Morgunblaðið - 17.11.2001, Blaðsíða 62

62 LAUGARDAGUR 17. NÓVEMBER 2001 MORGUNBLAÐIÐ
BRÉF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík  Sími 569 1100
 Símbréf 569 1329  Netfang bref@mbl.is
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt t i l að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
ti l birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
„REYKJAVÍK er menningarborg.“
Hvað þýðir það annars? Hvaða skil-
yrði setjum við borg sem vill vera
menningarborg?
Jú, þar þarf að
vera öflugt menn-
ingarlíf, það segir
sig sjálft. Í menn-
ingarborg ríkir
líka skilningur
stjórnvalda á mik-
ilvægi menningar-
lífsins. Þar við-
gengist aldrei að
tónlistarkennarar
þyrftu að fara í verkfall til að fá mann-
sæmandi laun.
Ég hef verið í tónlistarnámi í fimm-
tán ár. Ætlun mín er ekki að tala um
allar „fórnirnar“ sem ég hef þurft að
færa eða allan peninginn sem ég hef
þurft að leggja í það (þó vissulega eigi
tónlistarnám ekki að kosta svona mik-
ið, það á að vera niðurgreitt). Heldur
vil ég segja frá því sem það hefur gef-
ið mér. Oft er talað um forvarnagildi
tónlistarnáms, sjálfsagann sem mað-
ur öðlast, samhæfingu huga og handa,
samvinnufærni og allt það. Þetta er
líka allt alveg rétt. En eitt hef ég
hvergi séð minnst á, einmitt það allra-
mikilvægasta. Gleðina. Gleðin sem
það gefur fólki að stunda tónlist, spila,
syngja, hlusta, semja, er ómetanleg.
Það sem drífur fólk áfram í tónlist-
arnámi (sem að sjálfsögðu er ekki
alltaf dans á rósum, til dæmis þarf
maður alltaf að vera að æfa sig), er sú
ólýsanlega tilfinning sem maður upp-
lifir æ tíðar eftir því sem líður á nám-
ið. Hún á skylt við trú eða hugleiðslu.
Það er tilfinning sem náttúran, trúin
og listin blása okkur í brjóst. Augna-
blikin þegar maður sameinast ein-
hverju stærra og æðra. Þegar maður
svífur uppúr úldnu hversdagslífinu á
annað plan, spilar tón í „kraftbirting-
arhljómi guðdómsins“.
Þessi andartök gera okkur að
mönnum. Þetta er menningin.
Ég hefði haldið að ekkert markmið
væri ofar á lista stjórnvalda en að
gera borgarbúa að betri manneskj-
um. Allavega ætti svo að vera. Og ég
er sannfærð um að efld tónlistar-
menntun væri stórt skref í þá átt.
Err-listinn mun skilja
Skilaboðin sem núverandi borgar-
stjórn gefur með skammarlegum
launatilboðum til tónlistarkennara
eru: Tónlistarmenntun er ekki mik-
ilvæg. Borgarstjórn sem vill ekki
borga tónlistarkennurum mannsæm-
andi laun skilur ekki hvað tónlistar-
menntun er mikilvæg. Hún sér ekki
samhengið á milli þess að vera menn-
ingarborg og að fæða af sér ham-
ingjusama og frjóa einstaklinga,
manneskjur, en ekki bara maskínur
sem leggja í stæði og versla til skiptis.
Borgarstjórn sem skilur þetta ekki
skilur að mínu mati ekki neitt. Og það
er ekki mín borgarstjórn sem skilur
ekki neitt. Það er heldur ekki borg-
arstjórn hinna 11.000 einstaklinganna
í tónlistarnámi eða foreldra þeirra,
eða annarra sem vilja búa í menning-
arborg.
Við munum koma Err-listanum í
skilning um þetta í komandi kosning-
um.
GUÐRÚN DALÍA
SALÓMONSDÓTTIR,
tónlistarnemi og
tónlistarleiðbeinandi á leikskóla.
Reykjavík er ekki
menningarborg
Frá Guðrúnu Dalíu
Salómonsdóttur:
Guðrún Dalía
LAMISIL er eina lyfið sem vinnur á
svepp í tánöglum. Tryggingastofnun
ríkisins er hætt fyrir nokkrum miss-
erum að greiða niður lamisil. Þetta
hefur komið mjög illa niður á fólki
með litlar tekjur svo og öldruðum og
öryrkjum. Lengi vel var látið í það
skína að þetta yrði leiðrétt og um
mistök hefði verið að ræða, þ.e. þetta
hefði verið í einhverjum öðrum lyfja-
flokki en það átti að vera.
Hvað um það. Nú kaupir næstum
hver og einn einasti Spánarfari lam-
isil á sólarstönd og hefur með sér
heim. Ef ekki til eigin nota þá fyrir
einhvern sem þarf þess með. Lamisil
er ásamt mjög mörgum lyfjum ekki
lyfseðilsskylt á Spáni og nýtir fólk
sér þetta óspart. Lamisil er nærri
helmingi ódýrara þar í landi en hér
og er hér kassakvittun því til sönn-
unar.
Þrjátíu stykkja skammtur kostar
á Spáni kr. 5.664 en hér heima kr.
10.800. Nú er einkaleyfi á lamisil og
því ekki um neitt annað lyf að ræða
og aukinheldur eru apótek á Spáni
ekki þekkt fyrir neina góðgerðar-
starfsemi. Því er það orðið býsna að-
kallandi að Tryggingastofnun upp-
lýsi hvernig það megi vera að lamisil
er helmingi dýrara hér á landi en á
Spáni. Það er reyndar margbúið að
reyna að fá svar við þessu, en heil-
brigðisráðherra og stofnunin hafa
alltaf hunsað málið.
HELGI SIGFÚSSON,
Austurvegi 25, Hrísey.
Okrað á þeim
sem síst skyldi
Frá Helga Sigfússyni:
Kassakvittunin sýnir að lyfið
Lamisil er miklu ódýrara á
Spáni en Íslandi.