ef stór slys verða, sam-
bærileg því sem varð fyrr í vikunni
á Reykjanesbraut þar sem 6 slösuð-
ust, þar af 2 mjög alvarlega. „Slíkt
slys án hjúkrunarfræðinga er ógn
og skelfing. Ástandið er nógu
slæmt núna.“
Rætt hefur verið um að gera
neyðarsamninga við hjúkrunar-
fræðinga þar sem gerður yrði eins
konar verktakasamningur við þá.
Sigurður segir að þrátt fyrir slíka
samninga yrði erfitt að manna fyrr-
nefndar deildir auk þess sem
ástandið gæti komið niður á
krabbameinssjúkum. „Fyrir sjúk-
ling með krabbamein er líklega
betra að bíða með sitt krabbamein
heima en að fara í aðgerð núna og
lenda í því að fá ekki sérhæfða að-
stoð eftir aðgerð. En getum við lát-
ið manneskju sem er nýgreind með
til dæmis brjóstakrabbamein bíða í
kannski fjórar vikur eftir aðgerð?“
spyr Sigurður.
Sigurður segir að uppsagnirnar
núna séu versta ástand sem hann
muni eftir á síðustu árum enda sé
núna um uppsagnir fagfólks að
ræða en ekki verkföll eins og áður.
Hjúkrunarfræðingar búnir
að ráða sig til Noregs
Ásta Björgvinsdóttir sjúki'aliði á
lyflækningadend segir uppsagnirn-
ar eiga rétt á sér. „Mér finnst að
þessar stelpur eigi að fá kaup í sam-
ræmi við menntun og vinnu og styð
þær heilshugar," segir Ásta.
Aðspurð um hvort hún myndi
ganga inn í störf hjúkrunarfræð-
inga ef til kæmi neitaði hún því al-
farið. Hún segist ekki óttast
ástandið sem skapast gæti og ætl-
Sigríður Valdimars-
dóttir hjúkrunar-
fræðingur
ar að taka því þegar þar að kemur.
Ásdís Elfarsdóttir hjúkrunar-
fræðingur á lyflækningadeild og að-
stoðardeildarstjóri hættir störfum
1. júlí. „Ég sagði upp og mun hætta
störfum 1. júlí. Ég vona að það sé
vilji hjá ríkinu að leysa þetta áður
en til vandræðaástands kemur.
Ég ætla að vera bjartsýn. Það er
ekki hægt að reka stofnunina án
hjúkrunarfræðinga, þannig að eitt-
hvað verður að gera.“
Aðspurð um að hvort væntanleg-
ar uppsagnir læknaritara, lyfja-
tækna, matarfræðinga, matar-
tækna og vélfræðinga hjá Ríkisspít-
ölum muni hafa áhrif á samninga-
viðræður hjúkrunarfi'æðinga við
ríkið sagði hún að fólk innan heil-
brigðisþjónustunnar væri yfir höfuð
vel menntað og ætti skilið betri
laun. „Við vitum að stofnunin er í
fjársvelti og ríkið verður að grípa
inn í. Ég veit um nokkra hjúkrunar-
fræðinga sem eru þegar búnir að
ráða sig til Noregs og aðrir eru að
svipast um eftir störfum. Því lengur
sem þetta dregst, þeim mun fleiri
munu tapast.“
Sjúklingar óöruggir
og hræddir
Á hjartadeild eru 14 stöðugildi
hjúkrunarfræðinga. Sigríður Valdi-
marsdóttir hjúkrunarfræðingur á
hjartadeild segir að deildin sé bæði
hjartagjörgæsla og lyfjadeild.
Deildin er að hennar sögn mjög
sérhæfð og ekki getur hver sem er
gengið inn í þau störf sem hjúkrun-
arfræðingar vinna þar. Til dæmis
þyrfti nýr starfskraftur á deildinni
að hennar sögn 6 vikna aðlögun fyr-
ir starfið.
Hjartadeildin er með 21 rúmi og
er iðulega yfirfull að sögn Sigríðar.
Hún segist vera farin að finna fyrir
Berit Þórhallsdóttir
hjúkrunarfræðingur
óöryggi og hræðslu meðal sjúk-
linga. ,
Aðspurð segist hún ekki hafa
fundið fyrh' reiði eða skilningsleysi í
garð hjúkrunarfræðinga í tengslum
við uppsagnúnar, flestir sýni skiln-
ing og styðji launakröfur þeirra.
Notað gegn stéttinni
Hjúkrunarfræðingar eru bundnir
af læknalögum sem setur þá í aðra
samningsaðstöðu en marga aðra
hópa á vinnumarkaðinum. Þetta er
notað gegn stéttinni að sögn Berit-
ar Þórhallsdóttur hjúkrunarfræð-
ings á bæklunardeild 13 G. „Flestir
hjúkrunarfræðingar myndu sinna
neyðarþjónustu ef þeh' mögulega
gætu en í gegnum árin hefur þetta
gert stöðu okkar veikari enda er ít-
rekað spOað á samviskuna."
Aðspurð hvort hún myndi sjálf
koma til starfa eftir að uppsögnin
tekur gOdi, verði ekki gerðir sér-
stakir neyðarsamningar, segh- hún
að erfitt sé að segja til um það. „Við
höfum til dæmis þá skyldu að
hjálpa til ef við komum að slysi ein-
hvers staðar úti í bæ en það er
spurning hvort hægt sé að líkja því
saman við aðstöðuna sem skapast
eftir starfslok okkar 1. júlí. Ég þýst
við að ef ég mögulega gæti yrði ég
að segja já ef hringt yrði í neyðar-
tOfelli."
Bæklunardeild er bráðadeild og
að sögn Beritar gætu fæstir sjúk-
lingarnir sem nú dvelja á deildinni
verið heima hjá sér. 22 rúm eru á
deildinni og er legið í flestum
þeirra. „Það er búið að sauma að
okkur mjög lengi. Það er búið að
skera mikið niður og nú erum við
komin niður í botn. Ríkið verður að
koma að þessu máli strax og veita
fjármagn til spítalans svo lausn fá-
ist í deiluna."
+
Meira en
helmingur
sjúklinga
sendur heim
Gert er ráð fyrir að búið verði að loka 70
sjúkrarúmum á öldrunarsviði Sjúkrahúss
Reykjavíkur 3. júlí nk. verði ekki búið að
leysa kjaradeilu hjúkrunarfræðinga og
stjórnvalda fyrir þann tíma. Dagdeild með
44 sjúklingum verður auk þess lokað um
mánaðamótin. Egill Ólafsson heimsótti
Sjúkrahús Reykjavíkur.
Hanna Lára Sigrún
Steinsson Bjartmarz
HJÚKRUN er
óvíða jafn
stór þáttur í
starfsemi
spítala og á öldrunar-
deOdum. Hætti þom
hjúkrunarfræðinga
störfum um næstu
mánaðamót skapast
mjög erfitt ástand á
öldrunarsviði Sjúki'a-
húss Reykjavíkur bæði
fyrir sjúklinga og að-
standendur þeirra, sem
margir þurfa að taka að
sér veika ættingja sína.
18 heilabOaðir sjúkling-
ar verða sendir heim og
12 sjúklingar sem eiga heima á
hjúkrunardeild spítalans.
22 aldraðir sjúklingar eru á K-1
hjúkrunardeild og er deildin þeirra
heimili. Sigi'ún Bjartmarz hjúki'un-
arfræðingur sagði að 12 þessara
sjúklinga yrðu sendir til ættingja
yrði ekki búið að leysa deiluna um
mánaðamótin. Þetta væri auðvitað
erfitt þar sem spítalinn væri þeh-ra
heimili. Hún sagði að rætt hefði
verið um að senda eitthvað af sjúk-
lingum af spítalanum út á land, en
lítið er um uppsagnir hjúkrunar-
fræðinga þar. Það væru að sjálf-
sögðu erfiðleikar við að senda sjúk-
ling frá Reykjavík til Seyðisfjarðar
og ekki ljóst hvort þetta yrði gert.
70 sjúklingar sendir heim
Sigrún sagði að hjúkrunarfram-
kvæmdastjórn spítalans hefði
skipulagt hjúkrunarþjónustu miðað
við að deilan leystist ekki fyrir mán-
aðamót. Hún gerði ráð fyrir að 60
sjúkrarúmum yrði lokað 1. júlí og
44 yrðu útskrifaðir af dagspítala. 3.
júlí yi’ði 10 rúmum til viðbótar lok-
að á öldrunardeOd í Fossvogi. Þá
yi’ðu eftir 68 sjúklingar á öldrunar-
sviði spítalans.
Á endurhæfingar- og meðferðar-
deild eru núna 45 sjúklingar, en
mikið er um sumarleyfi hjá starfs-
fólki og deildin er því undirmönnuð.
Deildinni verður lokað um mánaða-
mót verði ekki búið að leysa deil-
una. Anna Guðmundsdóttir hjúkr-
unarfræðingur sagði að deildin væri
fyrir sjúklinga sem gætu verið
heima en þyrftu á aðstoð að halda.
Fólkið kæmi á deildina nokkra daga
í viku og fengi margvíslega aðstoð.
Hún sagði að það yrði mjög erfitt
fyrir marga sjúklinga ef deildinni
yrði lokað. Þar með væri fólkið skil-
ið eitt eftir með sín vandamál og
sumh' myndu ekki ráða við þau án
stuðnings frá heilbrigðiskerfinu.
Margir sjúklingar á deildinni hefðu
verið útskrifaðir af sjúkradeildum
og ekki væri hægt að útiloka að lok-
un þessarar deildar yrði til þess að
þeir yrðu að leggjast inn á sjúkra-
hús aftur. Anna sagði að sjúkling-
um hefði þegar verið tilkynnt um að
deildinni yrði lokað og flestir hefðu
tekið því nokkuð vel.
Aðstandendum ætlað að
sjá um heilabilaða
Á Landakoti eru tvær 18 rúma
deildir íyi-ir heilabOaða sjúklinga.
Dagrún Hálfdánardóttir hjúki'unar-
fræðingur sagði að áhrifa uppsagna
hjúkrunarfræðinga væri þegar far-
ið að gæta. Aðstandendur væru
mjög órólegir yfir því ástandi sem
HJÚKRUNARFRÆÐINGAR á Landspftalanum voru
þungbúnir við vinnu sína í gær.
skapaðist ef ekki tækist að semja
fyrir mánaðamót. Akveðið hefði
verið að senda 9 sjúklinga heim af
hvom deild og halda annarri deild-
inni opinni. Þegar hefur verið
ákveðið hvaða sjúklingar fara heim
og var verið að tilkynna aðstand-
endum þeirra það í gær. Dagrún
sagði að viðbrögð þeirra hefðu verið
með ýmsum hætti. Ein fullorðin
kona hefði sagt að hún gæti ekki
tekið ósjálfbjarga eiginmann sinn
heim og að hún ætlaði hreinlega að
neita að taka við honum.
„Aðstandendur geta í mörgum
tilvikum ekki tekið að sér umönnun
þessara sjúklinga sem margir þurfa
umönnun allan sólarhringinn. Það
er verið að biðja fólk að taka að sér
verkefni sem það ræður ekki við.
Auk þess hefur þessi flutningur á
sjúklingunum heim og milli deilda
ekki góð áhrif á þá. Þeim líður best
í sama umhverfi innan um starfs-
fólk sem þekkir þarfir þeirra,“
sagði Dagrún.
Dagrún sagði að hjúkrunarfi'æð-
ingar væru mjög pirraðir yfir því að
ekki skyldi vera búið að leysa þessa
deilu. Állmargir hefðu haft á orði að
ekki væri sjálfsagt að þeir kæmu
aftur til starfa. Einhverjir ætluðu í
nám í haust, aðrir færu í aðra vinnu
eins og t.d. hjá lyfjafyrirtækjum
eða heimahlynningu. Sumir töluðu
um að taka sér gott sumarfrí í sum-
ar og sjá svo til í haust. Það væri
búinn að vera skortur á hjúkrunar-
fræðingum og þeir gætu í flestum
tilvikum treyst því að geta fengið
vinnu síðar þó að þeir létu uppsagn-
irnar taka gildi.
Dagrún sagðist óttast að ekki yi’ði
búið að ná niðurstöðu fyrir mánaða-
mót. Stjórnvöld vh-tust ekki átta sig
á að hjúkrunarfræðingar hefðu aflað
sér fjögun’a ára háskólamenntunar.
Þess sæjust ekki merki í launatöxt-
unum. Núna væru t.d. að byrja á
deildinni tveir nýir starfsmenn,
sjúkraliði með 86 þúsund á mánuði
og hjúkrunarfræðingur, sem hefði
verið að klára 4 ára háskólanám,
með 89 þúsund á mánuði.
Ekki víst að allir hjúkrunarfræð-
ingar komi aftur
Árný Gunnarsdóttir og Theodóra
Reynisdótth' hjúkrunarfræðingar
taka undir með Dagrúnu og segja
að mikið sé rætt meðal hjúkrunar-
fræðinga um að snúa sér að öðrum
störfum. Theodóra sagði að hún
myndi skoða tilboð stjórnvalda þeg-
ar það kæmi fram og taka síðan
ákvörðun um hvort hún héldi áfram
störfum við hjúkrun eða leitaði eftir
starfi á öðrum vettvangi. Árný
sagðist lesa yfir atvinnuauglýsingar
og ef gott tækifæri byðist myndi
hún íhuga alvarlega hvort hún ætti
ekki að taka því.
Árný og Theodóra vinna á deild
sem búið var að taka ákvörðun um
að loka vegna sumarleyfa. Þær
sögðust því vera í annarri stöðu en
margir aðrir sem stæðu í því þessa
dagana að búa sjúklinga undir að
fara heim, sem að sjálfsögðu væri
erfítt fyrir starfsfólkið líka ekki síð-
ur en sjúklinga og aðstandendur ,
þeirra.
Hanna Lára Steinsson er félags-
fræðingur og vinnur aðallega fyrir
aðstandendur heilabilaðra. Hún
sagði að skelfilegt ástand myndi
skapast varðandi heilbrigðisþjón-
ustu við heilabilaða ef ekki næðist
að leysa deiluna fyrir mánaðamót.
Það væri verið að flytja sjúklinga
heim sem ekki gætu verið heima og
aðstæður fólks til að taka við þeim
væru oft ekki góðar. Eftirspurn eft-
ir heimahjúkrun og heimahlynn-
ingu væri það mikil að það væri
ekki hægt að leggja meira á þá
þjónustu. Möguleikarnir til að leysa
vandann væru því ekki miklir aði-ir
en þeir að hjúkrunai'fræðingar og
stjórnvöld næðu sáttum um kjör
hjúkrunarfræðinga.
Skipulag hvfldarinnlagna
gæti raskast
Allir hjúkrunarfræðingar sem
starfa á móttöku- og endurkomu-
deild hætta verði ekki búið að leysa
deiluna fyrir mánaðamót. Það væri á
valdi lækna að taka ákvörðun um
hvort þeir veittu göngudeildarþjón-
ustu áfram án aðstoðar frá hjúkrun-
arfræðingum. Guðrún Karlsdóttir
hjúkrunarfræðingur sagði að búið
væri að skipuleggja hvíldarinnlögn
fyrir allt sumarið, en ef deilan yrði
ekki leyst fljótlega myndi sú áætlun
raskast. Áðstandendur margra
skjólstæðinga spítalans hefðu skipu-
lagt sumarfrí sín með hliðsjón af
hvfldarinnlögnum og búast mætti
við að sumir ættu erfitt með að kom-
ast í sumarfrí ef áætlunin breyttist.
Guðrún sagði ljóst að læknar
myndu að einhverju leyti verða að
taka að sér störf hjúkrunarfræð-
inga. Viðvera þeirra á deildum yrði
væntanlega aukin þar sem þeir yrðu
að taka að sér það eftirlitshlutverk
sem hjúkrunarfræðingar sinntu að
jafnaði. Læknar myndu einnig sjá
um reglulegai' lyfjagjafir sem hjúkr-
unarfræðingar hefðu séð um.
Guðrún sagðist vera mjög óá-
nægð með launakjör sín og væri
ekki tilbúin til að sætta sig við að
störf sín væru metin jafn lágt og
gert væri í dag. Þetta væri hrein-
lega spurning um sjálfsvirðingu.