Vikan - 10.12.1981, Blaðsíða 38

Jólasmásaga
reynist ekki aðeins lítið steikt heldur
bókstaflega hrá eins og henni hafi bara
verið brugðið á grillið í eitt sekúndubrot.
Ég veit að mér er ómögulegt að koma
henni niður og í sama bili verður mér
það Ijóst að þetta er jólamaturinn minn í
ár og að einmitt núna er pabbi að stúta
fuglinum. Ég sé kalkúninn fyrir mér, feit-
an, gullinbrúnan og safaríkan, umvafinn
brúnuðum kartöflum, rauðkáli og alls
konar grænmeti og sósu og allir belgja
sig út, éta yfir sig og hlæja og skemmta
sér.
Ég fer að skæla eins og smákrakki og
það eina sem ég get gert er að hlaupa i
burtu því ég get alls ekki horfst i augu
við þau hin.
Ég hleyp eftir auðum götum og fóta-
takið glymur í gömlum byggingunum
umhverfis. Ég kem að garðshliði og
kemst að þvi að ég er stödd I
Lúxemborgargarðinum. Ég verð að
nema staðar svo ég sest niður á brún
gosbrunns og hágrenja því ég get ekki
annað.
Þegar ég hætti að gráta líður mér
hörmulega því mér finnst ég aldrei geta
horft framan í hin aftur. Mér finnst ég
hafa gert mig að algjöru fifli.
Ég verð að laumast heim á hótel og
taka saman dótið mitt og komast heim
alein en hvernig get ég þá farið aftur i
háskólann?
Láttu þig listina
skipta
Hjá okkur getur þú valið póstkort, veggspjöld eða
bréfsefni, allt prýtt myndum eftir heimskunna listamenn,
Carl Larson, Rolf Lidberg, Spang Olsen og marga aðra.
EYMUNDSSON
Austurstræti 18 Simi 13135
SBVlkan so.tbl.
Ég fyllist örvæntingu en þá heyri ég
að einhver nálgast mig og ég veit að það
er Palli.
„Ég get alls ekki útskýrt þetta,” segi
ég snöktandi og stari niður á ruslið sem
flýtur í gosbrunninum. Ég get ekki litið
upp.
„Allt í lagi,” segir hann, „ég veit að þú
ert með heimþrá.”
„Heimþrá?” Var það ástæðan? Ég er
rugluð og vitlaus og hef orðið fyrir von-
brigðum. Ég hélt að þetta væri allt svo
sniðugt og skemmtilegt og það var það
lfka. En bara ekki allt eins og ég vildi. Ég
hafði valið og hafnað og verð að taka
því. Ég steinþegi og held áfram að stara
ofan í tjörnina.
Palli leggur höndina á öxlina á mér og
ég finn að hann skilur mig, þrátt fyrir
allt.
„Ég veit að þetta er allt hálfmisheppn-
að,” segir hann og hann. þessi mikli gæi,
er eitthvað svo innilega aulalegur á svip-
inn að ég get ekki annað en skellt upp úr.
Við tvö erum örugglega hryggileg sjón.
Svo kyssi ég hann vel og lengi.
Hvað með það? Var það ekki einmitt
þetta sem við vildum? Ég gerði mér allt í
einu grein fyrir þvi að það getur enginn
haldið jólin fyrir mann. Ég hafði búist
við að þau hin, París og allur heimurinn
myndu skemmta mér en ekki áttað mig á
því hvað ég þyrfti að gera sjálf.
Ég finn allt í einu hvað það er notalegt
að vera með Palla hér og nú og er það
ekki einmitt tilfinningin sem skapar
jólin? Allt umstangið þeirra heima er
utan um þessa sömu tilfinningu og þau
verða að fá að hafa það eins og þau vilja
og ég eins og ég vil, hvað sem það nú er.
Ég veit að ég gleymi seint þessum
jólum í París og líklegast gerir Palli það
ekki heldur.
19
wiay
veftir augtýsendum
góöa þjönustu
á skynsamlegu verði
oghver auglýsing
nsr tM aNra lesenda
VIKUNNAR.
Auglýsingasími:
85320