Þjóðviljinn - 17.06.1978, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn - 17.06.1978, Blaðsíða 4
 4 SIÐA — ÞJÓÐVILJINN Laugardagur 17. júnf 1978 Málgagn sósíalisma, verkalýðs- hreyfingar og þjóðfrelsis Útgefandi: Útgáfufélag Þjóðviljans. Framkvæmdastjóri: Eiöur Berg- mann Ritstjórar: Kjartan ölafsson Svavar Gestsson Fréttastjóri: Ein- ar.Karl Haraldsson. Umsjón með sunnudagsblaði: Arni Bergmann. Auglýsingastjóri: Gunnar Steinn Pálsson Ritstjórn, afgreiösla auglýs- ingar: SiðumUla 6, Simi 81333 Prentun: Blaöaprent hf. Sjálfstæöisbaráttan gegn Sjálfstœöismönnum Við lok sjálf stæðisbaráttunnar gegn Dönum ríkti sam- staða meðal fslendinga um það að þjóðinni bæri að standa á eigin f ótum, því aðeins mundi henni vel f arnast. Fljótlega kom í Ijós að þróun auðvaldsskipulagsins á Islandi leiddi til hagsmunaárekstra og stéttaskiptingar sem hafði afdrifarík áhrif á viðhorfin í því eilifa bar- áttumáli sem sjálfstæðismál smárrar þjóðarer og hlýtur að vera. Yf irstéttin í landinu, ranglega kennd við f lokk sjálfstæðisins, hafði fjármálatengslin útávið í sínum höndum, og hún reyndist æði talhlýðin viðskiptavinum sínum og lánardrottnum. Eftir heimsstyrjöldina síðari náði útþenslustefna Bandaríkjanna hingað norður í höf, og þeir sem aður buktuðu sig f yrir breska bankavaldinu, urðu nú stimamjúkir við amerísku herforingjana, vel vitandi af digrum sjóðum herveldisins. Það var bjart yf ir íslandi um þetta leyti f yrir 34 árum þegar rættist langþráður draumur kynslóðanna um sjálfstætt íslenskt ríki, viðurkennt af þjóðum heimsins. En á þeirri stundu \/ar bandaríska herráðið búið að merkja Island inn á yf irráðasvæði sitt, og þess var ekki langt að bíða að hér væri beðið um herstöðvar til 99 ára. Þjoðin var hneyksluð á slíkri beiðni og henni var einróma haf nað. Þá var breytt um aðferð. Nú eru orðin opinber skjöl sem sanna það að Keflavíkursamningurinn 1946, Marsjallaðstoðin 1947-48, Atlantshafsbandalagið 1949, og hernámið nýja 1951 voru hlekkir í f yrirf ram lagðri áætl- un Bandaríkjastjórnar. Hér skyldi beitt fortölum, mút- um, hótunum. Yf irstéttin í atvinnurekstri og viðskipta- lífi skyldi beisluð og henni beitt fyrir vagnheimsvalda- stef nunnar. Áætlunin tókst en þó ekki eins og til var ætl- ast. Andstaðan við gýligjafir, vesturheimskt þjóðfélags- munstur, þátttöku í hernaðarbandalagi og herstöðvar reyndist mun meiri en bandaríska herráðið hafði órað fyrir. Við endurkomu hersins 1951 voru hafnar miklar hernámsf rámkvæmdir sem unnu bug á tímabundnu at- vinnuleysi, en samt magnaðist andstaðan gegn hernum svo mikið, að næsta ríkisstjórn byggði málef nasamning sinn á brottför hersins. Að þeirri ríkisstjórn stoðu tveir af þeim flokkum sem samþykktu hernámið nokkrum árum áður, og svo Alþýðubandalagið. Hernámsflokk- arnir brugðust í því máli, en stjórninni tókst þó að gera annað: færa fiskveiðilögsöguna útog treysta efnahags- undirstöðu þjóðarbúskaparins mjög verulega. Samtím- is hófst markviss baratta hernámsandstæðinga utan þings sem hef ur sifellt minnt á sig með f jöldaaðgerðum nú síðast fyrir viku með Kef lavíkurgöngu. Þetta hef ur valdið því að hernámsf ramkvæmdirnar urðu ekki nema svipur hjá sjón, aðstaða Bandaríkjanna hérlendis varð aðeins hagnýtt til minniháttar eftirlits, en áformin um hina stóru herstöð voru sett til hliðar og haf a ekki verið tekin fram síðan. Saga vinstri stjórnarinnar síðari var ekki ósvipuð hinni fyrri: loforð gef in um brottför hersins, Framsókn treg i málinu, og stjórnin missti meirihluta sinn áður en reyndi til fulls á framkvæmd loforðanna. Hins vegar var grundvöllur atvinnuveganna styrktur svo mjög, að her- mangið hefur orðið býsna smar hluti viðskiptalífsins. Þetta hefur gerst þrátt fyrir samspil svartasta aftur- haldsinshérá landi og í Bandaríkjunum með „votergeit- víxil" og „aronskar" freistingar. Það blæs byrlega f yrir íslenskum sósíalistum um þess- ar mundir. Það er herstöðvaandstæðingum sérstakt gleðiefni, því að ekkert annað en styrkur sósíalískrar stjórnmálahreyfingar og verkalýðs megnar að rífa niður hinn pólitíska bakhjarl hersins: valdastöðu auð- stéttarinnar í landinu. Meginhlutverk Alþýðubandalagsins er að hnekkja auð- valdsskipulaginu á (slandi og því pólitíska valdi sem auðstéttin hefur dregið saman í flokki öfugmælisins, Sjálfstæðisflokknum. Kreppa þarf að þeim flokki og taka f yrir aðdrætti að útibúum hans í öðrum stjórnmála- hreyfingum. Barátta að þessu marki er um leið sjálf- stæðisbarátta okkar tíma og miðar að því að losa landið við hervaldið svo að íslendingar öðlist þjóðfrelsi. -h. Stjórnin hefur auhið stéttvísi Sigur G-listans i borgar- stjórnarkosningunum hefur sannarlega valdiö hræringum f þjóBHf inu .Hann gerði þafi meðal annars aö verkum að kosninga- baráttan er mun harðari nU og fólk almennt hefur vaknað til vitundar um aö einhverju sé hægt að breyta með kjörseðlin- um. Eins og GuðrUn Helgadóttir benti á I umræöum i borgar- stjórn þá fékk G-listinn þó ekki kjörna nema 5 af 15 borgarfull- trUum þótt Albert Guðmunds- son tali um „ráðstjdrn" i Reykjavlk, og Sjálfstæöismenn láti eins og Karl Marx sé tekinn við af Birgi Isleifi. Þessi ávinningur launafólks I hðfuðborginni og raunar ágætur arangur verkalýðsflokkanna um land allt hefur orðið til þess að afturhaldið- og ihaldið hafa riHiö upp á afturlappirnar og hyggjast verja forréttindi sin og valdastöðu með kjafti og klrtm. Broddar borgaranna eru hræddir og hræðast það mest að alþýðufólk sem hefur veitt þeim brautargengi til þessa hverfi unnvörpum frá þeim I þing- kosningunum. Stéttareðli stjórnmálanna hefur skýrst fyr- ir æði mörgum á fjögurra ára samstjórnartlmabili lhalds og Framsóknar. Höfuöárangur hinnar „ sterku stjórnar" hefur I raun orðið sá að auka stéttvlsi meðal launafólks. SlDct ber að þakka,endaþóttþað hafi kostað þungar byrðar á herðar almennings. Gamli Moggi og þjófurinn Morgunblaðið hamast nú með striðsfréttaletri á Alþýðubanda- laginu dag eftir dag. Engu lfkara er en að borgarastyrjöld hafi brotist út i landinu. Málflutningurinn i sambandi við nýju stjornina i Reykjavfk lýsir Irafári og kosninga- hræðslu. Kjarninn er þessi: Þjófurinn sem stolið hefur þúsund kalli réttlætir það með þvf að fólkið sem hann stal af haf i komist yfir hann með ðverjanlegri heimtu- frekju. Nú kemst upp um þjdf- innog þeir sem taka hann fast- an Jofa þvi að framvegis verði ekki stolið af fólkinu og það fái til baka af ránsfengnum eins mikið og mögulega hægt er. Sá galli sé hinsvegar á að þjdfurinn hafi eytt ránsfengnum og sé þvi miður ekki sakhæfur vegna aulaháttar. Þjófurinn bregst nú hinn versti við og notar itök sln i Faktúrufölsunarfélaginu til þess að koma þvi 1 málgagn þess að þeir sem upp um hann komu séu svin þvt þeir hafi að- eins skilað þrjú hundruð krón- um af þúsund kallinum sem hann stal. Mestu svik sögunnar segir þjdfurinn og heldur að all- ir séu eins f ljótir að gleyma og hann. Níu í nýju stjórninni? Meðan þessi þula er rakin I mismunandi tóntegundum i bak og fyrir I Morgunblaðinu gerast þau ánægjulegu tiðindi að nýja stjórnin eflist að styrk og tölu borgarfulltrúa. I samræmi við kosningaúrslit héldu kjósendur að meirihluti flokkanna þriggja I borgarstjórn væri aðeins 8 borgarfulltrúar af 15. 1 atkvæðagreiðslu um þá tillögu að koma samningunum i gildi bættist meirihlutanum einn liðs- maður úr minnihlutanum. Það var Magnus L. Sveinsson, vara- formaður VR. Hann klauf minnihlutann til þess að styðja nýjustjórnina tilgoðra verka og er meiri maður að. En illa er nú komið fyrir Sjálf- stæðisflokknum þegar hann er nú ekki einungis klofinn um foringjann, Ut af aronskunni og frjálshyggjunni, i marga hluta, heldur lika I borgarstjórn. Sam- heldnin I borgarstjórn hefur þó verið aðalsmerki Sjálfstæðis- manna I áratugi. Ef þetta er ekki glundroði þá er glundroði ekki til. ins I sjónvarpstækni" eins og Dagblaðið kallaði það 1 leiðara. Langbesta skýring- in á þeim er sú sem við rák- umst á i lesendabréfi frá „Kjósenda I Reykjaneskjör- dæmi". Hann heldur þvl fram aö Ölafur Ragnar Grlmsson hafi farið i læri hjá Farafanov, sendiherra Sovétríkjanna á Is- landi, sem er „einn færasti undirrdðurssérfræðinga rúss- nesku leyniþjónustunnar KGB á Norðurlöndum". Vissum við reyndar að ólafur Ragnar er margfróður maöur en að hann væri svona gagn- menntaður kemur okkur I opna skjöldu. Og á fleiri gullkornum lumar kjósandi i kjördæminu hans Gils: „Það kom I Ijds eftir innrásRiissa ITékkdslóvakiu að hún hafði verið pöntuð af kommúnistum sem voru „vinveittir" ráðamönnum Rússlands. Hver i bandalaginu skyldi hafa beðið um Farafanov?" Þaö er rétt aö upplýsa „Kjósandann" að þegar um brýnar erindagjörðir er að tefla sendum við „Moskvukommar" I Alþýðubandalaginu heila sendinefnd á vettvang A la Kreml. En klippara finnst það ekki fallegt af „kjósenda" að Hwl ''¦*'- '• \ iM:.. '..iJmM ^Jíll **" • HBI '¦ ím *\ •:¦ A H 99 \ : "^"-^^^^B r ¦¦¦ '¦ ¦.: Fleirifalla en við Forsioa Morgunblaðsins I gær er býsna skemmtileg. Þar er birt mynd af þremur sætum strákum I minnihluta borgar- stjórnar og eru þeir kampakátir mjög. Lfklega eru þéir að gleðjast yfir þvl að fleiri foringjar en þeir eru um þessar mundir að segja af sér, og það engu minni menn en þeir ólafur, Birg- ir og Magnús L. A forsfð- unni er sagt frá þvl að Leone ttaliuforseti sé orðinn uppvis að svindli, Begin I Israel er lika að segja af sér enda margir orðnir leiðir á þeim Ihaldsgaur, og hinn kristilegi Ihaldsmaður Tinde- man I Belgiu er að f losna upp Ur forsætisráðherrastól sinum. Sætt er sameiginlegt skipbrot. JÁIþfiubandalag] líd og Faraf ano v\ IKJAsandl 1 Reykjanes- kjðrdseml skrifar: Parafano* cr þtkktur NorourlOadum Ijrlt uadii rftftuíi- o( njoanutarfwemi og I cr hana aérgreia i6gft vera ad að J ikipultíRji unditrðftui varkafðUui. Nafn Tv fuunt t fregrl bok efllr banda-1 rlahan rlut>4ii Jokn BarroB.l - ¦ aaiOr JH» - " ' Farafanov á heiðurinn Margir hafa velt fyrir sér „yfirbur&um Alþýðubandalags- koma upp um okkur svona rétt fyrir kosningar. K-áið komið á ný Stjórnmalaumræðan er alltaf að færasl á hærra stig eins og ByKKÍnKancfnd mi-ii umlxiðl til nn'slii áramóta MaKnús Skúlason (K), Gissur Símonarson (A), Hilmar Guð- laujtsson (S). Varamenn: Þ'orvald- ur Kristmundsson (K), Stefán Benediktsson ÍAi'or Gunnar ( „Hansson (S). dæmiðhér á undan sannar. Til dæmis er nU Morgunblaðið á ný farið að merkja Alþýðubanda- lagsmenn með K-ái--les: Komimínisti. Þetta yljar okkur um hjartaræturnar þó að við rlsum ekki undir nafni. Þar með er líka farinn sá samningur sem þeir Gils og Matthias geröu með sér I bréfaskiptum slnum um að kalla hlutina réttum nöfnum. En þa ð er eins og menn vita ekki sterkasta hlið Sjálfstæðismanna að halda gerða samninga. Arangri náð Að endingu er rétt að geta þess að baráttan við „Duttlungafulla" embættis- menn og „heimarfka" hjá borginni er farin að bera árang- ur eins og þessi forsíðufyrirsögn I Dagbla&inu ber me& sér. —ekh. Ntundi maður nýja meirihlut- ans. aUuFIH- SAawman MQRIHUrTAHS fBORÖUÍ- SIGURJÓN FÆR JÓLATRÉSRÆÐUNA

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.