Dagblaðið Vísir - DV - 05.04.2003, Síða 46

50
Helqarblaö 33’V LAUGARDAGUR s. APRÍL 2003
Saga af Shanti Davi
Undur Indlands
I'egar Shanti Davi var níu ara var barið að dyruiu heima
hjá henni og hún fór til dyra. Ókunnugur inaðtir stóð
við dyrnar og Shanti starði stórum augum á liann og
hrópaði: „Mamma, þetta er frændi mannsins míns. Hann
átti heima í nágrenni við okkur í Muttra.“
Arið nítján hundruð tuttugu og sex fædd-
ist íDelhi á Indlandi stúlka sem fékk nafn-
ið Shanti Davi. Móðir hennar fór snemma
að hafa áhyggjur af dóttur sinni þvífram-
koma hennar þótti einkennileg. Shanti fór
mikið einförum og talaði við sjálfa sig
eins og hún væri umkringd fólki sem hún
ein sá.
Þegar Shanti var sjö ára töldu foreldrar hennar víst
aö hún væri ekki andlega heilbrigð. Um svipað leyti
byrjaði hún að segja foreldrum sínum að hún hefði
lifað áður og átt heima í þorpi sem hét Muttra og lýsti
nákvæmlega fyrir þeim húsinu sem hún bjó í.
Er stelpan geggjuð?
Foreldrar Shanti voru ákaflega áhyggjufullir og
fóru með telpuna til geðlæknis og hún sagði honum
sömu sögu. Læknirinn spurði hana margvíslegra
spurninga og komst að þeirri niðurstöðu að Shanti
væri ekki geðveik. Hún hélt staðfastlega við söguna
og breytti henni aldrei. Foreldramir voru þess aftur
á móti fullvissir að dóttir þeirra væri rugluð þegar
hún sagðist hafa heitið Ludgi, verið gift og átt þrjú
böm.
Þegar Shanti var níu ára var barið aö dymm
heima hjá henni og hún fór til dyra. Ókunnugur mað-
ur stóð við dymar. Shanti starði stómm augum á
hann og hrópaði: „Mamma, þetta er frændi mannsins
míns. Hann átti heima í nágrenni við okkur í
Muttra.“
Shanti hafði rétt fyrir sér því maðurinn átti heima
í Muttra en var staddur í Delhi til að ræða viðskipti
við föður Shanti. Hann sagðist eiga frænda í Muttra
sem hefði misst konu sína, Ludgi, er hún lést af
bamsfórum að þriðja barni þeirra hjóna. Hann
bauðst til að koma með frænda sinn í heimsókn svo
aö þau gætu gengið úr skugga um hvort Shanti
þekkti hann. Foreldramir tóku boði hans og var
þessu öllu haldið vandlega leyndu fyrir Shanti.
Um leið og hún sá manninn kastaði hún sér í fang
hans og grét, kallaði hann manninn sinn og talaði
um að loksins væri hann kominn aftur til hennar.
Hún var í ákafri geðshræringu. Maðurinn, sem
Shanti kallaði eiginmann sinn,
fór með foreldrum hennar til
stjórnavaldanna, og sögðu sög-
una og stjórnin skipaði nefnd
vísindamanna til að komast til
hotns í málinu.
Talar tungum
Farið var með Shanti til
Muttra og þar benti hún strax á
móður og bróður „mannsins
síns“, þar sem þau stóðu innan
um fjölda fólks, og hún ræddi við
þau á mállýsku sem foreldrar
hennar höfðu aldrei heyrt. Vis-
indamennirnir voru furðu lostn-
ir. Þeir bundu fyrir augu hennar
og settu hana upp í vagn. Shanti
sagði ökumanninum hiklaust og
ákveðið hvert hann ætti að aka
og meðan á ferðinni stóð lýsti
hún kennileitum. Þegar þau
komu að þröngum stíg skipaði hún ökumanninum
að stansa og sagði: „Hér átti ég heima.“ Þegar tekið
frá augum hennar sá hún gamlan mann og sagði:
„Þessi maður var tengdafaðir minn.“ Gamli maður-
inn hafði verið tengdafaðir Ludgi. Hún þekkti strax
tvö eldri börnin en ekki það sem kostaði Ludgi lífið.
í blaðaviðtali áriðl958 sagði Shanti að sér hefði
tekist að aðlaga sig kringumstæðum sínum og sætta
Indverskt musteri
Farið var með Shanti til Muttra og þar benti hún strax á
inóður og bróður „mannsins síns“, þar sem þau stóðu
innan um fjölda fólks, og hún ræddi við þau á mállýsku
sem foreldrar hennar höfðu aldrei heyrt.
sig við tilveru sína og vinna bug á söknuði sínum og
þrá eftir sínu fyrra lífi.
Heimild: Hulinn heimur eftir Frank Edwards.
Blásið til sumars
Nýstofnaður blásaraoktett, Hnúkaþeyr, heldur tón-
leika í Dómkirkjunni sunnudaginn 6. apríl kl. 17.00.
Tónleikamir bera yfirskriftina „Blásið til sumars".
Þar gefst áheyrendum tækifæri til að hlýða á þýða
tóna blásaranna sem bera með sér ljúfan andblæ sum-
arsins. Tónleikamir eru styrktir af Reykjavíkurborg
og menntamálaráðuneytinu. Aðgangur er ókeypis.
Á efnisskránni eru oktettar fyrir tvö óbó, tvö klarí-
nett, tvö horn og tvö fagott eftir klassísku tónskáldin
Johan Nepomuk Hummel og Ludvig van Beethoven,
einnig oktett frá síöustu öld eftir breska tónskáldið
Gordon Jacob. Klassísku verkin lýsa af fegurð, gleði
og lifskrafti - ætluð til skemmtunar og upplyftingar.
Blásarar voru eins konar popptónlistarmenn fyrr á
öldum með sín ómsterku hljóðfæri: léku á markaðs-
torgum, í hallargarðinum, blésu til veiða eða hátíðar.
Átta saman eru þau óviðjafnanlega heillandi. Gordon
Jacob fetar í fótspor forvera sinna í fjörugu Diverti-
mento, þrungnu af glettni og glæsileik í meðförum
blásaranna.
Blásaraoktettinn Hnúkaþey skipa Ármann Helga-
son og Rúnar Óskarsson á klarínett, Eydís Franzdótt-
ir og Peter Tompkins á óbó, Anna Sigurbjömsdóttir
og Ella Vala Ármannsdóttir á hom, Darri Mikaelsson
og Kristín Mjöll Jakobsdóttir á fagott. Flest hafa þau
starfað um nokkurra ára skeið sem lausráönir hljóð-
færaleikarar og kennarar í Reykjavík og nágrenni
eftir áralangt framhaldsnám erlendis.