Frjáls verslun - 01.11.1976, Page 99

við. Ég segist alltaf vera að
sækja þetta handa þér.
— Hvers vegna vélritar þú
alltaf bréfin til kærustunnar?
Finnst þér það ekki heldur ó-
persónulegt?
— Jú óneitanlega. En ég
handskrifaði alltaf bréfin til
fy.rri kærustu minnar og hún
lét rithandarfræðing lesa per-
sónuleikann út úr bréfunum.
Eftir það sagði hún mér upp.
Vinirnir voru að metast um
hæfni eiginkvennanna í íþrótt-
um.
— Mín kona stekkur tvo
metra í hástökki.
— Já, en mín fer yfir átta
metra í langstökki.
— Þetta er ekkert. Mín kona
tók smá víxlspor um daginn og
er ekki kominn til haka enn.
Lyftuvörðurinn spurði hótel-
gestina á hvaða hæð þeir ætl-
uðu:
— 10 hæð, takk.
— Og þér herra minn?
— 12 hæð.
— Og hvert ætlið þér?
— Mér er eiginlega sama. Ég
er á ferðalagi til að gleyma
konunni minni.
í kalda borðinu fór maðurinn
í fimmta skipti að fá sér á disk-
inn. Konan kom aðvífandi:
— Hvað heldurðu að fólk
hugsi eiginlega?
— Það kemur mér nú lítið
— Andaðu nú djúpt að þér.
— Frúin hafði lengi grunað
mann sinn um græsku í ástar-
málum. Nú ætlaði hún að ná
sér niðri á honum með því að
gera hann afbrýðisaman.
— Jæja, Kalli minn. Hvað
segðirðu nú, ef ég upplýsti þig
um að ég hefði sofið hjá bezta
vini þínum?
— Að þú værir hinsegin.
— • —
Tátan var búin að klæða sig
úr hjá lækninum og sagði:
— Ég á svo erfitt með svefn
á næturna. Getið þér ekki bent
mér á einhvern, sem þjáist af
sama sjúkdómi.
— • —
FV 11 1976
97