Tíminn Sunnudagsblað - 23.03.1969, Blaðsíða 2

Tíminn Sunnudagsblað - 23.03.1969, Blaðsíða 2
f réf til Bjargar íslendingar skulda útlending- um i kring um þrettán miil- jarða króna. Það eru svona ríf- lega þrjú humdruið þúsund á hvert fimm manina heimili. Af hverjum sex eða sjö krónum, sem okkur áskotnast, verður að taka eina til þess að borga með vexti af útlendum skuidum. Þetta etr þó ekki mema smá- munir og barnaleikur. Það þjóðráð er þekkt að taka við- bótarlán til þess að borga vext- ina, og þá finmur engimm fyrir þessu. Höfuðmálið er, hvort tekst að stofna mæturklúbba í Reykjavík. Á því veltur öll okk- ar gæfa — bagur okkar, álit, lífsá'nægija, sómi og velfeirð tímanleg og eilíf. Að vera eða vera ekki — það er lóðið. Enginn nennir að hafa orð á þvi við aðra, hvort þeinn sýnist skuldiirnar ískyggilegar. Menn- ingairstofnanir rikisins láta ekki hringja austur og norður til þess að minnast á slíkan hé- góma, og þær senda ekki held- ur fólk út um borg og bý til þess að spyrja um annað eins skítti. Ríkisútvarpið gerir menn út af örkimni til þess að leita þá uppi, er leggja viija orð í belg um það, sem verulega varðar Mf og hamingju þjóðar- inmar, stórmálið samma: Nætur- klúbbana. Annað hæfir ekki reisn þvílíkrar menningarstofn- umar. Og sjá: Framtakssamir og fórnfúsir menn, sem fumdu hvar skórimn kreppti að og vildu eitthvað gera fyrir höfuð- stað lamdsinis og blessaða þjóð- ina sína alla, höfðu stofnað fjóra næturklúbba með gáfuleg- um nöfnum. Sumir sýndu meira að segja þá nærgætni að velja næturkliúbbunum sta® í hverfi, þar sem fólk er lang- vant við nætursollinm — aö minmsta kosti búið að taka skírn hina skemmri. Og húsin fallin í verði hvort eð er. Það var aldeilis óumflýjanlegt að koma þessum klubbum upp, því að í bænum er heilmikið af fólki, sem ekki er „búið að fá nóg" fyrr en klukkan fjögur á morgnana. En þegar klukkan slær þessi fjögur högg — ein- mitt þá er þorri fólks „búinn að fá nóg", að beztu manna yf- irsýn. Þar að auki er svo annað, sem er alkunna: Menn eru þeim mun sólgnairi í áfengi, sem þekn veit- ist örðugra að ná í það, en eru að því skapi hófsamir, ef það er rétt þeim upp í hendur, hve- mær sólarhringsins sem er. (Ó- skiljanleg er sú fastheldni, að roenn s'kuli vera að læsa hús- um sínum um nætur, svo að við nefnum ekki búðir og banka, því að þjófarnir stela autðvitað þeim mun meira sem það er fyrirhafnarsamara. Bömnin vekja þeim freisting- ar, aumingja mönnum, og þeir hirtu ekki lengur um hnupl og stuldi, ef alit stæði opið). Af þessiumr sökum ætti eiginlega að telja næturklúbbama bindindis- skóla og afvötnunarstofnanir. En nú hefur lömgum loðað vitð Adam, að stutt hefur viljað verða í Paradísarvist hams. Þeg- ar mæturklúbbarnir voru í lí'k- imgum talað rétt farmir að gamga með stokk, kom lögregl- an og sagði þetta ailt ólöglegt Það fengu ekki aðrir að leita sér niauðsymlegrar fulinægju en þeir, sem urðu á undan henmi að komast imm. Öðruim var varm- að imngöngu, og nú eru um- hyggjusamair mæður í bænum að vonum áhyggjufullar, ef syn- ir þeirra, sem komnir voru á kfljúbbspenanm, eigi ekki framar aið komast að þessu mjúka móð urbrjósti. Nú þegar menningarframtak næturklúbbaforkólfainna er komið í þessa sjálfheldu, dett- ur mér í hug, hvort ekki mætti bregða á annað ráð. Nætur- klúbbarnir eru ekki nema litl- ar kompur, og fjórar þess kon ar borur geta engan veginn nægt höfuðstað. Meira ris væri á því a'ð stofna Áfemgiseyju Reykja- víkur, og hægt um vik, þegar Viðey og Engey, fornfrægir staðir, eru hér rétt við bæjar dyrnar. Þar rúmuðust allir, sem ekki væru „bú-nir að fá nóg" fyrr en klukkan fjögur, og mættu enda halda áfram til klukkan sex, átta eða tíu, ef þeir fengu ekki nóg" fyrr. Eyjasund eru náttúrlega til trafala, en þá má hafa skip í förum, ef ekki þyrlur frá verndurunum, sem varla yrðu svo stiröbusalegir að leggja ekki þvílíku málefni lið. Frels- ið þar úti, viðs fjarri lögregl- umni, sem auðvitað mætti ekki reka þar nef milli stafs og hurð- ar, bætti það upp litið ómak. Ráðumautur minm í þjóð- mennimgarmálum hélt að vísu, að áfemgiseyjairmar þyrftu að vera tvær. Hann taldi, að Tumi rakairi og Tumi lakari kynnu því illa að vera saman í bland. Með öðrum orðum: Fína fólkið þyrfti áfengiseyju út af fyrir sig og óæðra drykkjufólk aðra. En það held ég sé misskilning- ur. Því er sem sé svo farið, að í myrkri eru allir kettir gráir, og svona staður á akkúrat að vera til þess, að fína fólkið geti að ósekju hætt að vera fínt nótt og mótt._ Þa<ð er einmitt lífsfyll- ingim. Öllum er það léttir að vera þeir sjálfir við og við. Ég vona svo, að þessi hégómi, sem við skuldum í útliamdinu, leiði ekki athyglima frá þvi hvað við getum gert fyrir menming- una og lífshamingjuna. J.H. 2^ T f Jl I N N — SUNNUDAGSBLAÐ

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.