Vikan - 10.12.1981, Síða 18

wmaaaa
w
BETRI ÞJONUSTA
*
LITIÐ VIÐ
Heimilið verður fallegra með
veggfóörinu viðurkennda
Dúkur frá
Yfir fjörutiu ára sérhæfing i sölu veggfóðurs og gólfdúka tryggir
viðskiptavinum vorum holl ráð og fullkomna þjónustu.
Úrval af munstrum, litum og tegundum auk allra nauðsynlegra
verkfæra og áhalda tii dúklagninga.
Úrval af
málningu
og
málningar-
vörum
sett merkjum hér og þar. Pappírsóreiöa
var á borðinu, flugvélarmódel hékk
niður úr loftinu, lítil talstöð suðaði ■
Gaunt kveikti í sígarettu, hailaði sér
aftur á bak, dró að sér reykinn og blés
honum hægt út úr sér aftur. Ekkert
virtist enn benda til þess, að erfitt yrði að
semja við Leif. Honum leist vel á
þennan þrekvaxna mann. Að vísu var
hann ekki frá því, að þau hjónin hefðu
verið taugaóstyrk út af komu hans, en
það kunni að eiga sér eðlilegar skýr-
ingar.
Gaunt brosti með sjálfum sér. Það var
ekki hans mál, ef þau hjónin stunduðu
smyglstarfsemi í frístundum sinum, og
hvorugt þeirra virtist líklegt tii að ljóstra
upp um slíka starfsemi i ógáti við aðvíf-
andi útlending.
Hann hvarflaði augum aftur að landa-
kortinu og virti fyrir sér hinar víðáttu-
miklu óbyggðir. Aðstæður virtust
kjörnar fyrir litið flugfélag á borð við
Arkival Air. Þrír fimmtu hlutar landsins
voru hrjóstrug, óbyggð eldfjalla- eða
jöklaauðn. Fyrir utan Reykjavík og
nokkra minni kaupstaði var byggðin
dreifð og vegakerfiö slæmt. Það mátti
ætla, að flugvélin hefði verið fundin upp
fyrir ísland — eða Island fyrir flug-
vélina.
Hann hrökk upp úr hugsunum sínum,
þegar Anna kom aftur inn með bakka i
hendi. A bakkanum var krús með svörtu
kaffi og sykur og mjólkurduft í
krukkum. Hún lagði hann frá sér, brosti
við Gaunt, fór svo og slökkti á suðandi
talstöðinni.
— Eg verð að hlusta á þetta, þegar
við eigum flugvél í loftinu, ef enginn er í
talstöðvarherberginu, sagði hún til skýr-
ingar og gretti sig. — En ég slekk um
leið og þeir koma aftur, annars yrði ég
geðveik.
— Ertu hér í fullu starfi? spurði
Gaunt.
— Já. Við Leifur erum barnlaus.
Það birti yfir breiðu andlitinu. — Með
þessu móti get ég líka haft auga með
honum.
Hún skildi hann aftur einan eftir.
Gaunt hafði slökkt í sígarettunni og
lokið úr kaffikrúsinni, þegar dyrnar að
skrifstofu Jamies opnuðust. Maðurinn,
sem kom út í fylgd Leifs, var grannur
meðalmaður á hæð, á að giska rúmlega
þrítugur. Harald Nordur kom illa heim
og saman við þá hugmynd, sem Gaunt
hafði gert sér um stjórnanda Álfaborgar,
hann var fölur á hörund með liðað,
dökkt hár og gleraugu með málmum-
gjörð. Hann var klæddur dökkgráum
jakkafötum, og skyrtan og hálsbindið
voru í samvöldum litum. Buxurnar hafði
hann girtar niður í kuldastígvél, og um
axlir hans lá loðskinnsbryddaður gaber-
dínfrakki.
Geðvonskan skein úr augum hans, og
svipur Leifs var kuldalegur. Þegar þeir
gengu fram hjá Gaunt, kinkaði dökk-