Dagblaðið Vísir - DV - 20.08.1994, Blaðsíða 22

22
LAUGARDAGUR 20. ÁGÚST 1994
Sérsteeð sakamál
Darren litli.
Renee Machen var aöeins þrjátíu
og eins árs þegar hún komst að því
að hún var með bijóstakrabba-
mein. Hún gekkst undir aðgerð en
að henni lokinni skýrðu læknar
henni frá því að meinið hefði náð
að breiðast út. Þeir gætu ekki kom-
ist fyrir það og hún ætti skammt
eftir ólifað.
Nokkru síöar sat maður hennar,
Dick Machen, hjá henni á sjúkra-
stofu í Memphis í Tennessee í
Bandaríkjunum þar sem sagan
gerðist. Hann var með tárin í aug-
unum því aö hann vissi að þau
hjónin ættu ekki eftir að eiga marg-
ar stundir saman. Þá sagöi hún við
hann:
„Þegar ég er dáin vil ég að þú
flnnir þér góða eiginkonu."
„Hvernig geturðu látið þér detta
annað eins í hug?“ spurði hann.
„Ég þekki þig, Dick,“ sagði hún.
„Þú hefur mikla þörf fyrir kær-
leiksríkt samband við aðra og ný
eiginkona myndi hjálpa þér við að
ala Darren upp.“ Darren sonur
þeirra var hálfs annars árs.
Ný eiginkona
Renee lést nokkru eftir þetta en
í eitt af síðustu skiptunum sem hún
ræddi við mann sinn sagði hún:
„Mundu að Darren er ávöxtur ást-
ar okkar tveggja. Hugsaðu til mín
þegar þú virðir hann fyrir þér.“
í rúmt ár bjó Dick einn með syni
sínum. Þá ákvað ekkilhnn að ganga
í hjónaband með Roxanne Holman,
þrjátíu og þriggja ára gamalli konu
sem hafði nokkrum mánuðum áð-
ur gerst ritari hjá tryggingafélagi
þvi í Memphis sem hann vann hjá.
Roxanne hafði strax litist vel á
Dick og gat hugsað sér að annast
uppeldi Darrens litla. Brúðkaupið
stóð síðsumars.
Fyrstu mánuðirnir urðu Rox-
anne nokkuð erfiðir. Hún átti í
vandræðum með að sýna Darren
þá þolinmæði sem nauðsynleg var.
Fyrir kom að hún löðrungaði hann,
hefði hann hátt eða gerði eitthvað
sem var henni á móti skapi. Hún
sá hins vegar að þetta var ekki rétta
aðferðin og smám saman tókst
henni að ná betri tökum á uppeld-
inu.
Nýrvandi
Þegar Roxanne gifti sig hætti hún
að vinna hjá tryggingafélaginu.
Þess í stað gerðist hún húsmóðir
en þar kom að henni fannst hún
„bundin á höndum og fótum“ eins
og hún komst sjálf að orði. Hún dró
því enga dul á að þótt þeim Darren
semdi betur en áður þætti henni
uppeldið erfitt sem fyrr.
Þar kom að Roxanne fór að reyna
að stytta sér stundir. En sú við-
leitni beindist yfir í annan farveg
en hún hafði ætlað sér í fyrstu. í
vörumarkaði kynntist hún tuttugu
og sjö ára gömlum manni, Bobby
Sark, og hann virtist hafa nógan
tíma þegar aðrir voru við vinnu.
Það leið svo ekki á löngu þar til
hann fór að vera með henni lang-
tímum saman.
Þeim tókst að halda sambandinu
leyndu um allnokkurt skeið en þá
gerðist afdrifaríkur atburður sem
ýmsir hafa viljað hkja við atriði í
kvikmynd.
Síðdegi í janúar
Nokkru eftir fyrstu áramótin eft-
ir að fundum þeirra Roxanne og
Bobbys bar saman kom hann í
heimsókn til hennar eftir hádegið.
Hún leiddi hann að venju upp í
svefnherbergið á efri hæðinni en
Darren var að leik á neðri hæðinni
eins og hans var venja þegar þann-
ig stóð á. Hann var nú orðinn íjög-
urra ára og afar forvitinn eins og
títt er um drengi á þessum aldri.
Þaö var fátt sem hann þurfti ekki
að skoða og þennan dag rak hann
augun í handtösku stjúpmóður
sinnar.
Roxanne hafði um alllangt skeið
átt skammbyssu sem hún hugðist
nota kæmi einhvern tíma að því
að á hana yrði ráðist. Þetta var 22
hlaupvíddar sjálfvirk byssa og nú
fann Darren hana í töskunni.
Hann tók um hana og beindi
henni í allar áttir. Þannig haíði
hann séð byssumenn fara að í sjón-
varpinu og því yrði hann að gera
eins. Og hann vissi að það var ekki
nóg að veifa byssunni. Það yrði líka
að taka í gikkinn. Það gerði hann
nú.
Fáklæddur
á vettvang
Skothvellurinn endurómaði um
húsið. Skyndilegur endi var bund-
inn á ástarleikinn á efri hæðinni.
Skötuhjúin settust upp í rúminu,
og nokkrum augnablikum síðar
ákvað Bobby að fara niður á neðri
hæðina til að kanna hvað þar væri
um að vera. Hann fór niður stigann
í kúrekabuxum einum saman.
Darren litll hafði ekki orðið neitt
hræddur þegar skothvellurinn
kvað við. Það var bara eðlilegt að
hann heyrðist þegar skotiö var af
byssu. Honum brá hins vegar þegar
Bobby, maður sem hann hafði aldr-
ei kynnst neitt, kom fáklæddur inn
í stofuna. Darren taldi því eðlileg-
ast að halda honum í skefjum með
skammbyssunni og augnabhki síð-
ar tók hann aftur í gikkinn.
Kúlan fór í bijóstið á Bobby, þaö
tók að blæða og hann féll á góífið.
Darren sá nú að eitthvað alvarlegt
Bobby Sark.
hafði gerst. Hann settist á gólfið og
fór að gráta en hélt enn á skamm-
byssunni og þannig kom Roxanne
að honum.
Lögregla á vettvang
Roxanne tók skammbyssuna af
drengnum en tók hann síðan upp.
Hún gat engri stjórn komið á hugs-
anir sínar og gekk enn um í hug-
arvíli þegar grannkona hennar, frú
Lipman, kom til að athuga hvað
gerst hefði en hún hafði heyrt báða
skothvellina.
Frú Lipman stóð um sturid kyrr
og virti fyrir sér látna manninn á
gólfinu. Síðan sagði hún: „Hvað í
ósköpunum hefur gerst hér?“
Roxanne hafði nær alveg misst
máhð. Hún gat ekki tjáð sig á skilj-
anlegan hátt og reyndi ekki að
koma í veg fyrir að frú Lipman
hringdi á lögreglu og sjúkrabíl.
Þegar hún haföi gert það tók hún
Darren htla í fangið.
Þegar lögreglan kom gat Roxanne
ekki skýrt greinilega frá því sem
gerst hafði. Svo var sem það væri
henni ofviða og hún missti meðvit-
und. Varð að kalla á lækni.
Heim úr vinnunni
Klukkan hálfsex kom Dick heim
úr vinnunni. Þegar hann ók að
húsinu sá hann að þar voru lög-
reglubílar fyrir utan og nokkur
mannsöfnuður. Hann ýtti til hliðar
lögregluþjóninum sem stóð við úti-
dymar og gekk inn fyrir.
Það sem við honum blasti minnti
í flestu á atriði úr sakamálamynd.
Roxanne sat úti í horni hjá manni
sem var að taka af henni skýrslu.
Á gólfinu var útlínuteikning gerð
með krítarmola og var Dick ekki
lengi að sjá að einhver hafði verið
myrtur á heimili hans. Og nokkr-
um augnablikum síðar fékk hann
skýringuna sem hann beið eftir.
„Ert þú herra Machen?" spurði
einn rannsóknarlögreglumann-
anna.
„Já,“ svaraði hann.
Játningin
Dick fékk nú að heyra aUt það
sem gerst hafði en nokkru áður
hafði Roxanne jafnað sig nóg til að
geta skýrt frá því á hvern hátt
Bobby Sark hafði látið lífið.
Þegar Dick hafði heyrt söguna
sneri hann sér að Roxanne og
spurði: „Er þetta satt?“
Roxanne var niðurlút um stund
en þegar hún leit loks upp svaraði
hún: „Já, það er aUt satt.“
Þá þegar þótti ljóst að ekki yrði
Uafinn neinn málarekstur vegna
þess sem Darren Utli hafði gert.
Hann hlaut að teljast óviti í þeim
skUningi að hann hefði ekki gert
sér neina grein fyrir þvi hvað því
gæti fylgt að leika sér með hlaðna
skammbyssu. Flestir viðstaddra
bjuggust hins vegar við því að til
mikils rifrildis kæmi milh hjón-
anna vegna framferðis eiginkon-
unnar. En það fór á annað veg en
ætla hefði mátt og einn viðstaddra
sagði síöar: „Ef það sem blasti við
Dick Machen þegar hann kom
heim líktist atriði úr sakamála-
mynd þá var það sem nú gerðist
eins og sá hamingjusamlegi endir
sem einkennir svo margar kvik-
myndir."
Sættirnar
Roxanne bjóst við að Dick myndi
vísa sér á dyr og hjónaband þeirra
væri á enda. Hún hafði játað að
hafa haldið við Bobby, fyrst og
fremst, að því er hún sagði, af því
hún að hún hefði leitað einhvers
annars en sitja heima alla daga.
Og með það í huga til hvers fram-
hjáhaldið hafði leitt var hún ekki í
neinum vafa um hvað biði.
En henni til mikiUar furðu sagð-
ist Dick skilja að henni hefði oft
leiðst heima á daginn.
Hún spurði þá: „Táknar þetta að
þú getir hugsað þér að halda áfram
að vera kvæntur mér?“
„Já,“ svaraði hann, „en því að-
eins að þú lofir mér því að halda
ekki framhjá mér oftar."
Roxanne féll grátandi í faðm
Dicks.
Sjálfur sagði hann svo frá síðar
að þá hefði hann Utið yfir öxl henn-
ar og séð Darren Utla þar sem hann
stóð hjá þeim. Um leið heíði sú
hugsun sótt að sér hvort verið gæti
að Renee hefði á einhvern óskýran-
legan hátt átt þátt í því sem gerst
haföi og hvort hún hefði þannig
viljað kenna Roxanne lexíu sem
hún myndi aldrei gleyma.