Frjáls verslun - 01.04.1985, Blaðsíða 47

Var þetta ekki erfið ákvörðun
fyrir ungan forstjóra að taka og
standa og falla með?
„Jú, hún var þaö, og kostaöi
nokkrar andvökunætur. En þessi
ákvörðun var tekin og voru t.d.
stjórnarmenn i fyrirtækinu allir
sammála tillögum minum og
mjög hvetjandi í málinu. Mér er
það mjög minnisstætt, að þá var i
stjórn fyrirtækisins Valgeir
Björnsson, fyrrverandi hafnar-
stjóri i Reykjavik, þá háaldraður
maður eða 88 ára. Hann var
mjög jákvæður i máli þessu og
jafnvel enn ákafari en ég um að
endurvélvæöa og tölvuvæða fyr-
irtækið. Nú, ég nýt þess og að
starfa með hæfum mönnum og
reyndum i bransanum. Þannig
hefur Örn Ottesen, fjármálastjóri,
starfað hjá fyrirtækinu bráðum í
15 ár og er öllum hnútum kunn-
ugur. Einnig erum við með unga
og hæfileikarika menn i öðrum
stjórnunarstööum, auk manna, er
starfað hafa hjá fyrirtækinu i
áraraðir.
Hvernig voru véla-
kaupin fjármögnuð?
„Með eigiö fé að hluta, en við
sóttum náttúrlega í fjárfestinga-
lánasjóði iðnaðarins, Iðnlánasjóð
og Iðnþróunarsjóð. Þar eru lán á
undanförnum árum að mestu
búin að vera bundin við gengi
Bandarikjadals, og þar af leiö-
andi afar óhagstæð.
Þegar við vorum að festa kaup
á okkar stóru vélum, var þaö
skoöun mætustu manna hér á
Fróni, aö þaö væri ekkert óhag-
stæðara að taka lán i dölum, en i
t.d. þýskum mörkum. Sú hefur
reyndar ekki verið raunin. En
þetta gat sjálfsagt enginn sagt
fyrir um á þeim tima. Mér skilst,
aö Langlánanefnd sé nú oröin
mun frjálslyndari i afstöðu sinni
varðandi erlend vélakaupalán, og
er það vel. Ég sé ekkert þvi til
fyrirstöðu, aö fyrirtækin semji við
erlenda vélaframleiðendur beint
um kaup og kjör. Erlendi aðilinn
tekur ákveðna áhættu og ef hann
er til i það, þvi i ósköpunum má
hann það ekki? Stjórnvöld eiga
aö losa enn frekar um hömlur á
gjaldeyrisviðskiptum.“
Tvískinnungur í gjald-
eyrismálum
„Sem dæmi um tviskinnung i
gjaldeyrisviðskiptum má nefna
kaupmann eða einstakling, er
sækir um yfirfærslu á segjum
100.000.- Bandarikjadölum. Þá
hyggst hann nota til aö kaupa
vörur til sölu i verslun sinni fyrir
jólin. Til þessa fengist líklega
umyröalaust leyfi og er enda
sjálfsagt. En ef þessi sami aðili
sækti siðan um sömu fjárhæö til
að leggja inn á á gjaldeyrisreikn-
ing sinn í Landsbankanum og
gæfi upp sem ástæðu, að hann
treysti ekki stjórnvöldum og fall-
völtu gengi islenskrar krónu á
viðsjárverðum timum og þvi vildi
hann tryggja fjármuni sina með
þessum hætti þá er viöbúið, að
viðkomandi yrði visað á dyr. Og
með þeim ummælum, að slikt og
þvilikt væri brask og brask væri
Ijótt. Við megum fá gjaldeyri til að
eyða, en ekki til að spara.“
Snúum okkur aðeins nánar að
vélvæöingunni, hvernig er að
finna réttu vélina?
„Það er mikil leit og vinna oft á
tiðum, og stundum eru vélarnar
47