Morgunblaðið - 28.06.1998, Page 36

36 SUNNUDAGUR 28. JÚNÍ 1998
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
KONRÁÐ RAGNAR
BJARNASON
+ Konráð Ragnar
Bjarnason,
fyrrv. framkvæmda-
stjóri, fæddist í
Reykjavík 8. janúar
1940. Hann andaðist
á heimili sínu 21.
júní síðastliðinn.
Foreldrar hans voru
hjónin Ragnhildur
Björg Metúsalems-
dóttir, f. 27.6. 1917,
d. 27.2. 1987, og
Bjarni Konráðsson
læknir og dósent, f.
2.12. 1915 og ólst að
mestu upp í Reykja-
vík. Systir hans er Sigríður, f.
22.2. 1938, kennari, búsett í
Kópavogi, maki Snorri Þór Jó-
hannesson, kennari, og eiga þau
tvö börn.
Hinn 6.7. 1963 kvæntist Kon-
ráð Halldóru Guðmundsdóttur,
fulltrúa hjá Vinnueftirliti ríkis-
ins, f. 17.9. 1943. Þau slitu sam-
vistir. Börn Konráðs og Hall-
dóru eru: Ragnhildur Björg, f.
16.10. 1962, tölvunarfræðingur
og kennari, maki Bergþór
Skúlason, tölvunarfræðingur.
Þeirra börn eru Halldóra Björk,
f. 16.4. 1987, og Yngvi Birgir, f.
18.10. 1989; Kristín Sigurfljóð, f.
30.10. 1968, löggiltur endur-
skoðandi, í sambúð með Vil-
hjálmi Jónssyni, viðskiptafræð-
ingi. Þeirra barn er Halldór
Rúnar, f. 2.9. 1997; Konráð
Ragnar, nemi, f. 2.4. 1980.
Konráð bjó i Kaupmannahöfn
á barnsaldri í eitt og hálft ár og
dvaldi síðan hjá frændfólki á
Akranesi í hálft ár. Á unglings-
árum stundaði hann sveitastörf í
Breiðdalnum og á Skipum í
Stokkseyrarhreppi á sumrin og
Þegar maður fréttir lát nákomins
ættingja eða vinar þyrlast upp í
huganum ýmsar minningar um liðn-
ar samverustundir. Þessar minning-
ar tengjast ætíð einhverju jákvæðu
og góðu og svo virðist sem hið nei-
kvæða þurrkist út. Um margt var
lífshlaup mitt og bróður míns svipað
fyrri hluta ævinnar. Við ólumst upp
á heimili foreldra okkar, vorum
bæði í sveit á sumrin sem böm og
unglingar, gengum í sömu barna-
skólana og að þeim loknum fórum
við bæði í Verzlunarskóla íslands
og við giftum okkur sama dag.
Einnig varð vinnustaður minn til
^margra ára einnig að vinnustað
hans og þar unnum við saman um
skeið uns leiðir skildi og ég fluttist
út á land. En þrátt fyrir það vorum
við samvistum á stórhátíðum, ýmist
í Reykjavík eða á heimili mínu í
Borgarfirði. Börnin hans og börnin
mín kynntust vel og voru oft sam-
vistum bæði á hans heimili og mínu.
Þótt dregið hefði úr beinum sam-
skiptum hin síðari ár þá töluðum við
oft saman í síma. Eftir hastarleg
veikindi veturinn 1996-’97 virtist
sem þrek Konráðs dvínaði vei'uiega.
Síðastliðin jól dvaldi hann á heimili
mínu og fannst mér þá eins og held-
ur væri að rofa til hjá honum. Hann
var með ráðagerðir um að hefja
>störf að nýju og síst grunaði mig að
þessi jól yrðu hans síðustu. Eigi má
var vinnumaður á
Hvanneyri eitt sum-
ar. Hann lauk stúd-
entsprófi frá Verzl-
unarskóla Islands
1961, var af-
greiðslustjóri hjá
Loftleiðum 1962-’63
og framkvæmda-
stjóri Anilínprents
hf. og Félagsprent-
smiðjunnar hf.
1963-’95. Konráð
sat í stjórn Félags-
prentsmiðjunnar hf.
1984-’95. Hann sat í
varastjórn Félags
íslenska prentiðnaðarins
1971-’77 og í aðalstjórn
1978-’84, þar af ritari þess
1982- ’83, varaformaður
1983- ’84 og kjörstjóri 1984-’86.
Hann sat í stjórn Lífeyrissjóðs
bókagerðarmanna 1975-’87 og
var ritari sjóðsins. Þá sat hann í
sambandsstjórn VSÍ 1983-’84.
Konráð var liðsstjóri karla-
landsliðsins í golfi 1972 og ung-
lingalandsliðs íslands í golfi
1973-’79. Þá var hann móts-
stjóri landsmóta í golfi
1970-’80. Hann sat í varastjórn
Golfklúbbs Reykjavíkur
1973-’75 og aðalstjórn 1975-’77.
Hann var ritari í stjórn Golfsam-
bands íslands 1970-’81 og for-
seti þess 1981-’93. Hann var
forseti Golfsambands Norður-
landa 1984-’88.
Konráð gekk í Oddfellowregl-
una 29.10. 1970 og vann að Iíkn-
armálum og tók virkan þátt í
starfí stúku sinnar, Skúla fógeta
nr. 12 í Reykjavík. títför Kon-
ráðs fer fram frá Dómkirkjunni í
Reykjavík 29. júní nk. og hefst
athöfnin klukkan 15.
sköpum renna og kallið kom hinn
21. júní. Eg trúi því einlæglega að
hann hafi fundið frið og sé nú sam-
vistum við móður okkar, sem var
honum mikill stuðningur á meðan
hún lifði og hann saknaði mjög eftir
að hún dó.
Bjarni sonur minn, sem búsettur
er í Noregi, og Ingólfur Metúsal-
emsson, búsettur í Ameríku, senda
nánustu ættingjum Konráðs inni-
legar samúðarkveðjur. Megi Guð
geyma bróður minn.
Sigríður Bjarnadóttir.
Mig langar að minnast vinar
míns, Konráðs Bjarnasonar, með
nokkrum fátæklegum orðum. For-
eldrar okkar Konráðs voru miklir
vinir og strax og við Konráð höfðum
vit á að leika okkur saman, myndað-
ist innileg vinátta milli okkar. Átt-
um við margar ánægjulegar stundir
saman í Þingholtunum, þar sem við
ólumst upp.
Konráð, eða Konnsi, eins og vinir
hans kölluðu hann, var fljótlega
mjög duglegur og klár í öllum leikj-
um sem ungir drengir léku sér í á
þessum tíma. Vinir hans sáu fljót-
lega að gaman var og gott að eiga
Konráð að vini og sóttu fast að fá að
vera með honum í leikjum. Var ég
svo heppinn að vera einn þeirra.
Svo vildi til að ég á afmæli í des-
Marmari ♦ Granít ♦ Blágrýti ♦ Gabbró
íslensk framleiðsla
MOSAIK m
V
ember en Konráð í janúar. Þegar
árin liðu og við komumst á skólaald-
ur, þýddi það að við vorum ekki í
sama bekk en gengum þó í sömu
skóla, fyrst í Miðbæjarskólann og
síðan í Verzlunarskólann, þannig að
aldrei slitnaði okkar góða vinátta.
Foreldrar okkar beggja voru félag-
ar í Oddfellow-reglunni og gengum
við Konráð báðir til liðs við hana
þegar við höfðum aldur til. Konráð
var i reglunni til hinstu stundar og
allir, sem til þekkja, vita hve traust-
ur og frábær félagi hann var. í Odd-
fellow-reglunni voru honum falin
mörg trúnaðarstörf sem hann innti
af hendi með miklum sóma.
Fljótlega fékk Konráð áhuga á
golfíþróttinni og þá var ekki að
spyrja að dugnaði hans og áræði í
þeirri íþrótt. Fljótlega voru honum
falin mörg og flókin trúnaðarstörf
fyrir golfíþróttina á íslandi. Konráð
var kosinn forseti Golfsambands ís-
lands og gegndi hann því embætti í
þrettán ár með miklum sóma þar til
veikindi hans urðu til þess að hann
gat ekki lengur tekið á sig þá miklu
ábyrgð sem forustumaður golfí-
þróttarinnar þarf að gera.
Konráð hefur verið sæmdur
mörgum heiðursmerkjum, bæði
sem forseti Golfsambandsins og
einnig vegna starfa sinna í Oddfell-
ow-reglunni. Þegar árin liðu vildi
svo til að ég tók að mér ýmis verk-
efni vegna golfíþróttarinnar og þá
var gott að eiga Konráð að vini og
félaga. Oft nýtti ég mér það að leita
ráða og stuðnings hjá Konráð, og
ekki man ég að hann gæti ekki leyst
þau vandamál sem ég bar undir
hann.
Konráð, vinur minn, nú ert þú
farinn þangað sem við förum öll að
lokum. Eg bið góðan guð að geyma
þig og veita öldruðum föður þínum,
börnum, systur og öðrum ættingj-
um styrk og vissu um að þau muni
hitta þig síðar. Konan mín, Sóley,
vill nota þetta tækifæri til að kveðja
þig, Konráð minn, og biðja þér guðs
blessunar.
Óskar G. Sigurðsson.
Okkur langar að minnast Kon-
ráðs R. Bjamasonar með örfáum
orðum. Hann er nú látinn langt um
aldur fram en eftir langvinn veik-
indi sem reyndust honum afar erfið
og ekki síður hans nánustu.
Þótt samverustundir hafi verið
stopular síðustu ár, þá komum við
systur oft á heimili hans og Dóru
frænku áður fyrr. Þau reyndust
okkur vel, ungum systram að koma
til borgarinnar til að vera. I minn-
ingunni er glens, gáski og mikilll
hlátur í návist Konráðs, hann sjálf-
ur með hendur í vösum og góðlát-
legt bros að stríða okkur eða börn-
um sínum á sinn græskulausa hátt.
Konráð var kraftmikill maður,
hann var félagslyndur og glaðsinna
með hlýtt hjarta og hrókur alls
fagnaðar á mannamótum. Hann var
vinur vina sinna, hugulsamur við
fjölskyldu sína og vildi hvers manns
vanda leysa.
Kæra Ragnhildur, Ki'istín,
Denni, Dóra og aðrir aðstandendur,
okkar innilegustu samúðarkveðjur.
Kristín Marín og Anna Björg.
Kveðja frá gömlum
starfsmanni.
Við fráfall Konráðs rifjast upp
margar minningar. Konráð var dug-
legur og framsækinn. Hann lagði
gott til málanna. Félagsprentsmiðj-
an sem Konráð starfaði lengi við,
hafði unnið sér traust vegna áreið-
anleika forystumanna og góðs
starfsfólks og þegar prentsmiðjan
fagnaði 100 ára afmæli árið 1990,
virtist vera bjart framundam, þrátt
fyrir að prentsmiðjan þyrfti að end-
urnýja vélakostinn og starfsaðferðir
eins og aðrar prentsmiðjur.
Konráð starfaði mikið að félags-
málum golfíþróttarinnar og stuðlaði
að því að hún yrði almenningseign.
Hann var forseti Golfsambands Is-
lands um árabil. Flest virtist ganga
í haginn hjá þessum unga manni,
þegar erfíðleikamir gerðu vart við
sig. Heilsan virtist bila og mikil
vandræði sigldu í kjölfarið.
Að leiðarlokum bið ég Guð að
blessa Konráð Bjarnason. Börnum
hans, systur og öldraðum föður
votta ég samúð.
Erlendur Guðlaugsson.
Vinur okkar og félagi, Konráð
Ragnar Bjarnason, er fallinn frá
langt fyrir aldur fram.
Fyrir hart nær 40 árum lágu leið-
ir okkar saman. Við vorum allir við
nám í Verzló og nutum þess sem líf-
ið hafði upp á að bjóða. Allar götur
síðan höfum við haldið hópinn. Á
þetta löngu árabili hafa ánægju-
stundirnar verið óteljandi sem við
höfum átt með Konráð og fjölskyldu
hans, allt frá þeim tíma sem við vor-
um heimagangar hjá foreldram og
systur í Þingholtsstræti. Þar var
heimilið ávallt opið og okkur tekið
með hlýju og umhyggju hvernig
sem á stóð og síðar á heimili Kon-
ráðs, Dóru og barnanna með sama
hugarþeli.
Við skemmtum okkur saman,
stunduðum íþróttir, fórum á veiðar,
í fjölskyiduferðir og ekki síst tókum
reglubundið í spil. Á slíkum stund-
um var skipst á skoðunum um menn
og málefni, um ótal hluti sem snertu
umhverfi okkar og velferð. Konráð
var virkur þátttakandi í þessum
umræðum. Hann var skoðanafastur
en ekki kreddufullur og þó að hann
settist stundum í stól kennarans
þegar hann vildi vinna skoðunum
sínum brautargengi tók hann rök-
um og virti skoðanir annarra. Slíkir
menn era til forystu fallnir.
Áhugi á rekstri Félagsprent-
smiðjunnar sem hann veitti lengi
forstöðu var ódrepandi og reyndar
fyrir framgangi prentlistarinnar
hér á landi enda vora honum falin
mörg trúnaðarstörf í hennar þágu.
Konráð hafði mikinn áhuga á
íþróttum. Eftir að hafa æft nokkrar
greinar sneri hann sér að golfíþrótt-
inni - þar komst hann á flug. En
jafnhliða iðkun íþróttarinnar tók
hann að sér ýmis félagsstörf í henn-
ar þágu sem endaði með því að auk
fjölmargra annarra trúnaðarstarfa
var hann forseti Golfsambandsins
um árabil.
Það sem tengdi okkur mest sam-
an var að setjast reglubundið niður
og spila bridge. Fæstir okkar hafa
tekið spilamennskuna alvarlega í
þessi tæp fjöratíu ár enda skiptu
samverustundirnar mestu máli.
Enn minnumst við þó með brosi á
vör allra þeirra þriggja granda sem
Konráð sagði upp á sitt eindæmi -
og vann.
Við vorum níu sem mynduðum
þennan kjarna sem bast tryggða-
og vináttuböndum sem ávallt hafa
haldist þótt stundum væri vík milli
vina. Nú hefur Konráð kvatt okkur í
hinsta sinn og skilið eftir skarð í
vinahópinn. Það skarð verður ekki
fyllt.
Genginn er góður drengur. Við
vinir hans og fjölskyldur okkar
sendum fjölskyldu Konráðs okkar
innilegustu samúðarkveðjur. Minn-
ingin um hinar góðu stundir mun
ylja um ókomin ár.
Spilafélagar.
Fréttin um andlát Konráðs
Bjarnasonar kom á óvart, þrátt fyr-
ir langvarandi veikindi og erfíða
sjúkdóma hin síðustu ár.
Konráð rak Félagsprentsmiðjuna
og Anilinprent í mörg ár, hann lagði
mikið upp úr merkri sögu Félags-
prentsmiðjunnar og ljóst að fyrir-
tækið stóð honum nærri, og var
hann óþreytandi að lýsa kaupum á
vélum til ýmissa prenttæknilegra
þarfa. Hins vegar skal það játast að
sjaldnast snerist umræðan um ann-
að en golf. Áhugi Konráðs á fram-
gangi golfíþróttarinnar var slíkur
að erfitt er til að jafna. í meira en
tuttugu ár kom Konráð að golfí-
þróttinni og er ljóst að saga golfs á
Islandi verður ekki skrifuð án þess
að þáttur Konráðs Bjarnasonar
verði mikill. Hann sat í stjórn Golf-
sambands Islands samfellt í tuttugu
og þrjú ár, fyrst sem ritari í tólf ár
og síðan sem forseti í ellefu ár. Á
sama tímabili gegndi hann ýmsum
öðram trúnaðarstörfum innan golf-
hreyfingarinnar. Hann sat í stjórn
og varastjórn Golfklúbbs Reykja-
víkur í fimm ár. Hann var liðsstjóri
karlalandsliðs og síðan liðsstjóri
unglingalandsliðs Golfsambandsins
í sjö ár, mótsstjóri landsmóta í golfí
samfellt í ellefu ár, og tók jafnframt
virkan þátt í samstarfi Norðurland-
anna á golfsviðinu.
Eins og þessi upptalning ber með
sér átti golfið hug og hjarta Kon-
ráðs allt frá því hann kynntist þess-
ari íþrótt. Ég hygg að fáir geti gert
sér nákvæmlega grein fyrir hve
golfíð átti stóran þátt í lífí hans. í
mörg ár rak Konráð Golfsambandið
ýmist frá skrifstofu sinni eða heim-
ili. Þá þekktist ekki að íþróttasam-
band hefði sérstaka skrifstofu og
því síður launaðan starfskraft.
Aldrei taldi Konráð eftir sér að
leggja sína aðstöðu undir fyrir golf-
ið, og oft var fyrirtækið undirlagt.
Þar voru haldnir fundir stjórnar og
nefnda, þaðan fóru erlend samskipti
fram, þar var allt efni, sem Golf-
sambandið þurfti að gefa út, prent-
að og oft var lítið rukkað fyrir þá
þjónustu. En auðvitað voru verð-
mæti Golfsambandsins fyrst og
fremst falin í mikilli vinnu Konráðs
og framsýni hans fyrir hönd sam-
bandsins.
Þrátt fyrir að Konráð teldi ekki
eftir sér vinnu sína fyrir sambandið
þá var honum ljóst að framtíðar-
hagsmunum þess væri betur borgið
með launuðum starfskrafti og sér-
stakri skrifstofuaðstöðu, enda um-
svif sambandsins stöðugt að aukast,
með auknum áhuga almennings á
golfíþróttinni. Undir hans stjórn
voru þau skref stigin. Til að gefa
mynd af grósku golfíþróttarinnar
má benda á að þegar Konráð kom í
stjóm sambandsins voru þrettán
golfklúbbar á landinu og iðkendur
níu hundrað. Þegar Konráð fer úr
stjórn sambandsins 1993 voru klúb-
barnir orðnir þrjátíu og níu og iðk-
endur þrjú þúsund og níu hundruð.
Konráð hefði ekki viljað að honum
væri einum eignuð þessi aukning
enda er það auðvitað ekki svo, að
henni kom fjöldi einstaklinga um
allt land. En stundum vill gleymast
mikilvægi þess að sambandið og
starf þess eflist með auknum áhuga
á íþróttinni en þar átti Konráð stór-
an hlut að máli.
Ekki verður rætt um Golfsam-
bandið og Konráð án þess að koma
að erlendum samskiptum, en við þau
lagði hann sérstaka rækt. Það gekk
ekki átakalaust að koma íslandi inn
í alþjóðlegt golfsamstarf. íslending-
ar vora að vísu velkomnir til þátt-
töku í mótum erlendis, en að erlend-
ir kylfingar ættu að koma í keppni
til Islands var ekki eins sjálfsagt.
Það þótti of kostnaðarsamt að ferð-
ast hingað og þess vegna var mikil
mótspyrna við að fela íslendingum
alþjóðlegt mótahald. En fyrir bar-
áttu, fyrst og fremst Páls Ásgeirs
Tryggvasonar, fyrrverandi forseta
Golfsambandsins, og síðan Konráðs
Bjamasonar tókst að sannfæra
frammámenn evrópskra golfsam-
banda um að það að vera þátttak-
andi í evrópsku samstarfi táknaði
bæði að mæta í mót og að halda mót.
Því var Evrópumót unglinga haldið í
fyi'sta sinn á Islandi árið 1981 í
Grafarholti, en fram til þess tíma
hafði einungis Norðurlandamót ver-
ið haldið hérlendis. Ég er sannfærð-
ur um að slíkt mótahald flýtti fram-
förum í umhirðu og uppbyggingu
golfvalla hérlendis, og hefur á þann
hátt komið hinum almenna kylfíngi
til góða.
Konráð eignaðist marga vini
meðal evrópskra golfstjórnenda,
þeir virtu hann og skoðanir hans og
hafa margir þeirra fylgst úr fjar-
lægð með veikindum hans síðustu
árin.
Golfsamband Islands kveður í
dag einn af forystumönnum sínum,
mann sem eyddi stórum hluta ævi
sinnar í störf fyrir golfhreyfinguna.
Þeir sem kynntust Konráði áður en
hann veiktist vita að þar fór einlæg-
ur og góður drengur sem umfram
allt vildi golfíþróttinni vel.
Fyrir hönd Golfsambands Islands
færi ég ástvinum Konráðs Bjarna-
sonar samúðarkveðjur.
Fyrir hönd Golfsambands fs-
lands,
Hannes Guðmundsson.