Tíminn - 30.09.1973, Síða 29

Sunnudagur 30. september 1973
TÍMINN
29
geti hafizt í vetur, þannig að fyrstu ibúðirnar verði til-
búnar næsta sumar.
Það er fleira en húsnæði sem vantar, nauðsynleg
þjónusta fyrir ibúa verður að vera á staðnum. Nú er
verið að hreinsa nýja sjúkrahúsið, þar er fyrirhugað að
koma upp læknamiðstöð og sjúkraskýli til að annast
neyðartilfelli. Finnist einhverjum það vera bágborin
læknisþjónusta þá minni ég hér með á þá staði úti á
landi, sem enga lækna hafa. Ekkert er til fyrirstöðu að
barnaheimilið og gæzluvöllurinn verði starfræktur i
vetur. Kennt verður i barnaskólum og gagnfræðaskól-
um eins og undanfarin ár. 1 athugun er að kennt verði i
Iðnskólanum. Vélskólinn eyðilagðist i gosinu, en Stýri-
mannaskólinn stendur, en þarfnast hreinsunar og
sjálfsagt viðgerðar, þó húsið virðist ekki mikið
skemmt og virðist vera litlar likur á að þeir skólar
starfi i vetur.
Fyrirtæki stór og smá eru nú eitt af öðru að athuga
sinn gang með að hefja starfrækslu á ný. Fiskimjöls
verksmiðjan var starfrækt mestalla loðnuvertiðina i
gosinu og er þvi i fullum gangi, Eyjaberg og Vinnslu-
stöðin geta hafið vinnslu eftir mánaðamót september
— október og frystihúsin, Isfélagið og Fiskiðjan gera
ráð fyrir að viðgerð verði lokið i vertiöarbyrjun.
Tvær matvöruverslanir eru nú opnar i Eyjum og inn-
an skamms opna fleiri, þar á meðal mjólkurbúð og
bakari. Sparisjóður Vestmannaeyja og útibú Útvegs-
bankans hafa opnað aftur. Bæjarskrifstofurnar eru
fluttar úr Gagnfræðaskólanum i sitt gamla húsnæði.
Lögreglustöðin og Flugfélagsafgreiðslan eru komin á
sinn stað og opnir eru matsölustaðir. Aðstaða til
félagslifs er engin eins og er, og verður þvi hver og einn
að skemmta sjálfum sér. Samkomuhúsið þarf að
hreinsa og lagfæra, áður en hægt verður að halda þar
skemmtanir, en búið er að lagfæra Félagsheimilið fyr-
ir kvikmyndasýningar. Báða iþróttavellina er búið að
hreinsa, leikfimissalurinn i gagnfræðaskólanum verð-
ur notaður undir mötuneyti eitthvað fram eftir vetri,
en notast verður við leikfimisal barnaskólans fyrir
starfsemi þá, sem farið hefur fram innan veggja leik-
fimisalar gagnfræðaskólans. Sundlaugin fór undir
hraun og eru Vestmannaeyingar óhressir yfir sund-
laugarleysi staðarins.
Ein vatnsleiðsla er nú til Eyja, en vonazt er til að við-
gerð á hinni leiðslunni verði lokið fyrir veturinn. Eins
og er er nóg rafmagn, og viðgerð á rafmagnskaplinum
er að ljúka og verður þá nóg rafmagn fyrir Eyjarnar.
A öllu þessu má sjá, að staðurinn er i uppbyggingu,
en hversu ör hún verður er undir fólkinu sjálfu komið.
Þeir Væstmannaeyingar, sem ég tók tali úti i Eyjum,
eru yfirleitt ánægðir yfir þvf að vera komnir heim. Þeir
gera sér grein fyrir þvi, að veturinn getur orðið þeim
erfiður, þó svo að erfiðleikarnir nú séu svipur hjá sjón
miðað við þá erfiðleika, sem þetta fólk átti við að etja i
byrjun goss og fram eftir gosi. Það væri um að gera
sögðu menn, að sætta sig við byrjunarörðugleika, haf-
andi i huga, að um stutt timabil er að ræða.
Næga atvinnu verður hægt að fá i Vestmannaeyjum i
vetur, svo ekki þarf að óttast atvinnuleysi, það er þá
frekar um hitt að ræða, að hörgull yrði á mannskap og
þá sérstaklega iðnaðarmönnum. Þar sem Vestmanna-
eyingar sjálfir geta ekki annað eftirspurn eftir iðn-
aðarmönnum, koma þeir til með að þurfa að leita eftir
iðnaðarmönnum frá meginlandinu. Hörgull á iðnaðar-
mönnum er sjálfsagt alls staðar á landinu, en heyrt hef
ég að iðnaðarmenn i Reykjavik vildu ekki fara út i Eyj-
ar og vinna, þar sem þeir fá hærra kaup i Reykjavik.
Það þykir mér ljótt að heyra, þvi að það styrkir þá trú
mina, að fólki standi á sáma um meðbræður sina, svo
lengi sem það sjálft getur fyllt vasa sina af peningum.
'■ ■■ ‘ . ■
1
Vöntun á vinnuafli orsakar hægari uppbyggingu.
Eftir þvi sem mér skilst hafa Vestmannaeyingar aflað
15-20% útflutningsverðmæta árið fyrirgos, svo það ætti
að liggja i augum uppi að það er hagur þjóðarinnar að
Vestmannaeyjar byggist sem fyrst.
Þrátt fyrir hreinsun og flutninga sjást afleiðingar
gossins. Auð, stórskemmd og ónýt hús, ekkert lif i
austurbænum er andstæðan við krakka aö leik, konur á
búðarrölti, þvott á snúrum, hunda og ketti(fugla og
flugur i vesturbænum.
Trúlegt þætti mér, að kona sú talaði fyrir fjöldann
allan af Vestmannaeyingum er hún sagði: „Fyrir gos
sá ég innsiglinguna i góðu skyggni alveg upp á megin-
land. Núna sé ég hraun. Ég.er farin að venjast hraun-
inu og finnst það fallegt, en ég horfi ekki á, né hugsa
um ónýtu húsin. Þau á að jafna við jörðu”.