Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Volume

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1895, Page 32

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags - 01.01.1895, Page 32
32 miðjum reitnum, ef efnið er gott og verkið vel unnið; á þessum saumi er hvorki rétthverfa né ranghverfa, hann er eins beggja megin, svo sem auðskilið er. Þessi saumur er að líkindum eigi mjög vandasamt verk, en hlýtur að vera ákafiega seinunninn; í þessari ábreiðu telst svo til að séu um 52,250 augu og er það eitt nægilegt til að sýna, hvilikt verk er á henni. Á ábreiðunni er, svo sern myndin sýnir, einskonar knútauppdráttur, mjög hag- lega og reglulega gerður, enda bregður hvergi, nema ef vera skyldi á einum stað eða tveimur, út af réttri setning litanna> samkvæmt þvi, sem til hefir verið ætlazt í fyrstu. En því miður sýnir myndin eigi litina og er jafnvel eigi alstaðar svo glögg sem skyldi. Þar sem myndin er ljósust, þar er ábreiðan Ijósgul og ljósblá, en þó er ijósblái liturinn venjulegast ljósari; en þar sem myndin er dökkleit eða nærri svört, þar er ábreiðan annað hvort með dökkbláum, svöitum, grænum eða rauðum lit; þannig eru þræðirnir í hnútunum eða netinu samsettir af fimmfaldri augna- röð, svört yzt, en ljósgul og ljósblá i miðju, en krossarnir í tigl- unum og rósirnar og stjörnurnar í átthyrningunum eru með ýmislqgri samsetning hinna litanna, sem áður hafa verið nefndir, og verður þeim litbreytingum eigi lýst svo með orðum, að vel sé. Á efri enda ábreiðunnar er bekkur, sömuleiðis af augnasaum, og stendur þar með bandaletri: DOMHILDUÍtEYRIKSDOTTER • MDC[CL]I þ. e. Dómhildur Eyríksdóttir 1751. Stafirnir eru með ýmsum litum, hinum sömu, sem eru á ábreiðunni, en hver stafur með sínum lit, nema síðara T í DOTTER og síðasti stafurinn í ártal- inu, þar er fieiri litum blandað saman. Sumir stafirnir eru mjög svo óglöggir, vegna þess að litirnir eru þar fölnaðir, svo sem DO og U í DOMHILDUR og IK ogE í EYRIKSDOTTER, en þó er enginn efi á, að þá ber að lesa svo; sömuleiðis er 4. og 5. staf- urinn í ártalinu hvor um sig svo óglöggur, að þar vottar að eins fyrir einhverjum litaskiptum, en augnatjöldinn sýnir, að þar hafa að eins 2 stafir getað staðið og eru þeir settir hér inn eptir ágizkun, því að kona sú, sem hér er nefnd, er varla nokkur önnur en Dómhildur dóttir Eiriks prests Þorsteinssonar í Saurbæ (d. 1738) og síðasta kona Þorsteins próf. Ketilssonar á Hrafna gili (d. 1754); hún mun vera fædd um 1725 eða jafnvel fyr og mun hafa gifzt sira Þorsteini 1749—50; hún varð gömul og and- aðist 1805 (Espól. Árb. XII, 4). Aður hefir letur þetta verið lesið nokkuð á annan veg

x

Árbók Hins íslenzka fornleifafélags

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Árbók Hins íslenzka fornleifafélags
https://timarit.is/publication/97

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.