Vikan - 10.12.1981, Blaðsíða 30

Fimm mínútur með Willy Breinholst
Chws
Einhvern veginn verður maður
að drepa tímann
Þegar Svendslev forstjóri varð
67 ára, dró hann sig í hlé frá
stjórnunarstörfum í hinu mikla
iðnaðarveldi,Sameinuðu dönsku
ölupptakaverksmiðjunum. Þá
hafði hann tæpast annað við að
vera en að klippa afsláttarmiða
úr safni sínu með auglýsingum
fyrirtækisins. Þegar hann var
búinn að því, hafði hann ekkert
annað að gera en að rölta eftir
svölunum á stóra einbýlishúsinu
sínu, á Ægissíðunni, meðhendur
fyrir aftan bak, og horfa yfir
þetta kyrrláta einbýlishúsa-
hverfi. Honum fannst timinn
vera hræðilega lengi að líða.
Hann saknaði vinnu sinnar í iðn-
fyrirtækinu, eins og aðrir elli-
lífeyrisþegar sakna vinnu sinnar.
Dag nokkurn, þegar hann var
á leið niður að Tjörn að gefa
öndunum, þá hitti hann gömlu
skrifstofublókina sína, hann
Fjumsholm, sem kom gangandi
hröðum skrefum, með slitnu
svörtu skjalamöppuna sína
undir hendinni, eftir götunni.
- Heyrðu, er þetta ekki Fjums-
holm? sagði Svendslev forstjóri
undrandi, ég hélt að þú værir
kominn á eftirlaun.
- Það er ég svo sannarlega
líka, herra forstjóri.
- Já, en samt ertu enn á
fartinni með möppuna? Á
morgnana þegar ég rölti niður
að tjörn, sé ég þig oft og iðulega
koma á fleygiferð út úr húsinu
þínu, eins og þú værir að verða
of seinn, Ertu búinn að fá þér
einhverja létta vinnu?
- Létta vinnu? Nei, herra
forstjóri. Ég er sko svo
sannarlega með daginn allan
undirlagðan, ef þú nennir að
komc með mér hérna í strætis-
vagninn, þá skal ég með ánægju
segja þér alla sólarsöguna. Þú
skilur, mér leiddist fyrst eftir að
ég komst á eftirlaun. Það var
hreinasta hörmung. Maður
getur ekki setið allan liðlangan
daginn og talið á sér puttana!
Svo þú skilur, á hverjum morgni
fer ég að heiman klukkan
30 Vikan 50. tbl.