Dagblaðið Vísir - DV - 09.08.1983, Side 6

6
DV. ÞRIÐJUDAGUR 9. AGtJST 1983.
Neytendur Neytendur Neytendur Neytendur
Er von á nýju stökki?
Þegar fyrri helmingur ársins 1983
er reiknaður saman í heimilisbók-
haldinu, sem haldið er með iesend-
um, fást uggvænlegar niðurstöður.
Þar kostar núna 42% meira að halda
heimili en í janúar eftir tölum á upp-
lýsingaseðlum að dæma. Hækkunin
hefur alls ekki veriö jöfn og stígandi
heldur hefur hún komið í tveim stór-
um stökkum. Það fyrra í mars og
þaðseinnaímaí.
Meðaltaliðvar:
í janúar, 1308,
ifebrúar, 1335,
i mars, 1698, (þá fyrst náði það upp
fyrir meðaitalið í jólamánuðlnum í
fyrra.Þaðvarl634)
íaprU, 1569,
ímaí, 1837 og
í júní, 1856.
Eftir þessu að dæma virðumst viö
eiga von á þriðja skellinum um
næstu mánaðamót. Vonandi fer þó
ekki svo.
Fyrri ár, sem við höfum haldið
bókhald með lesendum, hefur hækk-
un á heimUiskostnaði alltaf verið ör-
ari á seinni hiuta ársins en þeim
fyrri. Menn hafa verið fram i mars,
aprU og jafnvel maí aö ná upp því
sem eytt hefur verið í jólamánuðin-
um. Síðan hefur hins vegar stöðugt
verið á brattann að sækja. Ef ríkis-
stjórninni tekst ætlunarverk sitt, að
minnka verðbólguna, þá ætti þetta
að breytast í ár. Hver veit nema aUt
verölag eigi eftlr að haldast tUtölu-
lega stööugt. Enginn þorir þó að
vonaaðþaðlækki.
-DS.
Prótein er ekkert
töfraduft
— menn skreppa ekki saman við neyslu þess
Þaö þykir ekki fínt nú á dögum aö
vera feitur. Þær kröfur eru gerðar til
manna, og þá sérlega kvenna, aö þeir
séu helst bæði háir og grannir. Við hæð-
ina ræður enginn en flestir eru að berj-
ast við að halda holdafarinu eins og
þjóðfélaginu finnst núna vera rétt
form.
Kona ein, sem hafði samband við
okkur á dögunum, sagðist vera búin að
heyja margar orrustur og grimmar við
aukakílóin. Oft hafa þau látið eitthvað
aðeins undan. En jafnskjótt og hún hef-
ur hætt baráttunni hafa þau komið aft-
ur. Erindið við okkur var að spyrja að
því hvort svonefnt próteinduft gæti
hjálpað í þessari baráttu. Slíkt duft er
selt í náttúrulækningabúðum og á
heilsuræktarstöðum og mönnum er
þar sagt að þaö sé „megrandi”.
I þessu sambandi er best að gera sér
grein fyrir því strax að ekkert er til
sem maðurinn lætur ofan í sig sem er
megrandi. Allt sem viö borðum er fit-
andi þegar allt kemur til alls. Þaö
eina sem við þurfum að hugsa um er að
velja úr það sem minnst er fitandi.
Próteinduft er mjög fitusnautt og til-
heyrir því þeim hópi matvæla sem
minnst er fitandi. Það er líka mjög sað-
samt. Flestir neyta þess með því að
hræra það saman viö mjólk eða
ávaxtasafa. Og þá er komin máltíð
sem dugar likamanum í margar
klukkustundir. En hversu gott sem
próteinið kann að virðast í fyrstu nægir
það líkamanum ekki eitt sér. Hann
þarf vítamín, steinefni, snefilefni, fitu,
trefjar og allt mögulegt annað meö.
Hættan við það aö fara að dæla i sig
próteindufti er sú að menn vanræki
það sem þeir þurfa að fá með. En full-
frískum manni ætti að vera óhætt að
skipta á einni máltið dagsins og
próteindrykk.
Gallinn viö alla megrunarkúra, og
þar með talinn einhvem sem byggist
upp á því að drekka próteinduft, leyst
upp í vökva, er sá að menn verða
óskaplega leiðir og það fljótt. Flestir ef
ekki allir megrunarkúrar byggjast á
því að menn borði nákvæmlega sama
matinn aftur og aftur. Stundum dag-
lega eða jafnvel oft á dag, stundum
vikulega eða mánaðarlega. Það er
þess vegna sem þeir fitna nær undan-
tekningarlaust þegar þeir hætta í kúrn-
um.
Góður megrunarkúr
verður að vera fjölbreyttur. Hann á að
byggjast upp á mat sem inniheldur
mun minna af orku en það sem líkam-
inn þarf. Oft er jafnvel óhætt að
minnka orkuneysluna (hún er mæld í
kalóríum) um helming. Þess vegna er
best að skrá niður í nokkurn tima allt
það sem neytt er. Hverja einustu kara-
mellu og hvern súkkulaðimola. Um-
reikna það síðan í orku og sjá hvers
hægteraðvera án.
Það sem menn ættu helst aö neita sér
um er fita, til dæmis í mjólk, rjóma,
smjöri, feitu kjöti og mæjónesi. Sykur
ætti að vera alger bannvara. Hann er
likamanum algerlega ónauðsynlegur
og gerir ekkert annað en að safnast
sem fita utan á líkamann.
Kostur þess sem er í megrun verður
að innihalda öll þau efni sem Ukaman-
um eru nauðsynleg. Það getur verið
sniðugt að taka vítamintöflur með tU
vonar og vara. Betra er þó að fá víta-
minið úrfæðunni.
Því miður verður að lýsa því yfir
einu sinni enn að það er hreinlega ekki
hægt að fara í megrun, vera í henni og
hugsa um hana í stuttan tíma, gleyma
henni síöan og lifa sæU, glaður og
grannur það sem eftir er æfinnar. VUji
menn breyta holdafari sínu verða þeir
einfaldlega að breyta öUu sinu matar-
æði og hreyfingu um leið. Megrun er
Ufstíðarfyrirtæki og ekkert annaö. ÖU
heimsins duft, skyndikúrar og töfralyf
fá þar engu um breytt. Menn verða ein-
faldlega að borða minna og hreyfa sig
meira. Erfiöast er það auðvitað á
meðan verið er að brenna upp gömlum
fituforða. Eftir að því lýkur er hins
vegar hægt að bæta örUtiUi ögn við sig.
En ekki miklu.
Rólega
Sérfræðingum, sem um málið hafa
rætt og ritað, kemur saman um að
best, og í sumum tilfellum nauðsyn-
legt, sé að fara rólega í sakirnar. LUt-
ami sem er búinn að vera of þungur ár-
um saman skreppur ekki saman i rétt
form á nokkrum vikum, rétt eins og
hendi væri veifað. AlUr skyndikúrar
sem lofa öðru eru blekking.
Reyndar skreppur Ukaminn alls ekki
saman ef þið hreyfið ykkur ekkert. Þá
er rétt eins og verið sé að borba innan
úr franskbrauði. Maginn heldur áfram
að lafa i aðra áttina og rassinn í hina.
Hreyfing er nauðsynleg tU þess að
byggja upp vöðva og fá stinnan
skrokk. Það er Uka miklu auðveldara
að fara út að hlaupa en að sitja heima i
stofu og hugsa um það hvað maður sé
voðalega svangur. Samviskan batnar
Uka heil ósköp.
Próteinduftið, sem varð tUefni þess-
arar greinar getur hugsanlega gert
gagn í baráttunni ef öðru og meira fit-
andi er sleppt í staðinn. En það er ekk-
ert töfralyf og getur veriö hættulegt ef
það er notað á rangan hátt.
-DS.
ÚRBEINAÐAR KJÚKLINGA-
BRINGUR Á PÖNNUNA
AUfuglabúið MiðfeUi hefur nýverið
sett á markaðinn úrbeinaðar kjúkl-
ingabringur, sem velt hefur verið upp
úr eggjum og raspi. Kallast nýjung
þessi Pönnukjúklingur og líkt og nafnið
bendir til eru bringumar alveg tUbún-
ar á pönnuna.
Ef kjúklingabringumar eru frosnar
segir á pakkningunum að nægUegt sé
að steUtja þær í 15 mínútur, en í fimm
tU s jö mínútur ef bringurnar hafa verið
látnarþiðna.
Viö reyndum kjúklingana og fannst
okkur tími þessi heist til knappur.
Bringumar mega vel vera fimm mín-
útum lengur á pönnunni en segir á
pakkningunum.
En yfir bragði kjúklinganna er ekki
hægt að kvarta. Kjötið var fallega hvítt
og mejTt og voru bringumar ekki lengi
aö hverfa í vor gráðugu gin. Rasptð
var ekki alveg eins gott, sumum fannst
það hefði jafnvel alveg mátt missa sig.
En það er önnur saga.
Fyrst um sinn verða kjúklingabring-
urnar nær eingöngu fáanlegar í Vöru-
markaðinum og verða þær á tilboðs-
verði fyrst um sinn. Er reiknað með aö
kgleggisigál25kr.
-sa.