Tíminn Sunnudagsblað - 23.03.1969, Blaðsíða 7

Tíminn Sunnudagsblað - 23.03.1969, Blaðsíða 7
fœri að þýða söngleiki — þar kem iuir Ika til tóniþefcking? — Það þarf svona sína ögnina af hvoru. Þessir söngleikir eru sjaldnast þess ecSlis, að mikið faxi fyrix sfcáldskapnum. En það þarf dálitla músikþefckingu til þess að leysa þýðinguna vel af höndum og brageyra og svolitla hagmælsku. Óg svo verður maður að vita, hvernig unnið er í leikhúsum. Það ex dálítið annað, hvað fex vel í imunni á sviði eða sómir sér á síðu 1 bók. Leikmál verður að vera við hæfi leiksviðsins. — Er ekki seinleg vinna að þýða söngleiki? — Það er efckert áhlaupav§rkr Maðux er bundinn þessum skoll- ans litlu strikum og deplum, sem heita nótur, og þæx hafa mismun- andi gildi — sumar eru langax og aðrar stuttar, og þetta eru áherzlu- nótux og áherzlulausax nótur. Þær eru áxi xáðríkar, nótumar, og sníða tnanni satt að segja þöngan stakk. Möguleikar kunna að vera iwarg- ir, líkt og þegar sfcák er tefld, en sfcerin eru lífca mörg, sem sneiða verðuir hrjá Hérna þarf öflug orð, þungt á metunum, og þama verð- ux a'ð koma ósköp lítið og venju legt orð. Einu sinni var ég að þýða söngleik, sem hét Kysstu iriig, Kata. Þar kom fyrir stutt setning, mig minnir fimm orð, sem átti að end- urtaka í einum sex vísum, sem annars voru ólikar að efni. Allt varð þetta að ríma, og allt vaxð þetta að falla að nótunum. Ég var búinn að hugsa um þetta lengi, sat yfix þessu fram á nótt, þax til konan sagði, að ég skyldi faxa að sofa — ég leysti þrautina aldrei þetta kvöldið. Og ég fór að sofa. Morguininn eftir vax ég á lei'ð l bæinn í strætisvagni, og þá sfcaut því allt í einu upp, hvernig þessi setning átti að vera. Ég er viss um, að undirmeðvitund hefur vexið bú- in að glíma við þetta alla nóttina. í Betlistúdentinum og Sígauna- baróndnum, sem ég þýddi hér á árunum, eru dúettar og kvartett- ar og sextett að auki í öðru verfc inu. Við sextettinri þuxfti ég sé semja sex texta, efnislega sam- hljóða, en með ólíkum tafcti. Það var hreinasta krossgáta. •^- Þetta hiýtur að vera vel borgað? — Nei. Þetta er svo tímiafrekt, atS ég fæ oft ekki tímafcaup verka- manna í dagvinnu. Þó þyrfti ég í rauninni oft lengri tíma en mér er skammtaður — það eru yfir- leitt svona þxír mánuðir til stefnu, þegar ég fæ vexfcefnið í hendur. — Hvernig hagar þú annars störfum þínum, þegax þú ert að þýða þessa söngleifci? — Fyrst les ég vitasfcuid leifcxit ið á frummálinu, og það tefcur auð vitað sinn tíma. Ég er ekki sérlega mikill máíamaðuir. Mér þykir got> að fá verfcið á eintsvierju öðru máli, því afl þa® léttir offt og auðveldax. Síðan ^eii ég méx gxein fyxir per- sónum, eíJli þeirra og eiginduim. Næsta skrefið er að kynna sér lög- in, og þau fæ ég oft bæði á plöt- um og nótum. Þegar ég hef lært þau að meira eða minna leyti, get ég byxj'að að þýða. Gott þykix mér þó að vita, hvernig skipta á hlut- verkum, því að oriðin faxa ekki éins í munni aHra. Töfcum til dæm- is svo fxæga barýtonsöngvara, Kxistinn -Hallsson og Guðmund Jónsson, sem ég þekki báða vel. Þeir eiru ólíkir menn, og ég hugsa til þess, að öðrum léti betur að hafa þetta svona, þótt það færi ef til vill betur öðru vísi í munni hins. — Svo vexður að halda blæ og anda verksins? — Já. Sjálfir söngvarnir í þýzku ástaleikjiunum exu nú ósfcöp inni- haldslausix — skáldskaparandinn fl'ýgur nú ekfci hátt í þeim. Og sumt er væmið í þeim. Fiðlarinn á þafcinu éx af allt annarri gexð. Þax er alt fjarskalega mannlegt, hvorki skrum né íburðux — þetta er svona eins og fátæfct sveitafólk. Vísuxnar eiga að vera í samræmi við það. En undir húsibóndavald nótnannia veíða þær að beygja sig, því að annaxs væru þær ekki dygg ir þjónax. / Sabbatsbænln — atriði úr fyrsta þætti söngleiksins FiSlarinn á þakinu. Talið frá vtnstri: KiæSskerinn, Þórhallur Siguvðs- son — stúdentinn, Jón Gunnarsson — mjólkurpósturlnn, Róbert Arnfinnsson — kona hans, GuSmunda Elíasdottir — dæt- ur þeirra, Kristbjðrg Kjeld, Sigríður Þorvaldsdóttlr, Vala Kristjánsson, Margiét Arnljótsdórtir og H«!ga Bernhard. T f M I N N — SUNNUDAGSBLAÐ 247 il

x

Tíminn Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/301

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.