Morgunblaðið - 24.04.2005, Qupperneq 24

24 SUNNUDAGUR 24. APRÍL 2005 MORGUNBLAÐIÐ
FORNÁM - Alhliða undirbúningur fyrir nám í hönnun og listum á æðra
skólastigi
Myndlistaskólinn á Akureyri ehf. býður upp á hnitmiðað 39 eininga nám í
sjónlistum veturinn 2005-2006. Námið er skipulagt með hliðsjón af
aðalnámskrá framhaldsskóla og í því felst listrænn og tæknilegur
undirbúningur fyrir framhaldsnám á sviði myndlistar, hönnunar og arkitektúrs.
Umsókn um skólavist þarf að berast skólanum fyrir 25. maí nk. ásamt
umbeðnum gögnum og tilskyldum fjölda eigin myndverka. Sérstök
inntökunefnd fjallar um umsóknir og ákvarðar um inntöku. Við inntöku er
tekið tillit til fyrra náms og starfsreynslu. Auk þess eru innsend verk
umsækjenda metin af inntökunefnd skólans. Miðað er við að umsækjandi
hafi lokið a.m.k. 104 einingum í framhaldsskóla eða hliðstæðu námi sem
inntökunefnd metur gilt.
Inntökunefnd áskilur sér rétt til að boða umsækjendur til viðtals dagana
26. maí til 31. maí, telji hún ástæðu til.
Umsóknarfrestur um skólavist er til 25. maí 2005.
Allar nánari upplýsingar veittar í síma 462 4958.
auglýsir inntöku nýrra nemenda fyrir skólaárið 2005 - 2006
Myndlistaskólinn á Akureyri - Kaupvangsstræti 16 - Pósthólf 39 - 602 Akureyri
http://www.myndak.is/ - info@myndak.is
endurskoða svæðisbundið ríkjasam-
starf í Norður-Evrópu. Í samtali við
blaðamann Morgunblaðsins sagði
hann hlutverk Norðurlandaráðs með-
al annars geta tekið breytingum.
„Það er vaxandi tilfinning að með
þessari stækkun Evrópusambandsins
sé komið að ákveðnum tímamótum,
með tilheyrandi áskorunum,“ segir
Joenniemi. „Á tímum kalda stríðsins
var við lýði hefðbundið þjóðríkjakerfi
í Norður-Evrópu, með skýrum landa-
mærum og litlu milliríkjasamstarfi.
Norðurlandasamstarfið var eina und-
antekningin. Austurhluti Norður-
Evrópu var aðskilinn frá norðvestur-
hluta álfunnar með dramatískum
hætti. En frá lokum kalda stríðsins
hefur orðið mikil breyting þar á.
Skilin milli austurs og vesturs
breyttu um merkingu. Í stað þess að
vera tálmun urðu þau beinlínis
ástæða til samstarfs, sem miðaðist að
því að styrkja lýðræðisþróun og fram-
farir í hinum nýfrjálsum ríkjum.
Svæðisbundið samstarf ríkja í Norð-
ur-Evrópu hefur stóraukist og er nú
jafn mikið, ef ekki meira, en gerist
annars staðar í álfunni. Auk Norður-
landaráðs og Norrænu ráðherra-
nefndarinnar er nú um að ræða Norð-
urskautsráðið, Eystrasaltsráðið og
Barentsráðið. Einnig má nefna
gróskumikil samskipti ýmissa borga,
háskóla, verslunarráða, og svo mætti
lengi telja.
Þörf á endurskoðun
Nú virðist hins vegar vera ástæða
til að staldra við og endurmeta stöð-
una. Með stækkun Evrópusambands-
ins er hugsanlegt að áhrif ríkja í suð-
urhluta álfunnar muni aukast á
kostnað norðurhlutans. Erfiðara
kann að reynast að hafa áhrif á stefnu
sambandsins og athyglin kann að
færast suður og austur á bóginn.
Því þarf að skoða hvernig ríkin í
norðurhluta álfunnar geti haft sem
mest áhrif á evrópska stjórnmálaþró-
un. Sú spurning hefur vaknað hvort
hið margháttaða og flókna ríkjasam-
starf í Norður-Evrópu sé nógu mark-
visst og hvort það þjóni hagsmunum
okkar nógu vel. Því hefur verið haldið
fram að stofnanirnar og tengslanetin
séu of mörg og að ekki sé næg sam-
virkni á milli þeirra. Niðurstaðan
virðist vera sú að það sé þörf á ein-
hvers konar endurskoðun á samstarf-
inu, sem miðaðist að því að ljá þessum
ríkjum sameinaðri og þar með sterk-
ari rödd.“
Vinnuhópur verði stofnaður
Joenniemi segir þetta ferli hafið að
einhverju marki. „Að minnsta kosti
eru stjórnmálamenn að vakna til vit-
undar um nauðsyn þess að gefa þess-
um málum gaum. Paavo Lipponen,
forseti finnska þingsins, hvatti til þess
í ræðu í Noregi nýlega að samstarf
ríkja í Norður-Evrópu yrði endur-
skoðað. Hann færði rök fyrir því að
stofnanirnar væru of margar og að
svið þeirra sköruðust oft á tíðum, sem
hefði í för með sér sóun á kröftum og
fjármunum. Sumar stofnananna
mætti leggja niður og efla ætti aðrar, í
því skyni að samræma betur rödd
Norður-Evrópuþjóðanna. Það myndi
auðvelda þeim að ná markmiðum sín-
um á alþjóðavettvangi og einkum inn-
an Evrópusambandsins.
Lipponen hvatti einnig forsætis-
ráðherra Norðurlandanna, þar á
meðal forsætisráðherra Íslands, til að
beita sér fyrir því að vinnuhópur yrði
stofnaður til að kanna hvernig end-
urskipuleggja mætti samstarf nor-
rænu ríkjanna og Eystrasaltsríkj-
anna svo það þjónaði betur hags-
munum þeirra allra. Þessar tillögur
Lipponens hafa hrint af stað umræðu,
og einnig vakið athygli á því að slík
endurskipulagning sé erfiðleikum
háð. Meðal stjórnmálamanna og inn-
an stofnananna sjálfra má gera ráð
fyrir að viss tregða ríki gegn breyt-
ingum, hvað þá ef leggja á þær niður.
Einnig má benda á að sum svið sam-
Fjögur nágrannaríki Norður-landanna, Eystrasaltsríkinþrjú og Pólland, urðu í byrj-un þessa mánaðar aðilar aðEvrópusambandinu, auk
sex ríkja í Mið- og Suður-Evrópu. Á
ráðstefnu dönsku Alþjóðamálastofn-
unarinnar á dögunum færði Pertti
Joenniemi rök fyrir því að í kjölfar
stækkunar ESB væri ástæða til að
starfsins eru ekki milli ríkja heldur
einkaaðila, og því erfitt að stjórna
þróuninni þar.“
Aukið vægi Norðurlandaráðs
Joenniemi telur að Norðurlanda-
ráð og Norræna ráðherranefndin geti
tekið að sér samræmingarhlutverk
milli hinna ýmsu samstarfsstofnana í
Norður-Evrópu. „Á dögum kalda
stríðsins var Norðurlandaráð mjög
innhverf stofnun, ef svo má segja. En
með breyttu pólitísku landslagi í upp-
hafi síðasta áratugar og eftir inn-
göngu Finna og Svía í Evrópusam-
bandið árið 1995 fór Norðurlanda-
samstarfið í vaxandi mæli að snúast
um samskiptin við nágrannaríkin, það
er að segja Eystrasaltslöndin, Rúss-
land, Þýskaland og Pólland, auk Evr-
ópusambandsins.
Nú þegar Eystrasaltsríkin og Pól-
land eru orðin aðilar að ESB hefur
staða Norðurlandaráðs gagnvart
þeim breyst að vissu leyti, og ástæða
er til að íhuga hvernig tengslum ráðs-
ins skuli háttað við þau í framtíðinni.
Það er til dæmis ekki lengur þörf á að
Norðurlöndin veiti þeim lýðræðis- og
uppbyggingaraðstoð, sem miðaðist að
því að gera þau hæf til inngöngu í
sambandið. Og nú eru þessi lönd
reyndar farin að keppa við þau þrjú
Norðurlandanna sem eru innan sam-
bandsins um fjármagn úr sjóðum
þess. En þörfin fyrir norrænan sam-
ráðsvettvang gagnvart Rússlandi og
Evrópusambandinu hefur ekki
breyst, og ég sé fyrir mér að vægi
Norðurlandaráðs og Norrænu ráð-
herranefndarinnar hvað það varðar
geti aukist á næstu árum.
Samstarfsstofnanir ríkja í Norður-
Evrópu hafa hingað til allar starfað á
sama plani og engin þeirra heyrir yfir
aðra. En á þessum tímamótum vakn-
ar sú spurning hvort það væri ekki
æskilegt að ein stofnun taki að sér
einhvers konar samræmingarhlut-
verk og geti komið fram fyrir þeirra
hönd. Ég tel að Norðurlandaráð væri
best til þess fallið, enda á það lengsta
sögu og hefur traustasta fjárhags-
grundvöllinn, auk þess sem það er
byggt á sterkri samkennd þjóðanna
er að því standa, sem á ekki að nærri
því jafn miklu leyti við um Norður-
skautsráðið, Eystrasaltsráðið og Bar-
entsráðið.
Það er fyrirsjáanlegt að Evrópu-
sambandið muni hafa vaxandi áhrif í
Norður-Evrópu í gegnum svæðis-
Norrænt samstarf
á tímamótum
Stækkun Evrópusambandsins kann að hafa tölu-
verð áhrif á framtíð norræns samstarfs, að mati
Pertti Joenniemi, sérfræðings í Evrópufræðum við
dönsku Alþjóðamálastofnunina. Aðalheiður Inga
Þorsteinsdóttir ræddi við hann í Kaupmannahöfn.
Pertti Joenniemi, sérfræðingur
í Evrópufræðum við dönsku
Alþjóðamálastofnunina.
’Íslendingar þurfaað skilgreina afstöðu
sína gagnvart Evr-
ópu og meta hvernig
tengslum við Evr-
ópusambandið verði
best háttað.‘