Frjáls verslun - 01.04.1985, Blaðsíða 54

bankar eru nokkuð ókátir meö
Iðnaðarbankann, kannski ekki
sist vegna þess að Iðnaðarbank-
inn hefur verið djarfari en aörir
við að brjóta upp gamlar hefðir i
þessari starfssemi. Til dæmis aö
nota sér tækifæri til þess að
versla sem þriðji aðili á markaö-
inum, bæði á skuldarbréfum og
vixlum. lönaðarbankanum er
einnig legið á hálsi fyrir þaö aö
þegar þeim henti ekki lengur
stærö og sveiflur viðskiptanna,
þá reki þeir manninn frá sér yfir á
stóru þankanna sem þar meö
skapar vissa erfiðleika fyrir þá.
Búnararbankinn var óvinsæll
áöur vegna krafna um bindingu
fjár sem til kom með þessum
hætti.
Samruni i kjölfar aukinna
krafna
Vegna aukinnar samkeppni
bankanna og aukinna krafna eig-
enda þeirra til arðsemi i rekstri
þeirra, munu aö líkindum verða
breytingar á einhverjum bönkum
og sparisjóðum innan fárra miss-
era. Er rætt um það að minni
bankar muni hugsa sér að geta
sameinast og er þar meðal ann-
ars talað um hugsanlegan sam-
runa Alþýðubankans og ein-
hverra sparisjóöa, til dæmis
Sparisjóðs Reykjavikur og ná-
grennis. Einnig er áfram rætt um
sameiningu tveggja rikisbanka
eins og áður, eða jafnvel sam-
runa Alþýðubankans við ein-
hvern einkabankann. En búast
má viö að samruni og samnýting
muni verða meira aðkallandi eftir
þvi sem tíminn liður, vegna auk-
inna krafna um bættan rekstur
og Ijóst er að lítil líkindi eru til
þess aö hinir smæstu muni lifa
samkeppnina af, gripi þeir ekki til
einhverra ráða.
Auglýsingar ekki skilað
miklu
„Ef maöur nefnir fyrst auglýs-
ingaherferðina þá held ég að hún
hafi ekki skilað eins miklu eins
og til var ætlast og ætla mætti
miðað við það fjármagn sem i
herferðina hefur verið veitt.
Þessar auglýsingar hafa verið
ákaflega yfirborðskenndrar og
slagorðakenndar og mjög litið af
upplýsigum i þeim. Bankarnir
eiga ákaflega óhægt um vik, þar
sem þeir geta ekki boðið þau kjör
sem best gefast, vegna þess að
þeir eru bundnir með útlánsvext-
ina," sagði Pétur Blöndal i sam-
tali viö Frjálsa verzlun. „Bæöi er
að það er of mikill munur á
arösemi veröbréfa og bankainni-
stæða og einnig spariskirteina
og bankainnistæða, þannig að
bankarnir hafa ekki getað boðið
það besta sem völ er á, þannig
að að þvi leyti missa auglýsingar
bankanna marks. Bankarnir virð-
ast ekki átta sig á þvi aö það þarf
að búa til nýjan sparnað og það
þarf ríkið lika að gera sér grein
fyrir. Þaö má segja að báöir
þessir aöilar séu að hræra i
sama peningnum. Það sem
skortir er markvisst átak i þá átt
að kenna islendingum að spara
og benda þeim á að þaö sé nú
loksins hægt," sagði Pétur.
Þjónusta batnaö
sáralítiö
„Það má ennfremur benda á
það að þjónusta bankanna, sem
er eitt samkeppnisatriöianna,
hefur sáralitiö batnaö. Það er
ennþá opið frá 9.15 og til 16.00,
þó að megin hluti viðskiptavin-
anna eigi hægast með að koma á
öðrum tímum. Það virðist ekki
ætla aö veröa nein breyting þar
á. Þaö má raunar nefna sjálfsaf-
greiðslutækin, en þau leysa ekki
nema litinn hluta vandans. Þetta
á að visu ekki við um alla banka.
Sumir bankanna eru vakandi og
ætla sér stóra hluti og ég er viss
um það að ef þeir bankar fengju
frelsi i útlánum, þá myndu þeir
standa sig mjög vel. Ef maður lit-
ur á bankana sem miðla á pen-
inga sem dæla fjármagni frá
mörgum litlum sparifjáreigendum
til fárra stórra verkefna, þá hafa
islenskir bankar algerlega brugð-
ist. Þeir hafa ætið litið á annan
endann, þaö er að segja til útlán-
anna. Um 99% af tima banka-
stjóranna felst i þvi að vasast i
útlánum, en það fer heldur litið
fyrir því að þeir finni sparifjáreig-
endurna á hinum endanum. Mér
þætti gaman aö sjá hvað gerðist
ef bankastjórar fengju að nota
eins og þriðjung af tima sinum til
þess aö sinna sparifjáreigendum
og þá yrði það kannski viðbúið
að sparnaðurinn færi i gang, þvi
þá myndu þeir kannski fara að
skilja hvaö það er sem sparifjár-
eigendur vilja. Það hafa orðið
töluvert miklar sviptingar á milli
TOLVU- OG
FJARSKIPTA
BÚNAÐUR