Þjóðviljinn - 23.09.1988, Blaðsíða 7

Þjóðviljinn - 23.09.1988, Blaðsíða 7
vfkur vinna um 40 manns og af þeim eru 18 útlendingar. Harpa Fold Ingólfsdóttir verkstjóri í Hraðfrystihúsinu sagðist almennt vera ánægð með störf útlending- anna og að án þeirra væri einfald- lega ekki hægt að reka fyrirtækið þar sem mjög illa gengi að fá ís- lendinga í vinnu. Ásgeir Bene- diktsson sem er verkstjóri á sama stað, sagði fólk frekar vilja vinna við verslunarstörf en fisk jafnvel þó kaupið væri hærra í fiskinum. Það væri búið að skapa svo neikvæða mynd af störfum fisk- vinnslufólks að það þætti ekki fínt lengur að vinna í fiski. Það þýddi ekkert að auglýsa, það svaraði enginn. Það er ekkert nýtt að fisk- vinnslufyrirtæki ráði til sín erlent vinnuafl. Nokkrir staðir hafa í áraraðir reitt sig á útlendinga. Þetta eru staðir eins og Vest- mannaeyjar, Þorlákshöfn, Nesk- aupstaður, Súðavík og Þingeyri svo einhverjir séu nefndir. Flestir koma frá Bretlandi um þessar mundir en annars kemur þetta fólk frá ýmsum löndum, til dæmis Nýja Sjálandi, Suður-Afríku, Norðurlöndunum og jafnvel frá Egyptalandi. Þeim verkstjórum sem Nýja helgarblaðið ræddi við bar saman um að útlendingarnir væru almennt mjög góðir starfs- kraftar. „Þetta er fólk sem er komið til að vinna og vinnur vel," sagði Sigríður Halldórsdóttir verkstjóri í Súðavík. Vildum ráöa fleiri Sigríður sagði hennar fyrirtæki yfirleitt hafa um 12 útlendinga í vinnu en ef verbúðarpláss væri meira yrði hægt að ráða mun fleiri. Én um 70 manns í heild vinna við fiskvinnsluna hjá Frosta í Súðavík. Atvinnuleyfi er háð vilyrði verkalýðsfélags á hverjum stað og óðlast erlent verkafólk sömu réttindi og íslenskt verkafólk og greiðir sín gjöld til félaganna. I lang flestum tilvikum býr fólkið í verbúðum sem sjálfsagt eru eins misjafnar og þær eru margar. Al- gengt er að útlendingar gisti á Hjálpræðishernum í Reykjavík á leið sinni út á 1 id eða á meðan það er að lei;.. sér að húsnæði í borginni. Þar kostar eins manns herbergi 17,500 krónur á mán- uði. Dag Albert Oddsson for- stöðumaður gistiþjónustu Hjálp- ræðishersins sagði þetta verð miðað við verð á svefnpokaplássi með sæng. Hjálpræðisherinn út- vegaði rúmfót og sæi um þrif her- bergja en að öðru leiti væri fólk eins og heima hjá sér. -hmp Ken Scarrog Brenda Rich koma frá Hull íBretlandi. Þau segja íslendinga gott fólk þegar maður hafi einu sinni náð að kynnastþeim. „Ég held að allir sem koma hingað til að vinna séu að flýja eitthvað," segir Ken. Eins konar klaustunrist Ken Scarr: Ég held að f lestir sem koma hingað séu að f lýja eitthvað. Fyrir 60 stunda vinnuviku eru 10 þúsund eftir þegar skattar hafa verið greiddir ðfrstihúsi Grindavíkur. Til vinstri erpólverjinn Staniskaw Kopcinskísem og 'emur frá Egyptalandi. Myndir Jim Smart í Grindavík hitti Nýja Helgar- blaðið breskan mann og breska konu sem eru búin að vinna hjá Hraðfrystihúsi Grindavíkur í 5 mánuði. Þau eru um sextugt og hafa verið vinir um langt skeið og heita Ken Scarr og Brenda Rich. Þau eiga bæði að baki erfiða tíma en voru mjög létt í skapi og það kom blaðamanni ekki á óvart að heyra að þau væru vel liðin á vinnustafr. Brenda sagðist hafa komið til íslands til að þéna pen- inga en hún missti húsið sitt í hendur fjármögnuharfyrirtækis í Hull eftir að eiginmaður hennar hvarf á skipi sínu fyrir nokkrum árum. Hann skuldaði mikið í skipinu og var ótryggður. Ken Scarr hefur unnið við fisk í Hull í 43 ár og er því enginn ný- græðingur í fiskvinnu. Hann er flakari góður og sér um að flaka allan fisk sem seldur er í Mikla- garði í Reykjavík. „Þegar ég kom hingað átti ég að baki misheppn- að hjónaband og hafði lent í van- dræðum og útistöðum við lögin og orðið gjaldþrota," sagði Ken. Hann sagði vandræði sín ekki hafa verið stórvægileg en hann segði stundum í gríni að hann hefði haft um það að velja að fara í steininn eða til íslands. „Þetta er eins konar klausturvist að vera hérna í Grindavík, maður eyðir engu og tekst því að halda ein- hverju eftir af laununum og spara það sem annars færi í krárarút- lát." Hann sagðist fá útborgað á bil- inu 10-12 þúsund krónur á viku þegar búið væri að draga af hon- um skatta og önnur gjöld. En hann og Brenda vinna að jafnaði um 10 tíma vinnudag og Ken vinnur fjóra tíma á sunnudögum og Brenda sér um ræstingar á ver- búðinni með vinnunni í frystihús- inu. Brúökaupsgjöf Hitlers til Evu? „Ég held að allir sem koma hingað til að vinna hafi átt í ein- hverjum erfiðleikum, alveg sama af hvaða þjóðerni þeir eru og hvort sem vandræðin eru vegna peninga eða misheppnaðs hjóna- bands," sagði Ken. Þetta væri alla vega hans reynsla þá 5 mán- uði sem hann hefði verið á ís- landi. Verbúðin var ekki sú glæsileg- asta sem blaðamaður hefur séð en Harpa Fold Ingólfsdóttir verk- stjóri sagði verbúðina hafa verið tekna í gegn fyrir einu og hálfu ári. Hópur Breta sem bjó á ver- búðinni hefði hins vegar gengið mjög illa um þannig að ekki vaeri hægt að sjá að þar hefðu hlutirnir verið endurnýjaðir. Ken sagði áhóldin í eldhúsinu heldur fátæk- leg en þaí eiga 24 íbúar verbúðar- innar að elda sér mat. „Þvottavél- in sem við erum með er jafn gömul George Washington og það þarf að dæla inn á hana vatni með handafli," sagði hann og hló. Þvottavélin er þýsk af gerð- inni Lavamat og sagði Ken vélina sennilega hafa verið brúðkaups- gjöf Hitlers til Evu Braun þar sem hann hefði fundið eintak af „Mein Kampf" inni í henni. Ken og Brenda voru sammála um að Islendingar væru indælt fólk þegar búið væri að kynnast þeim. Þau sögðust hafa eignast vini í Grindavík og séð þann lífss- tandard sem íslendingar byggju við. „íslendingar vilja fá allt og það strax og þeim tekst það en satt að segja skil ég ekki hvernig fiskveiðar eiga að standa undir þessu öllu til lengdar," sagði Ken. Hann sagði allar þær upp- lýsingar sem þau hefðu fengið áður en þau komu til landsins hafa verið réttar. „Það var ekkert reynt að fegra ástandið eða ljúga að okkur, hvorki í upplýsinga- pappírum frá yfirvöldum eða frá fyrirtækinu. Við vissum að hverju við gengum og mín reynsla er sú að Islendingar séu heiðarlegir," sagði Ken. íslendingar í snjóhúsum Hann sagði vini þeirra í Bret- landi hafa haldið að íslendingar byggju í snjóhúsum og ekki trúað þeim fyrr en þeir sáu myndir frá Grindavík að svo væri ekki. Ken sagðist taka sérstaklega eftir því hvað íslensk börn væru klædd vönduðum fötum og hvað vel væri séð um þau. Það eina neikvæða sem hann hefði séð væru börn sem væru farin að reykja og drekka á aldrinum 11- 15 ára. „Þetta hefur áhrif á mig sem foreldri og mér þætti skemmtilegra að sjá börnin nota íþróttasalinn hér meira, sem er einn sá glæsilegasti sem ég hef séð," sagði Ken. Unglingarnir yrðu margir árásargjarnir með. víni og hann teldi að ef hnefa- leikar væru leyfðir á íslandi myndu þeir veita æskunni útrás. Ken og Brenda halda heim til Hull um næstu mánaðamót. Ken sagðist vera ákveðinn í að koma aftur en Brenda var ekki eins á- kveðin þar sem hún á 13 ára son í Bretlandi. Þau sögðust bæði geta fengið verksmiðjuvinnu í Hull með svipuðum launum og hér en það væri erfiðara að leggja fyrir þar. „Ég hef að vísu ekki kynnst vetrinum hérna ennþá en hann getur orðið helvíti kaldur í Hull líka," sagði Ken. Þar með var kaffitíminn hjá Ken og Brendu búin og þau rokin aftur í vinnuna. -hmp NYTTHELGARBLAÐ--MÓÐVILJINN-SÍÐA 7

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.