Morgunblaðið - 05.10.2006, Side 40
40 FIMMTUDAGUR 5. OKTÓBER 2006 MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
✝ Kristín Sím-onardóttir fædd-
ist í Reykjavík 14.
júlí 1926. Hún lést á
Hrafnistu í Reykja-
vík 27. september
síðastliðinn. For-
eldrar hennar voru
Ingibjörg Giss-
urardóttir, f. 1888,
húsfreyja frá Gljúf-
urholti í Ölfusi, d.
1977, og Símon Sím-
onarson, f. 1890, bif-
reiðarstj. frá
Bjarnastöðum í Ölf-
usi, d. 1960. Systkini Kristínar eru:
1) Gissur Símonarson, f. 1920. 2)
Ingunn Símonardóttir, f. 1921, d.
2001. 3) Margrét Símonardóttir
Kjærnested, f. 1923, og tvíbura-
bróðir Kristínar 4) Símon Þór-
oddur Símonarson, f. 1926, d. 1995.
Kristín giftist árið 1947 Pétri
Emil Júlíusi Halldórssyni, f. 1924,
vélstj. (skildu), d. 1998. Júlíus var
sonur Láru V. Helgadóttur, f. 1895,
húsfreyju, og Halldórs Kr. Júl-
íussonar, f. 1877, sýslumanns í
Strandasýslu. Börn Kristínar og
Júlíusar eru: 1) Ingibjörg Júl-
íusdóttir, f. 1945, kennari, maki
Jón Kr. Hansen, f. 1934, kennari.
dóttir, f. 2002. B) Haraldur, f. 1979,
sálfr., maki Íris Richter, f. 1979,
markaðsfr. C) Halldór Kristján, f.
1989 nemi. 4) Sigurður Júlíusson, f.
1956, læknir, maki Anna Eyjólfs-
dóttir, f. 1956, hjúkrfr. Synir
þeirra: A)Eyjólfur, f. 1979, hagfr.
B) Kristján f. 1983, nemi, og C) Júl-
íus Már, f. 1989, nemi.
Kristín giftist árið 1975 Gísla
Kristjánssyni (f. 1920, d. 1995)
verkstj. frá Vestmannaeyjum. For-
eldrar hans voru Elín Oddsdóttir
og Kristján Jónsson, ættuð úr
Fljótshlíð.
Kristín bjó frá níu ára aldri á
Þorfinnsgötu 8 í fjölskylduhúsi
sem faðir hennar byggði, fyrst með
foreldrum sínum og systkinum
ásamt nokkrum ættingjum sem
bjuggu þar í lengri og skemmri
tíma, síðan með börnum sínum og
maka, en Margrét systir hennar
hefur búið alla tíð í sama húsi.
Kristín starfaði mikið utan heimilis
við ræstingar á ýmsum stöðum.
Lengst af vann hún við að ræsta
skrifstofur í breska sendiráðinu og
var hún sæmd heiðursorðu fyrir
störf sín þar. Hún var virk í fé-
lagsmálum og sat m.a. í stjórn
verkakvennafélagsins Fram-
sóknar um árabil. Síðustu árin
dvaldi hún á Hrafnistu í Reykjavík.
Útför Kristínar verður gerð frá
Fossvogskirkju í dag og hefst at-
höfnin klukkan 15.
Dætur þeirra: A)
Kristín, f. 1973, jarð-
eðlisfr., maki Pálmi
Erlendsson, f. 1967,
jarðfr. Þeirra börn
(dóttir Pálma og
Hugrúnar R. Hólm-
geirsd. f. 1970, a) Álf-
rún Pálmadóttir, f.
1992, b) Jón Logi
Pálmason, f. 2000, c)
Baldur Máni, f. 2004.
B) Hildur, f. 1977,
nemi. Dætur hennar
og fyrrverandi eig-
inmanns Ásgeirs A.
Ásgeirssonar, f. 1973, rafm.verkfr.
a) Valgerður, f. 1999, og b) Gunn-
hildur, f. 2002. C) Gerður, f. 1979,
nemi, maki Hannes Helgason, f.
1977, stærðfr. 2) Halldór Kr. Júl-
íusson, f. 1948, sálfr., maki Ólína
Guðmundsdóttir, f. 1957, hjúkrfr.
Þeirra dætur A) Ástríður, f. 1980,
nemi. B) Þórhildur, f. 1983, nemi.
C) Ragnheiður Halldórsdóttir, f.
1988, nemi. 3) Lára V. Júlíusdóttir,
f. 1951, lögfræðingur, maki Þor-
steinn Haraldsson, f. 1949, endur-
skoðandi. Börn þeirra: A) Helga
Lára, f. 1977, safnafr. Barn með
Guðjóni Ingva Guðjónssyni, f.
1973, eðlisfr. a) Hulda Guðjóns-
Með nokkrum orðum vil ég und-
irritaður votta Kristínu Símonar-
dóttur tengdamóður minni þakklæti
fyrir vináttu í minn garð alla tíð. Ég
sá Kristínu fyrst fyrir um 40 árum
er hún kom á foreldrafund í Austur-
bæjarskóla vegna dóttur sinnar
Láru Valgerðar. Lára var og er frá-
bær námsmaður sem og systkini
hennar þrjú þau Ingibjörg, Halldór
Kristján og Sigurður en þessi fjögur
systkini eru börn Kristínar og Júl-
íusar Halldórssonar. Seinna var ég
svo heppinn að kenna Sigurði,
yngsta barninu í hópnum, nokkrar
greinar í fyrrnefndum skóla. Hann
var og er með sama hætti mjög góð-
um námsgáfum gæddur og ekkert
fór á milli mála um áhuga og stuðn-
ing móður þeirra. Forlögin höguðu
því svo til nokkru síðar að ég kynnt-
ist og kvæntist Ingibjörgu, eldri
dóttur hennar. Kristín var þá gift
Gísla Kristjánssyni, hinum ágætasta
manni. Elsta dóttir okkar Ingibjarg-
ar hlaut að sjálfsögðu nafn ömmu
sinnar og hefur ekki verið svikin af
því. Sú móttaka sem Kristín okkar
hlaut hjá ömmu sinni og þeim hjón-
um hafði mikil og góð áhrif á hana
alla hennar bernskutíð. Þegar yngri
dætur okkar þær Hildur og Gerður
fæddust mætti þeim sama hlýjan og
alúðin. Alla þeirra bernsku og æsku
fylgdist hún með þroska og skóla-
göngunni af mikilli athygli og sýndi
tónlistarnámi þeirra sérstakan
áhuga. Kristín Símonardóttir gaf
börnum sínum í arf þá mannkosti
sem hún var svo rík af, svo sem
vinnusemi, alúð, ósérhlífni og sam-
viskusemi. Hún stundaði þannig
mannrækt með uppeldi barna sinna
og barnabarna meðan heilsa og
kraftar leyfðu. Fyrir þetta framlag
hennar skulda ég henni miklar þakk-
ir svo fátækleg sem þau orð eru.
Kristín sem hafði verið atorkusöm
svo af bar átti ekki því láni að fagna
að eiga það ævikvöld sem hún átti
skilið. Nú eru liðin liðlega átta ár síð-
an heilsu hennar tók að hraka og
greindist hún þá með þann sjúkdóm
er engu eirir og síðustu sex til sjö ár-
in dvaldist hún á deild A-3 á Hrafn-
istu þar sem hún lést 27. september
síðastliðinn. Við ævilok minnumst
við hinnar stoltu konu, Kristínar
Símonardóttur, með hlýju og virð-
ingu.
Jón Kr. Hansen.
Kristín Símonardóttir var vinkona
mín og tengdamóðir. Ég bættist við
hennar heimilishald þegar ég var
rúmlega 17 ára gömul og bjó meira
og minna hjá henni í ár. Steini eig-
inmaður Láru hafði búið líka á loft-
inu. Þau voru þá nýflutt út.
Hún var ljúf, góð og kát og allir
urðu hennar vinir. Ráðagóð í lífsins
ólgusjó. Hún er fyrirmynd mín að
stórfjölskyldunni í stóru húsi.
Hún vann við hreingerningar á
hinum ýmsu tímum sólarhringsins.
Lengst vann hún í breska sendi-
ráðinu og er eina konan sem hefur
verið sæmd orðu fyrir þau störf af
Bretadrottningu. Arnarhvoll, Nor-
ræna húsið, Hótel Loftleiðir, Lög-
manna- og endurskoðendaskrifstofa
á Skólavörðustíg nutu starfskrafta
hennar.
Hún hjólaði allra sinna ferða og
var grönn og spengileg. Gísli og
Kristín kynntust í gömlu dönsunum
og fóru á hverju laugardagskvöldi að
dansa. Þau voru samhent hjón og
ferðuðust mikið saman og heimsóttu
okkur hjónin tvisvar til Kaupmanna-
hafnar. Þau voru þægilegustu gestir
sem ég hef fengið.
Heimili hennar var smekklegt og
tandurhreint og allir í hennar hús-
haldi gengu í straujuðum fötum. Ég
líka. Þau hjón kunnu að nýta lands-
ins gæði. Tóku slátur, ræktuðu kart-
öflur, tíndu ber, ræktuðu gulrætur
og kál í húsgarðinum. Sláturveisl-
urnar voru ógleymanlegar.
Hún eldaði oftast heitan mat í há-
deginu, fisk á pönnu, t.d. með eplum
eða kjöt í Gunda sem var rafmagns-
pottur. Á kvöldin sagði hún: „Eigum
við að hafa te og brauð úr Nátt-
úrunni?“ Og ef matargestirnir urðu
óvænt of margir sagði hún: „Ég tek
bara upp dós.“
Allt var lagt í sölurnar fyrir börn-
in og barnabörnin. Ef pening vant-
aði fyrir námi eða öðru vann hún
bara meira. Hún passaði barnabörn-
in og var skemmtileg amma sem
alltaf átti súkkulaði eða fylltan
brjóstsykur í veskinu. Við litlu börn-
in sagði hún: „Odd dodd dodd.“
Hún var sparsöm og nýtin og það
aðallega á sjálfa sig. Hún átti eina
spariskó, lakkskó síðan Siggi fermd-
ist. Eiginmaður minn benti mér á
þetta, því ég á víst eitthvað fleiri skó.
Hún henti engu og þegar dætur
mínar komust á djammaldurinn fóru
þær til ömmu og fengu flotta kjóla af
Ingibjörgu og Láru.
Eftir að Gísli dó fór að bera á
gleymsku hjá ömmu og við týndum
þessari góðu konu smátt og smátt
inn í Alzheimersjúkdóm. Ég þakka
fyrir að hafa kynnst lífskúnstnern-
um Kristínu og notið leiðsagnar
hennar í lífinu.
Ólína Guðmundsdóttir.
Tengdamóðir mín, Kristín Símon-
ardóttir, var ljúf kona, lipur og
hjálpsöm. Hún var þó föst fyrir og
hafði skýr markmið. Kristín fálmaði
hvorki né efaðist og hafði baráttu-
þrek til að ná markmiðum sínum.
Markmiðin lutu fyrst og fremst að
framtíð og velferð barna hennar.
Hún ól börnin sín upp með því að
vera þeim fyrirmynd.
Á Þorfinnsgötu 8 ólst hún upp frá
átta ára aldri. Foreldrar hennar
byggðu húsið, sem er þrjár hæðir og
ris, upp úr 1930. Það var fjölskyldu-
hús því þar bjuggu foreldrarnir,
börnin þeirra fimm, móðursystkini
o.fl. Nokkur barnanna bjuggu þar
áfram þegar þau stofnuðu heimili og
eignuðust börn. Kristín bjó þar alla
tíð með fjölskyldu sinni. „Það varð
mér til happs,“ sagði hún, „þegar ég
varð einstæð móðir, að búa í sama
húsi og foreldrar mínir, móðursystk-
ini og systir mín.“
Þegar Kristín varð einstæð fjög-
urra barna móðir var henni ráðlagt
að fá sér skúringar því sú vinna tæki
minnstan tíma frá börnunum. Hún
hóf sínar skúringar í ráðuneytum
1957, en sú vinna var of lítil og hún
bætti við sig þrifum í breska sendi-
ráðinu næsta vor. – Sendiráðið var
þá í Þórshamri en flutti upp á Lauf-
ásveg um haustið, sama dag og
þorskastríðið braust út. Í sendi-
ráðinu vann Kristín í 38 ár. 1965
bætti Kristín á sig vinnu við skúr-
ingar á skrifstofum Loftleiða og
vann þar í níu ár. Hún ræsti líka
Norræna húsið í nokkur misseri frá
1970 og Nýja hjúkrunarskólann um
skeið. Á lögmanns- og endurskoð-
unarstofu ræsti hún í 18 ár frá 1980
– fyrst í húsi Nýja bíós við Lækj-
argötu og síðar á Skólavörðustíg 12.
Kristín vann verk sín vel. Starfs-
fólkið í Lækjargötunni þóttist finna
mun á heilsu sinni eftir að hún hóf
þar störf, og vinnuveitandi Kristínar
í breska sendiráðinu, Elísabet Eng-
landsdrottning, sæmdi hana orðunni
„The British Empire Medal“ fyrir
framúrskarandi þjónustu. Kristín
mun vera eina skúringakonan á Ís-
landi sem fengið hefur orðu fyrir
störf sín og það alla leið frá Buck-
inghamhöll. Kristín hafði áður orðið
þess aðnjótandi að hitta drottn-
inguna, jafnöldru sína, og skiptast
við hana á nokkrum orðum.
Hún hjólaði alla daga milli vinnu-
staða sinna. Hún sat á hjólinu, sama
hversu hvasst var. Hún var stundvís,
lipur og glaðleg. Áreiðanleiki og fag-
mennska öfluðu henni virðingar og
trausts og það mátti margt af henni
læra, t.d. sagði Kristín einhvern
tíma: „Ef þú tekur ekki ruslakörfuna
þegar þú átt leið framhjá henni á
réttum snúningi, ertu vís með að
gleyma henni alveg.“
Vinnan varð henni ekki gróðaveg-
ur til fjár en dugði og við starfslok
sagði hún: „Ég skil það ekki núna en
ég átti alltaf aura. Það hefur líkleg-
ast verið vegna þess að ég gerði ekk-
ert fyrir sjálfa mig. Maður keypti í
matinn, borgaði rafmagnsreikning-
inn og það sem þurfti og fötin voru
nýtt aftur og aftur og engu hent. Ég
hef aldrei tekið lán.“
Kristín var félagslynd og tók af
fullum krafti þátt í störfum fyrir
Verkakvennafélagið Framsókn.
Hún var lengi í stjórn félagsins og
sat mörg Alþýðusambandsþing. Hún
Kristín Símonardóttir
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
GUÐRÚN JÓNA JÓNSDÓTTIR,
Hlíðarstræti 3,
Bolungarvík,
sem lést á Sjúkrahúsi Bolungarvíkur miðvikudaginn
27. september, verður jarðsungin frá Hólskirkju,
Bolungarvík, laugardaginn 7. október kl. 14.00.
Rósa Harðardóttir, Tryggvi Þór Guðmundsson,
Jón Gunnar Þórisson, Ingeborg Klausen,
Kristín Margrét Bjarnadóttir,
Jón Valdimar Bjarnason, Zofia Marciniak,
barnabörn og langömmubörn.
Okkar elskulegi
HAUKUR D. ÞÓRÐARSON
fyrrum yfirlæknir
Reykjalundar,
lést á heimili sínu miðvikudaginn 4. október.
María Guðmundsdóttir,
Pétur Hauksson, Anne Grethe Hansen,
Þórður Hauksson, Kristjana Fenger,
Magnús Hauksson, Hrafnhildur Guðmundsdóttir,
Gerður Sif Hauksdóttir, Karl Benediktsson,
Dóra Guðrún Wild, Árni Árnason,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær faðir okkar, unnusti, sonur, bróðir og
mágur,
BRAGI RÚNAR HILMARSSON,
Hlíðarvegi 74,
Njarðvík,
lést miðvikudaginn 27. september.
Útförin fer fram frá Keflavíkurkirkju föstudaginn
6. október kl. 14.00.
Andrea Lísa Bragadóttir,
Elísabet Kristín Bragadóttir,
Kristbjörg Lind Bragadóttir,
Birna Ýr Bragadóttir,
Thelma Sif Björnsdóttir,
Ólöf Sigfúsdóttir,
Hilmar Arason,
Brynja Hilmarsdóttir, Anthony D'Onofrio,
Karen Hilmarsdóttir, Einar Árnason
og aðrir vandamenn.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
GYÐA JENNÝ AGNES STEINDÓRSDÓTTIR,
lést á Landspítalanum í Fossvogi föstudaginn
15. september.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar
látnu.
Þeim, sem vilja minnast hennar, er bent á
Hjartavernd.
Alda Eygló Guðmundsdóttir, Marteinn Sigurgeirsson,
Sævar Þór Guðmundsson, Auður Aðalmundardóttir,
Bára Dagný Guðmundsdóttir, Gunnar Leo Gunnarsson,
ömmubörn og langömmubörn.
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir
og amma,
LUISA BJARNADÓTTIR
meinatæknir,
Sunnuflöt 37,
Garðabæ,
lést á líknardeild Landspítalans í Fossvogi mánu-
daginn 2. október.
Rafn I. Jensson,
Auður Rafnsdóttir, Thomas Hedemann,
Herdís Björg Rafnsdóttir, Þorsteinn G. Gunnarsson,
Vala Dögg, Luisa, Mikkel Andri,
Rafn Viðar, Gunnar Smári.