Fréttablaðið - 27.01.2007, Blaðsíða 88

Fréttablaðið - 27.01.2007, Blaðsíða 88
V æntanleg er í bíó kvikmyndin Factory Girl sem fjallar um ris og fall einnar helstu súperstjörnu Andy Warhol, Edie Sedgwick. Myndin verður frum- sýnd í Bandaríkjunum 2. febrúar ef allt fer vel, en sjálfur texta- boltinn Bob Dylan er búinn að fara í mál við framleiðendur myndar- innar. Einnig er gamli refurinn Lou Reed búinn að lýsa henni sem drasli og handritshöfundum sem ólesandi hálfvitum. Af hverju, og hver var þessi Edie? Sumum fannst hún bara vera rík og snobb- uð stúlka sem tók of mikið af eiturlyfjum, En hún var þó músa helstu listamanna þessa tíma – Warhols og Dylans, villt og tryllt ljóska sem skilgreindi útlit og óhóf sjöunda áratugarins. Edie Sedgwick fæddist í Santa Barbara í Kaliforníu árið 1943. Foreldrar hennar, sem voru efnaðir og mótmælendatrúar, þjáðust af alverlegum geðveilum og hafði þeim verið ráðlagt af læknum að eignast ekki börn þar sem geð- veiki gengur í erfðir. Þau létu ekki segjast og eignuðust átta börn og var Edie næstyngst þeirra en öll þjáðust þau á misstuttum ævum sínum af geðkvillum. Edie barðist við þunglyndi, kvíða og anorexíu frá unga aldri, en hún ólst upp á risavöxnum búgarði efnaðra for- eldra sinna. Tvítug kynntist hún Chuck Weiss, bóhem nokkrum og kvennamanni, sem vildi ólmur fara með hana til New York. Þar hugðist hann kynna hana fyrir Andy Warhol sem var þá orðinn ein helsta fígúra listalífsins þar í borg. Weiss var sannfærður um að Warhol myndi gera hana fræga, og haustið 1963 héldu þau til New York og djömmuðu og dópuðu og voru hress. Í janúar 1964 hittu þau loks Andy Warhol í listasmiðju hans, The Factory, og hann kolféll fyrir hinni seiðmögnuðu Sedgwick sem minnti hann á „fallegan dreng“. Hann tók Edie upp á sína arma og ljósmyndaði og kvik- myndaði hana og gerði hana að stjörnu eins og Wein hafði spáð fyrir. Á þessum árum var Warhol aðallega að gera kvikmyndir og vildi meina að sá miðill væri mun áhugaverðari en málaralist. Hann gerði margar ódauðlegar myndir, meðal annars „Sleep“, þar sem fylgst er með manni sofa í heila nótt, fyrirbæri sem svefnlausa, amfetamín-dópaða Factory-geng- inu fannst alveg magnað. Edie lék í nokkrum myndum Warhols, þar á meðal Kitchen og Poor Little Rich Girl (eins og Warhol kallaði Sedgwick). Einnig var Andy dug- legur að fara með hana í teiti og þótti hún afskaplega frumleg og flott týpa. Edie klippti brúnu lokk- ana sína stutta og litaði þá ljósa í stíl við Warhol og eiturlyfjaneysla hennar jókst til muna. Hún komst tvisvar á síður bandaríska Vogue, sem síðar fordæmdi hana fyrir ólifnað. Síðar ánetjaðist hún heróíni, sem hún á að hafa orðið sér úti um hjá mótorhjólagengi nokkru, og greitt fyrir með kyn- lífi. Edie lagðist tvisvar inn á geð- deild og fékk raflostsmeðferð og er ljóst að hegðun hennar á manna- mótum á þessu tímabili var afskap- lega undarleg. „Hún var í eilífri þoku og ótrúlega furðuleg. Hún vissi alltaf hvað þú ætlaðir að segja áður en þú sagðir það,“ eins og bróðir hennar Jonathan lýsti henni. Kvikmyndin Factory girl einblínir aðallega á samband Edie Sedg- wick við hinn hvíthærða og undarlega listamann Andy Warhol, og tónlistarmanninn sem hún kynntist stuttu síðar, Bob Dylan. Warhol varð víst æfur þegar Sedgwick yfirgaf The Factory og bjó með vini Dylans, Bob Neuwirth á Chelsea Hotel. Sam- kvæmt mörgum var hún þó yfir sig ástfangin af Dylan en engar staðfestingar eru á að þau hafi átti í kynferðislegu sambandi. Nú eru bæði Edie Sedgwick og Andy Warhol löngu látin, þannig að ekki er hægt að heyra þeirra útgáfur, en Bob Dylan er sprelllifandi og er ekki hress. Samkvæmt mynd- inni átti Dylan að hafa átt í ástar- sambandi við Sedgwick, en hann segir svo ekki hafa verið, eða alla- vega muni hann ekki eftir því – einkenni margra á þessum þoku- kennda áratug. Samkvæmt Dylanfræðingum samdi hann þó nokkur lög um hana, þar á meðal „Leopard-Skin Pill-Box Hat“. Finnst honum sem myndin kenni sér um sjálfsmorð Sedgwick en hún lést eftir of stóran skammt af svefnlyfjum árið 1971, 28 ára gömul. Sienna Miller, sem leikur Edie, er undrandi á viðbrögðum Dylans. „Myndin kennir Andy Warhol miklu frekar um sorgleg örlög hennar“. Það þykir Lou Reed ekki nógu gott heldur, þar sem Andy er látinn og getur ekki svarað fyrir sig. Sumsé er þó almennt talið að Andy beri ábyrgð á eiturlyfjanotkun hennar og Dylan á að hafa valdið henni svo mikilli ástarsorg – Edie uppgötv- aði að hann var giftur og átti í sambandi við aðra konu í viðbót – að hún batt enda á líf sitt á þenn- an tragíska hátt. Bíómyndin gefur í það minnsta góða innsýn inn í þetta skemmtilega og svala tíma- bil í sögunni þar sem tónlist, myndlist og tíska voru í fyrir- rúmi. Ef til vill var Edie Sedg- wick ekkert annað en partístelpa en eins og henni var lýst af Roy Lichtenstein, þá var hún, eins og allir meðlimir The Factory, „ ... Listaverk. Hún var hlutur, sterk- lega skapaður hlutur.“ Áhugasamir um ævi og örlög Edie Sedgwick geta gluggað í eftir- farandi bækur: Girl on Fire, Up- tight, The Velvet Underground story, og nýju stóru Andy Warhol bókina. Þær fást í Eymundsson og Máli og Menningu. Þið getið einnig horft á myndina Ciao Manhattan þar sem Edie leikur sjálfa sig. Brothætta gyðjan Edie Sedgwick – Stúlkan sem fyllti Warhol og Dylan innblæstri. 11. hve r vinnur ! Sendu SMS BTC ABF á númerið 1900 og þú gætir unnið DVD myndina! Vinningar eru Antbully á DVD, DVD myndir Og margt fleira KemurÍ VERSLANIR25. janúar Viltu eintak? Vin nin ga rv er ða af he nd ir h já BT Sm ár ali nd . K óp av og i. M eð þv í a ð t ak a þ át t e rtu ko m inn í S M S k lúb b. 14 9 k r/s ke yt ið.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.